ตอนที่ 17 ร่างกายหนักสามหมื่นจิน ทำลายสถิติอีกครั้ง
ตอนที่ 17 ร่างกายหนักสามหมื่นจิน ทำลายสถิติอีกครั้ง
“ครืน—!”
เหนือฟากฟ้าของเหลยเจ๋อ มังกรสายฟ้ากำลังคำราม ทะเลหมอกดำมืดปกคลุมทั่วท้องฟ้า สายฟ้าฟาดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง
ชายชราขอทานที่เฝ้าทางเข้าอยู่ถึงกับลุกพรวดขึ้น ดวงตาเปี่ยมด้วยความลึกล้ำจับจ้องไปยังภาพฉายตรงหน้าอย่างไม่วางตา
“เขาขึ้นอันดับแล้ว? แถมยังทำลายสถิติได้อีก?”
“แล้วยังจารึกชื่อบนศิลาจารึกวิถีสายฟ้าได้ด้วยงั้นหรือ?”
หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น ดูเหมือนว่าเด็กหนุ่มผู้นี้จะยังเป็นแค่ศิษย์สายนอกที่ยังไม่มีใครค้นพบพรสวรรค์ หากเขาแนะนำเด็กคนนี้ขึ้นมาได้ แล้ววันหนึ่งเขากลายเป็นยอดคนขึ้นมา บางทีอาจชดเชยความผิดในอดีตของตนเอง กลับไปสู่ตำแหน่งผู้อาวุโสอีกครั้งก็เป็นได้
คิดได้ดังนั้น ร่างของชายชราก็หายวับไป ก่อนจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งข้างกายจางอู่
“บอกข้าทุกอย่างเกี่ยวกับเขา! ทุกอย่าง!”
เสียงของเขาเต็มไปด้วยความร้อนรนและตื่นเต้นจนควบคุมแรงกดดันไม่ได้ จางอู่ถึงกับรู้สึกเหมือนมีภูเขาทับอยู่บนหลัง หายใจแทบไม่ออก
จางอู่ตัวสั่น รีบเล่าทุกอย่างที่ตัวเองรู้โดยไม่ปิดบัง
“เขาชื่อฉินอวี่ ตอนเด็กถูกผู้อาวุโสสามพากลับสำนัก แต่กลับโง่งมอยู่ตลอด สุดท้ายได้แค่เป็นศิษย์งานเบ็ดเตล็ด ยังไม่ได้เข้าเป็นศิษย์สายนอกด้วยซ้ำ”
“เมื่อสามวันก่อน ระหว่างการบรรยายในกลุ่มศิษย์งานเบ็ดเตล็ด ดูเหมือนเขาจะเข้าใจอะไรบางอย่าง เปิดจุดตันเถียนแห่งวิถีบู๊ ภายในสองชั่วโมงทะลวงสามระดับย่อย แถมยังเอาชนะศิษย์งานเบ็ดเตล็ดที่อยู่ขัดเกลาร่างกายขั้นสองได้อีก”
“หลังจากนั้นอีกสามวัน เขาก็ทะลวงอีกสี่ระดับย่อย ถึงขัดเกลาร่างกายขั้นเจ็ด น่าจะเพื่อเตรียมตัวเข้าร่วมการประลองใหญ่ เลยเลือกเข้าเหลยเจ๋อมาฝึกฝน…”
จางอู่เล่าอย่างกระชับ ไม่เอ่ยถึงความคิดที่เคยอยากแย่งชิงโชควาสนาและหลอกฉินอวี่ให้เข้าร่วมการประลอง
ตอนนี้ฉินอวี่กำลังจะเข้าสู่สายตาของผู้ใหญ่ในสำนัก หากเขายังไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง คิดจะแย่งชิงโชควาสนาอีก คงต้องเจอชะตากรรมเลวร้ายแน่
ฉินอวี่—กำลังจะทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า
เหงื่อเย็นไหลอาบหน้าผากจางอู่ เขาเริ่มคิดหาทางไปขอขมาแต่เนิ่น ๆ เรื่องแบบนี้ปิดไม่มิดแน่ เขาก็เล่าให้คนอื่นฟังไปไม่น้อย จะปล่อยให้ใครแย่งหน้าไม่ได้
จะโดนสอบสวนเมื่อไรก็ไม่รู้ สู้ไปขอขมาเสียเองดีกว่า ต่อให้ต้องเสียทุกอย่าง ก็ยังดีกว่าสูญเสียชีวิต
ชายชราขอทานฟังจบถึงกับตัวสั่น ดวงตาเปล่งประกาย
“ที่เจ้าพูดมา เป็นความจริงหรือไม่?”
เขาคิดไม่ถึงเลยว่าในเหลยเจ๋อจะเจออัจฉริยะไร้เทียมทานเช่นนี้
ตอนฉินอวี่เข้ามาในเหลยเจ๋อ เขาก็ไม่ได้สนใจนัก แค่ขัดเกลาร่างกายขั้นเจ็ด เลือดลมพลุ่งพล่าน รากฐานมั่นคงก็จริง แต่ศิษย์แบบนี้ในสำนักเสวียนหยางมีมากมาย
แต่ตอนนี้มันต่างออกไป!
