บทที่ 21 การกำหนดตัวครูประจำทีม

บทที่ 21 การกำหนดตัวครูประจำทีม

ณ ที่พักอันห่างไกลแห่งหนึ่งในหมู่บ้านโคโนฮะ

"ท่านมิโตะ ฉันกลับมาแล้วค่ะ!"

อุซึมากิ คุชินะ กระโดดโลดเต้นเข้ามาในลานบ้าน

เมื่อได้ยินเสียงของเธอ อุซึมากิ มิโตะ ก็เดินออกมา

เธอคือภรรยาของเซนจู ฮาชิรามะ และเป็นพลังสถิตร่างจิ้งจอกเก้าหางคนแรก

"ไปโรงเรียนวันแรก รู้สึกเป็นยังไงบ้างจ๊ะ?"

อุซึมากิ มิโตะ เอ่ยถามด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

"ก็ดีค่ะ"

อุซึมากิ คุชินะ ตอบ ก่อนจะเบ้ปากแล้วพูดต่อว่า "แต่มีเด็กผู้ชายสองสามคนน่ารำคาญมากเลยค่ะ"

"พวกเขาแกล้งหลานงั้นเหรอ?"

อุซึมากิ มิโตะ หรี่ตาลงแล้วเอ่ยถาม

"ฉันบอกว่าฉันอยากเป็นโฮคาเงะ พวกเขาก็เลยหัวเราะเยาะฉันน่ะสิคะ"

อุซึมากิ คุชินะ ชูกำปั้นเล็กๆ ของเธอขึ้นมาแล้วพูดว่า "ถ้าไม่ได้นัตสึเมะช่วยไว้ ฉันต้องอัดพวกนั้นแน่ๆ"

"นัตสึเมะคือใครกันจ๊ะ?"

อุซึมากิ มิโตะ มองดูท่าทางดุร้ายแต่น่ารักของเธอแล้วเอ่ยถามอีกครั้ง

"เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นที่ดีมากเลยล่ะค่ะ"

อุซึมากิ คุชินะ เริ่มพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด "เขาเก่งมาก หน้าตาก็ดี แถมยังทำอาหารอร่อยอีกด้วยนะคะ"

"ดูเหมือนว่าหลานจะได้เพื่อนที่ดีมาคนนึงแล้วสินะ"

อุซึมากิ มิโตะ ยิ้มบางๆ และจดจำชื่อของนัตสึเมะเอาไว้ในใจ

สัปดาห์ใหม่เริ่มต้นขึ้น

นัตสึเมะลางานหนึ่งวัน และเดินทางมาที่โรงพยาบาลโคโนฮะพร้อมกับยาคุชิ โนโนอากิ

โรงพยาบาลโคโนฮะได้จัดเตรียมห้องเรียนขนาดใหญ่ไว้โดยเฉพาะ เพื่อใช้สำหรับการสอบของคลาสเรียนนินจาแพทย์ในวันนี้

นัตสึเมะหยุดฝีเท้าลงที่หน้าประตู

เขาไม่ใช่นักเรียนของคลาสเรียนนินจาแพทย์ จึงไม่มีความจำเป็นต้องเข้าไปด้านใน

"โนโนอากิ ทำตัวตามสบายนะ ด้วยความสามารถของเธอ มันต้องผ่านไปได้ด้วยดีแน่นอน"

นัตสึเมะยื่นมือออกไปลูบหัวของยาคุชิ โนโนอากิ เพื่อให้กำลังใจ

"อื้ม"

ยาคุชิ โนโนอากิ ตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เลย"

พูดจบเธอก็หันหลังเดินเข้าไปในห้องเรียน

นัตสึเมะไม่ได้ยืนรอเฉยๆ เขาเดินตรงไปยังห้องทำงานของซึนาเดะทันที

หลังจากเคาะประตูและได้รับอนุญาต เขาก็เดินเข้าไปด้านใน

"วันนี้เธอไม่มีเรียนเหรอ?"

ซึนาเดะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นเขา ก่อนจะเอ่ยถามขึ้น

"ผมขอลาหยุดมาครับ"

นัตสึเมะอธิบาย "ผมมาดูการสอบของโนโนอากิน่ะครับ"

"เธอไม่ต้องเป็นห่วงเด็กคนนั้นหรอกนะ"

ซึนาเดะหัวเราะออกมาแล้วพูดว่า "ผลงานของเธอจะต้องทำให้เธอประหลาดใจอย่างแน่นอน"

นับตั้งแต่ยาคุชิ โนโนอากิ เข้าร่วมคลาสเรียนนินจาแพทย์ ฝีมือของเธอก็พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด

ซึนาเดะมีความคิดที่จะรับเธอเป็นลูกศิษย์หลังจากที่เธอเรียนจบแล้ว

"ท่านซึนาเดะครับ"

นัตสึเมะพยักหน้ารับ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องและกล่าวว่า "ผมมีเรื่องอยากจะขอความช่วยเหลือจากท่านสักหน่อยครับ"

"เรื่องอะไรล่ะ?"

ซึนาเดะโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยแล้วเอ่ยถาม

นัตสึเมะจึงเล่าเรื่องที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าโคโนฮะถูกชิมูระ ดันโซ ตัดงบสนับสนุนให้เธอฟังทันที

"เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไงเนี่ย?"

ซึนาเดะแสดงความรังเกียจต่อชิมูระ ดันโซ ออกมาอย่างไม่ปิดบัง และพูดด้วยความหงุดหงิดว่า "ตาแก่ดันโซนี่มันทำตัวกร่างเกินไปแล้ว!"

เธอกำหมัดแน่น ใบหน้าที่ตึงเครียดประกอบกับเสื้อกั๊กโจนินบนร่าง ทำให้เธอดูสง่างามและห้าวหาญเป็นอย่างมาก

แม้ว่านัตสึเมะจะชื่นชอบเธอในเวอร์ชันที่ดูเกียจคร้านและใจกว้างในเนื้อเรื่องต้นฉบับมากกว่า แต่ในตอนนี้เธอก็มีความงดงามในอีกรูปแบบหนึ่ง

"ท่านอาจารย์ปล่อยปละละเลยเขามากเกินไปแล้ว"

ซึนาเดะแค่นเสียงเย็นชาแล้วกล่าว "ฉันจะไปคุยกับท่านอาจารย์เอง ให้เขาคืนงบสนับสนุนให้สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าโคโนฮะเดี๋ยวนี้แหละ"

"ขอบพระคุณมากครับ ท่านซึนาเดะ"

นัตสึเมะโค้งคำนับเล็กน้อยและเอ่ยขอบคุณ

"ไม่ต้องขอบใจหรอก"

ซึนาเดะส่ายหน้าแล้วพูดว่า "เรื่องนี้มันเป็นความบกพร่องในหน้าที่ของท่านอาจารย์อยู่แล้ว"

นัตสึเมะคิดในใจว่า คงมีแค่คุณคนเดียวเท่านั้นแหละที่กล้าพูดแบบนี้

แต่เมื่อเทียบกับเธอในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ตอนนี้เธอยังถือว่าสำรวมท่าทีอยู่มาก

"ผมกับผู้อำนวยการมีแผนจะเปิดร้านอิซากายะ เพื่อนำรายได้มาช่วยเหลือสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าโคโนฮะน่ะครับ"

นัตสึเมะยื่นบัตรเชิญใบหนึ่งให้เธอแล้วกล่าว "ถ้าท่านมีเวลาว่าง ผมหวังว่าท่านจะแวะมาที่ร้านของเรานะครับ"

"พวกเธอจ้างใครมาเป็นพ่อครัวล่ะ?"

ซึนาเดะเริ่มสนใจและเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

"ผมเป็นคนทำอาหารเองครับ"

นัตสึเมะตอบ

ซึนาเดะถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง

เธอไม่เคยชิมอาหารฝีมือของนัตสึเมะมาก่อน ปฏิกิริยาแรกของเธอจึงเป็นความไม่เชื่อ

แต่เธอก็ไม่ได้พูดหักหน้าเขาออกไป

"ฉันจะไปตรงเวลาแน่นอน"

ซึนาเดะตอบตกลง

เพราะในบัตรเชิญเขียนไว้อย่างชัดเจนว่า ค่าใช้จ่ายทั้งหมดในวันนั้น นัตสึเมะจะเป็นคนออกให้เอง ซึ่งหมายความว่าเธอจะได้กินดื่มฟรีนั่นเอง

