บทที่ 26 เจ้าสับสนแล้ว

วงแหวนวิญญาณอายุห้าพันสี่ร้อยปีนับว่าถึงขีดจำกัดสูงสุดที่ฮั่วอวี่ฮ่าวจะสามารถดูดซับได้แล้ว เขาจึงจำต้องทุ่มเทสุดกำลังและรวบรวมสมาธิให้มั่น

หลังจากปรับสภาวะร่างกายและจิตใจให้คงที่ ฮั่วอวี่ฮ่าวก็เริ่มลงมือดูดซับวงแหวนวิญญาณ ทันทีที่เริ่มต้น พลังวิญญาณอันกล้าแข็งก็พลุ่งพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย ส่งผลให้ร่างของเขาสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างฉับพลัน

ทว่าเขาก็สามารถปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว และจดจ่ออยู่กับกระบวนการดังกล่าวอย่างเต็มที่

สามชั่วโมงต่อมา ฮั่วอวี่ฮ่าวก็สามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณได้สำเร็จ และทะลวงระดับขึ้นสู่อัคราจารย์วิญญาณ

"ระบบ เปิดหน้าต่างสถานะส่วนตัว" ฮั่วอวี่ฮ่าวเอ่ยในใจ

"ติ๊ง เปิดหน้าต่างสถานะส่วนตัว"

"โฮสต์: ฮั่วอวี่ฮ่าว

อายุ: สิบสองปี

วิญญาณยุทธ์: เนตรกระจก

ตราประทับวิญญาณยุทธ์ที่ครอบครอง: เนตรวิญญาณ, พยัคฆ์ขาว, จักรพรรดิหญ้าเงินคราม

ระดับพลังวิญญาณแต่กำเนิด: ระดับ 10

ระดับพลังวิญญาณปัจจุบัน: ระดับ 32

วงแหวนวิญญาณ: ทองคำขาว, ม่วง, ม่วง

กระดูกวิญญาณ: ไม่มี

กระเป๋ามิติของระบบ: 'คู่มือวิธีการสร้างอุปกรณ์วิญญาณระดับต่ำและค่ายกลแกนกลาง'

แต้มโชคชะตา: 15,000"

หลังจากทะลวงขึ้นสู่อัคราจารย์วิญญาณ ระดับพลังวิญญาณของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ระดับสามสิบสองในทันที ซึ่งนั่นไม่ได้ทำให้ฮั่วอวี่ฮ่าวรู้สึกประหลาดใจแต่อย่างใด

นั่นเป็นเพราะเขาติดอยู่ที่ระดับสามสิบมาเป็นเวลานาน แม้จะยังไม่ได้รับวงแหวนวิญญาณและระดับพลังวิญญาณไม่ได้เพิ่มสูงขึ้น ทว่าเขาก็ยังคงสั่งสมพลังมาโดยตลอด

บัดนี้ หลังจากได้รับวงแหวนวิญญาณ พลังที่สั่งสมไว้ก็สำแดงผลลัพธ์ออกมา และเมื่อผนวกรวมกับพลังวิญญาณอันมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ภายในวงแหวนวิญญาณอายุห้าพันสี่ร้อยปี เขาจึงทะลวงผ่านระดับสามสิบสองได้ในรวดเดียว

อย่างไรก็ตาม เป็นที่น่าเสียดายเล็กน้อยที่สัตว์วิญญาณซึ่งฮั่วอวี่ฮ่าวและจูจู๋ชิงล่ามานั้น ไม่มีตัวใดดรอปกระดูกวิญญาณออกมาเลย

กระดูกวิญญาณนั้นเป็นสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง ดังนั้นการที่พวกเขาไม่ได้รับมันมาจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด

ฮั่วอวี่ฮ่าวหยัดกายลุกขึ้น นัยน์ตาสีทองของเขาเปล่งประกายเจิดจรัสยิ่งกว่าเดิม พร้อมกับวงแหวนวิญญาณทั้งสามวง อันได้แก่สีขาวหนึ่งวงและสีม่วงสองวง ที่ลอยวนเวียนเป็นจังหวะอยู่รอบกาย

จูจู๋ชิงทอดมองสัดส่วนวงแหวนวิญญาณอันแปลกประหลาดของฮั่วอวี่ฮ่าวจนถึงกับพูดไม่ออก มันเป็นสิ่งที่อยู่เหนือสามัญสำนึกอย่างแท้จริง ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้เห็นย่อมต้องรู้สึกเหลือเชื่อและไม่อาจทำความเข้าใจได้อย่างแน่นอน

"พี่อวี่ฮ่าว ขอแสดงความยินดีด้วยที่ท่านทะลวงขึ้นสู่อัคราจารย์วิญญาณสำเร็จ" จูจู๋ชิงรีบก้าวเดินเข้าไปหาพลางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

"ต้องขอบคุณความช่วยเหลือจากเจ้า หากปราศจากเจ้า ข้าก็คงไม่อาจสังหารสัตว์วิญญาณตัวนี้ได้ด้วยตัวคนเดียวเป็นแน่" ฮั่วอวี่ฮ่าวส่งยิ้มตอบกลับ

"เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อเทียบกับสิ่งที่ข้าทำ ความช่วยเหลือที่พี่อวี่ฮ่าวมอบให้ข้านั้นยิ่งใหญ่กว่ามากนัก" จูจู๋ชิงกล่าว

เจ้าก็รู้ดีว่าข้าช่วยเหลือเจ้ามากมายถึงเพียงนี้ ทว่าระดับความประทับใจของเจ้ากลับไม่ยอมเพิ่มขึ้นเลยสักนิด

ฮั่วอวี่ฮ่าวได้แต่บ่นพึมพำอยู่ในใจ ก่อนจะเอ่ยปากออกมา "ในเมื่อพวกเราได้วงแหวนวิญญาณมาแล้ว ก็ถึงเวลาต้องกลับกันเสียที"

จูจู๋ชิงพยักหน้ารับและกล่าวว่า "พวกเรารีบกลับกันเถอะ การรั้งอยู่ที่นี่ทำให้ข้ารู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย"

ป่าใหญ่ซิงโต่วได้รับการขนานนามว่าเป็นเขตหวงห้ามของมนุษย์ วิญญาจารย์นับไม่ถ้วนต้องมาทิ้งชีวิตเอาไว้ที่นี่ ส่วนคนธรรมดาสามัญยิ่งไม่ต้องพูดถึง พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะย่างกรายเข้าใกล้

แม้แต่วิญญาจารย์เองก็ยังต้องมีผู้อาวุโสคอยนำทางเพื่อรับประกันความปลอดภัยในการเข้าไป

ยามที่ฮั่วอวี่ฮ่าวและจูจู๋ชิงเดินทางเข้ามา พวกเขาเป็นเพียงมหาวิญญาจารย์สองคนเท่านั้น คนส่วนใหญ่มักจะกล้าสำรวจแค่บริเวณรอบนอกสุด แต่ฮั่วอวี่ฮ่าวกับจูจู๋ชิงกลับบุกบั่นเข้ามาถึงเขตชั้นใน

ณ ที่แห่งนี้ สัตว์วิญญาณระดับพันปีสามารถพบเห็นได้ทั่วไป หากไม่ระแวดระวังให้ดี มหาวิญญาจารย์ก็อาจถูกพวกมันลอบโจมตีและสังหารเอาได้ง่ายๆ

ฮั่วอวี่ฮ่าวเปิดใช้งานวิญญาณยุทธ์เนตรวิญญาณของเขาอีกครั้ง และปลดปล่อยทักษะแบ่งปันการตรวจจับจิตวิญญาณ ภายใต้การตรวจจับด้วยพลังจิตของเขา ทั้งสองจึงเลือกเส้นทางที่ค่อนข้างปลอดภัยเพื่อเดินทางออกจากป่าใหญ่ซิงโต่ว

พวกเขามุ่งหน้าตรงไปยังเมืองฝูเอ่อร์ทันที

เมื่อบรรลุถึงระดับอัคราจารย์วิญญาณ เงินอุดหนุนรายเดือนก็จะเพิ่มขึ้นจากสิบเหรียญทองเป็นหนึ่งร้อยเหรียญทอง

สำหรับทั้งฮั่วอวี่ฮ่าวและจูจู๋ชิง เหรียญทองถือเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งยวดในเวลานี้

ฮั่วอวี่ฮ่าวไม่มีแหล่งรายได้ใดๆ ส่วนจูจู๋ชิงเองก็ไม่ได้รับเหรียญทองอีกต่อไปนับตั้งแต่หลบหนีออกมาจากจวนดยุก

นอกจากนี้ ตลอดช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมา ฮั่วอวี่ฮ่าวได้ผลาญเหรียญทองไปจำนวนมากกับการประดิษฐ์อุปกรณ์วิญญาณ ซึ่งเงินส่วนใหญ่ก็มาจากจูจู๋ชิงนั่นเอง

การต้องมาติดหนี้กว่าหนึ่งร้อยเหรียญทองตั้งแต่อายุยังน้อยเยี่ยงนี้ ทำให้ฮั่วอวี่ฮ่าวรู้สึกอับจนหนทางอยู่บ้าง

ทว่าเขาก็ไม่อาจทำสิ่งใดได้ ในระดับปัจจุบัน อุปกรณ์วิญญาณของเขามีจุดประสงค์หลักเพื่อยกระดับพลังรบของตนเองและจูจู๋ชิง เขายังไม่มีวัตถุดิบเหลือเฟือพอที่จะนำไปประดิษฐ์อุปกรณ์วิญญาณเพิ่มเติมเพื่อนำไปวางขาย

แต่บัดนี้ เมื่อเงินอุดหนุนวิญญาจารย์ของฮั่วอวี่ฮ่าวเพิ่มขึ้นเป็นหนึ่งร้อยเหรียญทอง เขาก็สามารถเริ่มขบคิดเรื่องการสร้างอุปกรณ์วิญญาณระดับต่ำเพื่อนำไปขายทำกำไรได้แล้ว