ตอนที่ 4 : กาชาครั้งแรก

"ขอบคุณสำหรับคำชมครับ ท่านเทพธิดา"

ลีไวสวมเสื้อผ้าของเขาและตอบกลับด้วยรอยยิ้มขี้เล่น

"ฉันไม่ได้ชมนายสักหน่อย!" เฮสเทียตบแขนลีไว สีหน้าของเธอค่อยๆ เปลี่ยนเป็นจริงจัง "จำเอาไว้นะ ไม่ว่าใครจะมาถามหาข้อมูลเกี่ยวกับฟาลน่าของนาย นายห้ามบอกใครเด็ดขาดนอกจากฉัน"

"ไม่ต้องห่วงครับ ผมไม่ใช่กระต่ายน้อยไร้เดียงสาสักหน่อย"

ตามปกติแล้ว หลังจากที่นักผจญภัยเข้าร่วมแฟมิเลียและได้รับฟาลน่าจากเทพประจำแฟมิเลียของพวกเขาแล้ว พวกเขาจำเป็นต้องไปลงทะเบียนกับทางกิลด์

อย่างไรก็ตาม ลีไวไม่อยากจะเดินทางไปกลับสองรอบ หลักๆ คือเขากลัวว่าจะถูกเอน่า พนักงานกิลด์ฮาล์ฟเอลฟ์ผู้มีความรับผิดชอบสูงจับตัวไปเรียนเสริมจนเสียเวลาไปทั้งวัน ดังนั้น หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จ เขาก็วิ่งตรงดิ่งเข้าไปในดันเจี้ยนทันที

นี่ไม่ใช่ความบ้าบิ่นหรอกนะ เพราะความจริงแล้ว ในช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา ลีไวได้สำรวจดันเจี้ยนห้าชั้นแรกอย่างถี่ถ้วนจนทะลุปรุโปร่งแล้วต่างหาก

เขามีนิสัยที่มั่นคง เขาจะไม่พูดหรอกว่าจะอัปค่าสถานะเลเวล 1 ทุกอย่างให้เต็มหลอด แต่เขาก็ไม่เคยคิดที่จะลงลึกไปในชั้นที่ต่ำกว่านี้จนกว่าเขาจะไปถึงระดับ E หรือ D เป็นอย่างน้อย

"...นี่ก็เลยเป็นเหตุผลที่คุณรอจนเกือบจะเย็นแล้วถึงค่อยมาลงทะเบียนเป็นนักผจญภัยงั้นสินะคะ?"

เด็กสาวฮาล์ฟเอลฟ์ที่นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ดันแว่นตาของเธอขึ้น ซึ่งมันกำลังสะท้อนแสงวาบวับ น้ำเสียงของเธอฟังดูอ่อนโยนอย่างเห็นได้ชัด ทว่ามันกลับแผ่ซ่านความรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูกจนทำให้ขนลุกซู่

ลีไวนั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของเคาน์เตอร์ พยักหน้าอย่างใจเย็นขณะที่เขากรอกข้อมูลของตัวเอง "นักผจญภัยไม่ควรเอาตัวไปเสี่ยงโดยไม่จำเป็น ผมเก็บคำเตือนของคุณเอน่าไว้ในใจอย่างแน่วแน่เลยล่ะครับ"

"..." เมื่อได้ยินแบบนี้ เอน่าก็ไม่รู้เลยจริงๆ ว่าจะโต้แย้งเขายังไงดี

จะบอกว่าเขาบ้าบิ่นงั้นเหรอ? หลังจากได้รับฟาลน่าแล้ว เขาก็แค่ป้วนเปี้ยนอยู่ตามห้าชั้นแรกเท่านั้นเอง

จะบอกว่าเขารอบคอบงั้นเหรอ? ก่อนที่จะเข้าร่วมแฟมิเลีย เขากลับกล้าวิ่งเข้าไปในดันเจี้ยนเพื่อต่อสู้แย่งชิงหินเวทมนตร์แลกเงินซะงั้น

เอน่าถอนหายใจอย่างหมดหนทาง เธอส่ายหน้า แล้วหยิบหนังสือเล่มเล็กๆ ออกมาจากลิ้นชักเคาน์เตอร์

"นี่คือสารานุกรมมอนสเตอร์และแผนที่ของดันเจี้ยน 18 ชั้นแรกที่ทางกิลด์บันทึกและรวบรวมเอาไว้ เอากลับไปแล้วท่องจำให้ดีล่ะ พรุ่งนี้ตอนเราเจอกัน ฉันจะทดสอบความก้าวหน้าของคุณด้วย"

"ได้เลยครับ"

ลีไวพยักหน้า ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะต้องปฏิเสธความหวังดีของคนอื่น

ยิ่งไปกว่านั้น เขาต้องการข้อมูลของชั้นต่อๆ ไปจริงๆ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการทำวีรกรรมเพื่ออัปเกรดฟาลน่าของเขา

