บทที่ 1 โปรแกรมเถื่อน? เลื่อนดูวิดีโอก็หาเงินได้?

หมายเหตุจากผู้เขียน :

(นิยายเรื่องนี้ไม่ใช่นิยายอิงประวัติศาสตร์จ๋า ออกจะหลุดกรอบไปสักหน่อย... ขออธิบายไว้ก่อนว่าช่วงแรกพระเอกเป็นแค่เครื่องมือ อย่าเพิ่งถามว่าพระเอกหายไปไหน ช่วงหลังถึงจะมีบทบาท!)

(แน่นอนว่านอกจากความบันเทิงแล้ว ก็ยังคงเคารพประวัติศาสตร์อยู่ เพราะผมไปเห็นคนบอกว่าบูเช็กเทียนคือจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ตลอดกาล ทำเอาผมโมโหสุดๆ แบบนี้มันไม่รู้อะไรเลยชัดๆ)

(ท่านผู้อ่านโปรดรัดเข็มขัดนิรภัย... รถไฟขบวนสู่หน้าประวัติศาสตร์กำลังจะออกเดินทางแล้ว!)

(ขอผมสวมเกราะป้องกันตัวสักหน่อย... ถึงเหล่านักอ่านที่รักทุกท่าน... ผู้มีจิตใจงดงาม หล่อเหลาเอาการ สง่างามเหนือใคร มีเสน่ห์เหลือล้น ล้วนมีใบหน้าหล่อเหลาดั่งหยก รูปงามดั่งพานอัน!)

(สุดท้ายนี้ขออวยพรให้นักอ่านทุกท่านสุขภาพร่างกายแข็งแรง สมหวังดั่งใจปรารถนา ครอบครัวอยู่พร้อมหน้า กินอะไรก็อร่อย กินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วน!)

(เอาล่ะ อ่านคำอวยพรของผมแล้ว ก็อย่าด่านิยายของผมเลยนะ...)

…

ฤดูหนาว!

หิมะแรกของปีนี้... มาเร็วกว่าและหนาวเหน็บกว่าทุกปีที่ผ่านมา!

สายลมหนาวโหมกระหน่ำพัดพาเกล็ดหิมะปลิวว่อนจนลืมตาแทบไม่ขึ้น!

ท้องถนนถูกปกคลุมไปด้วยหิมะหนาทึบ ทั้งเมืองตกอยู่ในสภาวะขาวโพลน

ผู้คนและยานพาหนะบนท้องถนนต่างสัญจรไปมาอย่างระมัดระวัง ด้วยความกลัวว่าหากลื่นล้มไป อาจจะได้ค้นพบท่าตายใหม่!

‘หลิวเทา’ หิ้วอาหารกลางวันที่ซื้อมาเดินมาถึงหน้าประตูบ้าน เขากระทืบเท้าเพื่อสะบัดหิมะที่เกาะอยู่บนรองเท้าบูตหนังสีดำออก

เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้อง เขาก็ถอดหมวกบนศีรษะออก เปลี่ยนไปสวมรองเท้าแตะบุนวม ถอดเสื้อโค้ต แล้วเดินไปที่โต๊ะอาหาร ก่อนจะเปิดกล่องซุปเนื้อออก

เตรียมพร้อมสวาปาม!

แต่พอเปิดกล่องซุปเนื้อ หลิวเทาก็ต้องขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ

“ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย? เถ้าแก่คนนี้ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง? บอกแล้วไงว่าไม่ใส่ผักชี!”

แถมยังใส่มาให้เยอะขนาดนี้อีก?

ไม่รู้หรือไงว่าผักชีคือศัตรูตัวฉกาจของลูกผู้ชาย? นี่กะจะแช่งให้ฉันไร้ทายาทสืบสกุลเลยใช่ไหมเนี่ย?

