บทที่ 75 สำรวจทรัพย์สินก่อนนอน

เจียงอวี้สะพายเป้กลับไปที่หน่วยทหารพรานแล้ว

เจียงสือยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา บ่ายห้าโมงห้าสิบนาที

ยังหัวค่ำอยู่ เธอจึงฝึกยิงหนังสติ๊ก ฝึกท่าเตรียมยิงปืน และฝึกชกมวยต่อไป

สี่ชั่วโมงผ่านไป...

เจียงสือหยุดออกกำลังกายด้วยอาการหอบเหนื่อย หลังจากปรับลมหายใจให้คงที่แล้ว เธอก็ทำท่าสเตรทชิ่งยืดเหยียดร่างกายอีกสองสามชุด

เธอนั่งพักบนเก้าอี้ไม้ไผ่ข้างโต๊ะอาหาร

ในมือถือเนื้อแดดเดียวรสต้นตำรับขึ้นมาเคี้ยวหนึ่งเส้น

พออิ่มแล้วก็นั่งพิงเก้าอี้เหม่อมองเพดานด้วยสายตาว่างเปล่า

หลังจากปล่อยใจให้ว่างอยู่ 10 นาที เจียงสือก็ลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้าและผ้าขนหนูไปอาบน้ำ และถือโอกาสซักเสื้อผ้าใหม่สองชุดที่เพิ่งซื้อมาวันนี้ด้วย

เวลาสี่ทุ่มครึ่ง ในที่สุดเจียงสือก็ได้เอนตัวลงบนเตียงเสียที

ตอนนี้เจียงอวี้ไม่อยู่บ้าน นี่จึงเป็นเวลาทองที่เธอจะฝึกฝนพลังพิเศษธาตุไม้

แต่ก็น่าแปลก พลังธาตุไม้ของเธอนั้น เจียงอวี้กลับไม่เคยสัมผัสถึงมันได้เลย

ต้องรู้ว่าในดินแดนรกร้าง ผู้มีพลังพิเศษนอกจากจะสัมผัสถึงคลื่นพลังในร่างกายตัวเองได้แล้ว ยังสามารถสัมผัสถึงคลื่นพลังของผู้อื่นได้อีกด้วย

แน่นอนว่าขอบเขตการตรวจจับจะกว้างไกลแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของเจ้าตัว

ยิ่งระดับเลเวลสูงขึ้น ขอบเขตการตรวจจับก็จะยิ่งกว้างขึ้น

กรณีของเธอนั้น ในดินแดนรกร้างนี้ดูเหมือนจะเป็นเพียงหนึ่งเดียว

ในเมื่อเจียงอวี้สัมผัสไม่ได้ นั่นแปลว่าพลังธาตุไม้ของเธอมีคุณสมบัติ "ซ่อนเร้น" ใช่หรือไม่?

ถ้าเจียงอวี้ยังไม่รู้ ผู้มีพลังคนอื่นๆ ในฐานทัพก็คงไม่น่าจะรู้เช่นกัน

เจียงสือเข้าไปในมิติก่อนเป็นอันดับแรก เพื่อดูเมล็ดพริกที่ปลูกไว้เมื่อวาน

เธอท่องรหัสลับในใจเพื่อเข้ามิติ— "ต้องทำนาทำไร่เพื่อความอยู่รอด"

ภาพตรงหน้าหมุนคว้าง ครู่เดียวเจียงสือก็เข้ามาในมิติ

เดินไปที่แปลงพริก เธอเปิดหญ้าแห้งที่คลุมไว้ออก

พบว่าเมล็ดพริกเริ่มผลิใบอ่อนออกมาสองใบแล้ว ดินยังคงมีความชื้นอยู่ จึงยังไม่ต้องรดน้ำเพิ่ม

เพื่อเป็นการทดสอบว่าพริกที่ปลูกในนี้กินได้หรือไม่ เจียงสือจึงเด็ดใบอ่อนมาหนึ่งใบ

เธอหยดน้ำเลี้ยงจากใบอ่อนลงบนถาดทดสอบของนาฬิกาข้อมือ

“ตื๊ด ตื๊ด... กลายพันธุ์รังสีระดับกลาง แนะนำให้บริโภคในปริมาณที่เหมาะสม”

เจียงสือพยักหน้า อืม... เป็นรังสีระดับกลาง กินได้

เพื่อความแน่ใจว่าต้นอื่นจะเป็นเหมือนกันไหม เธอจึงลองเด็ดใบอ่อนจากต้นกล้าพริกต้นอื่นๆ มาทดสอบดูอีก

หยดน้ำเลี้ยงลงบนถาดทดสอบซ้ำๆ

“ตื๊ด ตื๊ด... กลายพันธุ์รังสีระดับกลาง แนะนำให้บริโภคในปริมาณที่เหมาะสม”

“ตื๊ด ตื๊ด... กลายพันธุ์รังสีระดับกลาง แนะนำให้บริโภคในปริมาณที่เหมาะสม”

“ตื๊ด ตื๊ด... กลายพันธุ์รังสีระดับต่ำ สามารถบริโภคได้”

...