นักผจญภัยระดับล่างในโอราริโอส่วนใหญ่มักจะรวมตัวกันอยู่ที่สิบชั้นแรกของดันเจี้ยน ในหมู่พวกเขานั้น ห้าชั้นแรกที่ค่อนข้างปลอดภัยก็แทบจะแออัดยัดเยียดไปด้วยผู้คน

แม้มันจะไม่ถึงขั้นเป็นกรณี 'พระเยอะแต่ข้าวต้มน้อย' ระหว่างนักผจญภัยกับมอนสเตอร์ที่เกิดในดันเจี้ยน แต่มันก็ยังเป็นอุปสรรคต่อลีไวในการฟาร์มทองให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุดอยู่ดี

ถึงกระนั้น การได้เรียนรู้โครงสร้างทางสรีรวิทยาของพวกก็อบลินและโคโบลด์อย่างถ่องแท้ รวมถึงการจงใจหลีกเลี่ยงการโจมตีโดนหินเวทมนตร์ของพวกมันเพื่อให้มั่นใจว่าการต่อสู้ทุกครั้งจะมีของดรอป ก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับลีไวเลย

ดังนั้น ภายในเวลาเพียงแปดวัน ความมั่งคั่งในมือของลีไวก็เพิ่มพูนขึ้นอย่างเงียบๆ จนทะลุ 190,000 วาลิส

ในทางตรงกันข้าม ค่าสถานะของเขาบางทีอาจเป็นเพราะศักยภาพแฝงของเขาสูงเกินไป และเขาก็เอาแต่ต่อสู้กับมอนสเตอร์ที่อ่อนแอที่สุดความแข็งแกร่ง ความทนทาน ความคล่องแคล่ว และความว่องไว กลับเพิ่มขึ้นเพียงแค่ 2 ถึง 3 แต้มเท่านั้น ส่วนเวทมนตร์นั้นดีกว่านิดหน่อย แต่มันก็เพิ่งจะผ่าน 5 แต้มมาหมาดๆ

ในแง่ของพรสวรรค์ล้วนๆ ลีไวมองว่าตัวเองยังด้อยกว่าบรรดานักผจญภัยระดับแนวหน้าในโอราริโอเสียอีก

ไม่ต้องพูดถึงตัวเอกของดันมาจิอย่าง เบล คราเนล ที่มีสกิล 'ลิอาริส เฟรเซ่' และสามารถไต่ระดับจาก Lv. 1 ไปถึง Lv. 5 ได้ในเวลาไม่ถึงหนึ่งปี

โชคดีที่ตัวเขาเองก็เป็นพวกใช้สูตรโกงเหมือนกัน

'ระบบ ขอดูขีดจำกัดของแกหน่อยเถอะ!'

เมื่อกลับมาถึงที่พักของแฟมิเลีย เขากินอาหารเย็น อาบน้ำเย็นให้ชื่นใจ จากนั้นก็นั่งลงบนโซฟา ลีไวเปิดหน้าต่างตู้กาชาของ Genshin ขึ้นมา หลังจากระบุวิชั่นเป็นไอเทมเพิ่มเรทแล้ว เขาก็ร่ายมนต์ในใจ:

'ตาฉันล่ะ สุ่มเลย!'

10,000 วาลิสในช่องเก็บของของเขาถูกใช้งานไปทันที หลังจากนั้น ดาวตกมายาสิบดวงสีขาวเก้าดวงและสีเขียวหนึ่งดวงก็พุ่งผ่านการมองเห็นของลีไว

เมื่อแอนิเมชันการเปลี่ยนฉากหายไป:

【คุณได้รับ: คูปองเพิ่มค่าสถานะแบบระบุ Lv. 1  x1, คูปองเพิ่มค่าสถานะแบบระบุ Lv. 1  x5, คูปองความชำนาญ (10 วัน) x4】

ลีไวซึ่งรู้ตัวดีว่าเขาเป็นพวก 'แอฟริกัน' หรือผู้เล่นที่ดวงซวยสุดๆ ไม่เคยเพ้อฝันว่าจะได้ของดีตั้งแต่การสุ่มครั้งแรกอยู่แล้ว

เมื่อเห็นว่าการสุ่มสิบครั้งแรกได้ของเกลือตามมาตรฐานเป๊ะ สีหน้าของเขาก็ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย ขณะที่เขากดสุ่มครั้งที่สองต่ออย่างง่ายดาย

ฟิ้วววว ป๊อป!

ขาวเก้า เขียวหนึ่ง

ฟิ้วววว ป๊อป!

ขาวเก้า เขียวหนึ่ง

ฟิ้วววว ป๊อป!

ข... โอ้ ครั้งนี้เป็นขาวแปด เขียวสองแฮะ

ฟิ้วววว ป๊อป!

...หลังจากกดสุ่มแบบสิบครั้งติดต่อกันถึงแปดรอบ กลับไม่มีไอเทมสามดาวโผล่มาให้เห็นเลยสักชิ้น!