หลิวเทาบ่นอุบอิบขณะมองดูใบผักชีที่ลอยฟ่องอยู่ในซุป เขาใช้ตะเกียบค่อยๆ คีบมันออกทีละใบ... กว่าจะคีบหมด ซุปก็แทบจะเย็นชืดหมดแล้ว!

เขาจึงรีบนำขนมเปี๊ยะอบลงไปแช่ในน้ำซุปขณะที่มันยังพอมีความร้อนอยู่บ้าง มิฉะนั้นหากปล่อยไว้นานกว่านี้เกรงว่ามันจะแข็งจนแช่ไม่เปื่อย

…

ขณะที่กินขนมเปี๊ยะแช่ซุปเนื้อ สายตาก็ทอดมองดูหิมะที่โปรยปรายอยู่ด้านนอก

ชั่วขณะหนึ่ง เขาก็รู้สึกเหม่อลอยขึ้นมา!

นักศึกษาที่จบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำในโครงการเก้าแปดห้าอย่างเขา ตอนนี้ต้องตกอับมาเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย พูดไปใครจะเชื่อ?

เฮ้อ! จะโทษก็ต้องโทษตัวเองที่ดันเลือกเรียนในสาขาที่ไม่เอาไหน

คณะประวัติศาสตร์นี่มันสาขาที่แม้แต่สุนัขยังไม่เรียนชัดๆ!

ในสังคมยุคปัจจุบัน ผู้คนต่างแก่งแย่งแข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ยิ่งกว่าวัวควายเสียอีก

ตอนที่เพิ่งเรียนจบใหม่ๆ ก็ใช่ว่าจะไม่เคยหางาน แต่คณะของเขามันไม่เหมือนคณะอื่น พูดตามตรงคือถ้าไม่มีเส้นสาย ต่อให้ไปสมัครเป็นครูสอนประวัติศาสตร์ โรงเรียนก็ยังไม่รับเลย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่จะเข้าไปทำงานในพิพิธภัณฑ์หรือเป็นนักโบราณคดีเลย มันแทบจะเป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเข้าทำงานได้หรอก!

เป็นแบบนี้อยู่ได้ครึ่งปี แฟนสาวรุ่นน้องที่เพิ่งเรียนจบก็มาขอเลิก โดยให้เหตุผลว่าเขาไม่สามารถมอบชีวิตในแบบที่เธอต้องการได้

เลิกก็เลิกสิ เขาไม่ใช่คนอ่อนไหวง่ายขนาดนั้นเสียหน่อย ถึงอย่างไรก็เป็นชีวิตวัยรุ่นมหาวิทยาลัย... การเลิกรากันเป็นเรื่องปกติธรรมดามาก

ยังไงหลายปีมานี้เขาก็ไม่ได้ขาดทุนอะไร!

…

หลังจากนอนเปื่อยอยู่บ้านมาครึ่งปี เขาก็เริ่มออกไปวิ่งส่งอาหารเดลิเวอรี แต่ทำได้แค่เดือนเดียวก็ทำต่อไม่ไหวแล้ว

สาเหตุก็คือตาลุงยามในหมู่บ้านชอบมาขวางทางเขาตอนที่ใกล้จะหมดเวลาส่งตลอด ทำให้ส่งออร์เดอร์ล่าช้า!

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ออร์เดอร์ส่วนใหญ่ถูกลูกค้ากดให้คะแนนยอดแย่ จนสุดท้ายเงินเดือนที่ได้ก็เหลืออยู่น้อยนิดจนน่าสงสาร

…

จากนั้นเขาก็เลยเปลี่ยนอาชีพ เปลี่ยนมาเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย หรือที่เรียกกันขำๆ ว่านายพลระดับห้าดาว!

