ตอนที่ 20 : เฮสเทีย ตอนนี้ผมจูบคุณได้ไหมครับ?

【ตู้กาชาถาวร: ดันมาจิ lv2】

【เนื้อหาในตู้กาชา:】

【4 ดาว (ไม่ระบุ, อัตราดรอปพื้นฐานของไอเทมที่สอดคล้องกันเพิ่มขึ้น +10% หลังจากระบุ, โบนัสจากโชค I): ลูกไฟ · หนังสือสกิลเวทมนตร์, ศรน้ำแข็ง · หนังสือสกิลเวทมนตร์... สัญชาตญาณกระทิง · หนังสือสกิล, ฮีโร่ผู้ปิดทองหลังพระ · หนังสือสกิล, พุ่งทะยานรวดเร็ว · หนังสือสกิล, ฟื้นฟูพลังจิต · หนังสือสกิล, วิชาภาพลวงตาจิ้งจอก · หนังสือสกิล...】

【3 ดาว: คูปองเพิ่มแต้มสถานะแบบระบุ lv2 , คูปองความชำนาญสกิล (100 วัน) x10】

【2 ดาว: คูปองเพิ่มแต้มสถานะแบบระบุ lv2 , คูปองความชำนาญสกิล (100 วัน)】

【การสุ่มแต่ละครั้งใช้ 10,000 วาลิส】 【การสุ่มสิบครั้งติดต่อกันใช้ 100,000 วาลิส】

【คำแนะนำ: การสุ่มสิบครั้งติดต่อกันการันตีไอเทม 3 ดาว การันตีไอเทม 4 ดาวทุกๆ 90 (85, โบนัสจากโชค I) ครั้งที่สุ่ม ไอเทม 4 ดาวชิ้นที่สองที่สุ่มได้จะเป็นไอเทม 4 ดาวแบบระบุอย่างแน่นอน ตัวนับสะสมจะถูกรีเซ็ตหลังจากสุ่มได้ไอเทม 4 ดาวแบบระบุ】

...

【ตู้กาชากิจกรรม: เกนชิน lv2 (เหลือเวลาอีก 17 วันก่อนที่ตู้กาชาจะปิด)】

【เนื้อหาในตู้กาชา:】

【4 ดาว (ไม่ระบุ, อัตราดรอปพื้นฐานของไอเทมที่สอดคล้องกันเพิ่มขึ้น +10% หลังจากระบุ): คูปองแลกเปลี่ยนกลุ่มดาวระดับต่ำ... ดาบสังเวย, ธนูสังเวย, ดาบฟาวอนิอุส... คูปองแลกเปลี่ยนอาร์ติแฟกต์ระดับต่ำ... วิชาหอกลับแห่งโถงหวังเซิง · หนังสือสกิล, วิชายิงธนูนภาลื่นไหล · หนังสือสกิล, การเล่นแร่แปรธาตุ · หนังสือสกิล...】

【3 ดาว: เหมือนกับตู้กาชาถาวร】

【2 ดาว: เหมือนกับตู้กาชาถาวร】

【การสุ่มแต่ละครั้งใช้ 10,000 วาลิส】 【การสุ่มสิบครั้งติดต่อกันใช้ 100,000 วาลิส】

【คำแนะนำ: การสุ่มสิบครั้งติดต่อกันการันตีไอเทม 3 ดาว การันตีไอเทม 4 ดาวทุกๆ 90 (85, โบนัสจากโชค I) ครั้งที่สุ่ม ไอเทม 4 ดาวชิ้นที่สองที่สุ่มได้จะเป็นไอเทม 4 ดาวแบบระบุอย่างแน่นอน ตัวนับสะสมจะถูกรีเซ็ตหลังจากสุ่มได้ไอเทม 4 ดาวแบบระบุ】

ไม่ว่าจะเป็นตู้กาชา Lv1 ที่อยู่มานานกว่าสิบวันแล้ว หรือตู้กาชา Lv2 ที่เพิ่งรีเฟรชมาใหม่ ด้วยผลของ 'โชค I' ทำให้จำนวนครั้งที่การันตีลดลงจาก 90 ครั้ง เหลือเพียง 85 ครั้ง

นอกจากนี้ อัตราความน่าจะเป็นพื้นฐานของไอเทมที่ระบุไว้ก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ด้วย

นี่ทำให้ลีไวสามารถรับไอเทมที่เขาต้องการได้โดยใช้วาลิสน้อยลง

ส่วนปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายในการสุ่มตู้ Lv2 ที่เพิ่มขึ้นถึงสิบเท่า พูดตามตรง มันก็ไม่ได้เหนือความคาดหมายของเขานัก

ยิ่งระดับดาวของไอเทมสูงเท่าไหร่ ประสิทธิภาพของมันก็ยิ่งดีขึ้น และโดยธรรมชาติแล้ว ราคาก็ย่อมต้องแพงขึ้นตามไปด้วย