ฉินอวี่ทำสิ่งเหล่านี้ได้ในเวลาแค่สามวัน นี่มันปีศาจในตำนานชัด ๆ!
เขาเริ่มคิดแล้ว ไม่ใช่แค่จะส่งเสริมให้สำนักรู้จักฉินอวี่ แต่อยากรับเป็นศิษย์ ถ่ายทอดวิชาด้วยตัวเองเสียด้วยซ้ำ
เห็นได้ชัดว่าฉินอวี่เตรียมตัวมาอย่างดี มั่นใจเต็มเปี่ยมในการฝ่าด่านเหลยเจ๋อ
เหล่าศิษย์สำนักในที่ได้ยินเรื่องนี้ ต่างก็มองหน้ากันด้วยความงุนงง
พวกเขารู้ว่าฉินอวี่เป็นอัจฉริยะ สามวันทะลวงสี่ระดับย่อย ต่อให้มีตัวช่วยก็ยังน่าตกใจมาก น่าจะกลายเป็นดาวรุ่งของศิษย์สายนอกได้
แต่ใครจะคิดว่าเขาจะทะลวงถึงเจ็ดระดับย่อยในสามวัน!
แถมร่างกายยังแกร่งถึงขีดสุด ระดับขัดเกลาร่างกายขั้นเจ็ดสมบูรณ์แบบ?
ขณะที่ทุกคนยังตกตะลึงกับเรื่องราวตรงหน้า
จู่ ๆ ศิษย์สายนอกคนหนึ่งก็ร้องเสียงหลง
“เฮ้ย! ฉินอวี่ยังจะฝ่าด่านต่ออีกเหรอ? เขาเดินไปถึงใจกลางจุดเริ่มต้นแล้ว จะเข้าไปยังด่านที่สอง!”
ชายชราขอทานหันขวับกลับไป มองฉินอวี่ด้วยความตกใจ
แย่แล้ว!
ไม่ใช่เพราะไม่เชื่อในความสามารถของฉินอวี่ แต่ขัดเกลาร่างกายขั้นเจ็ด จะไปฝ่าด่านที่สองได้อย่างไร?
นั่นไม่เท่ากับหาที่ตายหรือไง!
เขารีบหยิบจี้หยกขึ้นมาบดทำลาย ส่งเสียงผ่านจี้หยกไปว่า
“ฉินอวี่ รีบทำลายจี้หยกส่งตัวออกมาเดี๋ยวนี้! เจ้าตอนนี้ยังอยู่แค่ขัดเกลาร่างกาย จะฝ่าด่านที่สองไม่ได้!”
“แม้จะมีระยะทางแค่ยี่สิบเมตร แต่เจ้าต้องทนรับสายฟ้าห้าระลอก!”
“แต่ละสายฟ้า พลังไม่ต่างจากสายสุดท้ายของด่านแรกเลย!”
“รีบออกมา!”
อัจฉริยะเช่นนี้ หากต้องมาตายอยู่ในเหลยเจ๋อ ก็เท่ากับเป็นความผิดของเขาโดยตรง
ตอนนี้ฉินอวี่ทะลวงขีดจำกัดของร่างกายแล้ว อนาคตมีโอกาสกลายเป็นยอดฝีมือระดับสวีอู่เหริน ถึงขั้นจงซือ ท้าทายจุนจื่อได้!
เมื่อถึงขัดเกลาร่างกายขั้นเก้า ฉินอวี่อย่างน้อยก็จะมีพลังถึงสองหมื่นจิน
นี่คือดาวรุ่งพุ่งแรงที่สำนักเสวียนหยางจะต้องทุ่มเทอบรมอย่างแน่นอน
ขณะนั้นเอง ฉินอวี่ที่เดินทางมาถึงใจกลางหลุม ได้ยินเสียงชายชราขอทานผ่านจี้หยก ก็อดรู้สึกงุนงงไม่ได้
“แค่พลังของสายฟ้าระลอกสุดท้ายเมื่อกี้เองงั้นหรือ…”
“ถ้างั้นครั้งนี้ข้าจะกระตุ้นคุณสมบัติเหนี่ยปานได้อีกหรือเปล่านะ…”
“ดูท่าคงต้องเข้าไปถึงด่านที่สาม ถึงจะพัฒนาขึ้นได้มากจริง ๆ”
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉินอวี่ก็ชัดเจนในเป้าหมายทันที
ด่านที่สอง ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ
แค่เพิ่มจำนวนสายฟ้าเท่านั้น
“อีกสามลมหายใจ ด่านที่สองจะเปิดแล้ว”
เสียงเย็นเยียบดังขึ้นอีกครั้ง
ฉินอวี่เงยหน้ามอง เห็นเมฆดำปกคลุมฟ้าเหมือนจะถล่มลงมา อสรพิษสายฟ้าสีเงินขนาดใหญ่กลิ้งตัวอยู่กลางหมู่เมฆ แผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัว
“หึ่งงงง!”