ได้รับเงินเดือนเดือนละสามพันห้าร้อยหยวน หลังจากมาเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย เขาก็กลายเป็นคนที่ใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองเคยเกลียดที่สุด

คอยสกัดกั้นพนักงานส่งอาหาร ต่อให้พนักงานส่งอาหารจะเก่งกาจมาจากไหน ตราบใดที่เขาเข้าเวรอยู่ หากไม่ลงทะเบียนข้อมูลให้ครบสิบนาที ก็อย่าหวังว่าจะได้เข้าไปข้างในเลย

โดยรวมแล้ว ตอนนี้หลิวเทารู้สึกพึงพอใจกับงานของตัวเองมาก

นอกจากเรื่องที่เงินเดือนไม่พอใช้แล้ว อย่างอื่นก็ถือว่าดีไปหมด ว่างๆ ก็ยังไปหยอกล้อกับเสี่ยวตาน เจ้าของห้องพักได้อีก!

แถมบ้านขนาดหนึ่งร้อยสามสิบห้าตารางเมตรที่เขาอยู่ตอนนี้ พ่อแม่ก็ซื้อให้ด้วยเงินสดก่อนที่พวกท่านจะเสียชีวิต ขอแค่ไม่คิดเรื่องแต่งงานสร้างครอบครัว ตอนนี้ก็ถือว่าใช้ชีวิตได้สุขสบายสุดๆ

ถ้าพูดตามภาษาของหลิวเทาแล้ว การที่เขามาทำงานเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยในตอนนี้ ถือว่าช่วยลดเวลาเดินอ้อมไปได้ตั้งสี่สิบปีเมื่อเทียบกับตาลุงข้างบ้าน

ชีวิตมันก็ต้องใช้แบบปล่อยวาง!

…

หลังจากกินข้าวเสร็จ หลิวเทาก็เปิดแอปพลิเคชันโต่วอินเตรียมจะปัดดูวิดีโอเพื่อหาความบันเทิงหลังอาหารเสียหน่อย แต่จู่ๆ ก็มีหน้าต่างบานหนึ่งเด้งขึ้นมาบังหน้าจอโทรศัพท์จนมิด

[ขอแสดงความยินดีกับคุณหลิวเทาผู้ทรงเกียรติ เนื่องจากท่านได้ปลงตกกับทางโลก จิตวิญญาณแห่งการปล่อยวางของท่านได้ซาบซึ้งถึงสวรรค์ ทางบริษัทของเราจึงได้พิจารณาให้ท่านเป็นลูกค้าระดับพรีเมียม ระบบฉายภาพหมื่นราชวงศ์ของโต่วอินทำการผูกมัดสำเร็จแล้ว!]

[เพียงเลื่อนดูวิดีโอครบทุกสามนาที ท่านจะได้รับเงินสดเป็นรางวัลตั้งแต่ห้าสิบถึงสามร้อยหยวน กิจกรรมนี้เป็นเรื่องจริงและใช้งานได้จริง ต้องการติดตั้งหรือไม่!]

หลิวเทาถึงกับงุนงงไปในทันที...

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?

แค่ดูวิดีโอครบสามนาทีก็จะได้รับเงินสดเป็นรางวัลเนี่ยนะ? แถมยังได้ตั้งห้าสิบถึงสามร้อยหยวนอีก?

มีของฟรีหล่นจากฟ้าด้วยเหรอ? แล้วดันตกลงมาใส่หัวฉันเนี่ยนะ?

“เวรเอ๊ย หรือว่าเมื่อวานดันไปเข้าเว็บไซต์ขยะจนโดนแฮกข้อมูลวะเนี่ย ไม่เช่นนั้นจะส่งข้อความหลอกลวงแบบนี้มาได้ยังไง”

หลิวเทาสบถด่าในใจแล้วเตรียมจะกดออก แต่ปรากฏว่าไอ้โปรแกรมนี้ดันติดตั้งลงเครื่องด้วยตัวเองหน้าตาเฉย

ยิ่งกว่าแอปพลิเคชันพินซีซีในประเทศเสียอีก!

