บทที่ 1: แฟนหนุ่มของฉันตกหลุมรักผู้ที่ตามจีบฉัน

บทที่ 1: แฟนหนุ่มของฉันตกหลุมรักผู้ที่ตามจีบฉัน

ฝากสมองไว้ตรงนี้ได้เลย

1. เรื่องนี้เซ็ตติ้งอยู่ที่วิทยาลัยอาชีวศึกษาฮอกวอตส์ ตัวเอกทุกคนบรรลุนิติภาวะแล้ว โปรดปรานีกันด้วย!
2. นางเอกคือดาวโรงเรียนที่ทุกคนยอมรับ มีหลักการอยู่บ้างแต่ไม่สูงนัก เป็นนางเอกสายเติบโต มีอุปสรรคและการพัฒนา ไม่ใช่สายเทพทรู
3. เกย์ปลอมกลับใจเป็นชายแท้ ตัวละครที่จะถูกจีบทุกคนเป็นชายแท้ มีจุดหักมุมแนวดาร์ก ตัวละครอาจไม่ตรงตามต้นฉบับ (OOC) แขกรับเชิญฝ่ายชายใสสะอาดทั้งกายและใจ
4. เซดริกเป็นชายแท้ แท้แน่นอน! มีเหตุผลซ่อนเร้นและคำใบ้แฝงอยู่ ตำแหน่งคู่หลักของเขาไม่สั่นคลอน โปรดอย่าดุด่าเขาเลย เป็นเพียงเพราะทักษะการเขียนของผู้แต่งที่ยังไม่ดีพอ
5. แฮร์รี่สายดาร์ก! ภายนอกดูขี้อายและปากร้าย แต่ภายในหม่นหมองและดำมืด เพราะนางเอกเคยปั่นหัวความทรงจำของเขาในชาติก่อน เขาจึงทั้งรักทั้งเกลียดเธอ จนยอมกลายเป็นมือที่สามเพื่อความรัก

ฮอกวอตส์ หอคอยเรเวนคลอ

ท้องฟ้ามืดครึ้ม สายฝนสาดซัดเข้ากับหน้าต่างกระจกสีของหอคอยเรเวนคลออย่างบ้าคลั่ง

"ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ"

โช แชง ยืนอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำ พึมพำกับตัวเอง นิ้วเรียวยาวม้วนปอยผมโดยไม่รู้ตัว

คงไม่มีแฟนของเด็กสาวคนไหนหรอกที่จะไปตกหลุมรักคนที่มาตามจีบเธอเอง

เรื่องราวมันเริ่มขึ้นเมื่อวานนี้

เดิมทีเธอแค่ต้องการไปหาเซดริก แต่กลับบังเอิญไปได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับเพื่อนๆ เข้า

"เซด ความรู้สึกที่ได้เดทกับผู้หญิงที่สวยที่สุดในโรงเรียนเป็นยังไงบ้าง?" นั่นคือเสียงของเอลเลียต ฟินช์ รูมเมทของเขา

โชชะงักเท้า แอบอยู่ตรงมุมทางเดิน

"โชเหรอ? เธอวิเศษมาก" เสียงของเซดริกยังคงอ่อนโยนเช่นเคย

"แค่วิเศษเองเหรอ?" อีกเสียงหนึ่งหยอกล้อ "เอาละนั่นคือ โช แชง เลยนะ! มีเด็กผู้ชายกี่คนที่ฝันอยากจะแค่ได้คุยกับเธอ?"

ความเงียบเกิดขึ้นครู่หนึ่ง

"เธอสมบูรณ์แบบจริงๆ" ในที่สุดเซดริกก็พูดขึ้น "สวย ฉลาด สง่างาม... ใครๆ ก็ต้องชอบเธอ"

"แต่?" ฟินช์จับน้ำเสียงที่ลังเลของเขาได้อย่างแม่นยำ

"ไม่มีแต่" เซดริกตอบกลับเร็วเกินไป เร็วเสียจนเหมือนเขากำลังปกปิดบางอย่างอยู่ "เธอดีมาก เธอคู่ควรกับ... สิ่งที่ดีกว่านี้"

"เลิกทำเป็นความลับเถอะเซด" เสียงที่สามแทรกขึ้น "พวกเราคบกันมานานขนาดนี้ นายจะซ่อนความลับเล็กๆ พวกนั้นจากใครได้? บอกมาเถอะว่านายกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่?"

ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง

"มันแค่..." เสียงของเซดริกเบาลงจนเธอต้องเงี่ยหูฟัง "พักนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลย เหมือนมีบางอย่างในหัวที่ฉันควบคุมไม่ได้ มันไม่ยุติธรรม... มันไม่ยุติธรรมกับโชเลย"

หัวใจของโชดิ่งวูบลงทันที

มีคนอื่นงั้นเหรอ? ใครกัน?

โชยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นนานแสนนาน พยายามบอกตัวเองว่าไม่มีอะไร

แต่พอถึงเวลาที่เซดริกต้องไปเรียน เธอก็แอบเข้าไปในหอพักชายเงียบๆ

ในลิ้นชักของเซดริกมีของใช้ประจำวันอยู่บ้าง เช่น ปากกาขนนก น้ำหมึก ตำราเรียนสองสามเล่ม และสมุดบันทึกปกหนังสีน้ำตาลเข้ม

เธอเปิดไปที่หน้าแรก มันลงวันที่ไว้เมื่อหลายเดือนก่อน

เนื้อหาดูธรรมดามาก เป็นการบันทึกเรื่องจุกจิกประจำวัน: การฝึกซ้อมควิดดิช การบ้าน เรื่องน่าสนใจระหว่างการเดินตรวจตราตอนกลางคืน

บางครั้งก็มีการกล่าวถึงเธอด้วยถ้อยคำที่อ่อนโยนเสมอ: "วันนี้ไปฮอกส์มี้ดกับโชมา เธอดูมีความสุขมาก เวลาเธอยิ้มจะมีลักยิ้มตื้นๆ สองข้าง"

แต่พอเปิดมาถึงหน้าล่าสุด ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ลายมือเริ่มดูหวัดและยุ่งเหยิง ราวกับคนเขียนกำลังต่อสู้กับตัวเองภายใน:

"ฉันเป็นอะไรไป?"

"มันไม่ควรเป็นแบบนี้"

จากนั้น ในหน้าล่าสุด มีชื่อหนึ่งปรากฏซ้ำๆ จนเต็มหน้ากระดาษ—

แฮร์รี่ พอตเตอร์

แฮร์รี่ พอตเตอร์

แฮร์รี่ พอตเตอร์

มีทั้งตัวใหญ่ตัวเล็ก บิดๆ เบี้ยวๆ บางชื่อถูกขีดทิ้งแล้วเขียนใหม่ บางชื่อมีรอยหมึกเปื้อน และบางชื่อก็หยุดเขียนไปกลางคัน ราวกับคนเขียนเพิ่งได้สติขึ้นมาทันควัน

โชจ้องมองหน้ากระดาษนั้น รู้สึกเย็นวาบไปถึงขั้วหัวใจ

แฮร์รี่ พอตเตอร์?

ไอ้เด็กกริฟฟินดอร์แว่นสี่ตานั่นน่ะเหรอ? "เด็กชายผู้รอดชีวิต" คนนั้นน่ะเหรอ? ซีกเกอร์รุ่นน้องปีหนึ่งคนนั้นน่ะเหรอ?

แฟนหนุ่มที่แสนสมบูรณ์แบบของเธอ แท้จริงแล้ว... แท้จริงแล้วกลับชอบ แฮร์รี่-บ้า-พอตเตอร์ เนี่ยนะ?

ความตกใจ ความโกรธ ความอับอาย และความรู้สึกเจ็บใจที่ถูกหลอก

โชลุกขึ้นยืน สายตากวาดมองโต๊ะทำงานที่จัดไว้อย่างเป็นระเบียบของเซดริก

บนนั้นมีทั้งการบ้าน เรียงความวิชาแปลงร่าง โน้ตวิชาคาถา และรายงานวิชาสมุนไพรศาสตร์ที่ต้องส่งพรุ่งนี้

"เอวาเนสโก (อันตรธาน)"

แต่นั่นยังไม่พอ

ยังมีแฮร์รี่ พอตเตอร์ อีกคน

ไอ้หัวขโมยหน้าซื่อตาใสที่มาแย่งแฟนของเธอไป

คำสาปแช่งน่าจะเป็นตัวเลือกที่ดี

ทริคเล็กๆ ที่เธอเรียนรู้มาจากใครบางคนสามารถทำให้เครื่องมือบินขัดข้องชั่วคราวได้ มันไม่ถึงแก่ชีวิตหรอก แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้ "เด็กชายผู้รอดชีวิต" ต้องขายหน้าต่อหน้าทุกคน

แม้แต่นักบุญเมอร์ลินก็ยังเข้าข้างเธอ

นิมบัส 2000 ของพอตเตอร์ ดันถูกวางทิ้งไว้ตรงมุมห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าของกริฟฟินดอร์พอดี

หลังจากทำทั้งหมดนี้ลงไป โช แชง ถึงได้กลับไปยังหอคอยเรเวนคลอด้วยความพึงพอใจ

จนกระทั่งเช้าวันนี้ เสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่เหมือนเครื่องจักรดังขึ้นในหัวของเธอ—

