ตอนที่ 24 จากร้านขายสัตว์เลี้ยง
ตอนที่ 24 จากร้านขายสัตว์เลี้ยง
เมื่อศัตรูจำนวนมหาศาลพร้อมอาวุธปืนกรูกันเข้ามาในเวลาเดียวกัน ต่อให้เฉินเฟิงแข็งแกร่งเหนือมนุษย์ เขาก็ไม่อาจฝืนรับตรง ๆ ได้
เขาคว้าวูล์ฟกังทันที ก่อนกลิ้งหลบไปกับพื้นในพริบตา
“เรียกพรรคพวกนายมา! โจมตีจากทั้งในและนอก!” เฉินเฟิงคำรามลั่นไม่หยุด ก่อนออกคำสั่งต่ออย่างเด็ดขาด “เสี่ยวหวง! ฆ่าไอ้มนุษย์เกล็ดนั่นซะ!”
เมื่อมียูริบวกกับอันธพาลติดอาวุธอีกนับสิบ แม้ตอนนี้ฝีมือยิงของเฉินเฟิงจะยอดเยี่ยมเพียงใด ก็ไม่อาจรับมือพร้อมกันทั้งหมดได้
ดังนั้น เขาต้องหาทางแยกศัตรู และบดขยี้ทีละคน!
ไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดในการต่อสู้เดี่ยวของเขา คือเสี่ยวหวง! และยุทธวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้ ก็คือใช้เสี่ยวหวงจัดการยูริโดยตรง!
ฟ้าววว!
แสงสีเหลืองสายหนึ่งพุ่งผ่านเหนือศีรษะผู้คนทั้งหมด ราวกับกระสุนปืนใหญ่มีชีวิต พุ่งชนเข้าใส่แขนของยูริเต็มแรง! นั่นคือเสี่ยวหวง!
ร่างของยูริในตอนนี้แข็งแกร่งพอจะต้านแรงชนของรถยนต์ขนาดเล็กได้ แต่ถึงอย่างนั้น...
ตูม!!!
เขาก็ยังถูกเสี่ยวหวงพุ่งชนจนลอยกระเด็นกลางอากาศ ร่างมหึมาปลิวกลับหัวไปไกลกว่ายี่สิบเมตร กระแทกชั้นวางสินค้าและโครงเหล็กพังระเนระนาดไปตลอดทางกว่าจะหยุดได้ ก็ชนล้มไปไม่รู้กี่ชั้น
ยูริพลิกตัวลุกขึ้น สีหน้าเดือดดาลถึงขีดสุด “นี่มันหมาเวรอะไรของมันกัน!!!”
ดวงตาของเสี่ยวหวงเย็นเยียบคมกริบยิ่งกว่าเสือร้าย มันจ้องยูริอย่างดูแคลน ราวกับกำลังหัวเราะเยาะ
“สัตว์เดรัจฉานอย่างแก...แกกล้าอวดดี?” ยูริแทบคลั่ง
เขาผู้ซึ่งทันทีที่วันสิ้นโลกเริ่มต้น ก็กลายเป็นผู้วิวัฒนาการในทันใด ผู้มีพลังแปลงร่างอันแข็งแกร่ง ชายผู้บุกถล่มสถานีตำรวจของย่านนี้ได้ด้วยตัวคนเดียว ผู้นำแก๊งล่าหมีขึ้นสู่จุดสูงสุด จนกลายเป็นดั่งจักรพรรดิใต้ดินแห่งย่านนี้กลับถูกสุนัขตัวหนึ่งดูหมิ่น?!
ความโกรธในอกของยูริระเบิดออกมาแทบเป็นเปลวไฟในทันที ยิ่งไปกว่านั้น ความทะเยอทะยานของยูริไม่ได้หยุดอยู่แค่เขตนี้เท่านั้น เป้าหมายของเขาคือยึดครองทั้งเมืองแห่งนี้
วันสิ้นโลก ราวกับถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อคนแบบเขาโดยแท้
แล้วอย่างนี้ จะให้เขาถูกขัดขวางโดยหมาสีเหลืองตัวหนึ่งที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าได้อย่างไร?!
ตูม! ตูม! ตูมมม!!!