เสียงรายงานจากนาฬิกาข้อมือดังต่อเนื่อง ทุกต้นล้วนถือว่าเป็นรังสีระดับกลางถึงต่ำ ซึ่งสามารถกินได้ทั้งหมด

จากการทดสอบใบอ่อน 12 ใบ พบว่าเป็นรังสีระดับต่ำ 6 ใบ และระดับกลาง 6 ใบ

หารครึ่งกันพอดี

นั่นพิสูจน์ว่าของที่ปลูกในมิตินี้สามารถนำมาเป็นอาหารได้

เธอต้องหาพวกเมล็ดพืชหลัก เมล็ดผัก ต้นไม้วล รวมถึงปลา กุ้ง วัว แกะ มาเลี้ยงไว้ในนี้ให้ได้มากที่สุด

เจียงสือยังวางแผนจะกั้นพื้นที่ส่วนหนึ่งไว้ทำแปลงทดลอง

เพื่อลองนำพืชและสัตว์ที่มีรังสีสูงจากโลกภายนอกเข้ามาปลูกและเลี้ยงในมิติ

ดูว่าปัจจัยด้านน้ำและอากาศในนี้จะส่งผลให้ค่ารังสีในตัวพวกมันลดลงได้หรือไม่

จากระดับรังสีสูง ลดลงมาเป็นระดับกลาง หรือแม้กระทั่งระดับต่ำ

การทดลองนี้เธอวางแผนไว้ก่อน

ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการฝึกพลังธาตุไม้เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง

ก่อนเริ่มฝึก เจียงสือตั้งนาฬิกาปลุกไว้หนึ่งชั่วโมง

เพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะฝึกเพียงหนึ่งชั่วโมงแล้วหยุด เพื่อออกไปนอนพักผ่อนข้างนอก

ในมิติ เจียงสือนั่งขัดสมาธิบนแท่นหินใต้ต้นไม้ใหญ่ เริ่มฝึกฝนตามวิถีพลังธาตุไม้

ในขณะที่เธอฝึกฝน พืชพรรณในมิติต่างแสดงอาการตื่นตัวและร่าเริงเป็นพิเศษ พลังงานธาตุไม้หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเจียงสือไม่ขาดสาย

ในเวลานี้ เจียงสือรู้สึกเบาสบายและผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

พลังธาตุไม้ของเธอเริ่มมั่นคงอยู่ที่ระดับ 1

พร้อมๆ กับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น พื้นที่ในมิติก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

ที่ดินทำกินที่ใช้งานได้เพิ่มจาก 3 ส่วน เป็น 4 ส่วน

นั่นหมายความว่า ความสามารถของเธอคือตัวกำหนดระดับของมิติ

และเป็นรหัสลับในการอัปเกรดเพื่อปลดล็อกที่ดินนับร้อยไร่ที่ยังเพาะปลูกไม่ได้

หลังจากค้นพบสิ่งใหม่ เจียงสือก็รู้สึกยินดีมาก

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป นาฬิกาปลุกบนข้อมือก็ดังขึ้น

ห้าทุ่มครึ่งแล้ว เธอควรต้องเข้านอน

มิฉะนั้นพรุ่งนี้ตอนออกไปเก็บของป่าจะไม่มีสมาธิ ซึ่งมันอันตรายมาก

เจียงสือออกจากมิติมานอนบนเตียง จ้องมองเพดานห้องที่มืดมิดแล้วเริ่มครุ่นคิด

พรุ่งนี้ควรไปเก็บของป่าที่ไหนดี?

ที่บ้านตอนนี้ขาดแคลนผักสดมาก

เหลือเวลาอีกครึ่งเดือนกว่าจะถึงช่วงเก็บเกี่ยวพืชหัว (มันฝรั่ง) ครั้งแรกของปี

ดังนั้นก่อนจะถึงตอนนั้น เธอต้องตุนอาหารไว้ให้มากกว่านี้

และหาจังหวะไปที่ที่เคยเก็บลูกแพร์ เพื่อขุดต้นแพร์มาปลูกในมิติสักต้นสองต้น

จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ เจียงสือใช้มือตบหน้าผากตัวเองเบาๆ

ใช่แล้ว!

