บทที่ 2 นามิคาเสะ มินาโตะ

บทที่ 2 นามิคาเสะ มินาโตะ

คุณได้ปลุกแม่แบบของ โคนัน ขึ้นมาแล้ว

"หมายความว่ายังไง?"

"ฉันไม่กล้าลืมตาเลย หวังว่ามันจะเป็นแค่ภาพหลอนนะ"

นัตสึเมะหน้าถอดสี

โคนันจะมีประโยชน์อะไรในโลกนินจา?

พ่อของเขาเคยสอนวิชานินจาให้ที่ฮาวายหรือไงกัน?

ชื่อ: เอโดงาวะ โคนัน

ช่วงเวลา: บทสรุป

โลก: ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

ระดับ: ดี

ความสามารถที่หนึ่ง: ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว ปลดล็อกแล้ว

ผลลัพธ์: ความสามารถในการอนุมานและการสังเกตที่ยอดเยี่ยม สามารถตรวจพบสิ่งผิดปกติภายในระยะสายตา

ความสามารถที่สอง: เข็มยาสลบ ยังไม่ปลดล็อก

ผลลัพธ์: ใช้กับอาวุธนินจาที่เคลือบยาสลบ หากเป้านิ่งจะเข้าเป้าทุกครั้ง หากเป้าเคลื่อนที่จะเพิ่มอัตราความแม่นยำอย่างมหาศาล

เงื่อนไขการปลดล็อก: ปรุงยาสลบสำเร็จหนึ่งครั้ง

ความสามารถที่สาม: ขาทองคำ ยังไม่ปลดล็อก

ผลลัพธ์: ทักษะฟุตบอลที่ทรงพลัง ฝึกฝนลูกเตะที่มีพลังทำลายล้างมหาศาล

เงื่อนไขการปลดล็อก: วิ่งเข้าอันดับหนึ่งในสิบของการทดสอบสมรรถภาพทางกาย

นัตสึเมะจมดิ่งสู่ความคิด

แม้ความสามารถของโคนันจะมาจากเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน แต่มันถูกปรับเปลี่ยนให้เข้ากับโลกนินจาอย่างชัดเจน

หลังจากเขาและโนโนอากิหาที่นั่งว่างได้แล้ว เขาก็เริ่มศึกษาระบบนี้

ช่วงเวลา หมายถึงช่วงอายุของตัวละครในต้นฉบับ

ในแต่ละช่วงเวลา ตัวละครจะมีความแข็งแกร่งที่ต่างกัน

หากเปรียบเทียบกับเกมมือถือนารูโตะ เช่น นามิคาเสะ มินาโตะ ก็สามารถแบ่งได้เป็นช่วงวัยรุ่นและช่วงสัมภเวสีคืนชีพ

โคนันเป็นเวอร์ชันบทสรุป หมายความว่าเขาจะไม่ได้รับแม่แบบโคนันใบที่สองอีก หรือแม่แบบนี้จะไม่สามารถเลื่อนระดับได้อีกแล้ว

ระดับของแม่แบบแบ่งเป็น ดี ซี บี เอ และ เอส

ยิ่งระดับสูง ความสามารถที่ได้รับก็จะยิ่งทรงพลัง

ในโลกนารูโตะ ระดับของวิชานินจาหมายถึงความยากในการเรียนรู้ ไม่ใช่พลังทำลายล้าง

แต่โดยทั่วไปแล้ว วิชายิ่งเรียนยาก พลังหรือผลลัพธ์ก็จะยิ่งสูงตามไปด้วย

แม่แบบโคนันถูกกำหนดให้อยู่ระดับดี ความสามารถของเขาจึงกึ่งกลางระหว่างวิชานินจาระดับดีและระดับซี

ความสามารถที่หนึ่ง ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว เมื่อดูจากผลลัพธ์แล้ว น่าจะเทียบเท่ากับวิชานินจาสายตรวจจับระดับซี

ส่วนความสามารถที่สอง เข็มยาสลบ ในฐานะทักษะการปาอาวุธนินจา สามารถประเมินให้อยู่ระดับดีได้

