- หน้าแรก
- ทรานเซนดิ้ง วิชั่น อัจฉริยะเนตรทิพย์เหนือมนุษย์
- TXV - 0934 ไวรัส ‘เสี่ยวเชี่ยน’
TXV - 0934 ไวรัส ‘เสี่ยวเชี่ยน’
TXV - 0934 ไวรัส ‘เสี่ยวเชี่ยน’
TXV - 0934 ไวรัส ‘เสี่ยวเชี่ยน’
ในช่วงบ่าย ดวงตาอาทิตย์โผล่พ้นหมู่เมฆออกมา ทำให้อากาศอบอุ่นขึ้นมาก
รถบรรทุกขับลากตู้คอนเทนเนอร์ยาวเหยียดปรากฏขึ้นบนถนนท่ามกลางป่าไม้ เนื่องด้วยตัวรถที่ยาวเกินไป มันจึงทำความเร็วได้ไม่มากนัก
คนขับเป็นหญิงสาวผิวดำอายุน้อย หน้าตาถือว่าใช้ได้ทีเดียว ส่วนคนที่นั่งข้างๆ คือแจ็ค สายตาของเขาแอบชำเลืองมองต้นขาของสายลับสาวผิวดำเป็นระยะ ต้นขาของเธอเบียดแน่นอยู่ในกางเกงรัดรูปแลดูเซ็กซี่เย้ายวน อย่างไรก็ตาม เขาทำได้เพียงแค่แค่มองเท่านั้น เพราะเขารู้ดีว่าแม่สาวคนนี้เป็นคนของทอน และเป็นเจ้าหน้าที่ระดับชนชั้นนำของ CIA ส่วนเขาในตอนนี้เป็นเพียง "สมาชิกสำรอง" ที่ยังไม่ผ่านการประเมินด้วยซ้ำ
แต่เขาเชื่อว่าหลังจากจบภารกิจนี้ เขาจะได้เป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของ CIA และจะได้รับการสนับสนุนอย่างดีแน่นอน
"อยากลองจับดูไหมล่ะ?" สายลับสาวผิวดำหันมาชำเลืองมองแจ็คแวบหนึ่ง
แจ็คหลบสายตาด้วยความกระดากอาย ทันใดนั้นเขาก็ร้องอุทานขึ้น "ข้างหน้า!"
สายลับสาวรีบหันมองไปที่หน้ารถทันที และเมื่อเห็นภาพตรงหน้าเธอก็เหยียบเบรกจนมิด
บนถนนเบื้องหน้า คู่รักผิวขาววัยรุ่นคู่หนึ่งกำลังทำกิจกรรมอันน่าอายกันอยู่บนพื้นถนน ฝ่ายชายดูขยันขันแข็ง ส่วนฝ่ายหญิงก็มีการตอบสนองที่เกินจริง ท่ามกลางแสงแดดจ้า รถบรรทุกมาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว แต่ทั้งคู่กลับยังคงทำต่อไปอย่างไม่สะทกสะท้าน ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลยสักนิด
"เฮ้!" สายลับสาวผิวดำอดหัวเราะไม่ได้ "ไอ้พวกเวรนี่มันทำอะไรกันน่ะ?"