กลายเป็นว่าโลกที่เธออยู่นั้น แท้จริงแล้วคือฟิคเกย์ (BL)

แฮร์รี่ พอตเตอร์ คือหนุ่มเจ้าเสน่ห์สไตล์แมรี่ ซู ที่มีคู่จิ้นมากมาย ซึ่งรวมไปถึง (แต่ไม่จำกัดเพียง): เซดริก ดิกกอรี่ ผู้แสนอ่อนโยนและเอาใจใส่, เดรโก มัลฟอย ผู้เย่อหยิ่งและมีเสน่ห์, รอน วีสลีย์ น้องชายสายลูกหมาผู้ซื่อสัตย์, ซิเรียส แบล็ก ผู้ใหญ่มาดเซ็กซี่, เซเวอร์รัส สเนป ผู้มีความงามแบบเย็นชา และลอร์ดโวลเดอมอร์ ท่านประธานสายโหด!

และโช แชง—แฟนสาวอย่างเป็นทางการของเซดริก รักแรกและ "แสงจันทร์ขาว" ในใจของพอตเตอร์—ถูกวางบทบาทให้เป็นตัวร้ายหญิงที่คอยผลักดันเนื้อเรื่อง

หลังจากล่วงรู้ความสัมพันธ์ลับๆ ของทั้งคู่ เธอก็ค่อยๆ เข้าสู่ด้านมืด พยายามใส่ร้ายแฮร์รี่หลายต่อหลายครั้งจนล้มเหลว ภาพลักษณ์พังทลาย ถูกทุกคนรุมด่าสาปแช่ง และสุดท้ายก็ต้องตายอย่างอนาถข้างถนน

โช แชง: ...พล็อตขยะอะไรที่นักเขียนเฮงซอยคนไหนเขียนขึ้นมาเนี่ย?

【ระหว่างการแข่งขันควิดดิชในอีกไม่ช้า คำสาปที่โฮสต์สาปใส่แฮร์รี่จะถูกเปิดโปงต่อหน้าสาธารณชน แม้แฮร์รี่จะให้อภัยโฮสต์ แต่เหตุการณ์นี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของการเสียชื่อเสียงของโฮสต์】

ระบบกล่าวพร้อมกับฉายภาพวิดีโอส่วนหนึ่งให้ดู:

นิมบัส 2000 ที่ควบคุมไม่ได้นอนแน่นิ่งอยู่ต่อหน้าโช แชง เธอนั่งทรุดอยู่บนสนามหญ้าในสภาพที่น่าเวทนา ท่ามกลางสายตาแปลกๆ และเสียงซุบซิบ

"เมอร์ลินเป็นพยาน โช แชง ช่างร้ายกาจจริงๆ"

"ทำไมเธอถึงทำแบบนั้น?"

เซดริกพยุงพอตเตอร์ไว้ พลางก้มมองลงมาที่เธอ เด็กหนุ่มรูปงามทั้งสองดูราวกับเทพบุตรผู้สูงส่งท่ามกลางแสงแดด

ในขณะที่โช แชง ดูเหมือนหนูสกปรกในท่อระบายน้ำ สะอื้นไห้พลางขอโทษ: "ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้ว่าคาถานั้นจะร้ายแรงขนาดนี้ ฉันนึกว่าเป็นแค่การเล่นตลก... ฉันสาบานได้ ฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายเลย"

ภาพวิดีโอจบลง

โช แชง: ...

【แต่!】 เสียงของระบบพลันตื่นเต้นขึ้น 【ภายหลังนักเขียนต้นฉบับเกิดสติแตก บอกว่าอยากเคารพต้นฉบับเดิม เลยฝืนให้แฮร์รี่กับจินนี่แต่งงานและมีลูกด้วยกัน! นักอ่านโกรธจัด รุมด่านักเขียนจนต้องลบบัญชีหนีไป!】

【ตอนนี้โลกนี้อยู่ในสภาวะกึ่งล่มสลาย!】 ระบบกล่าวอย่างกังวล 【ถ้าเราไม่ยื่นมือเข้าช่วย โลกทั้งใบจะพังพินาศสิ้น! ถึงตอนนั้น โฮสต์เองก็จะสลายหายไปพร้อมกับมันด้วย!】

"แล้วไง?" โชเลิกคิ้วถาม

【ดังนั้นโฮสต์ต้องเปลี่ยนเนื้อเรื่อง!】 ระบบกล่าวอย่างมุ่งมั่น 【ทำให้แฮร์รี่กลับมาชอบผู้หญิงให้ได้! ให้เรื่องนี้กลับมาเป็นแนวนิยายรักปกติ!】

"ทำไมต้องเป็นฉัน?" โชถามอย่างระแวง "คู่ตามต้นฉบับของพอตเตอร์ไม่ใช่คนตระกูลวีสลีย์เหรอ?"

