ตอนที่ 22 : "สุภาพบุรุษทั้งหลาย ผมรักเฮสเทียครับ"

บนหน้าต่างตัวละครที่มีเพียงลีไวเท่านั้นที่มองเห็นได้ ในหน้ารายละเอียดของเวทมนตร์ 'พรแห่งรักจากเทพธิดา' นอกเหนือจากพรของเฮสเทียที่ถูกยกระดับเป็นเลเวล IV เนื่องจากกิจกรรมอันดุเดือดเมื่อคืนนี้แล้ว พรที่ชื่อ 'รักแห่งการสืบเสาะของเฮเฟสตัส' ก็เพิ่งจะถูกยกระดับเป็นเลเวล II อย่างเงียบๆ ไปพร้อมกับคำพูดของตัวเทพธิดาเองเมื่อครู่นี้

【พรที่ถือครองในปัจจุบัน:】

【หนึ่ง · รักอันบริสุทธิ์ของ 'เทพีแห่งเตาไฟ' เฮสเทีย IV: การฟื้นฟูมานาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล, การฟื้นฟูพลังชีวิตเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล】

【สอง · รักที่บิดเบี้ยวของ 'เทพีแห่งความงาม' เฟรย่า I: ความต้านทานความผิดปกติเพิ่มขึ้นปานกลาง】

【สาม · รักแห่งการสืบเสาะของ 'เทพแห่งการตีเหล็ก' เฮเฟสตัส II: ได้รับความสามารถในการพัฒนา 'ช่างตีเหล็ก H', ความต้านทานไฟเพิ่มขึ้นปานกลาง】

เป็นเพราะเขาสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ นี้ หลังจากได้ยินคำพูดของเฮเฟสตัส สีหน้าของลีไวก็ดูซับซ้อนขึ้นมา

แม้ว่าในวินาทีต่อมา เขาจะดึงสติกลับมาได้ ลุกขึ้นยืน และโค้งคำนับให้เทพธิดาผมแดงที่นั่งอยู่ตรงข้าม: "ท่านเฮเฟสตัส ขอบคุณสำหรับการลงทุนของคุณในช่วงที่ผมยังอ่อนแอครับ ในอนาคต เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณต้องการผม ผมจะไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอน"

"โอ๊ะ?" บางทีอาจจะรู้สึกสนุกที่ได้แกล้งเขา เฮเฟสตัสเลิกคิ้วเมื่อได้ยินดังนั้น "งั้นถ้าฉันขอให้นายย้ายมาเข้าแฟมิเลียของฉัน นายก็คงไม่ปฏิเสธใช่ไหมล่ะ?"

"เฮเฟสตัส!" เฮสเทียขนลุกฟู่เหมือนแมว คว้าตัวแฟนหนุ่มของเธอไว้ แล้วพูดด้วยสีหน้า 'ดุร้าย' ว่า "ลีไวเป็นของฉัน เขาเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า~" เฮเฟสตัสหัวเราะอย่างมีความสุข

เธอหยิบถุงใส่เหรียญสองสามถุงออกจากกระเป๋าเป้แล้ววางไว้บนโต๊ะ จากนั้นก็จงใจโบกมือลาแค่ลีไวคนเดียว

เมื่อเดินไปถึงประตู เทพธิดาผมแดงองค์นี้ ซึ่งชอบแกล้งเพื่อนของเธอแต่ลึกๆ แล้วอาจจะมีความรู้สึกที่แท้จริงซ่อนอยู่ ก็หยุดเดินกะทันหัน: "นี่ เฮสเทีย เธอไม่คิดจะแบ่งเขาให้ฉันจริงๆ เหรอ? ลำพังแค่ตัวเธอคนเดียว ไม่มีทางรั้งลีไวไว้ได้หรอกนะ"

"ฉันไม่ยอมเด็ดขาด!"

