บทที่ 1 เก็บศพแม่นางอวี่มานลี่ ล่วงเกินพยัคฆ์แห่งกองสถิติทหาร
บทที่ 1 เก็บศพแม่นางอวี่มานลี่ ล่วงเกินพยัคฆ์แห่งกองสถิติทหาร
"ซี้ด—"
เฉินสือ สะดุ้งตื่นขึ้นจากห้วงนิทราที่พร่าเลือน ความรู้สึกหนักอึ้งราวกับมีตะกั่วถ่วงไว้ในหัวทำให้เขามึนงงจนต้องขมวดคิ้วแน่น เขาปรายตาไปด้านข้าง พลันเห็นร่างอรชรของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังหลับสนิทอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ส่วนโค้งเว้าที่งดงามนั้นชวนให้ใจสั่นสะท้าน
"เรื่องนี้มันจะไปสิ้นสุดที่ตรงไหนกันแน่?"
เฉินสือ รู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้าขึ้นมาทันที เดิมทีเขาไม่ใช่คนในยุคสมัยนี้ แต่ด้วยอุบัติเหตุบางอย่างที่ไม่อาจหาคำอธิบายได้ เขาจึงหลุดมาอยู่ในเมืองแห่งภูเขาช่วงทศวรรษที่ 1940 แห่งนี้ได้ไม่ถึงสัปดาห์
เจ้าของร่างเดิมคือคุณชายเสเพลจากตระกูลใหญ่ในเมือง บิดาเป็นผู้จัดการที่มีฐานะมั่งคั่ง ทว่าโชคชะตากลับพลิกผันเมื่อบิดามารดาถูกสังหารจากการทิ้งระเบิดของกองทัพญี่ปุ่นเมื่อเดือนก่อน มิหนำซ้ำยังถูกอาแท้ๆ ฮุบสมบัติและขับไล่ออกจากตระกูลอย่างไร้ปรานี
เมื่อคืนนี้ด้วยความหดหู่ใจ เฉินสือ จึงไปดื่มเหล้าย้อมใจในบาร์แห่งหนึ่ง ท่ามกลางแสงไฟสลัว เขาได้พบกับหญิงสาวที่สะดุดตาอย่างยิ่ง ด้วยวาทศิลป์และการเกี้ยวพาราสีชั้นเลิศจากโลกอนาคต เขาจึงมอมเหล้าเธอจนเมามายและพาเธอกลับมาเปิดศึกวสันต์อันเร่าร้อน
"หรือจะอีกสักรอบดี..."
ขณะที่ความคิดชั่วร้ายกำลังก่อตัว เขาก็ต้องชะงักงันเมื่อแสงสว่างยามเช้าสาดส่องใบหน้าของหญิงสาวชัดๆ ขนตาที่สั่นระริกและใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรานั้นดูคุ้นตาอย่างประหลาด
"อวี่มานลี่?"
หัวใจของเขากระตุกวูบ นี่มันตัวละครจากซีรีส์จารชนเรื่อง 'รหัสลับจารชน' ไม่ใช่หรือ? ฉายา 'แม่หม้ายดำ' ผู้สังหารคนได้โดยไม่กะพริบตา! ความสยองเกล้าแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง เฉินสือ พยายามย่องลงจากเตียงโดยไม่หยิบแม้แต่เสื้อคลุม ชีวิตของเขาสำคัญที่สุดในตอนนี้
ทว่า... เสียงฝีเท้าหนักๆ กลับดังขึ้นที่หน้าห้องตามด้วยเสียงโลหะกระทบกัน
ปัง!
ประตูถูกถีบออกอย่างแรง ทหารติดอาวุธครบมือพุ่งเข้ามาล็อกตัวเขาลงกับพื้นเย็นเฉียบในพริบตา
"ทำได้ดีมาก อวี่มานลี่ ส่งไปหาข่าว แต่กลับมานอนกกอยู่บนเตียงกับไอ้หนุ่มหน้าขาวนี่เนี่ยนะ?"
ชายวัยกลางคนที่มีกลิ่นอายสังหารรุนแรงก้าวเข้ามา เขาคือ 'ผึ้งพิษ' หวังเทียนเฟิง หัวหน้าจอมโหดแห่งกองสถิติทหาร! อวี่มานลี่ ที่เพิ่งตื่นรีบรายงานว่า เฉินสือ ไม่ใช่คนธรรมดา เพราะคำพูดวิเคราะห์สถานการณ์บ้านเมืองที่เขาหลุดปากตอนเมานั้นแม่นยำจนน่าสงสัย
"เด็กหนุ่มที่ไม่ธรรมดา ตั้งใจเข้าหาเจ้าหน้าที่ข่าวกรอง แถมยังมอมเหล้าสายลับที่ฝึกมาอย่างดีจนเมาพับงั้นรึ? เอาตัวไปสอบสวน!"
เฉินสือ ถูกส่งตัวเข้าสู่ห้องขังใต้ดินของ กองสถิติทหาร (จวินถ่ง) ที่มืดมิดและอับชื้น เสียงโซ่ตรวนที่ลากไปกับพื้นชวนให้ใจเสีย เขาได้ยินเสียงนักโทษห้องข้างๆ ที่ถูกทรมานจนเสียสติ ตะโกนภาษาญี่ปุ่นสลับจีนอย่างบ้าคลั่ง
ทว่าท่ามกลางความสิ้นหวัง เสียงบทสนทนาของพะทำมะรงข้างนอกก็เข้าหูเขา
"ฝีมือ 'พี่หก' นี่โหดจริงๆ ไอ้ทหารญี่ปุ่นคนนี้เพิ่งเข้ามาสามวันก็ยอมคายความลับจนหมดเปลือกแล้ว"
'พี่หก' เจิ้งเย่าเซียน แห่ง แปดจตุรเทพจวินถ่ง จากเรื่อง 'ว่าว' !
ติ๊ง!
"ยินดีด้วย! โฮสต์ได้ค้นพบคุณลักษณะของโลกใบนี้ 'ระบบกล่องสมบัติระดับเทวะ' เริ่มทำงาน!"
ทันใดนั้น แผนที่โปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นในมโนสำนึก จุดตำแหน่งกล่องสมบัติใบแรกปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาพอดี!
"ยินดีด้วย! คุณได้รับ 'ทักษะการต่อสู้ระดับสูง'!"
ความรู้และสัญชาตญาณการฆ่าฟันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย เฉินสือ รู้สึกได้ถึงพลังมหาศาล ทั้งหย่งชุน, ปาจี๋ฉวน, มวยไทย และยิวยิตสู ทุกกระบวนท่าถูกสลักลึกลงในไขกระดูก ตอนนี้เขากลายเป็นเครื่องจักรสังหารที่มีชีวิต ทว่าเขายังคงนิ่งสงบ เพราะในคุกที่เต็มไปด้วยห่ากระสุน การใช้กำลังเพียงอย่างเดียวไม่ใช่ทางออก...