【นั่น...】 ระบบไอแก้เก้อ 【เพราะนักเขียนใช้เวลาบรรยายความสวย ความฉลาด และเล่ห์เหลี่ยมของโฮสต์ไว้เยอะมากในช่วงแรก เมื่อเทียบกันแล้ว จินนี่เป็นแค่ตัวประกอบที่เอาไว้เดินเรื่องเฉยๆ นักอ่านเลยโหวตเป็นเสียงเดียวกันว่าอยากให้โฮสต์ได้ตำแหน่งนางเอกไปครอง】

"ทำไมฉันต้องช่วยแกด้วย?"

【เอ๊ะ?!】

"ยังไงฉันก็ต้องตายอยู่ดี" เธอพูดพลางจัดระเบียบผมยาวอย่างช้าๆ "ตายเร็วตายช้ามันต่างกันตรงไหน?"

【ไม่นะ ไม่!】 ระบบกังวลจนเสียงหลง 【โฮสต์ ฟังฉันนะ! ถ้าคุณเปลี่ยนเนื้อเรื่องสำเร็จ คุณจะสามารถเปลี่ยนโชคชะตาของตัวเองได้! คุณไม่ต้องเป็นตัวร้ายหญิงในนิยายเกย์อีกต่อไป แต่จะได้เป็นนางเอกเพียงคนเดียวในนิยายรัก!】

โช: ขอปฏิเสธอย่างสุภาพค่ะ หึ

ในที่สุดระบบก็งัดไพ่ตายออกมา 【ฉันยังมีสิทธิพิเศษ—ฟังก์ชันแปลงค่าความชอบ! ค่าความชอบของตัวละครที่คุณจีบได้ทั้งหมด สามารถนำมาแปลงเป็นพลังเวทมนตร์ได้!】

การเคลื่อนไหวของโชหยุดชะงักลง

พลังเวทมนตร์

ปัญหาใหญ่ที่สุดของร่างกายนี้คือการสูญเสียพลังเวทมนตร์

"ว่าต่อสิ"

ระบบรีบกระตือรือร้นทันที: 【ทุกๆ 10 แต้มความชอบ สามารถแปลงเป็นขีดจำกัดพลังเวทมนตร์ได้ 5 แต้ม!】

【และ】 ระบบเสริมอย่างมีเลศนัย 【นักเขียนต้นฉบับเซ็ตค่าความสวยและเสน่ห์ของโฮสต์ไว้สูงลิบลิ่ว! ตราบใดที่โฮสต์เต็มใจ การจะจีบพวกเขาก็เป็นเรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก!】

โชเงียบไป

การเปลี่ยนโชคชะตา การแข็งแกร่งขึ้น ไม่ต้องถูกใครบงการอีกต่อไป...

"ตกลง"

【คำเตือนที่เป็นมิตร】

จุดเนื้อเรื่องปัจจุบัน: ควิดดิชแห่งโชคชะตา

เป้าหมายภารกิจ: พลิกเนื้อเรื่องดาร์กที่ถูกกำหนดไว้, รับแต้มความชอบจากแฮร์รี่ พอตเตอร์

ข้อควรระวัง: คำสาปแช่งถูกร่ายไปแล้วและไม่สามารถถอนคืนได้ โปรดปรับตัวตามสถานการณ์นะโฮสต์

สรุปคือเธอยังต้องเผชิญหน้ากับฉากอัปยศที่ถูกเปิดโปงต่อหน้าสาธารณชนอยู่ดีงั้นเหรอ?

【โฮสต์สามารถหาทางแก้ไขได้นะ!】 ระบบให้กำลังใจ 【เช่น แกล้งป่วยเพื่อเลี่ยงวันนี้ไปก่อนไหม? ตราบใดที่ภูเขายังเขียวขจี ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีฟืนไฟ】

ในตอนนั้นเอง ประตูห้องน้ำก็ถูกผลักเปิดออก

"โช เธอจะอยู่อีกนานไหม?" มาริเอตต้า เอ็ดจ์คอมบ์ ยื่นหน้าเข้ามา "เซดริกมารออยู่ใต้หอคอยเกือบยี่สิบนาทีแล้วนะ วันนี้มีการแข่งขันนัดสำคัญระหว่างเรเวนคลอกับกริฟฟินดอร์นะ!"

โชสูดลมหายใจเข้าลึก หันกลับไปพร้อมกับแสดงสีหน้ากังวล

"มาริ ฉัน... ฉันอาจจะต้องการให้เธอช่วยอะไรหน่อย"