นี่มันโปรแกรมเถื่อนชัดๆ

หลังจากนั้นเขาก็ได้รับข้อความแจ้งเตือน... ปริมาณอินเทอร์เน็ตของท่านไม่เพียงพอ... ปริมาณอินเทอร์เน็ตของท่าน...

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนในโทรศัพท์ เขาก็ถึงกับช็อกค้างไปเลย...

“แม่เจ้าโว้ย! โหลดโปรแกรมบ้าอะไรกินเน็ตไปตั้งแปดสิบเก้ากิกะไบต์ ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย??”

เนื่องจากตอนนี้เป็นช่วงปลายเดือน ปริมาณอินเทอร์เน็ตในซิมการ์ดที่เคยมีอยู่หนึ่งร้อยกิกะไบต์ก็เหลือเพียงแค่ยี่สิบกิกะไบต์เท่านั้น แต่ตอนนี้จู่ๆ ก็ทะลุขีดจำกัดไปถึงหกสิบเก้ากิกะไบต์ ทำให้ยอดเงินในซิมการ์ดของหลิวเทาติดลบไปเลยเนี่ยนะ?

หลิวเทามองดูเงินหนึ่งร้อยหยวนที่เหลืออยู่ในแอปพลิเคชันวีแชตอย่างน่าสงสาร เขาจำใจต้องเติมเงินโทรศัพท์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เติมไปแปดสิบหยวน ตอนนี้เหลือเงินแค่พอซื้อบุหรี่ได้ซองเดียวเท่านั้น

“พับผ่าสิ โปรแกรมขยะเอ๊ย! ฉันอยากจะรู้จริงๆ ว่าแกเป็นของจริงหรือของปลอม ถ้าแน่จริงก็ลองมาหลอกเอาเงินฉันไปอีกรอบดูสิ!”

หลังจากนั้นเขาก็กดเปิดแอปพลิเคชันขึ้นมาอย่างไม่ลังเล ทันทีที่ปลายนิ้วของหลิวเทาสัมผัสลงไป แอปพลิเคชันฉายภาพหมื่นราชวงศ์บนโทรศัพท์ก็เริ่มปรากฏภาพขึ้นมา

ตู้ม...!

บนหน้าจอโทรศัพท์ มีมังกรศักดิ์สิทธิ์ห้ากรงเล็บหลายตัวกำลังบินวนเวียนอยู่บนหน้าจอ!

พวกมันมีหลากหลายสีสันผสมปนเปกันไปหมด และตัวที่โดดเด่นสะดุดตาที่สุดก็คงหนีไม่พ้นมังกรดำตัวนั้น

เสียงคำรามของมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่ดังกึกก้องออกมาจากหน้าจอ ผสมผสานกับดนตรีประกอบที่ฟังดูทรงพลัง ทำเอาหลิวเทาถึงกับเหม่อลอยไปชั่วขณะ

“เชี่ยเอ๊ย? เดี๋ยวนี้... เทคนิคพิเศษมันอลังการขนาดนี้เลยเหรอ ดุเดือดขนาดนี้เลย? นี่ใช่ความคมชัดของภาพที่โทรศัพท์ราคาหนึ่งพันห้าร้อยหยวนของฉันจะแสดงผลได้จริงๆ เหรอเนี่ย?”

เมื่อได้เห็นเทคนิคพิเศษตอนเปิดตัว บวกกับความคมชัดของภาพที่เหนือยิ่งกว่าความละเอียดระดับสูงแบบไร้เซนเซอร์ หลิวเทาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงประโยคหนึ่งขึ้นมา

“อั๊วคือจาจาฮุย... ถ้าเป็นพี่น้องกันก็เข้ามาฟันอั๊วเลย... ฟันฉับเดียวได้แต้มเก้าร้อยเก้าสิบเก้า อัตราดรอปของโคตรสูง!”

