บทที่ 1: กำเนิดและงานเลี้ยง

บทที่ 1: กำเนิดและงานเลี้ยง

ภายในถ้ำแห่งหนึ่งในหนองน้ำกระดูกผุกร่อน มังกรดำเพศเมียตัวเต็มวัยหน้าตาดุร้ายกำลังจ้องมองไข่มังกรทั้งสามใบที่อยู่ตรงหน้า

ภายใต้การจับจ้องของมัน รอยร้าวก็ปรากฏขึ้นบนเปลือกไข่ใบหนึ่ง จากนั้นลูกมังกรดำตัวน้อยก็ค่อยๆ ลืมตาสีเหลืองอำพันขึ้นมา

หลินเซิงรู้สึกราวกับว่าตัวเองหลับใหลมาเนิ่นนาน เขาพยายามส่ายหัวเล็กน้อยเพื่อลืมตาขึ้น

แปลกจริง!

วันนี้นาฬิกาปลุกไม่ยักกะดัง คงเป็นเพราะเมื่อคืนนอนดึกเกินไปแน่ๆ

บ้าเอ๊ย เขาสาบานเลยว่าจะไม่ไปดวลเดี่ยวกับพวกงี่เง่าอีกแล้ว

เมื่อคืนตอนที่กำลังเล่นแอลโอแอล มีผู้เล่นคนหนึ่งบอกว่าแชมเปี้ยนแมลงยักษ์นั้นไร้ประโยชน์ เอาแต่โดนตอดฟรีเพราะตัวใหญ่เทอะทะ

หลินเซิงรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที เพราะตัวละครหลักที่เขาเล่นก็คือโคกาทหรือเจ้าแมลงยักษ์ตัวนี้นี่แหละ ตัวละครนี้มีทั้งสกิลควบคุม ฟื้นฟู ยืนเลนได้นาน แถมยังมีสกิลใบ้ ขอแค่ช่วงท้ายเกมเก็บสแต็กการกลืนกินได้ครบก็ไร้เทียมทานแล้ว

พรสวรรค์การกลืนกิน โคกาทกลืนกินศัตรูอย่างตะกละตะกลาม สร้างความเสียหายจริง พร้อมทั้งขยายขนาดตัวและเพิ่มพลังชีวิตสูงสุด

แต่ผู้เล่นเธรชคนนั้นก็ยังพล่ามไม่เลิก

"แมลงยักษ์ไร้เทียมทานตอนท้ายเกมเหรอ? ถ้าเธรชของฉันเก็บวิญญาณได้สักพันดวง นายคิดว่าพลังเวทกับเกราะของฉันจะสูงขนาดไหน? แมลงของนายจะทำอันตรายฉันได้หรือไง?"

หลินเซิงเองก็เป็นพวกปากแจ๋วไม่เบา "เธรชมีวิญญาณพันดวงแล้วไงวะ? ความเสียหายจริงจากแมลงยักษ์ของฉัน ถ้าเก็บสแต็กการกลืนกินได้พันชั้น ก็กลืนแกคำเดียวมิดอยู่ดี ไม่ว่าเกราะหรือพลังเวทของแกจะสูงแค่ไหนก็ตาม!"

"ถ้าแน่จริงก็มาดวลเดี่ยวกันสิวะเว้ย!" ผู้เล่นเธรชเริ่มหัวเสีย

"มาดิวะ! ใครกลัวก็หมาแล้วไอ้หลานเอ๊ย!" หลินเซิงสวนกลับอย่างไม่เกรงใจ

สองชั่วโมงต่อมา ผลก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าแชมเปี้ยนเธรชไม่เหมาะกับการดวลเดี่ยวเลยสักนิด ปล่อยให้หลินเซิงฟาร์มสแต็กการกลืนกินได้อย่างสบายใจเฉิบ ใครก็ตามที่ได้เล่นแมลงยักษ์ตอนมีพลังชีวิตหลักหมื่นก็ต้องสนุกกันทั้งนั้น

จังหวะที่หลินเซิงกำลังจะบุกไปถึงบ่อน้ำเพื่อกลืนกินหมอนั่นในคำเดียว จู่ๆ เขาก็รู้สึกง่วงนอนอย่างรุนแรงก่อนจะหมดสติไป

เมื่อหลินเซิงลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง หัวกะโหลกสัตว์ร้ายขนาดมหึมาก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า

หลินเซิงตกใจสุดขีดกับสัตว์ยักษ์ที่อยู่เบื้องหน้า แต่สัญชาตญาณของร่างกายก็บังคับให้เขาสงบสติอารมณ์ลง

เมื่อก้มมองดูร่างกายของตัวเอง เขาก็พบว่าตนเพิ่งจะฟักออกจากไข่ ร่างกายปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีดำที่ยังอ่อนนุ่มและมีเมือกเหนียวเหนอะหนะจากเปลือกไข่ติดอยู่

"ซารอน ทริสตัน แลงวอลด์..." หลินเซิงเอ่ยชื่อนี้ออกมาตามสัญชาตญาณ

นี่คือนามแห่งมังกรที่แท้จริงของฉัน!