มนุษย์หนึ่งคน สุนัขหนึ่งตัว พุ่งปะทะกันซึ่งหน้าอย่างบ้าคลั่ง! เสียงการชนสนั่นหวั่นไหว ราวสัตว์ยักษ์สองตัวกำลังฟาดฟันกันกลางสนามรบ
ชั้นวางสินค้าในซูเปอร์มาร์เก็ต รถเข็น และโครงเหล็กต่าง ๆ ถูกแรงปะทะซัดกระเด็นกระจัดกระจาย หลายส่วนถึงกับบิดเบี้ยวผิดรูป
แรงปะทะมหาศาลนี้ ทำเอาทุกคนที่เห็นถึงกับอ้าปากค้าง
หมัดของยูริที่ปกคลุมด้วยเกล็ดหนาทึบหนักแน่นเป็นพิเศษ กรงเล็บคมกริบของเขาสามารถเจาะกำแพงเป็นรูได้อย่างง่ายดาย แต่เมื่อหมัดเหล่านั้นซัดใส่เสี่ยวหวง กลับเหมือนชกใส่เหล็กกล้า!
ไม่เพียงเสี่ยวหวงไม่เจ็บปวด มันยังสะบัดรับได้อย่างสบาย ราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น ต่อให้กรงเล็บของยูริข่วนโดน ก็แทบไม่อาจทิ้งร่องรอยไว้ได้ ขนสีเหลืองลื่นเงาของเสี่ยวหวงกลับมีพลังป้องกันเหนือกว่าเกล็ดของยูริเสียอีก!
ทว่าในทางกลับกัน ไม่ว่าจะเป็นกรงเล็บหรือเขี้ยวของเสี่ยวหวง ตราบใดที่สัมผัสร่างยูริได้เกล็ดขนาดใหญ่ก็จะถูกฉีกกระชากออกทุกครั้ง!
ศึกระหว่างผู้วิวัฒนาการหนึ่งดาว เสี่ยวหวงเป็นฝ่ายกุมความได้เปรียบอย่างเด็ดขาด!
ภาพตรงหน้า ทำให้ทุกคน ณ ที่นั้น ยกเว้นเฉินเฟิง ตกตะลึงจนสมองแทบหยุดทำงาน
วูล์ฟกังถึงกับอ้าปากค้าง มือกุมหน้าผากอย่างไม่อยากเชื่อ “นายไปหาหมาตัวนี้มาจากไหนกัน?!”
เฉินเฟิงยิ้มกว้าง “ซื้อจากร้านขายสัตว์เลี้ยงน่ะ”
พูดจบ เขายก EM957 ขึ้นทันที แล้วเหนี่ยวไกโดยไม่ลังเล โหมดระดมยิงปะทุขึ้นในพริบตา กระสุนจำนวนมากพุ่งเฉียงกวาดออกไปเป็นแนวสังหาร เพียงชั่วพริบตา ศัตรูกลุ่มหนึ่งก็ถูกกวาดล้มระเนระนาด!
“วูล์ฟกัง!” เฉินเฟิงตะโกนลั่นกลางสนามรบ “ให้คนของนายบุกออกมาได้แล้ว!”
แม้ในตอนนี้เฉินเฟิงจะใช้เพียงปืนหนึ่งกระบอกกับสุนัขหนึ่งตัว กดดันแก๊งล่าหมีเอาไว้ได้อย่างรุนแรง
แต่เขารู้ดี หากอีกฝ่ายตั้งสติได้เมื่อไร สถานการณ์อาจพลิกกลับได้ทุกเมื่อ!
ทว่า หากเฮเลน่า ปาร์คเกอร์ และคนอื่น ๆ จากด้านหลังสามารถฉวยโอกาสบุกตีโอบเข้ามาได้สำเร็จ ชัยชนะครั้งนี้ก็แทบจะถูกกำหนดไว้แล้ว!
วูล์ฟกังเองก็เข้าใจดีว่า โอกาสเช่นนี้พลาดไม่ได้เด็ดขาด ท่ามกลางห่ากระสุน เขากลิ้งหลบติดกันสองครั้งบนพื้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นพุ่งเข้าใกล้มุมตะวันตกเฉียงเหนือ ก่อนตะโกนสุดเสียง “เฮเลน่า! เร็วเข้า! เปิดฉากโจมตี! บุกออกมา!!”
ทันทีที่ศีรษะของเขาโผล่ออกไป
ฟ้าว! ฟ้าว! ฟ้าว!
กระสุนหลายนัดเฉียดหนังศีรษะไปอย่างหวุดหวิด แต่โวล์ฟกังไม่เพียงไม่ตกใจ เขากลับเดือดดาล!
ยกปืนขึ้นแล้วยิงสวนติดกันสามนัด
ปัง! ปัง! ปัง!
