ตอนที่ 13 มันทำได้จริงๆ ด้วย

ตอนที่ 13 มันทำได้จริงๆ ด้วย

ใช้ลูกศรสิบดอกก็ฆ่าลูกกระจ๊อกเลเวลสี่สิบกว่าได้หนึ่งตัว ใช้เวลาเพียงครึ่งนาทีก็จัดการได้ตัวหนึ่ง

แน่นอนว่าไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวที่ทำดาเมจ ความเร็วในการจัดการมอนสเตอร์จึงไวขึ้นมาก

เซียวเฉินพลังโจมตีสูง ดาเมจคงที่ โอกาสที่จะสังหารศัตรูได้ดาบสุดท้ายจึงมีสูงกว่ามาก

พวกมอนสเตอร์ดุร้ายมาก เซียวเฉินเห็นผู้มีอาชีพเลเวลสามสิบกว่าหลายคนล้มลงบนกำแพงเมือง

จู่ๆ เสียงร้องด้วยความตกใจก็ดังเข้าหูเซียวเฉิน:

"ใครก็ได้มาช่วยที มีตัวอีลีทเลเวล 50 เข้ามาใกล้แล้ว!"

เซียวเฉินมองตามเสียงไป พบว่าเป็นไอ้ตัวยักษ์สูง 5-6 เมตรตัวหนึ่ง

โครงกระดูกขนาดยักษ์ เปลวเพลิงวิญญาณวูบวาบ หัวของมันแทบจะสูงเท่ากำแพงเมืองอยู่แล้ว

"เชี่ย มอนสเตอร์อีลีท อย่าปล่อยให้มันขึ้นกำแพงเมืองเด็ดขาด"

โชคดีที่มอนสเตอร์มีจำนวนมากเกินไป ความแออัดทำให้พวกมันเคลื่อนไหวลำบาก

[โครงกระดูกอีลีท เลเวล 50, พลังชีวิต 120,000, โจมตี 2500, ป้องกัน 1200

สกิล: อัญเชิญอมตะ!]

โครงกระดูกอีลีทคำรามลั่น โครงกระดูกเลเวล 45 นับร้อยตัวก็พุ่งทะยานเข้าหาแนวของกำแพงเมือง

สกิลอัญเชิญเหมือนกัน แต่ความสามารถของเจ้านี่เหนือกว่าเสี่ยวเฉียงมหาศาล

"เยี่ยมเลย มอนสเตอร์กระจุกตัวกันแน่นดี!"

เซียวเฉินเห็นมอนสเตอร์ระดับสูงมากมายขนาดนี้กลับไม่ตื่นตระหนก แต่เขากลับรู้สึกตื่นเต้น เขาหยิบมานาแกรเนดออกมาเป็นมัดๆ

"ปั้นระเบิดมาตั้งครึ่งปี ก็เพื่อรอจังหวะนี้แหละ!"

บึ้ม!

บึ้ม บึ้ม!

เสียงระเบิดดังสนั่นติดต่อกันสิบกว่าครั้ง มอนสเตอร์หน้ากำแพงเมืองถูกกวาดล้างจนโล่งไปเป็นแถบ

"EXP +2400"

"เหรียญทองแดง +720"

"คุณได้รับคริสตัลอมตะ (ระดับเหล็กดำ) x2"

จะว่ายังไงดีล่ะ ขาดอะไรของก็มาส่งถึงที่ทันที

เซียวเฉินจับคริสตัลหลอมรวมกับเสี่ยวเฉียงทันที

"พลังชีวิต +200, โจมตี +80, ป้องกัน +30"

ใช้คริสตัลไปสองก้อนรวด ไอเทมมูลค่าหลายสิบเหรียญทองหายวับไปในพริบตา

การเลี้ยงอสูรอัญเชิญสักตัวเนี่ย มันเปลืองเงินจริงๆ เผลอๆ จะใช้เงินมากกว่าตัวเซียวเฉินเองซะอีก

"เชี่ย หัวหน้า พี่ไปเอาไอ้ของพรรค์นั้นมาจากไหนน่ะ?"

