ตอนที่ 17 ขวดหลอมวิญญาณสีม่วง

จินซารีบยื่นพระหยกให้หลินเทียนอย่างลนลาน หลินเทียนรับพระหยกมาแล้วประสานอินด้วยมือ ทันใดนั้น ควันสีดำสายหนึ่งก็พวยพุ่งออกมาจากพระหยก ค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปหัวกะโหลกนับไม่ถ้วน พร้อมกับเสียงกรีดร้องโหยหวนอันน่าขนลุก...

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า อวิ๋นเหยากรีดร้องด้วยความหวาดกลัวและรีบโผเข้ากอดหลินเทียนแน่น ธรรมชาติของผู้หญิงมักจะหวาดกลัวสิ่งลี้ลับเหล่านี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว...

หลินเทียนประสานอินอีกครั้งพร้อมตวาดลั่น

"จงเปิดประตูนรก!"

ทันใดนั้น หลุมดำทะมึนก็ปรากฏขึ้นบนพื้น หลินเทียนกล่าวกับเหล่าวิญญาณร้าย

"ในเมื่อพวกเจ้ากลายเป็นวิญญาณไปแล้ว ก็จงไปตามวัฏสงสารเถิด อย่ามัววนเวียนอยู่บนโลกเพื่อทำร้ายผู้คนอีกเลย"

สิ้นคำกล่าว วิญญาณร้ายทั้งหมดก็ถูกดูดกลืนหายเข้าไปในหลุมดำ ก่อนที่ทุกสิ่งทุกอย่างจะกลับคืนสู่สภาวะปกติ...

เมื่อทุกคนได้ประจักษ์ถึงวิชาของหลินเทียน พวกเขาก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้างกว้างแทบจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้ทั้งใบ!

ผู้เฒ่าจินเป็นคนแรกที่ได้สติกลับมา

"หลิน... สหายหนุ่มหลิน ไม่สิ ท่านอาจารย์หลิน ท่าน... ท่านสามารถจับผีสางได้ด้วยรึ? นี่มัน..."

"ผู้เฒ่าจิน ท่านยกย่องผมเกินไปแล้ว นี่มันก็แค่วิชาปาหี่เล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นแหละครับ ตอนนี้ผมได้ถอนคำสาปออกไปแล้ว เดี๋ยวผมจะดัดแปลงพระหยกองค์นี้สักหน่อย พวกมันจะได้ไม่ผิดสังเกต"

หลังจากกล่าวจบ หลินเทียนก็ประสานอินอีกครั้ง และใช้สัมผัสสวรรค์สลักค่ายกลลงบนพระหยก...

จากนั้นเขาก็ยื่นพระหยกคืนให้จินซาพลางกล่าวว่า

"พี่จิน ลองสวมดูอีกครั้งสิครับ"

เมื่อจินซาสวมพระหยกกลับเข้าไป เขาก็ไม่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันหนาวเหน็บและน่าขนลุกอีกต่อไป! ทว่ากลับรู้สึกเบาสบายอย่างประหลาด

"ผมได้ดัดแปลงพระหยกองค์นี้เรียบร้อยแล้ว ต่อจากนี้ไป พี่ควรจะพกมันติดตัวไว้ตลอดเวลานะครับ มันอาจจะช่วยชีวิตพี่ได้ในยามคับขัน!"

"น้องชายหลิน ขอบคุณมากจริงๆ! แล้วฉันควรจะทำยังไงต่อไปดีล่ะ? ฉันจะทำตามคำแนะนำของนายทุกอย่างเลย!"

หลินเทียนยิ้มและกล่าวว่า

"ตอนนี้ยังไม่ต้องทำอะไรหรอกครับ ทำตัวให้เป็นปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากนั้นก็ส่งคนที่พี่ไว้ใจได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ไปคอยจับตาดูภรรยาน้อยคนที่สามอย่างใกล้ชิด แต่ระวังอย่าให้นางรู้ตัวเด็ดขาด ผมรับรองว่าอีกไม่นานพี่จะได้รู้ความจริงอย่างแน่นอน!"

"น้องชายหลิน เรื่องนี้ชักช้าไม่ได้แล้ว ฉันจะไปจัดการเดี๋ยวนี้แหละ!"

พูดจบ จินซาก็รีบผลุนผลันออกไปทันที! ผู้เฒ่าจินจึงเดินเข้ามา โค้งคำนับให้หลินเทียน และกล่าวว่า

"ขอบคุณมากจริงๆ อาจารย์หลิน ฉันไม่นึกเลยว่านายจะมีความสามารถสูงส่งถึงเพียงนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย!"