…

เมื่อเอฟเฟกต์จางหายไป เขาก็จัดการกรอกข้อมูลส่วนตัวตามขั้นตอน พร้อมทั้งผูกมัดบัญชีธนาคารที่มีเงินจำนวนมหาศาลอยู่สองเหมาห้าเฟิน รวมถึงเบอร์โทรศัพท์และข้อมูลอื่นๆ จนเสร็จสิ้น

เงินในบัญชีเหลืออยู่แค่สองเหมาห้าเฟิน ก็แทบจะไม่ต่างอะไรกับคนสิ้นเนื้อประดาตัวเลยสักนิด

หลังจากทำตามคำแนะนำและกรอกข้อมูลทุกอย่างจนเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว!

[ท่านได้เข้าสู่แอปพลิเคชันโต่วอินแห่งหมื่นราชวงศ์แล้ว โปรดเริ่มต้นการเดินทางบนโต่วอินของท่าน ขอให้ท่านมีความสุขกับการใช้ชีวิต!]

[ยอดเงินที่สามารถถอนได้ในปัจจุบัน: “0 หยวน”]

[ขอให้โฮสต์หมั่นดูวิดีโอเพื่อรับรางวัล]

ด้วยความรู้สึกที่ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เขาก็เริ่มปัดดูวิดีโอสั้น

ท่ามกลางเสียงดนตรีประกอบที่ดังกังวานขึ้นมา ก็มีหัวข้อหนึ่งปรากฏขึ้นที่ด้านบนของวิดีโอ

พิธีเปิดแบบนี้แหละที่ฉันชอบ ระบบประมวลผลข้อมูลขนาดใหญ่นี้มันรู้ใจฉันจริงๆ!

[ความลับของวิคตอเรีย... สรวงสวรรค์ของเหล่าชายชาตรี!]

วินาทีต่อมา ในวิดีโอก็ปรากฏภาพของบรรดาสาวงามต่างชาติรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นในชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ กำลังเริ่มเดินแบบ!

ทั้งผิวสีดำ ผิวสีขาว สาวฝรั่งหลากหลายสีผิว แต่ละคนล้วนมีสัดส่วนอวบอิ่มราวกับลูกพีชที่สุกงอม

ขยับตัวไปตามจังหวะเสียงเพลง พวกเธอสวมรองเท้าส้นสูง ทุกย่างก้าวล้วนเหยียบลงบนจังหวะได้อย่างแม่นยำ ราวกับผีเสื้อที่กำลังโบยบินเริงระบำ ช่างเย้ายวนใจเสียเหลือเกิน!

สัดส่วนรูปร่างที่แสนจะภาคภูมิใจ ผสมผสานกับเสื้อผ้าสุดเซ็กซี่ ทุกย่างก้าวของพวกเธอเปรียบเสมือนเปลวเพลิงที่คอยปลุกปั่นฮอร์โมนของเหล่าชายหนุ่ม

…

หลิวเทาเองก็เป็นแฟนคลับตัวยงของรายการนี้เช่นกัน ทุกๆ ปีเขาแทบจะต้องกลับมานั่งดูแฟชั่นโชว์สุดยิ่งใหญ่นี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

ไม่ใช่เพื่ออะไรอื่น แต่เพื่อความรู้สึกเบิกบานใจจนแทบจะลุ่มหลงมัวเมานี้ต่างหาก

…

เมื่อแถบความคืบหน้าของวิดีโอเลื่อนไปเรื่อยๆ สาวงามคนสุดท้ายซึ่งเป็นผู้แสดงปิดท้ายรายการก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างเฉิดฉาย

สาวฝรั่งผมบลอนด์ผู้มีผิวพรรณขาวผ่องดุจหิมะ และมีหน้าอกหน้าใจที่อวบอิ่ม เธอบิดสะโพกที่กลมกลึง ก้าวเดินด้วยท่วงท่าของนางแบบมืออาชีพ

เมื่อรองเท้าส้นสูงกระทบลงบนเวที มันก็ส่งเสียงดัง... ตึก ตึก ตึก... เป็นเสียงที่ดังกังวานและไพเราะเสนาะหู

ทุกย่างก้าวที่ก้าวเดิน กระต่ายขาวตัวโตสองตัวที่อยู่ตรงหน้าอกก็ทำท่าราวกับจะหลุดลอยออกมาจากอ้อมกอด พวกมันกระเด้งกระดอนไปมาอย่างเริงร่า ดูแล้วช่างยืดหยุ่นและน่าตื่นตาตื่นใจเสียเหลือเกิน!

