ตอนที่ 1 เริ่มต้นด้วยมีดหนึ่งเล่มและสุนัขหนึ่งตัว

“เสี่ยวหวง!”

เฉินเฟิงสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงกรีดร้อง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความสำนึกผิด หากเขามีโอกาสได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เขาจะไม่มีวันยอมให้เสี่ยวหวงต้องสละชีวิตเพื่อช่วยเขาเด็ดขาด

สัมผัสอุ่นและชื้นแฉะพลันส่งผ่านมาจากฝ่ามือของเขา มันคุ้นเคยและสมจริงอย่างยิ่ง จนทำให้หัวใจเขาเจ็บแปลบขึ้นมา

“ฉันคงกำลังเพ้ออีกแล้ว… เสี่ยวหวงตายไปแล้ว ถูกยิงโดยกองกำลังติดอาวุธของบริษัทที่พักพิงเพื่อปกป้องฉัน… ฉันจะไม่มีวันได้รู้สึกถึงความอบอุ่นนั้นอีก…”

เฉินเฟิงถอนหายใจ ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างไม่รู้ตัว ทันใดนั้นเอง ความเย็นยะเยือกก็แล่นวาบขึ้นมาจากกระดูกก้นกบ

“หืม? ไม่ใช่! ที่นี่ที่ไหนกัน? ทำไมมันดูเหมือนอพาร์ตเมนต์ตอนเป็นโสดของฉัน… แล้วก็… ฉันยังไม่ตายงั้นเหรอ?!”

เฉินเฟิงลุกพรวดขึ้นมานั่ง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

บนผนังมีโปสเตอร์ของดาราดังติดอยู่ และในวิทยุก็กำลังเปิดเพลงใหม่ของเทย์เลอร์ สวิฟต์

ทุกอย่างเหมือนกับความฝัน

เมื่อเพลงจบลง เสียงดีเจจากช่องก็ดังขึ้นด้วยน้ำเสียงมีเสน่ห์ “สวัสดีผู้ฟังทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่ วิลเดอร์เนส เรดิโอ วันนี้คือวันที่ 6 มิถุนายน ปี 2017 อีกหนึ่งวันที่อากาศแจ่มใส…”

คำพูดหลังจากนั้น เฉินเฟิงแทบไม่ได้ยินชัดเลย จิตใจของเขาสับสนวุ่นวายไปหมด

เขาจำได้อย่างชัดเจนว่าวันนี้ควรจะเป็นวันหนึ่งในเดือนมิถุนายน ปี 2018 และมันก็ผ่านมาแล้วหนึ่งปีนับตั้งแต่วันสิ้นโลกอุบัติขึ้น

ใช่แล้ว วันสิ้นโลก

ในความทรงจำของเขา วันสิ้นโลกมาถึงอย่างกะทันหัน ไม่มีใครสามารถบอกเหตุผลที่แท้จริงได้

ระเบียบสังคมของทั้งเมือง และแม้กระทั่งทั้งสหรัฐอเมริกา พังทลายลงแทบจะในชั่วข้ามคืน

ศพที่เดินได้อย่างว่องไวบนท้องถนนกำลังกัดกินมนุษย์ที่ยังมีชีวิตอย่างบ้าคลั่ง

และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

พร้อมกับการถูกขุดค้นของซากปรักหักพังใต้ดินยุคก่อนประวัติศาสตร์ สัตว์ประหลาดนับไม่ถ้วนที่มีอยู่เพียงในตำนานก็ปรากฏขึ้นบนโลก มนุษย์เองก็เริ่มเกิดการวิวัฒนาการทางยีน และสิ่งมีชีวิตทรงพลังมากมายก็ถือกำเนิดขึ้น

รัฐบาลและกองทัพหายไปอย่างรวดเร็ว ถูกแทนที่ด้วยองค์กรเอกชนทรงอำนาจ เช่น บริษัทที่พักพิง

และสำหรับเฉินเฟิง ผู้ที่ไปเรียนอยู่ลำพังในสหรัฐอเมริกา และในช่วงเริ่มต้นมีเพียงมีดหนึ่งเล่มกับสุนัขหนึ่งตัว มันไม่ต่างอะไรจากนรก

เขาพาสัตว์เลี้ยงของเขา สุนัขพันธุ์จีนชื่อเสี่ยวหวง ฝ่าฟันวันสิ้นโลกมาอย่างยากลำบาก

หลายครั้งที่เสี่ยวหวงเป็นฝ่ายช่วยชีวิตเขา แม้กระทั่งตอนที่ปกป้องเขา มันก็ถูกศพเดินได้กัดเข้า

แต่โชคดีที่เสี่ยวหวงไม่ได้ติดเชื้อไวรัสลึกลับและกลายเป็นสุนัขซอมบี้ที่น่าสะพรึงกลัว ตรงกันข้าม มันยังคงมีสติสัมปชัญญะอยู่ และกลับแข็งแกร่งขึ้น