"มานาแกรเนดน่ะ จริงๆ มันก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษหรอก แค่เน้นปริมาณเข้าว่าก็พอมีผลอยู่บ้าง"

โยนระเบิดมือออกไปทีละหลายร้อยลูก ยังไงมันก็ต้องมีผลบ้างล่ะ

แน่นอนว่าเขาปั้นมาตั้งครึ่งปี ในมือมีระเบิดมืออยู่นับหมื่นลูก

เมื่อไหร่ที่มีมอนสเตอร์ระดับสูงมากันเยอะๆ เขาก็จะโยนออกไปสักมัดสองมัด

และตอนนี้ ก็เป็นเวลาที่ควรใช้ระเบิดนี่ที่สุด เพราะโครงกระดูกระดับสูงมันผุดออกมาเยอะเกินไปแล้ว

บึ้ม!

คราวนี้เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวเป็นพิเศษ เพราะเขาโยนออกไปทีเดียวหลายร้อยลูก

"EXP +2400"

โยนติดต่อกันไป 7-8 รอบ มานาแกรเนดของเซียวเฉินหายไปครึ่งหนึ่งในพริบตา

แน่นอนว่า EXP ที่ได้ก็ไม่ใช่น้อยๆ

โครงกระดูกอีลีทตัวนั้นเหมือนจะเห็นเซียวเฉินเข้าให้แล้ว มันกำลังจะพุ่งมาทางเขา

ตอนนั้นเอง ผู้มีอาชีพคนหนึ่งก็กระโดดลงจากกำแพงเมือง เข้าไปดึงค่าความเกลียดชังของโครงกระดูกอีลีทตัวนั้นไว้แน่น แล้วลากมันมาจนถึงหน้ากำแพงเมือง

"เชี่ย แทงค์เลือดแสนกว่า!"

พรีสต์บู๊เลเวล 50 เซียวเฉินไม่คุ้นชื่อนี้เลย น่าจะเป็นผู้มีอาชีพที่เพิ่งจะเติบโตขึ้นมาใหม่

"เร็วเข้า รุมฆ่ามันซะ เดี๋ยวฉันต้องไปช่วยกู้สถานการณ์ที่อื่นต่อ!"

พรีสต์บู๊คนนั้นรับมือกับมอนสเตอร์อีลีทเลเวล 50 ได้อย่างชิลล์ๆ ถึงขนาดไม่ต้องให้ฮีลเลอร์ช่วยเติมเลือดเลย

สายดาเมจระยะไกลทุกคนต่างระดมยิงใส่โครงกระดูกอีลีทตัวนั้น เซียวเฉินที่ใช้สกิลยิงห้าศร ก็แบ่งลูกศรหนึ่งดอกเล็งไปที่โครงกระดูกอีลีทด้วย

สิบกว่าคนรุมทำดาเมจ เมื่อดูอันดับดาเมจแล้ว เซียวเฉินอยู่ตรงช่วงกลางๆ ไม่ได้โดดเด่นอะไรนัก

สถานะของเซียวเฉินอาจจะสูงกว่าคนทั่วไป ดาเมจของเขานิ่งกว่า แต่พลังระเบิดดาเมจยังถือว่าด้อยกว่าคนอื่นอยู่บ้าง

พอมีแทงค์ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ มอนสเตอร์อีลีทแบบนี้ก็ตีได้ไม่ยากเย็นนัก

สายตีไกลสิบกว่าคนรุมถล่ม ไม่กี่นาทีก็ปิดจ๊อบได้แล้ว

เซียวเฉินไม่ได้หวังอะไรมาก เขาแค่กะจะเนียนรับ EXP ไปเฉยๆ

การจะแย่งคิลแบบนี้มันยากเกินไป

เลือดของโครงกระดูกอีลีทใกล้จะหมดหลอด เซียวเฉินยิงลูกศรสุดท้ายออกไปเตรียมจะพักมือ

"ติ๊ง คุณสังหารมอนสเตอร์อีลีทเลเวล 50 สำเร็จ ได้รับความสำเร็จ: นักล่าระดับต้น

สถานะทุกอย่าง +5, เหรียญทอง +5"

"ยอดคิล +1, EXP +4000, เหรียญทอง +10"

"เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น 37 สถานะทุกอย่าง +1, แต้มสถานะอิสระ +5"

"คุณได้รับสร้อยคอแห่งรัศมี"

[สร้อยคอแห่งรัศมี, ระดับเงิน, เลเวลอุปกรณ์: ไม่มี

สถานะทุกอย่าง +40, พลังโจมตี +20%]

ประกาศที่เด้งขึ้นมารัวๆ ทำเอาเซียวเฉินถึงกับใบ้กิน

แย่งคิลมาได้เฉยเลย แถมของดรอปด้วยเหรอ?