“ดูท่าทางระบบประมวลผลข้อมูลขนาดใหญ่นี่จะเข้าใจฉันดีจริงๆ แฮะ... หึหึ...”

เมื่อวิดีโอจบลง ในขณะที่เขากำลังคิดจะปัดหาดูวิดีโอสตรีมเมอร์สาวสวยเต้นอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีหน้าต่างบานหนึ่งเด้งขึ้นมา

[ขอแสดงความยินดีกับผู้ใช้ ‘ฉันรักการกินเนื้อวัว’ ที่รับชมวิดีโอครบสามนาที ได้รับรางวัลเงินสด 80 หยวน...]

“หืม?”

จริงปะเนี่ย?

เมื่อเห็นการแจ้งเตือนเตือน ปลายนิ้วก็อดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดู

และแล้วในช่องยอดเงินคงเหลือก็มีเงินเพิ่มเข้ามา 80 หยวนจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ด้านล่างยังมีข้อความตัวเล็กๆ เขียนเอาไว้ว่า “คลิกที่โหมดแชร์เพื่อรับรายได้เพิ่มขึ้นร้อยเท่า”

หลิวเทาแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง... นิ้วมือของเขาสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้

วิดีโอเดียวได้เงินแปดสิบหยวน แถมยังรับรายได้เพิ่มอีกร้อยเท่า... นี่... การหาเงินมันกลายเป็นเรื่องง่ายดายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

นิ้วมือของเขากดเข้าไปที่ตัวเลือกการแชร์อย่างลืมตัว

จากนั้น... เขาก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นยอดเงินคงเหลือของตัวเองมีเลขศูนย์เพิ่มขึ้นมาอีกสองตัว

“แปดสิบกลายเป็นแปดพัน! หลอกกันเล่นใช่ไหมเนี่ย?”

เขาลองสังเกตดูหน้าจออย่างละเอียดอีกครั้ง ก็พบว่าไม่มีข้อกำหนดใดๆ ในการถอนเงินเลย จึงลองกดไปที่ตัวเลือกการถอนเงินเพื่อทดสอบดู

ติ๊ง!

วินาทีต่อมา โทรศัพท์มือถือก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนจากทางธนาคาร

[มีเงินเข้าบัญชีของท่าน 8,000 หยวน ยอดเงินคงเหลือ: 8,000.025 หยวน]

เมื่อเห็นตัวเลขในข้อความแจ้งเตือน เขาก็ขยี้ตาตัวเองด้วยความรู้สึกที่ไม่อยากจะเชื่อ

“แปดพัน??? เงินเข้าบัญชีแล้วจริงๆ เหรอ?”

แค่ดูวิดีโอก็ได้เงินมาแปดพันหยวนเนี่ยนะ?

ตามที่บอกไว้ก่อนหน้านี้ว่า แค่ดูวิดีโอครบสามนาทีก็จะได้รับรางวัลการันตีห้าสิบหยวน บวกกับรายได้ที่เพิ่มขึ้นอีกร้อยเท่า... นี่... นั่นไม่ได้หมายความว่า... สามนาทีหาเงินได้ตั้งห้าพันหยวนเลยเหรอ?

แค่สามนาทีก็หาเงินได้เกือบจะเท่ากับรายได้สองเดือนของเขาแล้ว? ถ้าอย่างนั้นวันหนึ่งล่ะ...