สมาชิกแก๊งล่าหมีคนหนึ่งถูกยิงทะลุหน้าอกจนร่างกระเด็นล้มลงทันที
ภายในมุมตะวันตกเฉียงเหนือของซูเปอร์มาร์เก็ต ผู้รอดชีวิตกว่ายี่สิบชีวิตกำลังรวมตัวกันอยู่ ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ยินทั้งเสียงการต่อสู้ระหว่างเสี่ยวหวงกับยูริ รวมถึงเสียงปืนด้านนอกที่ปะทุอย่างดุเดือด
จนภายในกลุ่มเริ่มแตกออกเป็นสองฝ่ายอย่างชัดเจน จะสู้หรือไม่สู้!
ฝ่ายแรก นำโดยเฮเลน่าและปาร์คเกอร์ ราวเจ็ดถึงแปดคน พวกเขาคือสายต่อสู้หลัก
เชื่อว่านี่คือโอกาสทองที่ไม่ควรปล่อยหลุดมือ ต้องฉวยจังหวะนี้ เปิดฉากบุกทันที พุ่งออกไปประสานกับผู้โจมตีลึกลับทั้งจากด้านในและด้านนอก แล้วโค่นแก๊งล่าหมีให้สิ้นซาก!
ส่วนอีกฝ่าย ประมาณสิบกว่าคน นำโดยเฟลิซ หญิงวัยกลางคนผู้เคยสวมแบรนด์หรู พวกเขาเลือกแนวอนุรักษ์นิยม เชื่อว่าเวลานี้ควร “นั่งบนภูดูเสือกัดกัน” ปล่อยให้โลกภายนอกฆ่าฟันกันเอง แล้วค่อยรอเก็บผลประโยชน์
ดังนั้น แม้ด้านนอกจะสู้กันดุเดือดแทบเป็นตาย ภายในนี้เองก็เดือดไม่แพ้กัน สองฝ่ายโต้เถียงกันอย่างรุนแรงจนหน้าแดงก่ำ ไม่มีใครยอมใคร
“ยิ่งเป็นแบบนี้ คนที่เก่งอย่างพวกเธอก็ยิ่งควรปกป้องพวกเรา เอาความปลอดภัยของพวกเราเป็นหลัก ไม่ใช่คิดแต่จะพุ่งออกไปเองแบบนี้!” เฟลิซตบมือดังฉาด ก่อนชี้หน้าตำหนิเฮเลน่าอย่างไม่ไว้หน้า ในสายตาของเธอ ความคิดของเฮเลน่าช่างชั่วร้ายถึงขีดสุด
ทว่าเธอกลับลืมไปสนิท หากไม่มีโวล์ฟกัง เฮเลน่า และคนอื่น ๆ คอยสู้ถวายชีวิต ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของเธอ คงถูกเหยียบย่ำไปนานแล้ว
เฮเลน่าหอบหายใจแรง ดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนรน “นี่คือโอกาสสุดท้ายของพวกเรา! ถ้าไม่บุกตอนนี้ รอให้แก๊งล่าหมีตั้งตัวได้เมื่อไร ทุกอย่างจบแน่! ถึงตอนนั้น...ไม่มีใครหนีออกไปได้อีก!”
ภายใต้คำเกลี้ยกล่อมของเฮเลน่า คนในฝ่ายอนุรักษ์นิยมบางส่วนเริ่มลังเล หลายคนกระซิบกันเบา ๆ ว่าลองเสี่ยงอาจดีกว่า แต่เฟลิซกลับกดพวกเขาไว้ทันทีอย่างแข็งกร้าว
ปาร์คเกอร์เองก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป “พี่! ช่างพวกเขาเถอะ! เราบุกกันเอง!”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา สีหน้าของเฟลิซก็เปลี่ยนไปในพริบตา เพราะเธอรู้ดี หากไม่มีเฮเลน่า ปาร์คเกอร์ และคนที่กล้าสู้คอยคุ้มกัน รวมถึงตัวเธอเอง ผู้รอดชีวิตที่เหลือจะต้องเผชิญชะตากรรมเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย
“พวกเธอทำแบบนี้ไม่ได้!” เฟลิซพุ่งเข้าขวางตรงหน้าเฮเลน่าและปาร์คเกอร์ทันที
ถึงขั้นยื่นมือไปคว้าปืนของเฮเลน่าไว้ คนบางประเภท มักกล้าหาญกับผู้ที่ปกป้องตนเอง มากกว่ากล้าสู้กับศัตรูจริง ๆ เสมอ และในจังหวะนั้นเอง เสียงตะโกนของโวล์ฟกังก็ดังมาถึง
โอกาสสุดท้าย มาถึงแล้ว! เฮเลน่ากัดฟันแน่น ตัดความลังเลทั้งหมดทิ้งไป
เธอยกปืนขึ้น เล็งตรงไปยังเฟลิซ “หลบไป!”
