บทที่ 506 เซวียนหยวนเก้าสายธาร เหล่าผู้กล้ารวมตัว

บทที่ 506 เซวียนหยวนเก้าสายธาร เหล่าผู้กล้ารวมตัว

เซวียนหยวนอวิ๋นในวันนี้สวมชุดกระโปรงยาวทรงวังสีทองอ่อน เกล้ามวยผมสูง ประดับด้วยปิ่นปักผมรูปหงส์ดูเรียบง่าย

ภาพรวมของนางลดทอนความอ่อนโยนลงเล็กน้อย แต่กลับเพิ่มพูนความสง่างามและความสูงส่งขึ้นหลายเท่าทวีคูณ

ประกอบกับใบหน้าที่งดงามของนางอยู่แล้ว ยิ่งขับเน้นให้ดูสูงส่งเหนือใคร เป็นที่จับจ้องของทุกสายตา

ส่วนเซวียนหยวนเสี่ยวอวี่นั้น สวมชุดฝึกซ้อมสีแดงเพลิงขับเน้นเรือนร่างอรชร ผมยาวสลวยถูกรวบเป็นหางม้าอย่างทะมัดทะแมง ดูสดใสงดงามยิ่งนัก

ท่ามกลางเสียงกระซิบกระซาบ ผู้คนไม่น้อยต่างเริ่มวาดฝันในใจ

หากได้แต่งงานกับเซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ คงนับเป็นวาสนาอันใดที่เทียบเทียมได้

ไม่เพียงแต่จะได้พึ่งพิงร่มเงาของตระกูลเซวียนหยวนอันยิ่งใหญ่

หากแต่ยังจะได้สถานะเป็นถึงราชบุตรเขยแห่งราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์จิ่วโจว!

ด้วยสายสัมพันธ์ซ้อนสองชั้นนี้ มีหรือที่ชีวิตจะไม่รุ่งโรจน์ดั่งใจหวัง?

หลังจากสำรวจสองสาวงามแห่งตระกูลเซวียนหยวนแล้ว สายตาของทุกคนจึงค่อยๆ เลื่อนไปยังเฉินฉางชิงที่ยืนอยู่เคียงข้างเซวียนหยวนเสี่ยวอวี่

"หืม?"

"เจ้าเด็กนั่นเป็นใครกัน?"

"เหตุใดจึงได้ยืนอยู่ข้างกายคุณหนูสาม?"

"หรือจะเป็นคนนอกที่คุณหนูสามเชิญมา?"

"ผู้บำเพ็ญขอบเขตเปลี่ยนเทวะรึ? หากเป็นคนนอก ดูท่าจะไร้ความสามารถไปหน่อยกระมัง!"

"..."

คนเหล่านี้ต่างก็มองเขาด้วยความดูแคลน

แน่นอนว่าเฉินฉางชิงได้ยินคำซุบซิบนินทาเหล่านั้น แต่เขากลับไม่นำพาแม้แต่น้อย สายตาเพียงเหลือบมองขึ้นฟ้า จับจ้องไปยังกระบี่เซวียนหยวนที่ลอยเด่นตระหง่าน

"ตามที่เสี่ยวอวี่บอก กระบี่เซวียนหยวนนี้เป็นศาสตราที่เหนือล้ำกว่าระดับศาสตราเซียน พลังของมันต้องแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้"

"สมบัติพิทักษ์สำนักของแดนศักดิ์สิทธิ์สู่ซานของข้ายังมีเพียงศาสตราเซียนอย่างกระจกเฮ่าเทียน"

"ของตระกูลเซวียนหยวนกลับเป็นศาสตราที่อยู่เหนือล้ำกว่าระดับศาสตราเซียน"

"ต้องยอมรับว่า ในฐานะที่เป็นอันดับหนึ่งในเก้าตระกูลใหญ่ รากฐานของตระกูลเซวียนหยวนนั้นล้ำลึกอย่างแท้จริง"

ขณะที่เฉินฉางชิงกำลังเหม่อลอย เซวียนหยวนอวิ๋นก็เอ่ยขึ้น

"เสี่ยวอวี่ ฉางชิง ตามข้ามา!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินฉางชิงพลันดึงสติกลับมา แล้วเดินตามเซวียนหยวนอวิ๋นไปยังใต้เสามังกรต้นหนึ่งของแท่นกระบี่บรรพชนพร้อมกับเซวียนหยวนเสี่ยวอวี่

เมื่อหยุดยืนมั่นคงแล้ว เซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ก็กระซิบว่า

"ฉางชิง เจ้าเห็นเสามังกรเก้าต้นบนแท่นกระบี่บรรพชนนี้แล้วใช่หรือไม่?"