แม้จะเข้าเป้าทุกครั้งแต่ก็มีเงื่อนไข คือต้องใช้กับอาวุธที่เคลือบยาสลบและต้องเป็นเป้านิ่ง

ความสามารถที่สาม ขาทองคำและความสามารถที่หนึ่งน่าจะเป็นระดับซี แต่มันคือวิชาสายกระบวนท่า

นัตสึเมะส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

จะว่าไป ระบบยังดูอนุรักษนิยมเกินไปหน่อย ไม่ค่อยเป็นไปตามหลักวิทยาศาสตร์ของโคนันเลย

เพราะโคนันน่ะสามารถใช้ฟุตบอลเตะดาวเทียมได้เลยนะ

การจะปลุกแม่แบบขึ้นมาได้ จะต้องทำพฤติกรรมบางอย่างที่เฉพาะเจาะจง

เงื่อนไขการปลุกแม่แบบโคนัน คือการเข้าเรียนในโรงเรียนนินจา

เพราะโคนันเป็นเด็กประถม และโรงเรียนนินจาก็เปรียบเหมือนโรงเรียนประถม

นัตสึเมะเริ่มเข้าใจแล้วว่า "พฤติกรรมเฉพาะเจาะจง" ที่ว่านั้นคืออะไร

นั่นคือการเลียนแบบพฤติกรรมของตัวละครนั้น หรือมีประสบการณ์พิเศษที่คล้ายคลึงกัน

คำถามคือ จะสามารถปลุกแม่แบบตัวละครในเรื่องนารูโตะได้หรือไม่?

ตอนนี้เขาอยู่ในโลกนารูโตะ การเลียนแบบตัวละครในโลกนี้ย่อมง่ายที่สุด

จากกฎของระบบแล้ว ในทางทฤษฎีถือว่าทำได้

ไว้ต้องหาโอกาสลองดู

นัตสึเมะคิดถึงจุดนี้แล้วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เขาข้ามมิติมาหกปี และใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาหกปี

ปีนี้ถือเป็นปีที่มีความหวังที่สุดสำหรับเขา เพราะเขามีสูตรโกงแล้ว

ในที่สุดก็ไม่ต้องเตรียมตัวสำหรับการเกิดใหม่ครั้งหน้าเสียที

ลำพังแค่หลอมรวมแม่แบบโคนัน เขาก็เรียกได้ว่าเป็นกึ่งจูนินแล้ว

เพราะนินจาระดับเกะนินส่วนใหญ่ยากนักที่จะเชี่ยวชาญวิชานินจาระดับซีถึงสองวิชา

นัตสึเมะตั้งสมาธิแล้วมองไปที่แม่แบบโคนันอีกครั้ง

ความสามารถแรกปลดล็อกแล้ว แต่เขาสองอย่างที่เหลือยังไม่ปลดล็อก

นัตสึเมะเคยเห็นตารางเรียนปีหนึ่งมาบ้าง การทดสอบสมรรถภาพทางกายอยู่ในนั้นด้วย

การวิ่งเข้าอันดับหนึ่งในสิบอาจจะยากหน่อย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีโอกาส

ในช่วงเวลานี้ยังไม่มีอัจฉริยะอะไรมากมาย น่าจะมีเพียงนามิคาเสะ มินาโตะ และอุซึมากิ คุชินะ

นาวากิเองก็นับว่าเป็นอัจฉริยะ แต่เขาไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน จึงไม่ใช่คู่แข่ง

ไม่เหมือนกับห้องของนารูโตะในอนาคตที่มีแต่อัจฉริยะล้นห้อง เหล่าสิบสองนินจาแห่งโคโนฮะครองพื้นที่ไปเก้าคน อัจฉริยะเดินกันให้ว่อนไปหมด

ปัญหาที่ยุ่งยากกว่านิดหน่อยคือการปรุงยาสลบ

ตอนนี้เป็นช่วงก่อนสงครามโลกนินจาครั้งที่สอง ระบบนินจาแพทย์ยังไม่ได้ถูกสร้างขึ้นอย่างเป็นทางการ