"คุณก็รู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไร" แจ็คเอื้อมมือไปกดแตรเพื่อไล่คู่รักคู่นั้นให้พ้นทาง
เสียงแตรของรถบรรทุก International นั้นดังบาดแก้วหูมาก แต่คู่รักคู่นั้นกลับทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ยังคงทำเรื่องพรรค์นั้นต่อไป ก้นขาวๆ สะท้อนแสงแดดในฤดูหนาวดูเด่นสะดุดตา ที่เกินไปกว่านั้นคือคู่รักไร้ยางอายคู่นี้ดูเหมือนจะยิ่งขยันทำมากขึ้นไปอีก ราวกับนักแสดงที่มีผู้ชมจนความอยากแสดงระเบิดออกมาทันที
ทว่าในขณะที่แจ็คและสายลับสาวกำลังจดจ้องไปที่คู่รักคู่นั้น เงาดำร่างหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมาจากกิ่งไม้ เขาหลบเลี่ยงกระจกมองข้างทั้งซ้ายและขวาของรถบรรทุก รวมถึงหลบสายตาของคู่รักคู่นั้นด้วย โดยร่วงลงไปที่ด้านหลังของตู้คอนเทนเนอร์พอดี
เงาดำร่างนั้นก็คือ เซี่ยเหล่ย
เซี่ยเหล่ยกระโดดขึ้นไปเบาๆ มือคว้าขอบตู้คอนเทนเนอร์แล้วปีนขึ้นไป
กุญแจของตู้คอนเทนเนอร์ไม่ใช่กุญแจสายเคเบิลเหล็กแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง แต่เป็นกุญแจรหัสที่ทันสมัยมาก หากเป็นกุญแจแบบสายเคเบิล ภารกิจครั้งนี้ของเซี่ยเหล่ยเลี่ยงไม่ได้ที่จะทิ้งร่องรอยไว้ แต่กุญแจรหัสเช่นนี้กลับกลายเป็นทางผ่านที่ทำให้เขาไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ เลย
ผ่านไปยี่สิบวินาที กุญแจรหัสถูกเปิดออกโดยไม่ส่งสัญญาณเตือนภัย
เซี่ยเหล่ยเก็บเครื่องถอดรหัส เปิดประตูตู้คอนเทนเนอร์แล้วมุดเข้าไป ประตูตู้ถูกปิดลงอีกครั้ง กระบวนการทั้งหมดนี้ใช้เวลาไม่เกินสามสิบวินาที รวดเร็ว แม่นยำ และเงียบเชียบราวกับไร้ตัวตน
สิ่งที่บรรจุอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์ก็คือโดรน Predator B รุ่นพิเศษลำนั้น ปีกของมันถูกถอดแยกออก ส่วนตัวเครื่องถูกยึดไว้บนแท่นวาง
เซี่ยเหล่ยเดินไปที่ส่วนใต้ของหัวโดรน เปิดฝาปิดบานหนึ่งออก ข้างในนั้นคือช่องเชื่อมต่อข้อมูล จากนั้นเขาจึงหยิบแล็ปท็อปแฮ็กเกอร์ออกมาจากกระเป๋า เชื่อมต่อเข้ากับช่องข้อมูลของ Predator B ทันที...
บนถนน คู่รักผิวขาววัยรุ่นยังคงแสดงบทรักของพวกเขาต่อไป
สายลับสาวผิวดำในห้องคนขับเริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอชักปืนพกออกมาแล้วยื่นตัวออกไปนอกหน้าต่าง เล็งปืนไปที่ชายหนุ่มผิวขาว "ไสหัวไปซะ! ไม่งั้นฉันยิงแน่!"
อาจจะเพราะความตกใจหรือสาเหตุอื่น ชายหนุ่มคนนั้นตัวสั่นกระตุกไปสองสามที
"มันยังจะ... ฟัก!" สายลับสาวผิวดำถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด เธอกดไกปืนทันที
ปัง! เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด กระสุนกระทบพื้นถนนจนเกิดประกายไฟ
ชายหนุ่มผิวขาวรีบดึงกางเกงแล้ววิ่งหนีทันที แฟนสาวของเขาวิ่งตามไป แต่ยังไม่ทันจะวิ่งได้กี่ก้าวเธอก็โดนกางเกงในที่ยังคาอยู่ที่ข้อเท้าพันขาจนล้มคะมำ ภาพที่เห็นนั้นราวกับฉากในภาพยนตร์ของผู้กำกับ ‘ทินโต บราส’* ไม่มีผิด
สายลับสาวเก็บปืนแล้วยิ้มเยาะ "กลับไปทำที่บ้านไม่ดีกว่าหรือไง ต้องมาทำตรงนี้จริงๆ มันน่าโดนนัก!"
แจ็คเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาพูดขึ้นว่า "เดี๋ยวก่อน"
สายลับสาวหันมองเขา "คุณจะทำอะไร?"
