บทที่ 23 ซูเหว่ย... ดังพลุแตกที่เมืองจีนแล้ว!

บทที่ 23 ซูเหว่ย... ดังพลุแตกที่เมืองจีนแล้ว!

นักข่าวยิงคำถามต่อ

“ปาโบลครับ การฟื้นตัวของคุณเป็นยังไงบ้าง?”

ปาโบลยิ้มตอบอย่างมั่นใจ

“ยอดเยี่ยมมากครับ ผมพร้อมลงสนามเต็มร้อย”

อีกคนถามแทรกขึ้นมา

“ได้ข่าวว่าเดปอร์ติโบเซ็นสัญญากับนักเตะจีนมาคนนึง แถมเล่นตำแหน่งเดียวกับคุณซะด้วย คุณมีความเห็นยังไงกับเขาครับ?”

ในฐานะนักเตะจีนคนแรกของลาลีกา ซูเหว่ยจึงเป็น “ของแปลก” ที่สื่อบางสำนักเริ่มให้ความสนใจ แม้จะเพิ่งลงสำรองไปแค่นัดเดียวก็ตาม

ปาโบลยังคงรักษารอยยิ้ม

“ซูเหว่ยเหรอ? เขาเป็นเด็กที่ยอดเยี่ยมมาก แม้ผมจะเพิ่งได้ร่วมงานกับเขาไม่นาน แต่ผมมองเห็นเงาของตัวเองสมัยหนุ่ม ๆ ในตัวเขาเลยล่ะ”

คำชมจากปากปาโบลถือเป็นเครดิตชั้นดีเยี่ยม

และไม่ใช่แค่สื่อสเปนที่เริ่มจับตามอง... คนทางฝั่งแผ่นดินมังกรที่ห่างออกไปหลายพันไมล์ ก็เริ่มรับรู้ถึงการมีตัวตนของ “ซูเหว่ย” แล้วเช่นกัน

...

ยามค่ำคืน ณ ประเทศจีน

ในห้องประชุมเล็ก ๆ ของบริษัทวิดีโอสตรีมมิงกีฬายักษ์ใหญ่ ไฟยังคงสว่างจ้า

ผู้บริหารระดับสูงและหัวหน้าแผนกฟุตบอลกำลังประชุมเครียด

ปัง!

ผู้บริหารทุบโต๊ะเสียงดังสนั่น หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ

“แผนกฟุตบอลของพวกคุณทำอะไรกันอยู่ห๊ะ?! มีนักเตะจีนไปเล่นลาลีกาแท้ ๆ แต่พวกคุณกลับไม่รู้เรื่องอะไรเลยเนี่ยนะ!”

หัวหน้าแผนกตอบเสียงอ่อย หน้าตาเลิ่กลั่ก

“พวกเราก็ไม่ทราบจริง ๆ ครับท่าน... จู่ ๆ ลาลีกาก็มีนักเตะของเราโผล่ไปเฉยเลย”

ผู้บริหารสวนกลับทันควัน

“เขาเป็นคนนะเว้ย ไม่ใช่ซุนหงอคง จะได้กระโดดออกมาจากก้อนหิน! จะไม่รู้ได้ยังไง? ผมว่าพวกคุณทำงานบกพร่องมากกว่า!”

หัวหน้าอีกคนรีบแก้ต่าง

“บอสครับ... เรื่องนี้มันสุดวิสัยจริง ๆ ครับ ไอ้เจ้าซูเหว่ยอะไรเนี่ย ประวัติการค้าแข้งในลีกอาชีพบ้านเราเป็นศูนย์เลยนะครับ!”

ผู้บริหารซึ่งพอมีความรู้เรื่องฟุตบอลอยู่บ้าง ถึงกับตาโต

“ว่าไงนะ?! ไม่ได้ไปผ่านโครงการแลกเปลี่ยน หรือสโมสรส่งไปงั้นเหรอ?”

หัวหน้าแผนก 5–6 คนส่ายหน้าพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

“ได้ข่าวว่าเขาหาเอเยนต์ไปคัดตัวเองครับ”

ผู้บริหารอุทานด้วยความทึ่ง ก่อนจะถามโพล่งออกมา

“แล้วไอ้เด็กนี่มันเก่งมั้ย?”

ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่มีใครกล้าฟันธง เพราะข้อมูลน้อยเหลือเกิน

เงียบไปอึดใจ ผู้บริหารถามต่อ

“แล้วคืนนี้มันจะได้ลงมั้ย?”