ต้องรอจนกว่าซึนาเดะจะเสนอเรื่องการบรรจุนินจาแพทย์เข้าในทีมสามคน หมู่บ้านโคโนฮะถึงจะหันมาให้ความสำคัญกับการฝึกฝนนินจาแพทย์

เมื่อไม่มีคลาสเรียนแพทย์ ในช่วงเวลานี้หากอยากเป็นนินจาแพทย์ก็ต้องใช้เส้นสายเท่านั้น

เช่น การเข้าหาซึนาเดะหรือนินจาแพทย์คนอื่นๆ

แม้ปัญหาจะดูมากกว่าทางออก แต่เขาก็คิดแผนไว้แล้ว นั่นคือการใช้เงิน

นินจา แม้อาชีพนี้จะดูสูงส่ง แต่ความจริงก็คือทหารรับจ้างที่ทำงานเพื่อเงิน

แม้แต่กลุ่มแสงอุษาผู้ชั่วร้าย ก่อนจะรวบรวมสัตว์หางยังต้องหาเงินกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

ขอโทษด้วยนะ มีเงินก็สามารถทำตามใจชอบได้ทุกอย่างนั่นแหละ

นัตสึเมะสามารถประกาศภารกิจว่าจ้างเพื่อหาคนมาสอนการปรุงยาสลบให้เขาได้

ในตอนนั้นเอง เด็กชายผมทองคนหนึ่งก็ได้เดินเข้ามา

เขานั่งลงที่โต๊ะแถวหน้าของนัตสึเมะและโนโนอากิ

"สวัสดีครับ ผมชื่อนามิคาเสะ มินาโตะ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"

เด็กชายผมทองกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะหันมาทักทายนัตสึเมะและโนโนอากิ

บนใบหน้าของเขามีรอยยิ้มประดับอยู่ ดูจริงใจเป็นอย่างมาก

"ฉันชื่อยาคุชิ โนโนอากิ ค่ะ"

โนโนอากิตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"นัตสึเมะ"

นัตสึเมะมองดูเด็กคนนั้นพลางสะกดกั้นความตื่นเต้นในใจ

เด็กชายคนนี้แหละคือโฮคาเงะรุ่นที่สี่ในอนาคต ชายที่รวดเร็วที่สุดในโลกนินจา เจ้าของฉายา ประกายแสงสีทอง

ถ้าอย่างนั้น อุซึมากิ คุชินะ ก็คงจะได้มาเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขาด้วยใช่ไหม?

แม้ว่าในตอนนี้น่าจะยังไม่ถูกส่งตัวมาที่โคโนฮะก็ตาม

มินาโตะเป็นคนคุยเก่ง

นัตสึเมะเองก็เริ่มพูดคุยกับเขาเช่นกัน

เหตุผลอย่างแรกคือบุคลิกของเขาเอง

และอีกเหตุผลคือมินาโตะเป็นคนที่น่าคบหา สามารถเป็นเพื่อนที่ดีได้

เวลาล่วงเลยไปจนถึงเก้าโมงเช้า

นักเรียนทุกคนมากันพร้อมหน้าแล้ว

"สวัสดีตอนเช้าครับทุกคน"

ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม "ครูชื่ออิชิดะ ฮิโระ ครับ"

พูดจบเขาก็หยิบชอล์กขึ้นมาเขียนชื่อตัวเองบนกระดานดำ

"ก่อนจะเริ่มเรียน เรามาทำความรู้จักกันก่อนดีกว่านะครับ"

ฮิโระถอยออกมาด้านข้าง "เริ่มจากนักเรียนแถวแรกทางซ้ายคนแรกเลยครับ"

ช่างเป็นช่วงเวลาที่สุดแสนจะคลาสสิก

ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็ถึงคิวของมินาโตะ

"ผมชื่อนามิคาเสะ มินาโตะ สิ่งที่ชอบคือการอ่านหนังสือ ความฝันของผมคือการได้รับการยอมรับจากทุกคนและกลายเป็นโฮคาเงะครับ"

คำพูดของเขาไม่ได้ทำให้ใครประหลาดใจนัก

เพราะในที่นี้สิบคนจะมีถึงเก้าคนที่ฝันอยากเป็นโฮคาเงะ

"ฉันชื่อยาคุชิ โนโนอากิ ค่ะ"