"เสามังกรแต่ละต้น แท้จริงแล้วเป็นตัวแทนของสายธารหนึ่งในตระกูลเซวียนหยวน"

"ตำแหน่งที่เรายืนอยู่นี้ คือตัวแทนสายธารของท่านแม่ข้า"

"น่าเสียดาย ที่สายธารของเราบัดนี้เหลือเพียงข้ากับท่านแม่สองคนเท่านั้น คนอื่นๆ... ล้วนสิ้นชีพในสนามรบเซียนมารครั้งก่อน!"

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ก็ถอนหายใจอย่างจนใจ แววตาฉายความเศร้าสร้อย

"โอ้?"

เฉินฉางชิงได้ยินดังนั้นก็ประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คาดคิดว่าภายในตระกูลเซวียนหยวนจะมีการแบ่งโครงสร้างเป็นถึงเก้าสายธาร

ยังไม่ทันที่เฉินฉางชิงจะได้ครุ่นคิดมากนัก เซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ก็หันไปมองเสาหลักทางทิศตะวันออก

"นั่นคือสายธารแรกของเซวียนหยวนเก้าสายธาร และยังเป็นสายตรงของท่านประมุขตระกูล"

"ในตระกูลของเรา มีหน้าที่ดูแลกฎระเบียบและการลงโทษ"

เมื่อได้ยินเซวียนหยวนเสี่ยวอวี่กล่าวเช่นนี้ เฉินฉางชิงก็มองตามสายตาของนางไป

ก็เห็นว่าใต้เสามังกรทางทิศตะวันออก มีคนรวมกลุ่มกันอยู่ราวๆ ยี่สิบกว่าคน

แม้จำนวนจะไม่มาก แต่ทุกคนล้วนมีพลังปราณที่สงบนิ่ง สายตาเฉียบคมดุจใบมีด สวมชุดฝึกซ้อมสีดำสนิทเฉกเช่นเดียวกัน

ผู้นำคือชายหนุ่มหน้าตาเย็นชา ไม่ค่อยยิ้มแย้ม ให้ความรู้สึกน่าเกรงขามโดยมิต้องแสดงโทสะ

ขณะที่เฉินฉางชิงกำลังสำรวจอยู่ เซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ก็เอ่ยปากว่า

"คนผู้นั้นชื่อเซวียนหยวนลวี่ แข็งแกร่งมาก!"

เฉินฉางชิงพยักหน้าเบาๆ ไม่ได้กล่าวอะไร

จากนั้น เซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ก็หันไปมองเสามังกรทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ แล้วแนะนำต่อ

"นั่นคือสายธารที่สองของตระกูลเซวียนหยวน"

"ล้วนเป็นพวกคลั่งสงคราม!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินฉางชิงก็ประหลาดใจเล็กน้อย รีบมองตามไป

ก็เห็นว่าใต้เสามังกรต้นนั้น มีคนรวมกลุ่มกันอยู่หลายร้อยคน

คนเหล่านี้มีพลังโลหิตแข็งแกร่งดุจเตาหลอม ทุกคนสวมชุดเกราะรบสีแดงเข้ม แผ่ไอสังหารออกมาจางๆ

สองคนที่ยืนอยู่แถวหน้าสุดเป็นพี่น้องฝาแฝด หน้าตาคมคาย จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้พลุ่งพล่าน!

"สองคนที่นำหน้าอยู่นั้น คนหนึ่งชื่อเซวียนหยวนจ้าน อีกคนชื่อเซวียนหยวนเกอ"

"ล้วนเป็นคู่ต่อสู้ที่รับมือได้ยากยิ่ง"

"ส่วนคนที่อยู่ข้างๆ พวกเขา ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน คงจะเป็นคนนอกที่พี่น้องคู่นี้เชิญมาในครั้งนี้!"

พร้อมกับการแนะนำของเซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ สายตาของเฉินฉางชิงก็กวาดมองตามไป แล้วหยุดอยู่ที่ชายร่างกำยำข้างๆ พี่น้องทั้งสอง

"พลังโลหิตช่างเข้มข้นน่าสะพรึง!"

หลังจากสำรวจอยู่ครู่หนึ่ง เฉินฉางชิงก็ตกตะลึงในใจ

เขามองออกว่า พลังโลหิตในร่างของชายกำยำผู้นั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่งยวด

"ดูเหมือนว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญกายา"

"เพียงแต่ไม่รู้ว่า เมื่อเทียบกับผู้หลอมกายาของสำนักเซียนเจินอู่แล้วจะเป็นอย่างไร?"

ขณะที่เฉินฉางชิงกำลังครุ่นคิดอยู่ เซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ก็หันไปมองยังเสามังกรทางทิศใต้

"นั่นคือสายธารที่สามของตระกูลเซวียนหยวน ดูแลกิจการการค้าของตระกูล!"

