บทที่ 60 มหาสงครามไก่กุ๊กกุ๊กกลายพันธุ์

บิดคอตัวลูกต่อหน้าต่อตาตัวแม่เสร็จแล้ว ยังจะโยนซากกลับไปคืนให้พวกมันอีกเหรอ?

การโยนซากลูกไก่ที่ตายแล้วกลับไปคืนแม่มันเนี่ย เขาไม่ได้เรียกว่า "คืน" หรอกนะ

เขาเรียกว่า "การท้าทาย"!

มันคือการท้าทายโทสะของความเป็นแม่ชัดๆ ถ้าไม่ติดว่าอยากตายไวก็อย่าหาทำเลย

กู้นานตะโกนลั่น "ผมเห็นด้วยกับที่น้องเจียงสือพูด! ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแน่ รีบหาทางหนีเร็วเข้า!"

โจวติ้งเจิงขานรับ "ใช่แล้ว ไก่กลายพันธุ์มีจำนวนมากเกินไป เราทั้งหนีทั้งป้องกันไปพร้อมกันแบบนี้มันไม่ได้ผลหรอก

ถ้าเกิดพลังพิเศษเราหมดลงเมื่อไหร่ ทางเดียวที่รอเราอยู่ก็คือความตาย!"

ระหว่างการวิ่งหนีตาย เจียงอวี้กับฉีเยว่วิ่งมาขนาบข้างเจียงสือแล้ว

เพื่อไม่ให้เจียงสือรั้งท้าย เจียงอวี้รีบคว้ากระบุงหลังของน้องสาวมาซ้อนไว้บนหลังตัวเอง แล้วใช้แขนข้างหนึ่งหิ้วปีกเจียงสือวิ่งไปข้างหน้า

เขายังไม่ลืมตะโกนบอกฉีเยว่ที่อยู่ใกล้ๆ ให้ช่วยกันหิ้วปีกเจียงสืออีกข้างหนึ่ง

ภาพที่ออกมาจึงดูตลกพิลึก

เจียงอวี้และฉีเยว่ สองหนุ่มร่างใหญ่ช่วยกันหิ้วปีกเจียงสือคนละข้างแล้วโกยอ้าวไปข้างหน้า

ขณะวิ่งหนีก็ไม่ลืมใช้พลังพิเศษสร้างม่านป้องกันไว้เบื้องหลังเป็นระยะๆ

ภาพการหนีตายของกลุ่มเจียงสือ เจียงอวี้ และฉีเยว่ว่าดูตลกแล้ว แต่อีกด้านหนึ่งกลับมีภาพที่ตลกยิ่งกว่า

ในระหว่างการวิ่งหนี ซ่งหมิงโยนกระบุงของตัวเองให้กู้นานที่วิ่งอยู่ทางซ้าย และโยนกระบุงของฉีหลี่ให้โจวติ้งเจิงที่วิ่งอยู่ทางขวา

ส่วนตัวเขาเองนั้น แบกฉีหลี่ขึ้นบ่าแล้ววิ่งหน้าตั้ง!

หัวไหล่ของซ่งหมิงกระแทกเข้ากับหน้าท้องของฉีหลี่ตลอดทางที่วิ่งหนีตาย ทำเอาฉีหลี่แทบจะพ่นน้ำดีในกระเพาะออกมา

เจียงสือและฉีหลี่เรียกได้ว่าถูก "หิ้ว" และ "แบก" ไปโดยสมบูรณ์

ถ้าไม่ใช่เพราะมีคนอื่นอยู่ด้วยจนเธอไม่อาจเปิดเผยเรื่องพื้นที่มิติได้ เจียงสือคงอยากจะมุดเข้าไปซ่อนในมิติใจจะขาด