พูดแล้วก็น่าอาย กระเป๋าเงินของเธอมักจะแฟบอยู่เสมอ เรียกว่ายากจนเลยก็ว่าได้

ช่วยไม่ได้นี่นา งานอดิเรกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอคือการพนัน

แต่เธอก็เล่นเสียทุกครั้ง จนได้รับฉายาในตำนานว่า มืดบอด หรือหมูในอวย

"ขอบพระคุณท่านซึนาเดะที่ให้เกียรติครับ"

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนัตสึเมะ

ในชาติก่อนเขาเรียนจบสายวารสารศาสตร์ เขาจึงเข้าใจคำว่าผลกระทบจากคนดังเป็นอย่างดี

การเชิญซึนาเดะมา ก็เพื่ออาศัยชื่อเสียงของเธอในการโปรโมทร้านอิซากายะนั่นเอง

ซึ่งมันจะมีประโยชน์อย่างมากต่อการยกระดับร้านอิซากายะของเขาให้กลายเป็นร้านระดับไฮเอนด์

เวลาล่วงเลยไปจนถึงช่วงบ่าย

การสอบของคลาสเรียนนินจาแพทย์เปลี่ยนจากภาคทฤษฎีมาเป็นภาคปฏิบัติ

นัตสึเมะกวาดสายตามองไปรอบๆ และพบว่ายาคุชิ โนโนอากิ ต้องเผชิญกับการแข่งขันที่ดุเดือดมาก

เพราะนักเรียนกว่าครึ่งในคลาสเรียนนินจาแพทย์มีกระบังหน้าผากของหมู่บ้านโคโนฮะสวมอยู่บนหน้าผาก

นั่นหมายความว่าพวกเขาเป็นนินจาอย่างเป็นทางการแล้ว

เมื่อเทียบกับยาคุชิ โนโนอากิ พวกเขาจึงมีความได้เปรียบมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด

"การสอบเริ่มขึ้นได้ ณ บัดนี้"

นินจาที่ทำหน้าที่เป็นผู้คุมสอบหลักก็คือซึนาเดะ

ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็เป็นถึงผู้ดูแลคลาสเรียนนินจาแพทย์นี่นะ

เนื้อหาการสอบปฏิบัติของคลาสเรียนนินจาแพทย์ก็คือ การผ่าตัดเปลี่ยนถ่ายอวัยวะให้กับปลาหนึ่งตัว

ผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ยาคุชิ โนโนอากิ ก็ทำให้เกิดความฮือฮาขึ้นมา

เพราะเธอทำการผ่าตัดเปลี่ยนถ่ายอวัยวะเสร็จเรียบร้อยแล้ว

"เป็นไปได้ยังไงกัน ทำไมถึงเร็วขนาดนี้?"

"เธอเพิ่งจะอายุเจ็ดขวบเองนะ เร็วกว่าพวกเราที่เป็นเกะนินอีกเหรอเนี่ย?"

"นี่มันพรสวรรค์ระดับไหนกัน?"

เสียงพูดคุยดังเซ็งแซ่ขึ้นในห้องเรียนทันที

"เงียบ"

ซึนาเดะรีบพูดห้ามปราม "คนอื่นๆ ทำข้อสอบต่อไป"

พูดจบ เธอก็หันไปมองยาคุชิ โนโนอากิ

"เธอออกไปได้แล้วล่ะ ผลการสอบจะประกาศในวันพรุ่งนี้นะ"

ซึนาเดะยกมุมปากขึ้นและกล่าวด้วยความพึงพอใจเป็นอย่างมาก

"ขอบพระคุณค่ะ ท่านซึนาเดะ"

ยาคุชิ โนโนอากิ เก็บของเสร็จก็เดินออกจากห้องเรียนไป

เธอเดินตรงเข้าไปหานัตสึเมะ เงยหน้าขึ้นและมองเขา

"เก่งมากเลยนะ"