อุปกรณ์ระดับเงินเชียวนะ แถมเป็นสร้อยคออีกต่างหาก

"เชี่ย ดวงฉันเริ่มจะกลับมาดีแล้วใช่ไหมเนี่ย?"

อุปกรณ์ระดับเงิน แถมยังเป็นสร้อยคอซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่แพงยิ่งกว่าอาวุธซะอีก

เซียวเฉินรีบถอดสร้อยคอวายุออก แล้วสวมสร้อยคอแห่งรัศมีเข้าไปทันที

สร้อยคอระดับเงิน ในตลาดการค้าขายกันราคาตั้งสองพันกว่าเหรียญทอง!

อุปกรณ์ชิ้นเดียวเปลี่ยนอะไรได้เยอะจริงๆ

พอได้โบนัสจากสร้อยคอเส้นนี้ พลังโจมตีพื้นฐานของเซียวเฉินก็พุ่งไปแตะห้าพัน

"พลังโจมตี: 5039"

พอบวกบัฟต่างๆ เข้าไป พลังโจมตีก็ทะลุหมื่นไปเรียบร้อย!

เก็บอุปกรณ์ได้ชิ้นนึง นี่คุณกล้าคิดกล้าฝันไหมล่ะ?

สร้อยคอวายุที่ถอดออกมา ยังเอาไปขายได้ตั้งร้อยเหรียญทอง

แน่นอนว่าคราวนี้เขาไม่ขาย

เซียวเฉินยอมหรูหราสักครั้ง เขาไม่เปลี่ยนสร้อยคอเป็นเหรียญทอง แต่เอาไปให้เสี่ยวเฉียงใส่แทน

ชั่วพริบตา เลือดและพลังโจมตีของเสี่ยวเฉียงก็พุ่งขึ้นมาอีกขั้นใหญ่ๆ

เสี่ยวเฉียงขาดแค่แหวนอีกสองวง ไม่งั้นอุปกรณ์มันก็จะเต็มทุกช่องแล้ว

เลเวลสามสิบเจ็ดแล้ว ฝีมือของเขายกระดับขึ้นมาอย่างมหาศาลในพริบตา

เขาเริ่มแอบหวังแล้วว่า เมื่อไหร่จะมีมอนสเตอร์อีลีทโผล่มาอีกนะ?

ต่อให้ไม่ใช่เลเวลห้าสิบ เลเวลสี่สิบก็ยังดี

ขอแค่มีพื้นที่ให้เขาเดินเกมได้สะดวก เซียวเฉินรู้สึกด้วยซ้ำว่าเขาสามารถโซโล่มอนสเตอร์อีลีทเลเวลสี่สิบได้แล้ว

ดาเมจทะลุหมื่นแล้ว จะมั่นใจขึ้นมาบ้างก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

การจะรักษาอาณาเขตรดับหนึ่งไว้นั้นไม่ง่ายเลย ต่อให้มีเซียวเฉินมาร่วมทีม หน่วยพายุก็ยังสู้ได้อย่างยากลำบาก

ยังดีที่ทุกคนประสานงานกันได้อย่างยอดเยี่ยม แม้จะเจอสถานะการณ์คับขันอยู่หลายครั้ง แต่โชคดีที่ไม่มีใครตาย

ตำแหน่งที่พวกเซียวเฉินอยู่ถือว่าค่อนข้างดี มอนสเตอร์ที่บุกเมืองส่วนใหญ่เลเวล 30-40 แต่มีหลายจุดที่เจอเข้ากับมอนสเตอร์เลเวล 60 ขึ้นไป ตรงนั้นตายกันระนาวเลยทีเดียว

มีครั้งหนึ่งที่ฝูงแมลงเกือบจะยึดกำแพงเมืองได้แล้ว เซียวเฉินโยนมานาแกรเนดที่เหลือทั้งหมดออกไป ระเบิดด้วงระดับสูงตายไปเป็นเบือถึงจะรักษาแนวไว้ได้

วันต่อๆ มา มักจะมีมอนสเตอร์อีลีทโผล่มาเป็นระยะ

ขอแค่เจอ เขาก็ต้องเข้าไปแจมด้วยแน่นอน ถือว่าไปลุ้นโชค

เซียวเฉินไม่มีดวงแบบนั้นอีกแล้ว เขาแย่งคิลไม่ได้อีกเลย

"ติ๊ง คุณกระตุ้นหนึ่งในหมื่น สุ่มสถานะ +10"