แจ็คเอ่ย "เรื่องนี้มันแปลกๆ ผมรู้สึกกังวล อย่าเพิ่งรีบออกรถเลย ผมจะลงไปดูข้างหลังหน่อย"
"ก็ได้ ฉันจะไปดูด้วย" สายลับสาวลงจากรถพร้อมกับแจ็ค ในมือเธอถือปืนพก เล็งปากกระบอกปืนไปทางท้ายรถ
ทั้งสองคนเดินมาที่ท้ายรถ แต่ที่นั่นไม่มีใครเลย ตู้คอนเทนเนอร์ยังถูกล็อกไว้เป็นอย่างดี ไม่มีร่องรอยผิดปกติใดๆ
"ต้องเปิดล็อกดูไหม?" สายลับสาวถาม
แจ็คตอบ "ไม่ต้องหรอก มีแค่ผมที่รู้รหัสกุญแจนี่ ต่อให้เป็นแฮ็กเกอร์ที่เก่งที่สุดในโลก ถ้าจะถอดรหัสกุญแจนี้อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาสิบนาที"
"มันขนาดนั้นเลยเหรอ? ฉันเห็นก็แค่กุญแจรหัสอันเดียวเอง"
แจ็คกล่าว "นี่เป็นผลิตภัณฑ์ที่ ล็อกฮีด มาร์ติน ทำขึ้นเอง คุณก็น่าจะรู้ว่ามันหมายความว่ายังไง เอาล่ะ ไปกันเถอะ อย่าให้คุณทอนรอนาน"
ทั้งสองคนกลับขึ้นรถแล้ว ก็เคลื่อนรถพ่วงเพื่อที่จะมุ่งหน้าไปยังโรงเลื่อยไม้ต่อไป
เมื่อรถบรรทุกกำลังจะขับผ่านคู่รักวิตถาร สายลับสาวผิวดำได้ชำเลืองมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอเห็นชายหนุ่มผิวขาวกำลังสวมกางเกง และหญิงสาวที่กำลังใช้กระดาษทิชชู่ทำความสะอาดร่างกาย เข่าของหญิงสาวถลอกและมีเลือดไหลซึมออกมา เธอขมวดคิ้วดูน่าสงสารทีเดียว แต่เมื่อเห็นรถบรรทุกขับมาใกล้ตัว คู่รักวิตถารคู่นี้ก็ตกใจกระโดดหนีเข้าพงหญ้าข้างทางเหมือนกระต่าย
สายลับสาวผิวดำยื่นมือออกนอกหน้าต่างแล้วชูนิ้วกลางให้คู่รักคู่นั้นหนึ่งที
"นังแพศยา!" เมื่อรถขับผ่านไป ชายหนุ่มผิวขาวถึงคลานออกมาจากพงหญ้าแล้วถ่มน้ำลายลงพื้น
"ที่รัก อย่าโกรธเลยค่ะ เห็นแก่เงินสองหมื่นดอลลาร์นั่น เราควรจะดีใจมากกว่านะ" หญิงสาวปลอบแฟนหนุ่มของเธอ
"ไปหาหมอนั่นกันเถอะ เขายังติดค้างเราอีกหนึ่งหมื่นห้าพันดอลลาร์นะ" ชายหนุ่มบอก
คู่รักทั้งสองกลับขึ้นมาบนถนน เดินย้อนไปยังจุดที่แยกกับเซี่ยเหล่ย
ในเวลาเดียวกัน ภายในตู้คอนเทนเนอร์ แถบแสดงสถานะบนแล็ปท็อปแฮ็กเกอร์เพิ่งจะโหลดเสร็จสมบูรณ์ เมื่อการคัดลอกข้อมูลเสร็จสิ้น โปรแกรมและซอฟต์แวร์ทั้งหมดของ Predator B ลำนี้ก็ถูกโอนย้ายเข้าไปอยู่ในแล็ปท็อปของเขา
เมื่อสองสามนาทีก่อน แจ็คและสายลับสาวผิวดำเกือบจะทำให้แผนของเขาพังทลาย เพราะถ้าแจ็คเปิดประตูตู้คอนเทนเนอร์ออกมา เขาคงต้องฆ่าคนทั้งคู่ทิ้ง และถ้าแจ็คกับสายลับสาวตาย CIA และองค์กร FA ก็จะไหวตัวทันและเปลี่ยนแผนสังหารแผนเอที่วางไว้แต่แรกทันที และเปลี่ยนไปใช้ ‘แผนบี’ แทน ซึ่งเขาไม่อยากให้เกิดขึ้น เพราะ ‘แผนเอ’ นี้ก็มีความสำคัญต่อเขามากเช่นกัน เพราะว่า...