ถ้างั้นตอนนี้ฉันก็คือมังกรดำ มังกรผู้ชั่วร้ายในหมู่มังกรห้าสีสินะ!

ใช่แล้ว!

หลินเซิงมองไปที่ใบหน้าอันดุร้ายของแม่มังกรดำ ซึ่งดูแทบจะเหมือนกับมังกรดำในเกมที่เขาเคยเล่นเมื่อชาติที่แล้วไม่มีผิด

แต่บ้าจริง ฉันไม่ได้ถูกไฟดูดหรือโดนอะไรชนสักหน่อย แล้วมาเกิดใหม่ได้ยังไงเนี่ย?

เอาเถอะ!

มันก็ไม่ได้แย่อะไร หลินเซิงปลอบใจตัวเอง อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เกิดใหม่เป็นสัตว์ประหลาดระดับล่างอย่างพวกก๊อบลินหรือโคโบลด์

แม้ว่ามังกรดำจะค่อนข้างอ่อนแอ แต่นั่นก็เป็นเพียงการเปรียบเทียบกับมังกรสายพันธุ์อื่นเท่านั้น

สำหรับมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ในโลกนี้ มังกรดำโตเต็มวัยคือฝันร้ายดีๆ นี่เอง

เอาล่ะ ตัดสินใจแล้ว! ตั้งแต่วันนี้ไป ฉัน หลินเซิง... เอ๊ะ ไม่สิ ฉัน ซารอน จะเลิกเป็นมนุษย์แล้วหันมาเอาดีทางด้านการเป็นมังกรแทน!

ลิซ่า แม่มังกรดำมองดูลูกมังกรดำตัวน้อยที่เพิ่งฟักออกมาและเอ่ยนามแห่งมังกรที่แท้จริงของตัวเองได้ เธอก็รู้สึกโล่งใจ ดูเหมือนว่าเจ้านี่จะไม่ใช่พวกมังกรเดรัจฉานชั้นต่ำเสียแล้ว

ตอนแรกเธอคิดว่าเขาเป็นแค่มังกรเดรัจฉาน เพราะเห็นเอาแต่ทำหน้างงงวยดูโง่เขลาเมื่อครู่นี้

ต่อให้มีมังกรที่แท้จริงรอดมาได้แค่ตัวเดียว ความอุตสาหะในการฟักไข่ของเธอก็ไม่สูญเปล่า แบบนี้เธอค่อยเอาไปรายงานต่อหน้าเทียแมต มารดามังกรห้าสีผู้ยิ่งใหญ่ได้หน่อย

ทันใดนั้น ภายใต้การจับจ้องของซารอน ลิซ่าก็ใช้กรงเล็บมังกรลากซากศพของสัตว์ที่ไม่รู้จักขึ้นมาจากบ่อโคลนใกล้ๆ

บนซากนั้นมีร่องรอยของการกัดกร่อนจากกรด และที่สำคัญที่สุดคือมีหนอนแมลงวันและแมลงอื่นๆ ไต่ยั้วเยี้ยเต็มไปหมด

ซารอนรู้ดีว่าในบรรดามังกรห้าสี ลมหายใจของมังกรแดงคือเปลวเพลิงมังกรอันแผดเผา มังกรฟ้าคือสายฟ้าเป็นเส้นตรง มังกรเขียวคือหมอกพิษรูปกรวย และของมังกรดำก็คือกรด

มังกรดำแตกต่างจากมังกรห้าสีสายพันธุ์อื่นตรงที่พวกมันไม่ชอบกินเนื้อสดๆ

ดูเหมือนว่านี่จะเป็นอาหารมื้อแรกที่แม่มังกรดำเตรียมไว้ให้ลูกๆ ของเธอ

ก็ไม่เลว อย่างน้อยก็ดีกว่ามังกรห้าสีบางตัวที่ทิ้งลูกของตัวเองไปทันทีที่เกิดมา

ซารอนไม่อยากจะมองภาพนั้น หลังจากใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มลงมือกินเปลือกไข่บนพื้นทันที

กร้วม กร้วม

อืม รสชาติเหมือนไก่เลย กรุบกรอบดีแฮะ!