“ไม่ชัวร์ครับ แต่มีชื่อติดทีม 18 คน” คนหนึ่งตอบ

“นัดที่แล้วก็ได้ลงสำรองนะครับ” อีกคนเสริม

ผู้บริหารตบเข่าฉาด เสียงดังฟังชัด

“จะเก่งไม่เก่งช่างหัวมัน! ขอแค่ได้เหยียบหญ้าลาลีกาก็พอ! ไม่สิ... ต่อให้นั่งตบยุงอยู่ข้างสนาม แต่ถ้ากล้องจับหน้ามันได้ นั่นก็คือทราฟฟิก! คืนนี้ต้องถ่ายทอดสดคู่นี้ให้ได้!”

“แต่... เราไม่ได้ซื้อลิขสิทธิ์คู่เดปอร์ติโบไว้นะครับ คืนนี้เราวางแผนจะถ่ายคู่มาดริดกับบาร์ซ่า...”

“โทรหาพาร์ตเนอร์ที่สเปนเดี๋ยวนี้! คืนนี้ผมต้องเห็นแมตช์นี้บนหน้าเว็บของเรา!”

“เอ่อ... แล้วคนพากย์ล่ะครับ? จะให้ปล่อยเสียงซาวด์แทร็กเหรอครับ?”

“จารย์จาน จุ้น อยู่ไหน? ตามตัวมาด่วน! เอาคนพากย์มือหนึ่งมาเลย!”

“จารย์จานกับจารย์จาง ลู่ มีคิวพากย์แมนยูฯ คืนนี้นะครับ ล็อกคิวไว้นานแล้วด้วย”

“โยกมาพากย์ลาลีกาเดี๋ยวนี้! คู่พรีเมียร์ลีกให้เด็กใหม่ไปพากย์แทน!”

“แต่... จารย์จานแกเตรียมข้อมูลมาแน่นปึ้ก เปลี่ยนกะทันหันแบบนี้แกจะไม่ว่าเหรอครับ?”

“เพิ่มค่าตัวให้สิ! จ่ายไม่อั้น! พวกคุณต้องเข้าใจคำว่า ‘กระแส’ สิโว้ย! นานแค่ไหนแล้วที่ไม่มีนักเตะจีนใน 5 ลีกใหญ่ยุโรป? นาทีทองแบบนี้ต้องรีบกอบโกย! ธุรกิจอินเทอร์เน็ตมันอยู่ได้ด้วยทราฟฟิก เข้าใจมั้ย?!”

...

สองชั่วโมงต่อมา...

พาดหัวตัวเบ้อเริ่มปรากฏหราบนหน้าแรกของเว็บไซต์ “PiPi TV”

“ด่วน! 18 ปี มังกรจีนบุกสเปน! คืนนี้ชมสด ‘ซูเหว่ย’ ประเดิมลาลีกา ที่นี่ที่เดียว!”

ทันทีที่ข่าวนี้แพร่ออกไป วงการฟุตบอลจีนก็แทบแตกตื่น

กระทู้ในเว็บบอร์ดผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด

“เฮ้ย! ลาลีกามีนักเตะจีนตั้งแต่เมื่อไหร่? PiPi TV มั่วรึเปล่าวะ?”

“ไม่มั่วเว้ย! เดปอร์ติโบมีคนชื่อซูเหว่ยจริง ๆ”

“ซูเหว่ยไหนวะ? ไม่เคยได้ยินชื่อ!”

“มีบล็อกเกอร์สาวที่สเปนชื่อ ‘ม่านม่าน’ เคยสัมภาษณ์เขา บอกว่าเพิ่งย้ายไปซัมเมอร์นี้เอง!”

“เช้ดดด! มีนักเตะไทย... เอ้ย จีนในลาลีกาจริงดิ? งั้นคืนนี้ต้องขอบตาดำรอดูแล้ว!”

...

ตัดกลับมาที่บ้านตระกูลซู

ซูเหว่ยคัง อาสามของซูเหว่ย มาถึงบ้านพี่ชายแต่หัววัน พร้อมหิ้ว “เหมาไถ” ขวดเด็ดติดมือมาด้วย

ส่วนซูเหว่ยกั๋วก็จัดเต็มกับแกล้มรอท่า ทั้งเนื้อตุ๋น หูหมูพะโล้ ตีนไก่ตุ๋น ถั่วลิสงทอด วางเรียงรายเต็มโต๊ะ

ซูเหว่ยกั๋วยิ้มร่า

“มาก็มาเถอะ จะหิ้วเหล้ามาทำไม? กลัวบ้านพี่ไม่มีให้กินรึไง?”