นิ้วทั้งสิบของเซี่ยเหล่ยร่ายรำอยู่บนคีย์บอร์ด เสียงพิมพ์ดังรัวชัดเจนในสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ แต่เขาไม่กังวลเลยว่าแจ็คหรือสายลับสาวจะได้ยิน เพราะตู้คอนเทนเนอร์นี้มีระบบเก็บเสียงที่ยอดเยี่ยมมาก
สิ่งที่เขาป้อนลงไปคือรหัสไวรัสที่เขาเขียนขึ้นมาเอง เขาตั้งชื่อให้มันว่า—เสี่ยวเชี่ยน
ชื่อเสี่ยวเชี่ยนมาจาก "โปเยโปโลเย" ซึ่งเป็นหนังผีระดับคลาสสิก เสี่ยวเชี่ยนในหนังเป็นนางเอกและเป็นผีสาวที่มีอิทธิฤทธิ์มาก
เขาฝัง "เสี่ยวเชี่ยน" ลงในระบบควบคุมของ Predator B ลำนี้ เธอจะแฝงตัวอยู่ในระบบเหมือนผีสาว ทันทีที่องค์กร FA ทดสอบโดรนลำนี้ เขาจะได้รับข้อมูลที่เกี่ยวข้องกลับมา ซึ่งเท่ากับเป็นการได้ข้อมูลการใช้งานจริงของ Predator B ไปโดยปริยาย ซึ่งสำคัญมากสำหรับเขาที่กำลังจะศึกษาวิจัยและสร้างโดรนของตัวเอง
แต่ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ ทันทีที่ Predator B ลำนี้เข้าสู่โหมดทดสอบและมีการติดตั้งกระสุนจริง เขาเพียงแค่ส่งคำสั่งเดียวให้ "เสี่ยวเชี่ยน" โดรนลำนี้ก็จะถูกควบคุมโดยเขา เขาอยากจะระเบิดใครเขาก็สั่งได้ทันที!
ไม่กี่นาทีต่อมาเซี่ยเหล่ยก็เสร็จสิ้นการทำงาน เขาเก็บแล็ปท็อปแฮ็กเกอร์ เปิดประตูตู้คอนเทนเนอร์แล้วมุดออกมาข้างนอก เมื่ออยู่นอกตัวรถ เขาก็ปิดประตูตู้คืนสภาพเดิม จากนั้นจึงเกาะที่ขอบล่างของตู้คอนเทนเนอร์แล้วหย่อนเท้าลงบนถนน เขาวิ่งตามรถไปได้ระยะหนึ่งจนถึงช่วงทางโค้ง เขาก็ปล่อยมือและทิ้งตัวหมอบลงบนพื้นทันที จุดที่เขาหมอบลงนั้นอยู่ในมุมอับสายตาของคนขับพอดี ไม่ว่าจะเป็นสายลับสาวหรือแจ็คก็ไม่มีทางมองเห็นเขาได้
รถบรรทุกพ่วงขับเลี้ยวโค้งมุ่งหน้าสู่โรงเลื่อยไม้ต่อไป เซี่ยเหล่ยลุกขึ้นจากพื้นถนนแล้วหายตัวเข้าไปในป่า
ถึงตรงนี้ แผนการของเขาเสร็จสิ้นไปแล้วหนึ่งในสาม
เมื่อมองย้อนกลับไป กระบวนการทั้งหมดดูยุ่งยากและเต็มไปด้วยอันตราย แต่ผลตอบแทนที่ได้นั้นมหาศาลเหลือเกิน หากไม่นับจุดประสงค์ในการรับมือกับองค์กร FA เพียงแค่ผลประโยชน์ในด้านข้อมูลโดรนที่เจาได้มานั้นก็นับว่ามีมูลค่าที่ประเมินเป็นเงินไม่ได้แล้ว!