หลินเทียนรีบประคองชายชราที่กำลังโค้งคำนับให้ลุกขึ้นยืน

"ผู้เฒ่าจิน ท่านให้เกียรติผมเกินไปแล้วครับ เรียกผมว่าสหายหนุ่มหลิน หรือหลินเทียนก็พอ ผมไม่กล้ารับคำนำหน้าว่าอาจารย์หรอกครับ!"

"ช่างน่าทึ่งจริงๆ! อาจารย์หลิน การที่นายมีพรสวรรค์เช่นนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย ถือเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่งนัก!"

หลินเทียนแสร้งทำเป็นหน้ามุ่ยและกล่าวว่า

"ผู้เฒ่าจิน ท่านเอาแต่เรียกผมว่าอาจารย์หลิน มันทำให้ผมรู้สึกเกร็งๆ นะครับ ถึงพวกเราจะเพิ่งรู้จักกัน แต่พวกเราก็ถือว่าเป็นสหายกันแล้ว ผมไม่ชินเลยที่ท่านมาเรียกผมว่าอาจารย์แบบนี้"

หลินเทียนได้สัมผัสถึงความดื้อรั้นของชายชราผู้มีภูมิธรรมผู้นี้ด้วยตัวเองแล้ว เขาพูดจาด้วยถ้อยคำที่เป็นทางการและสละสลวย ซึ่งทำให้หลินเทียนรู้สึกอึดอัดใจไม่น้อย!

ในตอนนั้นเอง ผู้เฒ่าจินก็หัวเราะร่วน

"เอาล่ะๆ สหายหนุ่มหลิน ใกล้จะถึงมื้อเที่ยงแล้ว ฉันสั่งให้คนเตรียมสุราอาหารไว้พร้อมแล้ว พวกเราไปดื่มกันสักสองสามจอกดีไหม?"

ทุกคนเดินตามผู้เฒ่าจินไปที่ห้องอาหาร ซึ่งตกแต่งอย่างหรูหราโอ่อ่า ตู้แช่ไวน์อัดแน่นไปด้วยสุราชั้นเลิศนานาชนิด และทางด้านขวาของตู้แช่ไวน์ก็มีชั้นวางของเก่าเรียงรายอยู่ ทันใดนั้น สายตาของหลินเทียนก็ไปสะดุดเข้ากับขวดสีม่วงใบเล็กๆ บนชั้นวางของเก่า!

นั่นมันอะไรน่ะ? ขนาดหลินเทียนผู้เคยพบเห็นสุดยอดของวิเศษมานับไม่ถ้วนในอดีตชาติ ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น นะ... นี่มันยอดศาสตราขวดหลอมวิญญาณงั้นรึ?

ขวดหลอมวิญญาณใบนี้และหม้อหลอมปราณของบรรพชนเทพชางเวยในแดนเซียน ต่างก็มีคุณสมบัติที่คล้ายคลึงกัน นั่นคือการนำดวงวิญญาณมาสกัดกลั่นเป็นโอสถ ทว่าหม้อหลอมปราณนั้นเป็นเพียงแค่ศาสตราเซียนระดับนภาเท่านั้น ซึ่งจำเป็นต้องโยนดวงวิญญาณที่ถูกกักขังลงไปในหม้อ และต้องใช้เวลาในการหลอมนานพอสมควร...

ทว่าขวดหลอมวิญญาณใบนี้คือสุดยอดศาสตราวุธระดับสูงสุด ไม่ว่าจะเป็นดวงวิญญาณที่สมบูรณ์ วิญญาณก่อกำเนิด หรือแม้กระทั่งจิตวิญญาณดั้งเดิม ผู้ใช้ก็สามารถสูบดวงวิญญาณเหล่านั้นเข้าไปในขวด และมันจะแปรสภาพเป็นโอสถในพริบตา ยิ่งไปกว่านั้น ขวดหลอมวิญญาณยังสามารถดูดซับพลังงานชั่วร้ายได้ทุกชนิด เรียกได้ว่าเป็นสุดยอดศาสตราวุธอย่างแท้จริง!

สายตาของหลินเทียนจับจ้องไปที่ขวดหลอมวิญญาณอย่างแน่วแน่ ไม่อาจละสายตาไปได้เลย...

เมื่อเห็นท่าทางของหลินเทียน ผู้เฒ่าจินก็ตบไหล่เขาเบาๆ แล้วกล่าวว่า

"สหายหนุ่มหลิน นายก็สนใจพวกของเก่าพวกนี้ด้วยงั้นรึ? ปกติแล้วตาแก่คนนี้ก็ชอบสะสมพวกหยกกับของเก่าเป็นงานอดิเรกน่ะ..."

หลินเทียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะชี้ไปที่ขวดหลอมวิญญาณบนชั้นวางแล้วเอ่ยถาม

"ผู้เฒ่าจินครับ ท่านยินดีที่จะขายขวดสีม่วงนี้ให้ผมไหมครับ?"