เฮสเทียหยิบตะเกียบของเธอขว้างไปทางที่เฮเฟสตัสยืนอยู่ แต่มันก็ชนเข้ากับหลังประตูที่ปิดไปแล้วเท่านั้น

เฮเฟสตัสจากไปแล้ว ทิ้งวาลิสสองร้อยล้านกับความวุ่นวายเอาไว้เบื้องหลัง

"ฮึ่ม~"

เฮสเทียพองแก้มป่อง ทำท่าเหมือนอยากให้ง้อ ไม่งั้นเธอจะโกรธจริงๆ ด้วย

ลีวายกอดเทพธิดาของเขาจากด้านหลังอย่างอ่อนโยน: "อย่าโกรธไปเลยครับ ถ้าคุณทำตัวเองให้ป่วย คุณก็จะเป็นได้แค่ตัวตลกในสายตาของท่านเฮเฟสตัสนะ"

เฮสเทียทำปากยื่น: "เทพเจ้าไม่ป่วยหรอกนะ"

"งั้นก็ถือว่าทำเพื่อผมเถอะนะครับ ได้ไหม?" ลีไวยังคงง้อเธอต่อไป

"ลีไว" ในตอนนั้นเอง จู่ๆ เทพธิดามัดแกละก็เรียกชื่อผู้ติดตามเพียงคนเดียวของเธอขึ้นมา

"ผมอยู่นี่ครับ" ลีไววางคางเกยบนไหล่ของเด็กสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"ก่อนหน้านี้ที่กิลด์ ฉันไม่ควรเข้าไปทักนายเลยหรือเปล่า?" แม้จะเป็นถึงเทพธิดา แต่เมื่อเพิ่งได้ลิ้มรสความหอมหวานของความรัก เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวลขึ้นมาในเวลานี้ "ถ้าฉันไม่ได้ชวนนาย ด้วยนิสัยและแผนการในอนาคตของนาย นายจะต้องไปเข้าร่วมแฟมิเลียของเฮเฟสตัสแน่ๆ ด้วยอิทธิพลของเธอในโอราริโอ นายก็คงไม่ต้องกังวลว่าจะถูกรังแกเลย..."

"แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ผมก็คงไม่ได้เจอคุณสิครับ~"

ลีไวขัดจังหวะสมมติฐานของเทพธิดาของเขา

ในเมื่อเขาตัดสินใจไปแล้ว เขาก็จะไม่เสียใจทีหลัง

ยิ่งไปกว่านั้น...

หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง ลีไวก็พูดช้าๆ แต่อย่างหนักแน่น: "ถึงผมจะพูดไปหลายครั้งแล้วก็เถอะ เฮสเทีย ผมชอบคุณจริงๆ นะครับ"

"ผมชอบผมทรงทวินเทลสีดำของคุณที่พริ้วไหวไปตามสายลม ผมชอบความร่าเริงของคุณตอนที่คุณใส่ชุดเดรสสีขาวแล้วเอ่ยปากชวนผม ผมชอบอ้อมกอดที่อบอุ่นราวกับคุณแม่ของคุณ ผมชอบเสียงหอบหายใจของคุณบนเตียงตอนที่คุณอดไม่ได้ที่จะครางชื่อผม แล้วก็ตอนที่คุณเหยียบ..."

"พอเลย พอเลย พอ!"

เมื่อเห็นว่าลีไวเริ่มพูดเรื่องน่าอายมากขึ้นเรื่อยๆ เฮสเทียก็รีบหันกลับมา ยกมือขึ้น แล้วเอานิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากของเขา

"ฉันรู้แล้ว ฉันจะไม่พูดแบบนั้นอีกแล้ว"

ลีไวเผยรอยยิ้มซุกซน: "ความจริงแล้ว คุณจะพูดแบบนั้นก็ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะมันก็แค่แปลว่าผมจะได้สารภาพรักอีกครั้งนึง อืม ตัดสินใจแล้ว คราวหน้า เราไปทำกันที่จัตุรัสกลางเมืองโอราริโอที่มีคนเยอะที่สุดกันเถอะ หัวข้อก็คือ 'สุภาพบุรุษทั้งหลาย ผมรักเฮสเทียครับ'"

นายนี่กะจะให้ฉันโดนแบนออกจากวงการเทพเจ้าเลยใช่ไหมเนี่ย อ๊ากกกกก!!!!!!

ด้วยความกลัวว่าผู้ติดตามของเธอจะโพล่งอะไรน่าตกใจออกมาอีก เฮสเทียจึงรีบเปลี่ยนเรื่อง: "แล้วนายกะจะเอาเงินที่เฮเฟสตัสให้ไปทำอะไรล่ะ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ลีไวก็ไม่ได้ตอบกลับไปตรงๆ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เขาขี้เกียจจะคิดเรื่องนั้นในตอนนี้แล้วต่างหาก

"อย่างที่ทุกคนรู้ สิ่งมีชีวิตมีสัญชาตญาณพื้นฐานที่สุดอยู่สองอย่าง คือความหิวและกามารมณ์ครับ"

"เอ๊ะ?" เฮสเทียไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เด็กหนุ่มตรงหน้าถึงมาถกเรื่องปรัชญา

แต่ในไม่ช้า เธอก็รู้เหตุผล

"ตอนนี้ ผมกินอิ่มแล้วล่ะ"

"อ๊า!"