หลังจากได้ยินประกาศแบบนี้สองครั้ง เลเวลของเขาก็อัปขึ้นอีกหนึ่งระดับ แตะเลเวล 38 จนได้

"การป้องกันเมืองมันอันตรายก็จริง แต่ความเร็วในการอัปเลเวลนี่มันไวสุดๆ เลยแฮะ"

ดาเมจของเซียวเฉินสูงขึ้น EXP ที่แบ่งได้ก็สูงตาม เสี่ยวเฉียงเองก็ช่วยหา EXP ได้บ้าง เมื่อรวมกันแล้วจึงถือว่ามหาศาลมาก

การแบ่งส่วนแบ่งตามผลงานนี่มันแฟร์จริงๆ

"กิลด์ใช้แต้มผลงาน 100,000 แต้ม ป้อมป้องกันกิลด์ +1"

แรงกดดันในการป้องกันอาณาเขตมันมากเกินไป พอแต้มผลงานครบแสนปุ๊บ กิลด์ก็รีบสร้างป้อมป้องกันเพิ่มทันที

[ป้อมป้องกันระดับหนึ่ง: พลังชีวิต 50,000, โจมตี 2000, ระยะโจมตี 200 เมตร

เอฟเฟกต์การโจมตี: มัลติช็อต 6 ศร, ความเร็วโจมตี: 2]

ป้อมป้องกันหนึ่งแห่ง ดาเมจที่ทำได้ถือว่าโหดสุดๆ

ความเร็วโจมตีและดาเมจขนาดนี้ แทบไม่มีผู้มีอาชีพคนไหนเทียบได้เลย

แถมป้อมป้องกันแบบนี้ยังอัปเกรดได้อีก ในอนาคตมันจะกลายเป็นสิ่งก่อสร้างที่สำคัญที่สุดในการป้องกันอาณาเขตกิลด์

"พี่น้องทั้งหลาย ช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดได้ผ่านพ้นไปแล้ว

เราขอแค่รักษาแนวไว้ได้อีกสิบวัน แนวป้องกันก็น่าจะเริ่มมั่นคงขึ้น"

ช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดผ่านพ้นไปแล้วก็จริง แต่หลังจากป้องกันเมืองมาหลายวัน จำนวนคนก็ลดลงไปถึงสองพันคนแล้ว

ในช่องแชททีม มักจะมีเสียงออกคำสั่งของผู้บัญชาการดังออกมาเป็นระยะ:

"มีบอสเลเวลหกสิบเข้ามาใกล้ เฉินจั้น พวกนายออกนอกเมืองไปสกัดมันไว้ อย่าให้มันเข้าใกล้ตัวเมืองเด็ดขาด"

"เส้นทางมุ่งสู่อาณาเขตถูกมอนสเตอร์ระดับสูงยึดครองไว้อย่างสมบูรณ์แล้ว หลังจากนี้จะไม่มีกำลังเสริมมาช่วยอีก

พวกเราต้องอาศัยกำลังของตัวเอง ต้านทานการบุกระลอกแล้วระลอกเล่าให้ได้ จนกว่าค่ายกลวาร์ปจะสร้างเสร็จ"

เซียวเฉินได้ยินแบบนี้แล้วอยากจะด่าคนจริงๆ

ถ้าไม่มีกำลังเสริมมาช่วย พวกเขาไม่โดนบดขยี้จนตายกันหมดเหรอ?

เซียวเฉินรู้สึกหงุดหงิดมากในตอนนี้!

ตอนนั้นเอง เซียวเฉินก็ได้รับประกาศ:

"คุณได้รับส่วนแบ่งจากทีม เหรียญทอง +200"

โอเค เห็นแก่เหรียญทอง จะยอมทนหน่อยก็ได้

แจกเงินให้ทุกคนคนละสองร้อยเหรียญทองเนี่ย มันเพียงพอให้ทุกคนเปลี่ยนอุปกรณ์เป็นระดับทองแดงครบเซตได้เลยนะ

พอบวกกับเงินหนึ่งร้อยเหรียญทองที่แจกไปก่อนหน้านี้ ก็สามารถทำให้ผู้มีอาชีพคนไหนก็ตามแข็งแกร่งขึ้นได้อีกขั้นใหญ่ๆ

ในช่วงเวลาที่ทุกคนต้องการพัฒนาฝีมืออย่างเร่งด่วนแบบนี้ เวลาในการแจกเงินถือว่าเป๊ะมาก

สมาชิกหน่วยพายุทุกคน ต่างมีพลังรบเพิ่มขึ้นไม่น้อย

แจกรางวัลหนักขนาดนี้ กิลด์เทียนสิงถือว่าใจป้ำสุดๆ

เงินสองร้อยเหรียญทองนี้ เซียวเฉินเอาไปซื้อคริสตัลอมตะระดับเหล็กดำมา 10 ก้อน

เลือดของเสี่ยวเฉียงบวกเพิ่มมาอีกสองพัน พลังโจมตีและป้องกันก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย

"เสี่ยวเฉียง อัดดาเมจให้หนักๆ เข้าล่ะ หา EXP มาให้ได้เยอะๆ!"