ซูเหว่ยคังหัวเราะ

“เหล้าดีนะพี่... หลานสาวซื้อให้ตอนได้งานปีที่แล้ว ผมเก็บไว้อย่างดี วันนี้วันดี พี่น้องเราต้องฉลอง! ว่าแต่... คืนนี้เจ้าซูเหว่ยจะได้ลงมั้ยพี่?”

ซูเหว่ยกั๋วยืดอกตอบ

“ได้ลงชัวร์! นัดที่แล้วมันก็ลง!”

“ฮ่า ๆ ๆ! ตระกูลซูเรามีมังกรผงาดแล้วเว้ย! ไว้วันหลังนัดญาติพี่น้องไปเลี้ยงฉลองใหญ่ที่ภัตตาคารกันเลยดีกว่า!”

“เอาไว้เจ้าตัวมันกลับมาก่อนเถอะ... มา ๆ ผมยกคอมฯ มาตั้งรอแล้ว วันนี้เราดื่มไปเชียร์ไป!”

“อ้าว... ทำไมไม่ดูทีวีล่ะพี่?”

“ก็ทีวีมันไม่ถ่ายคู่เดปอร์ติโบน่ะสิ”

“อ้าวเฮ้ย! แมตช์สำคัญขนาดนี้ทำไมไม่ถ่าย?”

“จะไปรู้เรอะ! ช่างมันเถอะ ดูในเน็ตก็ได้”

“เออ ๆ... อีกกี่ชั่วโมงจะเตะเนี่ย?”

“อีกนาน... มา ๆ ดื่มรองท้องกันก่อน!”

...

การปรากฏตัวของซูเหว่ยปลุกกระแสฟุตบอลในจีนให้ลุกโชน เปลี่ยนแมตช์ธรรมดา ๆ ให้กลายเป็นวาระแห่งชาติ

แน่นอนว่าเจ้าตัวไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วย ขณะที่ชาวเน็ตจีนกำลังถกเถียงกันอย่างเมามัน ซูเหว่ยเพิ่งกินข้าวเย็นเสร็จ นอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาในหอพัก ไถมือถือรอเวลาเดินทาง

ชาลแมนก็นั่งอยู่ข้าง ๆ กดรีโมตเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อยเปื่อยด้วยความกระวนกระวาย

“ลูกพี่... ไม่ต้องห่วงนะ วันนี้พี่ได้ลงแน่” ชาลแมนปลอบ (ตัวเอง?)

ซูเหว่ยหัวเราะหึ ๆ

“ชั้นไม่ห่วงหรอก... แต่นายน่ะ อย่าตื่นสนามจนฉี่ราดล่ะ วันนี้คนดูน่าจะเยอะนะ”

ชาลแมนชะงัก เลียริมฝีปากแห้งผาก วางรีโมตแล้วลุกพรวด

ซูเหว่ยเลิกคิ้ว

“เข้าห้องน้ำอีกแล้ว?”

ชาลแมนยิ้มแหย

“สงสัยซดน้ำแกงเยอะไปหน่อยพี่”

ซูเหว่ยส่ายหน้าขำ ๆ ไอ้เด็กนี่เข้าห้องน้ำไปเจ็ดแปดรอบแล้วตั้งกินข้าวเสร็จ ไม่ใช่เพราะน้ำแกงหรอก... ตื่นเต้นจนฉี่จะราดมากกว่า

ก็เข้าใจได้... การได้ลงตัวจริงนัดแรก มันตื่นเต้นยิ่งกว่าเข้าหอคืนแรกซะอีก

ขณะที่ชาลแมนยังอยู่ในห้องน้ำ เสียงตะโกนของผู้ช่วยโค้ชก็ดังลั่นมาจากทางเดิน

“ได้เวลาแล้ว! เตรียมตัวให้พร้อม! อีกสิบห้านาทีเจอกันที่ลานจอดรถ!”

ซูเหว่ยดีดตัวจากโซฟา ตะโกนบอกคนที่อยู่ในห้องน้ำ

“เร็วเข้าไอ้น้อง! ขืนช้า... ตำแหน่งตัวจริงแกปลิวแน่!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═