โนโนอากิใช้เวลาคิดครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "ฉันอยากเป็นนินจาแพทย์ค่ะ"

หลายคนแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา

เพราะในตอนนี้ นินจาแพทย์ยังไม่ได้รับความสำคัญมากนัก

อีกอย่าง เมื่อเทียบกับสายสนับสนุนแล้ว เด็กวัยหกเจ็ดขวบย่อมชอบการต่อสู้ที่ดูเท่กว่า

นัตสึเมะยิ้มออกมาเล็กน้อย

นี่คงได้รับอิทธิพลมาจากเขาแน่ๆ

หลังจากโนโนอากิแนะนำตัวเสร็จ ก็ถึงคิวของเขา

"ผมชื่อนัตสึเมะครับ"

นัตสึเมะเอ่ยออกมาโดยไม่ลังเล "ความฝันของผมคือการเป็นนินจาที่ยิ่งใหญ่เหมือนอย่างท่านโฮคาเงะครับ"

นั่นคือคำโกหก

แต่การอยากเป็นโฮคาเงะคือความถูกต้องทางการเมืองของหมู่บ้านโคโนฮะ

และเขามั่นใจว่าตาแก่ฮิรุเซ็นคงกำลังใช้ลูกแก้วแอบดูพวกเขาอยู่แน่นอน

มินาโตะมองนัตสึเมะพลางคิดในใจว่า คู่แข่งช่างเยอะเสียจริง

แต่เขาก็ยังมีความมั่นใจในการจะเป็นโฮคาเงะอยู่บ้าง

ก่อนเข้าเรียนมีการทดสอบ และเขาคืออันดับหนึ่งของนักเรียนรุ่นนี้

ทว่าเขารู้ดีว่าการทดสอบก่อนเข้าเรียนยังไม่ได้การันตีอะไรได้ทั้งหมด

"เอาล่ะ เรามาเริ่มเรียนกันเถอะครับ"

ฮิโระกล่าวหลังจากทุกคนแนะนำตัวเสร็จสิ้น

วิชาแรกคือ โฮคาเงะรุ่นต่างๆ และเจตจำนงแห่งไฟ

ชาติก่อนนัตสึเมะเคยได้ยินประโยคนี้จนหูแว่ว

ณ ที่ซึ่งใบไม้ร่ายรำ เปลวไฟจะลุกโชนอย่างไม่สิ้นสุด แสงไฟจะยังคงส่องสว่างแก่หมู่บ้าน และทำให้ใบไม้ใบใหม่ผลิบาน

จะพูดยังไงดีล่ะ?

ในโลกที่ความแข็งแกร่งคือทุกอย่าง คำพูดนี้ความจริงแล้วแทบไม่มีประโยชน์เลย

แต่นัตสึเมะในตอนนี้พลังยังไม่พอ เขาจึงจำเป็นต้องเรียน

ไม่ใช่แค่ต้องเรียน แต่ต้องเรียนให้ดีด้วย

เพราะในโคโนฮะ เจตจำนงแห่งไฟถือเป็นยันต์คุ้มภัยชั้นดี

ตราบใดที่เจตจำนงแห่งไฟของเขาโดดเด่น เมื่อดันโซเพ่งเล็งเขา ฮิรุเซ็นย่อมต้องยื่นมือเข้ามาช่วย

นัตสึเมะคิดพลางเปิดหนังสือ โฮคาเงะรุ่นต่างๆ และเจตจำนงแห่งไฟ

เนื้อหาข้างในเรียบง่ายมาก เป็นการเล่าเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ของโฮคาเงะทั้งสามรุ่นเพื่ออธิบายถึงเจตจำนงแห่งไฟ

โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับโฮคาเงะรุ่นที่สาม ฮิรุเซ็น กินพื้นที่ไปกว่าครึ่งเล่ม

เขาลองอ่านดูรอบหนึ่ง อย่างน้อยก็ไม่มีเรื่องโม้ขนาดที่ว่าฮิรุเซ็นใช้ก้อนหินขว้างถล่มดวงจันทร์อะไรทำนองนั้น