เชี่ยเอ๊ย! นี่มัน... เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

…

นี่... นี่... หรือว่าพ่อกับแม่เห็นฉันใช้ชีวิตอย่างน่าสงสาร แล้วกลัวว่าตระกูลของเราจะไร้ผู้สืบสกุลในรุ่นของฉัน พวกท่านก็เลยช่วยดลบันดาลจากในปรโลกงั้นเหรอ?

ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีเหตุผลอื่นที่จะอธิบายเรื่องนี้ได้แล้ว...

และในตอนนั้นเอง กรอบรูปขาวดำที่แขวนอยู่บนผนังก็... ร่วงหล่นลงมา

กระแทกพื้นจนกระจกบนกรอบรูปแตกละเอียดราวกับคลื่นน้ำ!

หลิวเทาถึงกับช็อกค้างไปเลย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ทำไมรูปพ่อกับแม่ถึงตกลงมาได้ล่ะ?

…

หลังจากสงบสติอารมณ์ลงได้ครู่หนึ่ง ในที่สุดหลิวเทาก็เชื่อแล้วว่านี่คือเรื่องจริง

ในที่สุดเทพีแห่งโชคชะตาก็หันมามองเขาเสียที

งานนี้มีแต่ได้กับได้ ไม่มีคำว่าขาดทุน!

ในเมื่อเป็นเช่นนี้... ถ้าอย่างนั้น... ก็ลุยกันเลย ไม่แกหมดตัวก็ฉันนี่แหละที่ตาย!

ดวงตาของหลิวเทาแดงก่ำไปด้วยความตื่นเต้น!

(ก็หลิวเทานี่แหละ จะเป็นยังไงก็ช่างเถอะ!)

********

หมายเหตุผู้แปล minibunny

โครงการเก้าแปดห้า (985): คือโครงการที่รัฐบาลจีนริเริ่มขึ้นเพื่อสนับสนุนมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศให้ก้าวสู่มาตรฐานระดับโลก ดังนั้นเด็กที่เรียนจบจากมหาวิทยาลัยกลุ่มนี้จึงถือเป็นหัวกะทิ

ปล่อยวาง / นอนเปื่อย: เป็นวิถีชีวิตของคนหนุ่มสาวชาวจีนยุคใหม่ที่เลือกจะใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย ไม่แก่งแย่งชิงดี ไม่ทะเยอทะยาน หรือแข่งขันกับใครในสังคมที่กดดัน

พินซีซี: เป็นคำล้อเลียนแอปพลิเคชันช็อปปิงออนไลน์ชื่อดังของจีนอย่าง 'พินตัวตัว' ที่มักเน้นขายสินค้าราคาถูก

จาจาฮุย: มาจากมีมตลกในอินเทอร์เน็ตของจีน โดยล้อเลียนสำเนียงการพูดภาษาจีนกลางที่ไม่ชัดของ 'จางเจียฮุย' นักแสดงชื่อดังชาวฮ่องกง ในขณะที่เขาถ่ายทำโฆษณาเกมออนไลน์

สาวฝรั่ง: เป็นคำสแลงในภาษาจีนที่ใช้เรียกหญิงสาวชาวตะวันตก มักแฝงความหมายถึงหญิงสาวที่มีรูปร่างสูงใหญ่และมีสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจน

จริงปะเนี่ย: เป็นคำแสลงอินเทอร์เน็ตที่วัยรุ่นจีนนิยมใช้ โดยออกเสียงเพี้ยนมาจากคำว่า "จริงหรือปลอม" เพื่อให้ฟังดูน่ารักและขี้เล่นมากขึ้น

สองเหมาห้าเฟิน: เป็นหน่วยเงินย่อยของจีน (1 หยวน = 10 เหมา, 1 เหมา = 10 เฟิน) สองเหมาห้าเฟินจึงมีค่าเท่ากับ 0.25 หยวนเท่านั้น