นั่นมันก็สมเหตุสมผลอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม ด้วยสถานการณ์แบบนี้ ในช่วงครึ่งเดือนหลังจากนี้ เขาคงต้องออกแรงฟาร์มทองให้มากขึ้น ไม่อย่างนั้นก่อนที่ตู้กาชากิจกรรมจะปิดลง เขาอาจจะต้องเผชิญกับสถานการณ์น่าอึดอัดที่สุ่มไม่ได้ไอเทมสี่ดาวที่ต้องการเลยแม้แต่ชิ้นเดียวก็เป็นได้

ถึงกระนั้น ลีไวก็ไม่ได้รีบวิ่งไปดันเจี้ยนเพื่อหาเงินในทันที

เขาไม่ลืมคำสัญญาที่ให้ไว้กับเทพธิดาของเขาหรอกนะ

เขาพลิกตัวกลับไปหาคนที่อยู่ข้างหลังทันที ท่ามกลางเสียงร้องอุทานของอีกฝ่าย น้ำเสียงของเขาแหบพร่ากว่าปกติขณะพูดว่า "เฮสเทีย ตอนนี้ผมจูบคุณได้ไหมครับ?"

...

เพราะพวกเขาพลิกตัวไปมากันทั้งคืน กว่าที่ลีไวและเฮสเทียที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของเขาจะลืมตาตื่นขึ้นมาทีละคน ก็เกือบจะเที่ยงของวันรุ่งขึ้นแล้ว

"อรุณสวัสดิ์ครับ องค์หญิงของผม"

"อรุณสวัสดิ์ อัศวินของฉัน"

เห็นได้ชัดว่าเฮสเทียยังเล่นบทบาทสมมติจากเมื่อคืนไม่จบ หลังจากทักทายเขา เธอก็โน้มตัวไปข้างหน้าแล้วประทับรอยจูบลงบนแก้มของสมาชิกแฟมิเลียของเธอ

ลีไวฟื้นฟูพลังงานจนเต็มเปี่ยมแล้ว หลังจากพักผ่อนมาตั้งแต่เช้ามืดจนถึงช่วงสาย

ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะจุดไฟรักให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้งราวกับไฟที่เจอฟืนแห้ง และเตรียมพร้อมจะเปิดศึกรอบสองกันตรงนั้นเลย จู่ๆ ประตูโบสถ์ก็ถูกเคาะดังขึ้น

"..." x2

หัวใจสองดวงที่กำลังเร่าร้อนพลันเย็นวาบลงชั่วขณะเพราะผู้มาเยือนที่ไม่คาดคิด

ลีไวสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตบต้นขาของเฮสเทียเบาๆ "ลุกขึ้นเถอะครับ อย่าให้แขกรอนานเลย"

เทพธิดามัดแกละพองแก้ม "ก็ได้" ก่อนจะลุกขึ้น เธอก็สูดหายใจเข้าลึกๆ รดลีไวอีกสองครั้ง

ประมาณสิบนาทีต่อมา เฮสเทียที่เปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าสะอาดสะอ้านเรียบร้อยแล้วก็เปิดประตูออก

ทันใดนั้น เทพธิดาตาเดียวผมแดงที่รออยู่ข้างนอกมาสักพักแล้ว ก็ปรากฏแก่สายตาของเธอ

เมื่อได้กลิ่นแปลกๆ ที่ลอยอยู่ในอากาศ เฮเฟสตัสก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างมีเลศนัย "เฮสเทีย ดูเหมือนฉันจะมาผิดเวลาไปหน่อยนะ~"

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ การถูกเพื่อนล้อแบบนี้ เฮสเทียคงจะหน้าแดงก่ำจนทำตัวไม่ถูกไปแล้ว

แต่เห็นได้ชัดว่า ระหว่างเด็กสาวกับผู้หญิง แม้จะเป็นแค่คำๆ เดียว แต่ความเปลี่ยนแปลงภายในนั้นกลับพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินเลยทีเดียว

อย่างน้อย ตอนนี้เทพธิดาริบบิ้นสีน้ำเงิน ซึ่งรู้ซึ้งถึงความยาวของลีไวดีและพึงพอใจกับลีลาของเขาเป็นอย่างมาก ก็กำลังนั่งกอดอกอยู่บนพนักพิงของม้านั่งใกล้ๆ ด้วยท่าทางสบายๆ

"นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันรู้ว่าเธอก็เป็นพวกชอบซุบซิบนินทาเหมือนกัน เฮเฟสตัส"