ประมาณสิบห้านาทีต่อมา เซี่ยเหล่ยก็กลับมาถึงจุดที่เขาซ่อนมอเตอร์ไซค์เอาไว้ ที่นั่นเขาเห็นคู่รักผิวขาวรอเขาอยู่
"เฮ้คุณ! เราทำตามที่คุณสั่งแล้วนะ ช่วยจ่ายเงินส่วนที่เหลือให้เราด้วยครับ" ชายหนุ่มผิวขาวบอก
หญิงสาวผิวขาวมองเซี่ยเหล่ยด้วยตาละห้อย กางเกงของเธอถูกย้อมด้วยเลือดจากแผลที่เข่า สำหรับคู่รักคู่นี้ นี่คือการใช้ชีวิตเข้าแลกเพื่อเอาใจหนุ่มจีนคนนี้จริงๆ แต่พอนึกถึงเงินสองหมื่นดอลลาร์ ความตกใจ ความเจ็บปวด และลมหนาวที่พัดผ่านก้นไปก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว
เซี่ยเหล่ยหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา ส่งปึกเงินดอลลาร์และธนบัตรยูโรใบใหญ่อีกหลายใบให้ชายหนุ่มคนนั้น เมื่อจ่ายเงินเสร็จ เขาก็เข็นมอเตอร์ไซค์เดินจากไป
"เป็นคนแปลกจริงๆ" ชายหนุ่มผิวขาวบอก
"นั่นสิ ถ้าเขาไม่แปลกแบบนี้ เขาจะให้เงินเราสองหมื่นดอลลาร์เพื่อให้เราทำเรื่องแบบนั้นเหรอ?" หญิงสาวผิวขาวพูดพลางหน้าแดงเล็กน้อย
ทันใดนั้นเซี่ยเหล่ยก็หันกลับมาพูดว่า "จำไว้นะ ผมไม่เคยเจอพวกคุณ และพวกคุณก็ไม่เคยเจอผม ผมไม่เคยจ่ายเงินให้พวกคุณสองหมื่นดอลลาร์ด้วย ถ้าพวกคุณแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป ผมจะกลับมาทวงเงินคืน"
"ไม่แน่นอนครับ วางใจได้เลย ผมจะไม่พูดอะไรพล่อยๆ" ชายหนุ่มรีบรับคำ
ใครจะโง่โยนเงินสองหมื่นดอลลาร์ทิ้งล่ะ? นอกจากจะบ้าไปแล้วเท่านั้น
เซี่ยเหล่ยเข็นรถมอเตอร์ไซด์ขึ้นไปบนถนน เขาขึ้นคร่อมสตาร์ทรถ แล้วขับมุ่งหน้ากลับไปยังเมือง ลิเบอร์ตี้ แมรี่
แผนการของเขาในส่วนที่ยากที่สุดได้สำเร็จล่วงพ้นไปแล้ว ส่วนที่เหลือหลังจากนี้จะกลายเป็นเรื่องง่ายๆ
หมายเหตุ:
*ทินโต บราส (Tinto Brass) หรือชื่อจริงว่า โจวันนี บราส (Giovanni Brass) (เกิด 26 มีนาคม 1933) คือผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียนบทชาวอิตาลีที่มีชื่อเสียงระดับสากล เขาได้รับการยอมรับจากผลงานแนว ‘อวองต์-การ์ด’ หรือผลงานที่มีความ "แหวกแนว" ทดลองเทคนิคใหม่ๆ และก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมๆ ในช่วงทศวรรษ 1960-1970 และต่อมา เขาได้กลายเป็นผู้กำกับที่โดดเด่นอย่างมากในแนวภาพยนตร์อีโรติก