เธอลืมไปได้ยังไงว่าในห้องใต้ดินยังมีแอปเปิลสดอยู่อีก 3 ลูก

เธอสามารถผ่าแอปเปิลออก แล้วเอาเมล็ดข้างในไปปลูกในมิติได้นี่นา

คิดได้ดังนั้นเจียงสือก็ไม่รอช้า

เธอเลิกง่วงทันที ลุกขึ้นเปิดไฟ

วิ่ง "ตึกๆๆ" ไปที่ห้องใต้ดิน คว้าแอปเปิลทั้ง 3 ลูกเตรียมจะเดินออกมา

แต่แล้วเธอก็หยุดกะทันหัน

เธอตัดสินใจเก็บของกินทั้งหมดในห้องใต้ดินเข้าไปไว้ในมิติเสียเลย

ยังไงเดือนหน้าทั้งเดือนเธอก็อยู่บ้านคนเดียว ไม่ต้องกลัวว่าเจียงอวี้จะมาเจอว่าเสบียงหายไป

ดังนั้นไม่มีความจำเป็นต้องเก็บเสบียงไว้ในห้องใต้ดินอีก

เก็บไว้ในมิติของเธอนี่แหละปลอดภัยที่สุด

เธอจะได้อุ่นใจ ไม่ต้องคอยพะวงเวลาออกไปข้างนอกว่าเสบียงที่ตุนไว้จะถูกใครยกเค้าไปหมด

เพราะพวกขี้ขโมยในฐานทัพนี้น่ะมีไม่น้อยเลยทีเดียว

เจียงสือปิดห้องใต้ดินแล้วเดินกลับห้อง

ระหว่างผ่านห้องครัว เธอหยิบกระบอกไม้ไผ่สามข้อและถังน้ำหนึ่งใบเข้าไปในมิติด้วย

พอกลับมานอนบนเตียง เจียงสือก็เข้ามิติทันที

ขั้นแรก เธอผ่าแอปเปิลทั้ง 3 ลูก แกะเมล็ดออกมาวางพักไว้

ขั้นที่สอง ใช้มีดพกตัดกระบอกไม้ไผ่สามข้อออกเป็นกระถาง ทรงเดียวกับถังน้ำ เจาะรูที่ก้นกระถางไว้ระบายน้ำ

จากนั้นตักดินใส่ลงไปสองในสามส่วนของกระถาง แล้วหย่อนเมล็ดแอปเปิลลงไป

กลบดินบางๆ แล้วรดน้ำ

สุดท้าย เธอวางมือไว้เหนือเมล็ดแอปเปิล เร่งพลังพิเศษเพื่อกระตุ้นให้มันงอก

รอจนมันโตเป็นต้นกล้าเล็กๆ เธอค่อยย้ายมันไปปลูกไว้ที่มุมกำแพงในมิติ

เธอเริ่มจินตนาการแล้วว่าแอปเปิลจากต้นในมิติจะอร่อยขนาดไหน

ตอนนี้ก็ปล่อยให้มันเติบโตอยู่ที่มุมสวนไปก่อน

ทำเสร็จเรียบร้อย เจียงสือออกจากมิติ ครั้งนี้เธอจะนอนจริงๆ แล้ว

แต่ก่อนนอน เจียงสือได้ทำการจำแนกและตรวจสอบทรัพย์สินที่มีอยู่ทั้งหมดในบ้าน

รายการเสบียงแบ่งออกเป็น 7 หมวดหลัก ดังนี้:

• เจียงสือ: 1,452 แต้ม
• เจียงอวี้: 1,173 แต้ม

• ระดับ 2: 3 ก้อน (ค่าพลังงาน: 205, 223, 258)
• ระดับ 3: 1 ก้อน (ค่าพลังงาน: 678)
• ระดับ 4: 1 ก้อน (ค่าพลังงาน: 923)

• สารอาหาร : 38 หลอด
• เมล็ดข้าวสาลี: 90 จิน

• เนื้อกระต่าย: ขากระต่ายรมควัน 10 ขา
• เนื้อปลา: ปลาแห้ง 8 ชิ้น

• ผัก: ไม่มี
• ผลไม้สด: แอปเปิล 3 ลูก
• ผลไม้อบแห้ง: ลูกแพร์อบแห้ง (โหลละ 2 จิน) 7 โหล, แกนและเปลือกแพร์อบแห้ง 3 โหล

• ยาแก้ไข้ 2 เม็ด (ยาห้ามเลือด 1 ขวด และยาแก้ไข้ 6 เม็ด เจียงอวี้พกไปทำภารกิจ)

• พริกป่น 1 จิน, เกลือ 50 กรัม, ซีอิ๊ว 1 ขวด, น้ำมันครึ่งขวด

(จบตอน)