สภาพ "ห้าพ่วงสอง" แบบนี้ ยังไงก็หนีพ้นลำบาก

ทุกคนพยายามวิ่งไปพลาง สร้างม่านพลังป้องกันไว้ข้างหลังไปพลาง

หวังว่าจะช่วยถ่วงเวลาและขัดขวางฝีเท้าของฝูงไก่ยักษ์เพื่อให้หนีไปได้ไกลขึ้น

แต่มันกลับไม่ได้ผลเท่าที่ควร

ฝูงไก่กลายพันธุ์เหล่านั้นยังคงพุ่งชนม่านพลังเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

ระดับพลังของพวกเขาทั้งห้าคนกับไก่ยักษ์ 25 ตัวนั้นก้ำกึ่งกันมาก

ม่านป้องกันที่สร้างไว้ถูกไก่หลายตัวรุมจิกตีเพียงไม่กี่นาทีก็แตกละเอียด

เรียกได้ว่า สร้างหนึ่งชั้น พังหนึ่งชั้น

ตามหลักแล้ว พลังของพวกเขาก็ถือว่าไม่เลว แต่คู่ต่อสู้รอบนี้ก็ไม่กระจอกเลยจริงๆ

จากนั้นไม่นาน ทางด้านหลังขบวนก็มีเสียงร้องโหยหวนดังสนั่น "อ๊ากกก ช่วยด้วย!"

"ช่วย... ด้วย..."

เสียงร้องขอความช่วยเหลือดับวูบลงทันที

คนแปลกหน้าอีกสี่คนที่วิ่งหนีมาพร้อมกัน ถูกไก่ยักษ์จิกเข้าที่ศีรษะจนกะโหลกเปิด

เลือดสดๆ ไหลนองพื้น สิ้นใจตายไปในพริบตา

ทั้งเจ็ดคนที่กำลังหนีตายได้ยินเสียงร้อง "ช่วยด้วย" แต่ไม่ใช่ว่าพวกเขาใจดำเหี้ยมโหด

ทว่าลำพังแค่ตัวพวกเขาเองตอนนี้ก็ยังเอาตัวไม่รอดเลย

เจียงสือที่ถูกหิ้วปีก และฉีหลี่ที่ถูกแบกพาดบ่า แม้จะยังไม่ตายเหมือนสี่คนนั้น แต่ตอนนี้พวกเขารู้สึกทรมานและอึดอัดสุดๆ

ฉีเยว่ที่มองเห็นสภาพอันสะบักสะบอมของทุกคน ตัดสินใจเด็ดขาดทันที "ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แน่

ไม่อย่างนั้นเราคงตายก่อนจะหนีพ้น เพราะพลังพิเศษจะหมดเกลี้ยงเสียก่อน

ถึงตอนนั้น ไม่ต้องเลือกเลย เรามีแต่ตายกับตาย!"

"นายมีวิธีเหรอ?" เจียงอวี้หันไปถามฉีเยว่

ฉีเยว่พยักหน้า

"ทุกคน ฟังคำสั่งผม:

โจวติ้งเจิง ใช้พลังไม้ควบคุมหญ้าและเถาวัลย์ดักขาพวกไก่ไว้ แบ่งพลังส่วนหนึ่งไว้คอยรักษาคนเจ็บด้วย

ซ่งหมิง ใช้พลังลมควบแน่นเป็นใบมีดวายุ โจมตีไปที่ดวงตาของพวกมันเพื่อทำลายทัศนวิสัย

เจียงอวี้ นายใช้พลังทองควบแน่นเป็นมีดแหลมคม ตามผมมา ผมจะใช้พลังจิตควบคุมสมองของพวกมันให้ชะงักไปชั่วครู่ นายหาจังหวะเชือดคอพวกมันให้เร็วที่สุด

กู้นาน หน่วยเคลื่อนที่เร็ว ใช้พลังไฟคุ้มกันพวกเรา ป้องกันไม่ให้ไก่ที่หลุดรอดเข้ามาโจมตีพวกเราทำลายจังหวะทีม ถ้าเห็นโอกาสให้ปล่อยไฟเผามันทันที

เจียงสือและฉีหลี่ พวกเธอสองคนยืนอยู่หลังพวกเรา ถ้าเห็นจังหวะหลุดออกไปได้ ให้วิ่งหนีกลับฐานทัพแบบไม่ต้องเหลียวหลังทันที!"