ถลุงเงินไปอีกหลายร้อยเหรียญทอง ก็แอบเสียดายอยู่เหมือนกันนะเนี่ย

พอได้รับการสนับสนุนเป็นเหรียญทองก้อนโต ฝีมือของทุกคนก็เพิ่มขึ้น ทำให้การป้องกันกำแพงเมืองเริ่มมั่นคง

หลังจากป้องกันเมืองมาหลายวัน เซียวเฉินก็พบว่ากิลด์อื่นๆ ก็ต้องเผชิญกับสถานการณ์แบบเดียวกัน

ทุกกิลด์ต่างตรากตรำป้องกันเมือง และทุกกิลด์ต่างก็สูญเสียคนไปมหาศาลเช่นกัน

ตอนนี้ นอกเมืองเทียนหนานมีอาณาเขตถูกสร้างขึ้นถึงสิบแห่งรวด

"ด่านนี้สำคัญต่อเมืองเทียนหนานมาก ถ้าผ่านด่านนี้ไปได้ สถานการณ์ของเมืองเทียนหนานจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นอย่างมาก"

การสร้างอาณาเขตพร้อมกันหลายแห่ง ก็เพื่อกระจายแรงโจมตีของพวกมอนสเตอร์

ในอนาคตถ้ามีฐานที่มั่นหลายแห่งคงอยู่ได้ตลอดไป ก็จะช่วยแบ่งเบาภาระของเมืองเทียนหนานได้มหาศาล และอาจกลายเป็นฐานที่มั่นสำคัญในการล่ามอนสเตอร์ได้ด้วย

ทุกอาณาเขตต่างป้องกันกันอย่างยากลำบาก ผู้มีอาชีพระดับต่ำก็ลำบาก พวกลูกพี่เลเวลร้อยก็ลำบากเช่นกัน

พวกเขารับหน้าที่สกัดบอสระดับสูงไว้ข้างนอก ไม่งั้นก็คงไม่มีฐานที่มั่นไหนถูกสร้างขึ้นมาได้หรอก

หน่วยรบที่แข็งแกร่งที่สุดของกิลด์เทียนสิงก็ไม่ได้อยู่ในปาร์ตี้ทีม คาดว่าคงไปปฏิบัติภารกิจสังหารบอสระดับสูงเช่นกัน

พวกบิ๊กบอสรับหน้าที่ที่ยากที่สุดไปแล้ว พวกเขาจึงไม่มีอะไรให้ต้องบ่น

"ติ๊ง จางฟานเข้าร่วมปาร์ตี้ทีม!"

ข้อความหนึ่งดึงดูดความสนใจของเซียวเฉิน

"จางฟาน?"

ป้องกันเมืองมาตั้งนานขนาดนี้ ทำไมพึ่งจะเข้าทีมตอนนี้ล่ะ?

แถมเข้าทีมมาตอนนี้จะมีประโยชน์อะไร?

เส้นทางจากเมืองเทียนหนานมาที่ฐานที่มั่นโดนปิดตายไปหมดแล้วนี่นา

"เดี๋ยวนะ จางฟานเลเวล 51 แล้วเหรอ?"

เซียวเฉินรู้สึกตกใจกับความเร็วในการเติบโตของเพื่อนร่วมทางจริงๆ ตอนนี้เขาเลเวล 38 ยังห่างชั้นกันอีกไกลโข

เสียงหนึ่งดังเข้าหูทุกคน เป็นเสียงของเจ้าอ้วนที่กำลังตะโกนอยู่

"เฮ้ย พวกเดียวกัน อย่าโจมตีข้านะเว้ย!"

ไม่นาน สมาชิกกิลด์เทียนสิงทุกคนก็เห็นเจ้าอ้วนคนหนึ่ง กำลังขี่อยู่บนหลังนกอินทรียักษ์บินข้ามกำแพงเมืองมา

อสูรอัญเชิญสายบิน!