ท้ายที่สุด บริษัทที่พักพิงซึ่งมุ่งเน้นด้านเทคโนโลยีชีวภาพ ก็ค้นพบความลับของเฉินเฟิงและเสี่ยวหวง และส่งคนมาฆ่าเพื่อยึดสุนัขไป

เดิมทีเฉินเฟิงคิดว่าบริษัทที่พักพิงเป็นองค์กรที่มีจิตสำนึกในยุคสุดท้าย แต่ตอนนี้เขาถึงได้ตระหนักว่า เขาคิดผิดไปอย่างสิ้นเชิง

ระหว่างการต่อสู้ เพื่อปกป้องเฉินเฟิง เสี่ยวหวงได้อาละวาดสังหารอย่างดุเดือด ฆ่าทหารเอกชนติดอาวุธหนักของบริษัทที่พักพิงไปสามคน

แต่สุดท้าย ศัตรูกลับแข็งแกร่งเกินไป ในที่สุด เสี่ยวหวงก็ถูกระเบิดลูกใหญ่พุ่งใส่เข้าอย่างจัง เพื่อปกป้องเฉินเฟิง

เสียงระเบิดรุนแรงปะทุขึ้น และกาลเวลาก็เหมือนหยุดนิ่งลง

แล้วเขาก็ย้อนกลับมา… วันที่ 6 มิถุนายน ปี 2017!

นั่นไม่ใช่เมื่อหนึ่งปีก่อนหรอกหรือ?

ถ้าจำไม่ผิด วันสิ้นโลกก็ปะทุขึ้นในวันนี้!

ตูม!

ตูม! ตูม!

หัวใจของเฉินเฟิงเต้นกระหน่ำอย่างรุนแรง

ฉัน... ได้เกิดใหม่!

ถ้าอย่างนั้น สัมผัสที่คุ้นเคยและอบอุ่นเมื่อครู่นี้ ไม่ใช่ภาพหลอนงั้นหรือ?

เขาก้มหน้าลงทันที ดวงตาเริ่มเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา

แน่นอนว่า ข้างมือของเฉินเฟิง มีสุนัขพันธุ์จีนตัวหนึ่งนั่งอยู่อย่างเชื่องๆ รูปลักษณ์ธรรมดา มันจ้องมองเจ้าของด้วยสายตาโหยหาอย่างลึกซึ้ง

‘นายท่าน ได้เวลาออกไปเดินเล่นแล้ว’

และมันก็ได้รับการตอบกลับเป็นอ้อมกอดแน่นหนา

เฉินเฟิงอุ้มเสี่ยวหวงขึ้นมา กอดมันไว้แน่น “เสี่ยวหวง ดีจริงๆ ที่นายยังไม่ตาย! ถ้าไม่มีนาย ฉันคงตายไปไม่รู้กี่ครั้งแล้วในช่วงเวลานั้น ต่อจากนี้ ให้ฉันเป็นฝ่ายปกป้องนายเอง ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายนายได้อีก!”

น้ำตาไหลพรั่งพรูราวกับน้ำพุ อารมณ์ของเฉินเฟิงปั่นป่วนอย่างรุนแรง

เสี่ยวหวงมองเจ้านายอย่างแปลกใจ รู้สึกว่าวันนี้เจ้านายดูแปลกไปเล็กน้อย มันจึงอดไม่ได้ที่จะเห่าออกมาสองครั้ง

ทันใดนั้น เฉินเฟิงก็หัวเราะทั้งน้ำตา ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง ตอนนี้เวลา 9:55 น.

ตามความทรงจำของเขา วันสิ้นโลกจะปะทุขึ้นในอีก 5 นาที

“ยังมีเวลาอีก 5 นาที… พอแล้ว” เฉินเฟิงวางเสี่ยวหวงลง ลูบหัวมันเบาๆ จากนั้นกำหมัดแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธและความแน่วแน่ “บริษัทที่พักพิง ในเมื่อฉันยังไม่ตาย ถ้าย้อนเวลากลับไปเมื่อหนึ่งปีก่อน ชะตาของพวกแกก็ถูกกำหนดไว้แล้ว และนั่นก็คือ การถูกทำลาย!”

จากข้อมูลที่เขามี บริษัทที่พักพิงยังคงไม่ปรากฏตัวอย่างชัดเจน แต่หลบซ่อนตัวอย่างเงียบงันอยู่นอกสายตาสาธารณะ มีเพียงบางครั้งเท่านั้นที่ปรากฏให้เห็นในข่าวเล็กๆ

อย่างไรก็ตาม หลังจากวันสิ้นโลกปะทุขึ้น บริษัทนี้ก็แสดงให้เห็นถึงพลังอันน่าทึ่งอย่างรวดเร็ว มันไม่เพียงเอาตัวรอดได้เท่านั้น แต่ยังเติบโตใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งสร้างระเบียบสังคมบางอย่างขึ้นมาใหม่

แน่นอนว่า เป็นระเบียบแบบใหม่ของบริษัท

และกุญแจสำคัญก็คือสติปัญญา!