ทุกคนขานรับพร้อมกัน "รับทราบ!"

เจียงสือและฉีหลี่ไม่มีพลังพิเศษ ช่วยสู้ไม่ได้ ดังนั้นการไม่ทำตัวเป็นภาระก็ถือว่าช่วยได้มากที่สุดแล้ว

ภายใต้การสั่งการของฉีเยว่ ทั้งห้าคนเริ่มชิงความได้เปรียบกลับมาได้ทีละนิด พวกเขาร่วมมือกันฆ่าไก่ยักษ์เลเวลต่ำไปได้ 5 ตัว

แต่ยังเหลืออีก 20 ตัว!

เมื่อเห็นพวกพ้องตายลง ไก่ที่เหลือก็ยิ่งบ้าคลั่งกว่าเดิม

พวกมันเริ่มโจมตีใส่กลุ่มของเจียงสืออย่างไม่คิดชีวิต

แถมยังเริ่มตีวงล้อม กระชับพื้นที่ล้อมกรอบทั้งเจ็ดคนเอาไว้ตรงกลาง

ห้าคนที่มีพลังพิเศษในตอนนี้เริ่มมีแผลตามตัวและพลังลดลงไปกว่าครึ่งแล้ว

วิธีโจมตีแบบเดิมเริ่มใช้ไม่ได้ผล เพราะพวกไก่เริ่มระวังตัวมากขึ้น

ฉีหลี่และเจียงสือต่างกำอาวุธในมือแน่น คอยระวังรอบด้านด้วยความกดดัน

ในฐานะ "คนกาก" ของทีม พวกเขาพยายามทำตัวให้เงียบที่สุดและรอโอกาสเพื่อไม่ให้เป็นการเพิ่มภาระให้คนอื่น

เจียงสือมองไปที่กระบุงหลังของพี่ชายที่มีพริกอยู่ แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า เธอเคยทำ "ผงพริก" จากพริกค่ารังสีสูงที่ตากแห้งแล้วบดละเอียดไว้ ซึ่งนั่นคืออาวุธป้องกันตัวชั้นยอด!

ถ้าผงพริกใช้ได้ผล โอกาสชนะก็น่าจะเพิ่มขึ้นใช่ไหม?

ตามประสบการณ์ที่เคยถูกไก่ไล่จิกตอนอยู่บ้านนอก ไก่จะกลัวเสียงดังและกลิ่นฉุนรุนแรง

แต่พอนึกถึงตอนที่คุณนายหลัว (แม่ของเธอ) บ่นเรื่องเลี้ยงไก่ให้ฟัง ไก่ชอบกินพริกนี่นา!

ดูเหมือนไก่จะไม่ค่อยกลัวผงพริกเท่าไหร่

แต่ช่างมันเถอะ ลองดูก่อนไม่เสียหาย!

ถ้าใช้ผงพริกทำลายประสาทรับรสไม่ได้ ก็ใช้โจมตีดวงตาพวกมันแทนสิ!

ไม่ว่าคนหรือสัตว์จะเก่งแค่ไหน ถ้าผงพริกเผ็ดร้อนเข้าตา ก็ต้องร้องขอชีวิตกันทั้งนั้นแหละ

ถ้าโจมตีเข้าตาไก่ยักษ์ได้อย่างแม่นยำ ผสมโรงกับพลังทองของพี่ชายที่คอยเชือดคอ โอกาสชนะก็อยู่ไม่ไกล!

เจียงสือรีบหยิบขวดผงพริกออกมาทันที

เธอเดินไปใกล้ๆ ทั้งห้าคนแล้วบอกว่า "หนูมีผงพริกที่ทำจากพริกรังสีสูงตากแห้งบดละเอียด ไม่รู้ว่าจะช่วยได้ไหม

พี่หมิง พี่มั่นใจไหมว่าสามารถใช้พลังลมพัดผงพริกพวกนี้เข้าไปในตาของพวกไก่ได้?