ต่อให้จะเป็นอสูรอัญเชิญสายบินระดับต่ำ ก็เพียงพอจะทำให้คนอื่นอิจฉาตาร้อนได้แล้ว

แถมอสูรอัญเชิญของเจ้าอ้วนนี่ดูท่าจะไม่ใช่ระดับต่ำเลยสักนิด

นกอินทรีดำตัวนั้น ขนาดตัวยาว 4-5 เมตร พอกางปีกออกมาน่าจะวางเตียงลงไปได้ทั้งหลังเลยล่ะ

"เชี่ย สู้กันนัวเลยแฮะ!

หมีปฐพี ออกไปอาละวาดให้เต็มที่เลยลูกพ่อ"

หมีปฐพีเลเวลห้าสิบเอ็ด เลือดปาเข้าไปห้าหมื่นแล้ว

มันคำรามลั่น ร่างที่ใหญ่ราวกับภูเขาเลูกย่อมๆ กระโดดทะยานออกจากตัวเมือง พุ่งเข้าใส่ฝูงมอนสเตอร์ทันที

มีอสูรอัญเชิญที่เก่งขนาดนี้ อัปเลเวลช้าก็แปลกแล้วล่ะ

เจ้านกอินทรีดำตัวนั้น ระดับชั้นต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ เพราะมันก็พุ่งเข้าใส่ฝูงมอนสเตอร์ด้วยเหมือนกัน

อสูรอัญเชิญที่แข็งแกร่งสองตัว เพียงพอจะทำให้แต้มผลงานของจางฟานพุ่งเข้าสู่ร้อยอันดับแรกได้อย่างง่ายดาย

ในฐานที่มั่นฟื้นฟูเร็ว อสูรอัญเชิญก็ตายยากขึ้นด้วย

"รบกวนฮีลเลอร์ทุกคนด้วยนะครับ ช่วยคอยดูเลือดอสูรอัญเชิญของผมให้หน่อย"

หมีปฐพีพุ่งเข้าใส่ฝูงลูกกระจ๊อก สกิลเหยียบปฐพีทีเดียวทำให้เลือดลูกกระจ๊อกในรัศมีวงกว้างหายไปเกือบครึ่งหลอด

"นกอินทรีดำของเขาทำไมไม่ช่วยสู้ล่ะ?

แล้วเขาไปยืนกลางอาณาเขตทำไมกันเนี่ย ยืนเหม่อเหรอ?"

เซียวเฉินรู้จักคนไม่กี่คน พอเห็นเจ้าอ้วนบินมาที่อาณาเขต เขาก็เลยคอยมองตามเป็นพิเศษ

เจ้าอ้วนหลังจากนั้นก็ไม่ทำอะไรเลย ดันตะโกนเสียงดังในช่องแชททีม:

"ขอระดมทุนเหรียญทองหน่อยครับ ผมจะซื้ออสูรอัญเชิญระดับเงินเพิ่มอีกตัว

แล้วพวกคุณจะมีตัวทำดาเมจสุดโหดเลเวลห้าสิบกว่าเพิ่มมาอีกหนึ่งตัวทันที!"

"ลูกพี่ทั้งหลาย ขอยืมเงินหน่อยครับ

แค่พวกพี่สลัดเศษเงินออกมานิดหน่อย ก็เปลี่ยนชีวิตคนอื่นได้แล้วนะ"

"ซัมมอนเนอร์นี่มันจนจริงๆ เลยว่ะ ขอเงินซื้ออุปกรณ์ให้อสูรอัญเชิญหน่อยได้ไหมครับ?"

เจ้าอ้วนดูเหมือนจะไม่รู้สึกเขินอายเลยสักนิด ตะโกนป่าวร้องในทีมอย่างเมามัน

เฉินจั้นเห็นภาพนี้แล้ว ถึงกับต้องออกมาเตือน:

"จางฟาน เลิกสแปมในทีมได้แล้ว"

"ลูกพี่เฉินจั้น ในที่สุดพี่ก็เห็นผมสักที ขอยืมเงินหน่อยได้ไหมครับ?"

"ทักแชทส่วนตัวมา อย่าสแปมในนี้!"

"แปลว่าได้งั้นเหรอครับ?"

เซียวเฉินเห็นบทสนทนาของทั้งคู่แล้วถึงกับอึ้ง: "แบบนี้มันทำได้จริงๆ ด้วยเหรอเนี่ย?"