นัตสึเมะบีบแก้มของเธอเบาๆ แล้วเอ่ยชม

ยาคุชิ โนโนอากิ ส่งรอยยิ้มอันแสนอ่อนโยนออกมาทันที

เวลาล่วงเลยมาถึงวันรุ่งขึ้น

คลาสเรียนนินจาแพทย์ได้ประกาศอันดับคะแนน และยาคุชิ โนโนอากิ ก็คว้าอันดับหนึ่งมาครองได้สำเร็จ

ณ ห้องทำงานโฮคาเงะ

"พรสวรรค์ด้านนินจาแพทย์ของโนโนอากินี่ยอดเยี่ยมจริงๆ ด้อยกว่าเธอเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้นเอง"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น มองดูรายชื่ออันดับคะแนนของคลาสเรียนนินจาแพทย์แล้วหัวเราะเบาๆ

การปรากฏตัวของนินจาแพทย์ที่เก่งกาจ จะส่งผลดีต่อหมู่บ้านโคโนฮะอย่างประเมินค่าไม่ได้

ในฐานะโฮคาเงะ เขาย่อมต้องดีใจเป็นธรรมดา

"ค่ะ"

ซึนาเดะไม่ได้ปฏิเสธ ก่อนจะพูดถึงเรื่องที่นัตสึเมะขอให้ช่วยเหลือ

"เรื่องของสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าโคโนฮะ ฉันจะไม่ปล่อยให้ดันโซเข้ามายุ่งเกี่ยวอีกแล้ว"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เขายื่นมือเข้ามาก้าวก่ายมากเกินไปแล้ว ท่านอาจารย์ควรจะตักเตือนเขาบ้างนะคะ"

ซึนาเดะพูดอย่างตรงไปตรงมา

"ดันโซเขารู้ขอบเขตของตัวเองดี"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น กระแอมเบาๆ แล้วพูดว่า "ฉันจะคอยจับตาดูเขาเอง เธอไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก"

เมื่อได้ยินดังนั้น ซึนาเดะก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

"รอให้โนโนอากิเรียนจบแล้ว เธอจะไปเป็นครูประจำทีมให้เด็กคนนั้นไหมล่ะ?"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เปลี่ยนหัวข้อสนทนาและเอ่ยถาม

"ตกลงค่ะ"

ซึนาเดะครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตอบตกลง

โลกนินจาให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์และลูกศิษย์เป็นอย่างมาก เธอเองก็ต้องการลูกศิษย์สักคนเช่นกัน

"ให้โอโรจิมารุไปเป็นครูประจำทีมให้นาวากิสิคะ"

จู่ๆ ซึนาเดะก็หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสริมว่า "แล้วก็ให้นัตสึเมะไปเป็นเพื่อนร่วมทีมของเขาด้วย"

"ดูเหมือนเธอจะถูกใจนัตสึเมะเอามากๆ เลยนะ"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น รู้จักนิสัยของซึนาเดะดี

การที่เธอยอมให้นัตสึเมะมาเป็นเพื่อนร่วมทีมของนาวากิได้ ก็แสดงว่าเธอยอมรับในตัวเขาแล้ว

"ก่อนหน้านี้ฉันเคยคุยเรื่องนี้กับโอโรจิมารุแล้ว คำตอบของเขาก็คือขอเวลาสังเกตการณ์ดูอีกสักพัก"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น กล่าวต่อ "สัปดาห์หน้าจิไรยะจะกลับมา พวกเธอสามคนค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องนี้ด้วยกันให้ละเอียดอีกทีแล้วกัน"

"แล้วใครจะได้เป็นลูกศิษย์ของจิไรยะล่ะคะ?"

ซึนาเดะฟังปุ๊บก็เข้าใจได้ในทันที

"ฉันตั้งใจจะให้เขาไปเป็นครูประจำทีมของมินาโตะน่ะ"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ตอบ

"เข้าใจแล้วค่ะ"

ซึนาเดะรู้จักมินาโตะผ่านคำบอกเล่าของนัตสึเมะและยาคุชิ โนโนอากิ เธอรู้ดีว่าเด็กคนนี้เป็นอัจฉริยะที่ไม่เลวเลยทีเดียว

สัปดาห์หน้างั้นเหรอ? ประจวบเหมาะกับที่ร้านอิซากายะของนัตสึเมะเปิดร้านพอดี ก็ถือโอกาสไปรวมตัวกันที่นั่นเลยก็แล้วกัน