เพื่อทำลายสมาธิพวกมัน

จากนั้นพี่ฉีเยว่ใช้พลังจิตสะกดตัวที่โดนพริกเข้าตา ส่วนพี่ชายก็ใช้พลังทองสร้างมีดหาจังหวะเชือดคอพวกมันทีละตัว

พี่กู้นานกับพี่โจวติ้งเจิงคอยป้องกันให้พวกพี่ๆ นะคะ"

ทั้งห้าคนพยายามใช้พลังต่อต้านพวกไก่อย่างสุดกำลังทุกวินาที

เมื่อได้ยินสิ่งที่เจียงสือเสนอ พวกเขาก็พยักหน้าทันที "ลองดู! ตอนนี้เราก็เกือบจะถึงทางตันอยู่แล้ว มีอะไรก็ต้องงัดออกมาใช้ให้หมด!"

ซ่งหมิงรับผงพริกจากมือเจียงสือ ใช้พลังลมโอบล้อมผงพริกส่วนหนึ่งแล้วพัดเข้าใส่ฝูงไก่อย่างแม่นยำ

ฉีเยว่และเจียงอวี้ลงมือพร้อมกันทันที

กู้นานและโจวติ้งเจิงคอยสกัดและตามซ้ำ

ด้วยการประสานงานอันยอดเยี่ยมของทั้งห้าคน ทำให้พวกเขาสามารถสังหารไก่ยักษ์ไปได้อีก 12 ตัว!

แต่ตอนนี้ ทั้งห้าคนเริ่มมีใบหน้าที่ขาวซีด พลังพิเศษของพวกเขาคงใกล้จะหมดเต็มทีแล้ว

ทว่ายังเหลือไก่ยักษ์อยู่อีก 8 ตัว!

จะทำยังไงดี?

ถึงแม้ไก่ 8 ตัวที่เหลือจะถูกลดทอนกำลังไปมาก แต่ขนาดตัวของมันยังใหญ่ยักษ์อยู่

จะให้เข้าไปสู้ด้วยมือเปล่าคงไม่ไหวแน่

จริงด้วย เธอมีหนังสติ๊กนี่นา! ในขณะที่ทั้งห้าคนกำลังดึงความสนใจของพวกไก่อยู่ เธอจะอาศัยจังหวะทีเผลอโจมตีที่หัวหรือลำคอของมัน

ตอนนี้พวกมันอยู่ใกล้มาก ไม่แน่ว่าเธออาจจะปลิดชีพมันได้ในครั้งเดียว

แรงของร่างกายนี้เดิมทีก็เยอะอยู่แล้ว ยิ่งได้ดื่มน้ำพุในมิติเข้าไป แรงเธอก็ยิ่งมหาศาล

บวกกับความแม่นยำในการยิงหนังสติ๊กของเธอ ถ้าเล็งไปที่หัวไก่ยักษ์ก็น่าจะสำเร็จ!

เจียงสือคิดแผนเสร็จก็ลงมือทันที

เธอหยิบหนังสติ๊กออกมาจากกระเป๋าผ้า

วางลูกหินลงในรังกระสุน ง้างสายจนตึง แล้วยิงออกไป!

ปึก!

ปึก!

ปึก!

เธอรัวยิงโดนหัวไก่ยักษ์สามตัวติดต่อกันอย่างแม่นยำ

ไก่ยักษ์สามตัวที่ถูกหนังสติ๊กยิงเข้าที่หัว เลือดเริ่มไหลอาบหน้า

โครม!

พวกมันล้มฟาดพื้นลงไปกองทันที

แต่ยังไม่รู้ว่าพวกมันตายสนิทหรือยัง เจียงอวี้ที่เห็นไก่ล้มลงสามตัวก็ไม่รอช้า รีบตามไปซ้ำแผลเก่า

เขาใช้พลังพิเศษที่เหลืออยู่เชือดคอไก่ยักษ์สามตัวที่นอนกองอยู่บนพื้นทันที

(จบตอน)