ตามมาด้วยเสียงร้องของเทพธิดา ภายในโบสถ์ บทเพลงแห่งชีวิตก็ดังกังวานขึ้นอีกครั้ง

...

เมื่อได้ลิ้มรสผลไม้ต้องห้าม ทั้งเฮสเทียและลีไวก็อดไม่ได้ที่จะเสพติดมันนิดหน่อย

เป็นเพียงเพราะเทพธิดาริบบิ้นสีน้ำเงินไม่ได้ลืมว่าเธอมีงานต้องทำที่ร้านหนังสือเก่า ไม่อย่างนั้น เธออาจจะทำศึกกับผู้ติดตามของเธอไปแล้วสามวันสามคืนก็เป็นได้

การเฝ้าร้านหนังสือเก่าเป็นงานอดิเรกของเฮสเทีย หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เป็นเพราะเธอชอบอ่านหนังสือยามว่างต่างหาก

แม้ตอนนี้แฟมิเลียจะรวยแล้ว แต่เธอก็ไม่เคยคิดที่จะลาออกแล้วมานั่งขี้เกียจเลย

ส่วนลีไว คงไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ ก่อนที่เขาจะเติบโตจนแข็งแกร่งพอที่จะไม่เกรงกลัววิกฤตใดๆ ในโลกเบื้องล่าง เขาไม่มีทางหยุดยั้งก้าวเดินสู่ความแข็งแกร่งอย่างแน่นอน

"ถ้างั้น ลีไว ฉันไปก่อนนะ~"

ในเช้าวันที่สามหลังจากเขาเลเวลอัป เฮสเทียซึ่งอยู่ในชุดทำงาน ก็จูบลาลีไวที่หน้าประตู

"แล้วก็ คืนนี้อย่าลืมกลับมาเร็วๆ ด้วยล่ะ"

"อา เข้าใจแล้วครับ"

เมื่อเห็นแผ่นหลังของเทพธิดามัดแกละหายลับไป ลีไวก็ปิดประตู

จากนั้น เขาก็เริ่มศึกษาตู้กาชา Lv2 ที่เขาปล่อยทิ้งไว้มาสองวัน

เมื่อเทียบกับตู้กาชา Lv1 ตู้ถาวรและตู้กิจกรรมของ Lv2 นั้นมีเนื้อหาที่อัดแน่นกว่ามาก

โดยเฉพาะตู้ถาวรที่ถือกำเนิดมาจากโลกดันมาจิเอง แตกต่างจากตู้ธรรมดาในเกมมือถือออนไลน์ในชาติก่อนที่ใช้ได้แค่ในช่วงต้นเกมเท่านั้น เพราะของส่วนใหญ่มันคือหนังสือสกิลที่ใช้งานได้จริง ดังนั้น ต่อให้ทุ่มสุ่มตู้ถาวรไปอย่างบ้าคลั่ง มันก็ไม่มีทางขาดทุนอย่างแน่นอน

ถึงอย่างนั้น ลีไวก็ยังคงเลือกที่จะมุ่งเน้นไปที่ตู้กิจกรรมมากกว่าอยู่ดี

เหตุผลก็ง่ายนิดเดียว: ตู้ถาวรมันไม่ได้หนีไปไหนหรอก ตราบใดที่มีวาลิสมากพอ จะสุ่มเมื่อไหร่ก็ได้

แต่ตู้กิจกรรมน่ะสิโอกาสแบบนี้ไม่ได้มีมาบ่อยๆ พลาดแล้วพลาดเลย

ความจริงแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะสุ่มได้วิชั่นจากตู้เกนชิน Lv1 จนดึงดูดความสนใจของเทพธิดาเฮเฟสตัส และนำไปสู่การแลกเงินสองร้อยล้านวาลิสพร้อมกับเพลงดาบล่องนภามาได้ล่ะก็ การพัฒนาของลีไวในตอนนี้จะต้องถูกจำกัดอย่างแน่นอน

และในตู้ Lv2 ของดีๆ อย่างวิชั่นก็จะมีแต่จะเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น!