กับเรื่องนี้ ลีไวทำได้เพียงยักไหล่อย่างหมดหนทางและคร่ำครวญว่า 'ดวงของฉันหนอดวง~'

จากนั้นเขาก็กดปุ่มสุ่มสิบครั้งเป็นรอบที่เก้า

ในพริบตาต่อมา ดาวตกมายาสีฟ้าก็ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า ล้อมรอบไปด้วยแสงสีขาวเจ็ดดวง แสงสีเขียวหนึ่งดวง และ... หืม?! แสงสีฟ้าอีกดวงนึงนี่นา!!!

ลีไวซึ่งก่อนหน้านี้นั่งตัวเอนราวกับคนหมดอาลัยตายอยาก รีบเด้งตัวขึ้นมานั่งหลังตรงทันที ริมฝีปากของเขาโค้งขึ้น 'หึหึหึ ไม่คิดเลยจริงๆ ไม่คิดเลยแฮะ ว่าแม้แต่คนดวงซวยอย่างฉันก็ยังมีโอกาสลักลอบเข้ายุโรปได้เหมือนกัน'

ดาวตกมายาระเบิดออก และตามมาด้วยเสียงแจ้งเตือนของระบบที่ดังขึ้นข้างหูของเขา:

【คุณได้รับ: หนังสือสกิลนักธนูนักล่า x1, วิชั่นธาตุแบบระบุ x1, คูปองความชำนาญ (100 วัน) x1...】

【หนังสือสกิลนักธนูนักล่า · 3 ดาว (ผูกมัด): หลังจากใช้งาน คุณสามารถเรียนรู้สกิลระดับสามดาว นักธนูนักล่า หรือเพิ่มความชำนาญให้กับสกิล 'นักธนูนักล่า' ที่มีอยู่อย่างมากได้】

【วิชั่นธาตุแบบระบุ (ไม่มีโบนัสกลุ่มดาว) · 3 ดาว (ผูกมัด): หลังจากใช้งาน สามารถแปลงเป็นวิชั่นธาตุที่ระบุได้ (ไม่มีโบนัสกลุ่มดาว)】

ไอเทมที่สุ่มได้จากตู้กาชา คล้ายกับกรณีมีดเฮสเทียของเบลในอนิเมะ คือลีไวสามารถใช้มันได้เพียงคนเดียวเท่านั้น ต่อให้โดนคนอื่นเอาไปหรือขโมยไป มันก็เอาไปขายเป็นเศษเหล็กได้แค่นั้นเอง

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมลีไวถึงเลือกตู้กาชา Genshin แทนที่จะเป็นตู้มาตรฐาน  แม้ว่าหนังสือเวทมนตร์ในโลกดันมาจิจะช่วยให้ผู้ใช้เรียนรู้เวทมนตร์ได้ และราคาของพวกมันก็สูงลิ่วถึง 100 ล้านวาลิส แต่เพราะมันขายไม่ได้ จึงไม่มีทางใช้บั๊กนี้ในการเปลี่ยนของเป็นเงินได้เลย

เมื่อนำไอเทม 3 ดาวสองชิ้นที่เพิ่งได้รับมาจากช่องเก็บของ ลีไวก็ไม่ลังเล เขาเลือกใช้หนังสือสกิลทันที และเปลี่ยนวิชั่นให้เป็นธาตุน้ำแข็ง

【นักธนูนักล่า · 3 ดาว (เริ่มต้น 1%+): ความชำนาญเบื้องต้นในสกิลนักธนูนักล่า】

【วิชั่นธาตุน้ำแข็ง (ไม่มีโบนัสกลุ่มดาว) · 3 ดาว (ผูกมัด)】

【ไม่มีวันพัง】

【ธาตุน้ำแข็ง: 0/100】

【แปลงมานาของตนเองอย่างตั้งใจ หรือแปลงมานาจากสภาพแวดล้อมโดยอัตโนมัติให้เป็นธาตุน้ำแข็งเพื่อกักเก็บไว้】

【ใช้ธาตุน้ำแข็งเพื่อเปลี่ยนการโจมตีปกติเป็นการโจมตีธาตุน้ำแข็ง】

【ใช้ธาตุน้ำแข็งเพื่อเพิ่มแต้มสถานะอย่างช้าๆ】

【หมายเหตุ: การติดตั้งวิชั่นธาตุหลายอันพร้อมกันจะทำให้ธาตุภายในเกิดปฏิกิริยากัน ซึ่งอาจทำให้ผู้ถือครองได้รับบาดเจ็บโดยไม่ตั้งใจ】

เรื่องของสกิลนักธนูนักล่านั้นไม่มีอะไรให้พูดถึงมากนัก การมีวิธีโจมตีเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งวิธีในดันเจี้ยน ย่อมหมายถึงการมีความปลอดภัยเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งระดับ

ส่วนวิชั่น เมื่อสวมใส่ ไม่เพียงแต่มันจะมอบความสามารถที่เทียบเท่ากับการเชี่ยวชาญเวทมนตร์เสริมพลังจากความว่างเปล่าเท่านั้น แต่มันยังสามารถค่อยๆ เพิ่มแต้มสถานะได้อีกด้วย