ตามการวิเคราะห์ของเฉินเฟิง บริษัทที่พักพิงได้คาดการณ์การมาถึงของวันสิ้นโลกเอาไว้ล่วงหน้า และอาจจะเป็นตัวการเบื้องหลังการปะทุของวันสิ้นโลกด้วยซ้ำ

เขาคาดว่าบริษัทที่พักพิงน่าจะค้นพบซากปรักหักพังยุคก่อนประวัติศาสตร์อย่างน้อยหนึ่งแห่งก่อนที่วันสิ้นโลกจะเริ่มต้นขึ้น

อย่างไรก็ตาม เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญแล้วในตอนนี้

เพราะเขามีข้อมูลมากกว่าเดิม การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและช่วงเวลาสำคัญภายในหนึ่งปีหลังจากวันสิ้นโลกปะทุขึ้นนั้นชัดเจนอยู่ในหัวของเขา

ด้วยความได้เปรียบเช่นนี้ เขามั่นใจอย่างยิ่งว่าจะสามารถต่อกรกับบริษัทที่พักพิงได้!

“ในชีวิตนี้ ฉันจะต้องมีชีวิตอยู่ให้สมกับความเป็นมนุษย์ในวันสิ้นโลก!”

เฉินเฟิงตั้งปณิธานแน่วแน่ว่า เขาจะไม่มีวันปล่อยให้เหตุการณ์ที่มนุษย์ต่ำต้อยยิ่งกว่าสุนัขในชีวิตก่อนเกิดขึ้นอีกเป็นอันขาด

“เสี่ยวหวง รอสักครู่ เดี๋ยวฉันจะหาอะไรให้กิน แล้วจะพาออกไปผจญภัยกัน” เฉินเฟิงย่อตัวลงตรงหน้าเสี่ยวหวง ลูบมันอย่างอ่อนโยน ราวกับกำลังลูบสหายคู่ใจที่ไว้ใจได้ที่สุด

วันสิ้นโลกกำลังจะปะทุขึ้นในไม่ช้า และเวลาก็มีค่ามากยิ่ง

อย่างไรก็ตาม การรักษาความแข็งแรงของร่างกายให้เพียงพอคือสิ่งสำคัญที่สุดเหนือสิ่งอื่นใด

เขาเปิดตู้เย็น พบว่าไม่มีอะไรเลย นอกจากแอปเปิลที่มีรูหนอนครึ่งผล ซีเรียลเหลืออยู่ครึ่งกล่อง และนมหนึ่งกล่องที่ใกล้จะหมดอายุ

ชีวิตของสุนัขและนักเรียนช่างน่าเศร้ายิ่งนัก

แต่สำหรับเฉินเฟิงที่เพิ่งเกิดใหม่จากวันสิ้นโลก นี่กลับเป็นมื้ออาหารที่อร่อยอย่างยิ่ง

หากเป็นอีกหนึ่งปีให้หลัง ของพวกนี้อย่างน้อยก็สามารถแลกผู้หญิงสวยได้ถึงสองคน

เฉินเฟิงใช้มีดบนโต๊ะคว้านส่วนที่มีหนอนในแอปเปิลออก แล้วกินซีเรียลกับนมเย็นๆ

มีดบนโต๊ะเล่มนี้คืออาวุธเพียงอย่างเดียวที่เฉินเฟิงหาได้ในตอนนี้ แต่โชคดีที่มันยังคมอยู่

หลังจากเตรียมอาหารเสร็จ เขาก็หยิบจานอีกใบออกมา แบ่งอาหารครึ่งหนึ่งให้เสี่ยวหวง

สุนัขกระดิกหางอย่างมีความสุข

หนึ่งคนหนึ่งสุนัขเริ่มลงมือกิน

“เงื่อนไขครบถ้วน ระบบได้เปิดใช้งานแล้ว”

ทันใดนั้นเอง เสียงที่เหมือนถูกสังเคราะห์ขึ้นด้วยอิเล็กทรอนิกส์ก็ดังขึ้นตรงในจิตใจของเขา

ในพริบตา หน้าจอโฮโลกราฟิกที่มีเส้นคมชัดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉินเฟิง

“ระบบบ่มเพาะสัตว์อสูรเวทมนตร์”

เฉินเฟิงมองตัวอักษรขนาดใหญ่ด้านบนของหน้าจอ ก่อนจะพ่นนมออกมาคำหนึ่งทันที