ฉินอวี่ขับเคลื่อนคัมภีร์จินกังอีกครั้ง พลังร่างกายทะยานขึ้นถึงสามหมื่นจินด้วยแรงขยายเพิ่มห้าสิบเปอร์เซ็นต์
เขาพร้อมจะเผชิญหน้ากับสายฟ้าอย่างไม่เกรงกลัว
ตอนนี้เขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว
“ข้าจะอาศัยพลังสายฟ้า ขัดเกลากระดูกแขนขาให้แกร่งขึ้น ส่วนกระดูกลำตัวกับกระโหลก จะใช้กฎแห่งสายฟ้าขัดเกลาไว้ เผื่ออนาคตต้องฝ่าด่านสายฟ้าใหญ่ จะได้มีเกราะป้องกันอีกชั้น”
ฉินอวี่พึมพำในใจ แล้วก็วิ่งพุ่งตรงไปยังขอบหลุมทันที
ชายชราขอทานที่อยู่ข้างนอกถึงกับตะลึง
ข้าเพิ่งเตือนเจ้าไปไม่ใช่หรือ ทำไมยังกล้าลุยต่ออีก?
บ้าไปแล้วหรือเปล่า?
สมัยที่เขายังหนุ่ม เขาเองก็ใช้พลังสร้างรากฐานขั้นสามฝ่าด่านที่สองได้สำเร็จ
ตอนนั้นเขาก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะ มีพรสวรรค์ลำดับดำขั้นสูง ร่างกายแข็งแกร่งถึงขีดสุดในแต่ละขั้น มีวิชายุทธ์มากมายหนุนเสริม ถึงรอดมาได้
แต่ฉินอวี่ไม่มีอะไรเหล่านั้นเลย!
“ไม่ได้! ถ้าสถานการณ์แย่ ข้าจะเข้าช่วยทันที ต่อให้ต้องแทรกแซงการทำงานของเหลยเจ๋อก็ยอม จะไม่ปล่อยให้อัจฉริยะเช่นนี้มาตายที่นี่เด็ดขาด!”
ชายชราขอทานตั้งใจแน่วแน่
เขารวบรวมพลังลมปราณไว้ที่ตันเถียน คลื่นพลังมหาศาลค่อย ๆ แผ่ซ่านทั่วร่าง พร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ
“เปรี้ยง!”
“เปรี้ยง!”
“เปรี้ยง!”
ในเวลานั้น อสรพิษสายฟ้าภายในเหลยเจ๋อฟาดลงมารอบตัวฉินอวี่ไม่หยุด
ฉินอวี่ที่กำลังวิ่งเต็มฝีเท้าถึงกับต้องชะงัก ก้าวเดินอย่างยากลำบาก
พลังสายฟ้าทำลายล้างหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย เขารีบควบคุมลมปราณผลักสายฟ้าทั้งหมดไปสู่กระดูกมือซ้าย
ขณะเดินฝ่าฟันต่อไป ลมปราณและสายฟ้าก็ร่วมกันขัดเกลากระดูก
แค่เดินไปได้ครึ่งทาง สายฟ้าสามสายฟาดลงมา กระดูกมือซ้ายของฉินอวี่ก็ขัดเกลาจนเกือบสมบูรณ์
เขารู้สึกได้ถึงสายฟ้าที่วิ่งพล่านอยู่ในมือซ้าย เจ็บแทบขาดใจ
“เปรี้ยง!”
“เปรี้ยง!”
เมื่อฉินอวี่ไปถึงขอบหลุม สายฟ้าห้าสายก็ฟาดลงมาพร้อมกัน
โลหิตอาบทั่วร่าง แผลเต็มตัว ใบหน้าของฉินอวี่ขาวซีด สติเลือนราง
แต่ผลลัพธ์กลับคุ้มค่า กระดูกเท้าข้างหนึ่งของเขาขัดเกลาจนสมบูรณ์
“หึ่งงงง!”
ในจังหวะนั้นเอง เสียงฮัมเบา ๆ ดังขึ้นในร่าง กระแสอุ่นไหลเวียนทั่วกาย
คุณสมบัติเหนี่ยปาน แสดงอานุภาพอีกครั้ง
เมื่อเดินออกจากขอบหลุม ฉินอวี่ก็ฟื้นฟูบาดแผลทั้งหมด กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ภาพนี้ทำเอาชายชราขอทานและเหล่าศิษย์ทั้งหลายตะลึงงัน
สำเร็จอีกแล้ว… แถมบาดแผลยังหายสนิท?
เป็นไปได้อย่างไรกัน!
ชายชราขอทานถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ
ร่างกายหนักกว่าหมื่นจิน ขัดเกลาร่างกายขั้นเจ็ดยังฝ่าด่านที่สองได้?
ถ้าเช่นนั้น สมัยข้ายังหนุ่มก็เท่ากับสูญเปล่าสินะ!