ใบหน้าของเฟลิซซีดเผือด ขาทั้งสองแทบหมดแรง แต่เธอยังคงไม่เชื่อว่าเฮเลน่าจะกล้ายิงจริง “เธอ...เธอจะยิงฉันจริงเหรอ?! ทำไมถึงใจร้ายแบบนี้! ในที่สุดก็เผยธาตุแท้ออกมาแล้วสินะ?! หรือพอหนีออกไปได้แล้ว พวกเราทุกคนก็ต้องกลายเป็นทาสของเธอ?!”
เพียะ!
เฮเลน่าไม่เสียเวลาฟังคำไร้สาระอีกแม้แต่น้อย เธอฟาดพานท้ายปืนเข้าเต็มหน้าเฟลิซอย่างแรง เสียงกรีดร้องแหลมดังขึ้นทันที เฟลิซล้มกลิ้งไปด้านข้างอย่างน่าเวทนา
“ฉันไม่มีเวลามาพูดเรื่องไร้สาระกับเธอ! ถ้าไม่อยากรอตายอยู่ที่นี่ ก็ไปกับฉัน!” หลังสิ้นเสียงนั้น ไม่ว่าเหล่าผู้รอดชีวิตสายอนุรักษ์นิยมจะคิดอย่างไร เฮเลน่า ปาร์คเกอร์ และพวก ก็พุ่งทะยานออกไปก่อนทันที
คนที่เหลือมองเฟลิซซึ่งนอนกองอยู่บนพื้นอย่างลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
สุดท้าย พวกเขาก็กัดฟัน หยิบอาวุธขึ้นมา แล้ววิ่งตามเฮเลน่าไป ท้ายที่สุด ไม่มีใครอยากนั่งรอความตายจริง ๆ
จึงเหลือเพียงเฟลิซคนเดียวที่ยังนอนสบถด่าทอด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวโกรธแค้น
อาวุธของเฮเลน่าและพรรคพวกส่วนใหญ่ มาจากชั้นขายอาวุธภายในซูเปอร์มาร์เก็ต
โชคดีที่เมืองแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องอาวุธปืน และวอลมาร์ตแห่งนี้ ก็มีกระสุนสำรองมากพอสมควร
เฮเลน่าถือปืนไรเฟิลเบา ปาร์คเกอร์ถือปืนกลมือ ส่วนชายชื่อฮาร์วีย์ถือไรเฟิลจู่โจม กำลังรบชุดนี้ เรียกได้ว่าแข็งแกร่งไม่น้อย และเมื่อพวกเขาเปิดฉากโจมตีจากด้านหลังของแก๊งล่าหมี พร้อมประสานกับเฉินเฟิงและวูล์ฟกังที่บุกจากทั้งในและนอก รูปแบบของสนามรบก็พลิกกลับในทันที!
เฉินเฟิงในเวลานี้ ราวเทพแห่งนักแม่นปืน แทบทุกนัดไม่สูญเปล่า อัตราการยิงเข้าเป้าสูงจนน่าสะพรึงเกินเก้าสิบเปอร์เซ็นต์!
จากมือปืนของแก๊งล่าหมีกว่าสามสิบคน เฉินเฟิงสังหารไปเกือบครึ่งด้วยตัวคนเดียว!
วูล์ฟกังเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เขาคว้าปืนอีกกระบอกมาถือเสริม ก่อนยิงซ้ายขวารัวราวพายุ สองมือ สองปืน ดุดันจนแม้แต่เฉินเฟิงยังอดอิจฉาความเท่ไม่ได้
ภายใต้แรงกดดันจากสองกองกำลังที่บีบเข้าหากันอย่างรวดเร็ว สมาชิกแก๊งล่าหมีที่เหลืออยู่ก็ถูกกดจนถอยร่น ก่อนถูกกวาดล้างทีละคน
“วูล์ฟกัง ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องกลับมาช่วยพวกเราแน่” เฮเลน่าสะบัดผมบลอนด์ยาวของเธอ ก่อนหันสายตาไปยังเฉินเฟิง “รีบแนะนำผู้ช่วยชีวิตของพวกเราให้รู้จักหน่อยสิ”
แต่ทันทีที่เฉินเฟิงเห็นหน้าเฮเลน่าชัด ๆ หัวใจของเขากระตุกวูบ
“ทำไมถึงเป็นเธอ?!” เขาตกตะลึงอย่างแท้จริง ไม่เคยคาดคิดเลยว่าในเวลาแบบนี้ เขาจะได้พบผู้หญิงคนนี้ที่นี่!