"ผู้นำชื่อเซวียนหยวนเช่อ"

เฉินฉางชิงมองตามคำแนะนำของเซวียนหยวนเสี่ยวอวี่

เมื่อมองไป ก็เห็นใต้เสามังกรต้นนั้นมีผู้คนยืนอยู่มากมาย ชายหนุ่มผู้นำมีใบหน้างดงามดุจหยกสวมมงกุฎ สวมอาภรณ์หรูหราประณีต แววตาฉายประกายหลักแหลม

นอกจากนี้ ข้างกายชายหนุ่มยังมีหญิงสาวนางหนึ่งซึ่งคลุมหน้าเอาไว้ พลังปราณของนางนั้นเลือนรางยากจะหยั่งถึง

...

หลังจากนั้น เซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ก็แนะนำคนจากสายธารอื่นๆ ให้เฉินฉางชิงรู้จักทีละคน

เมื่อแนะนำมาถึงสายธารที่เจ็ด ดวงตาของเฉินฉางชิงก็พลันเย็นเยียบจับจ้องไปยังชายหนุ่มผู้นำ

ชายหนุ่มผู้นั้นสวมชุดเกราะรบมังกรทอง ผมยาวถูกรวบไว้ด้วยมงกุฎหยก

แม้ใบหน้าจะหล่อเหลา แต่กลับแฝงไว้ด้วยความหยิ่งยโสและดุดันที่ยากจะกดข่ม

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พลังปราณระดับข้ามผ่านเคราะห์ที่แผ่ออกมาจากร่างของเขา ยิ่งทำให้ดูโดดเด่นราวกับหงส์ในฝูงไก่

ไม่ใช่เซวียนหยวนอ้าวแล้วจะเป็นผู้ใด?

ก่อนหน้านี้ตอนที่เฉินฉางชิงและเซวียนหยวนเสี่ยวอวี่เพิ่งมาถึงแดนบรรพชนของตระกูลเซวียนหยวน ก็ได้พบกับเซวียนหยวนอ้าวที่นอกประตูนั้น

เซวียนหยวนอ้าวไม่ได้เห็นเฉินฉางชิงอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย

นั่นยังพอว่า แต่เมื่อรู้ว่าเฉินฉางชิงเป็นคู่หมั้นของเซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ เซวียนหยวนอ้าวยิ่งโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ถึงกับใช้พลังปราณระดับข้ามผ่านเคราะห์ของตนเองกดดันเขาในทันที!

ขณะที่เฉินฉางชิงกำลังสำรวจเซวียนหยวนอ้าวอยู่ ที่ใต้เสามังกรของสายธารที่เจ็ด เซวียนหยวนอ้าวก็กำลังมองมาที่เขาเช่นกัน

สายตาของทั้งสองประสานกันในบัดดล ปะทะกันราวกับปลายเข็มที่โคจรมาพบปลายแหลมของรวงข้าวสาลี

"เหอะ..."

หลังจากสบตากัน เซวียนหยวนอ้าวก็แค่นเสียงเย็นชา ใบหน้าเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม พึมพำอย่างเย้ยหยันว่า

"เจ้าหนูนี่เองรึ คือคนที่น้องหญิงหามาเข้าร่วมการประลองประจำปี"

"เช่นนี้ก็ดี"

"หากเจอในสนามประลอง ข้าจะเอาชีวิตมัน"

"คนชั้นต่ำเช่นมันไม่คู่ควรกับเสี่ยวอวี่"

ขณะที่เฉินฉางชิงและเซวียนหยวนอ้าวกำลังสบตากันอย่างดุเดือด เซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ที่อยู่ข้างๆ ก็กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า

"ฉางชิง"

"กฎการประลองของตระกูลครั้งนี้เปลี่ยนไป ทุกคนต่างก็หาคนนอกมาช่วยแทบทั้งสิ้น"

"เบื้องหลังของคนเหล่านี้ ข้าไม่รู้เลย"

"ในการประลอง..."

ยังไม่ทันที่เซวียนหยวนเสี่ยวอวี่จะกล่าวจบ เฉินฉางชิงก็ยิ้มอย่างเรียบเฉย แล้วขัดจังหวะว่า

"วางใจเถอะเสี่ยวอวี่!"

"มีข้าอยู่ ข้าจะทุ่มสุดกำลังเพื่อช่วยเจ้าคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งมาให้ได้"

เมื่อเห็นเฉินฉางชิงกล่าวอย่างหนักแน่น เซวียนหยวนเสี่ยวอวี่ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยักหน้าอย่างแรง

ถึงตอนนี้ นางทำได้เพียงฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่เฉินฉางชิง