"แหม นี่ไม่ใช่การซุบซิบนินทาสักหน่อย" เฮเฟสตัสเดินเข้าไปในโบสถ์ "ถ้าคนอื่นรู้ว่าเทพธิดาพรหมจรรย์ทั้งสามแห่งสรวงสวรรค์จะเหลือแค่สององค์ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป โดยเฉพาะพวกเทพเจ้าแห่งความสนุกสนานล่ะก็ มันจะต้องกลายเป็นเรื่องใหญ่ในโอราริโอแน่ๆ"

"นั่นสินะ" เมื่อพูดถึงพวกเทพที่วันๆ ไม่ทำอะไรนอกจากสร้างเรื่องวุ่นวาย เฮสเทียก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าหมดหนทางออกมา แต่ทันใดนั้น สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง "เรื่องของฉันเอาไว้ก่อนเถอะ วันนี้ที่เธอมาหาฉันกะทันหันแบบนี้ คงไม่ได้มาแค่เพื่อดูฉันทำตัวน่าอายหรอกใช่ไหม?"

เฮเฟสตัสไม่ได้ปฏิเสธ: "ฉันอยากจะมาทำข้อตกลงกับเธอน่ะ หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ กับลูกของเธอน่ะ"

"จะว่าไปแล้ว..." เทพธิดาผมแดงมองไปรอบๆ "เขาอยู่ไหนล่ะ?"

"อยู่ในครัวน่ะ" เฮสเทียตอบ "เราทั้งคู่คิดว่าเธอมาหาฉัน เขาก็เลยเอาเรื่องทำอาหารกลางวันมาเป็นข้ออ้างหนีเข้าไปในครัวน่ะสิ"

"เธอได้สามีที่ดีและเพียบพร้อมมาครอบครองเลยนะเนี่ย" เฮเฟสตัสพูดทีเล่นทีจริง "อ้อ เธอคงไม่รังเกียจใช่ไหมถ้าฉันจะอยู่กินมื้อเที่ยงด้วยน่ะ?"

สี่สิบกว่านาทีต่อมา ลีไวซึ่งเพิ่งจะทำกับข้าวสี่อย่างและซุปง่ายๆ เสร็จ ก็เห็นเทพธิดาผมแดงตรงข้ามเขาก้มหน้าก้มตากินอาหารในชามอย่างเอร็ดอร่อย เขาไม่ได้รีบถามอะไร เพียงแค่คอยคีบอาหารให้เฮสเทียที่นั่งอยู่ข้างๆ อย่างต่อเนื่อง

แม้เทพธิดามัดแกละจะเขินอายอยู่บ้าง แต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธความหวังดีจากคนที่เธอชอบเลยแม้แต่น้อย

ดังนั้น ภายในพื้นที่เล็กๆ ของห้องใต้ดิน จึงปรากฏฉากสองฉากที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ด้านหนึ่งคือเฮเฟสตัส ซึ่งรู้สึกแปลกใหม่มากเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ลิ้มรสอาหารที่ทำด้วยวัตถุดิบหรือไม่ก็เทคนิคการทำอาหารจากต่างโลก

ส่วนอีกด้านหนึ่งคือคู่รักข้าวใหม่ปลามัน ที่บางครั้งก็จับมือกัน หรือไม่ก็ป้อนอาหารให้กันและกัน

เป็นเพราะเทพเจ้าส่วนใหญ่มักจะเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางเท่านั้นแหละ ถ้าเป็นคนธรรมดา พวกเขาคงทนดูไม่ได้และสบถออกมานานแล้วว่า "คู่รักอะไรเนี่ย เลี่ยนชะมัด"

เวลาผ่านไปแบบนี้อีกหลายนาที

เฮเฟสตัสลูบท้องที่ยังคงแบนราบของเธอ และพูดด้วยสีหน้าพึงพอใจ: "นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้กินอิ่มขนาดนี้ เฮสเทีย ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมถึงไม่เห็นหน้าเธอเลยช่วงหลายวันนี้ ถ้าเด็กๆ ของฉันมีฝีมือทำอาหารแบบลีไวบ้าง ฉันก็คงจะหมกตัวอยู่ในที่พักทุกวันเหมือนกันนั่นแหละ"

"แน่นอนอยู่แล้ว ท้ายที่สุดเขาก็คือลีไวของฉันนี่นา" เฮสเทียท้าวเอว ใบหน้าที่เชิดขึ้นเล็กน้อยของเธอเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

ส่วนลีไวซึ่งรู้ระดับฝีมือการทำอาหารของตัวเองดี ก็แค่ยิ้มเมื่อได้ยินดังนั้น เมื่อเห็นว่าแขกกินเสร็จแล้ว เขาก็ค่อยๆ ถามขึ้น: "แล้ว เทพธิดาเฮเฟสตัส เนื้อหาของข้อตกลงที่คุณบอกว่าอยากจะทำกับผมเมื่อกี้ มันคืออะไรเหรอครับ?"