น่าเสียดายที่ไม่มีผงยี่หร่ากับพริกป่น ไม่งั้นคงต้องยกนิ้วให้เลย!

ซารอนคิดในใจอย่างมีความสุข รอให้รอดชีวิตไปได้สักร้อยปีจนโตเต็มวัย ตราบใดที่ไม่ไปแหยมกับพวกที่ตอแยไม่รอด เขาก็แค่หาอาณาจักรเล็กๆ สักแห่งแล้วลักพาตัวเจ้าหญิงมาสักสองสามคนก็พอ

ตามความทรงจำที่สืบทอดมา พวกเอลฟ์ในโลกนี้ดูเหมือนจะมีรสชาติอร่อยไม่เบา ถ้างั้นก็ลักพาตัวเอลฟ์มาสักสองสามคนด้วยก็แล้วกัน

อายุขัยหลายพันปีของมังกรโตเต็มวัยมีเวลาเหลือเฟือให้ฉันหาความสุขใส่ตัวได้สบายๆ

ลิซ่า แม่มังกรดำมองดูลูกชายคนโตที่เพิ่งฟักออกมาและกำลังทำตัวบ๊องๆ แล้วบ่นพึมพำในใจ

เจ้าหนูนี่กำลังทำอะไรของเขานะ? แต่เนื่องจากนี่เป็นการฟักไข่ครั้งแรกของเธอและยังขาดประสบการณ์ เธอจึงเพียงแค่ชำเลืองมองแวบหนึ่งแล้วก็เลิกสนใจเขา

แต่ซารอนในเวลานี้กำลังอึ้งกิมกี่ ขณะจ้องมองข้อความเล็กๆ หลายบรรทัดที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ซารอน พลังชีวิต 50

เปิดใช้งานพรสวรรค์การกลืนกิน

สแต็กการกลืนกิน 0

ความคืบหน้าการกลืนกินขั้นที่ 1 เปอร์เซ็นต์ที่ 3

นี่มันอะไรกัน? ระบบสูตรโกงเหรอ?

หลังจากสัมผัสดูอย่างละเอียด ในที่สุดซารอนก็เข้าใจ

ดูเหมือนว่าเขาจะมีพรสวรรค์บางอย่างของโคกาท อสูรกายแห่งความว่างเปล่า ซึ่งทำให้เขาสามารถสะสมสแต็กการกลืนกินได้

ไม่เหมือนกับในเกม เขายังไม่สามารถกลืนกินศัตรูในคำเดียวได้ การจะสะสมสแต็กการกลืนกินได้นั้น เขาต้องกินไปเรื่อยๆ เมื่อแถบความคืบหน้าถึงหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ เขาก็จะสะสมได้หนึ่งขั้น ซึ่งจะช่วยขยายขนาดตัวและเพิ่มพลังชีวิต

ซารอนคิดอยู่ครู่หนึ่ง หากสกิลแบบนี้โผล่มาในชีวิตจริง มันย่อมต้องแตกต่างไปจากกลไกง่ายๆ ในเกมอย่างแน่นอน

ตามเนื้อเรื่อง ทันทีที่โคกาทปรากฏตัวขึ้นบนรูนเทอร์รา มันก็ถูกขับเคลื่อนด้วยความหิวโหยที่ไม่มีวันเติมเต็ม

ความปรารถนาของความว่างเปล่าที่จะกลืนกินทุกชีวิตได้ถูกหล่อหลอมออกมาเป็นโคกาทอย่างสมบูรณ์แบบ โครงสร้างทางชีววิทยาอันซับซ้อนของมันสามารถเปลี่ยนสสารให้กลายเป็นการเติบโตทางร่างกายได้อย่างรวดเร็ว

สิ่งนี้ไม่เพียงแต่เพิ่มมวลและความหนาแน่นของกล้ามเนื้อ แต่ยังทำให้เปลือกหุ้มร่างกายของมันแข็งแกร่งดุจเพชรอีกด้วย

เมื่อการเติบโตของขนาดตัวเพียงอย่างเดียวไม่อาจตอบสนองมันได้อีกต่อไป สิ่งมีชีวิตแห่งความว่างเปล่าตนนี้ก็จะนำสสารส่วนเกินมาสร้างเป็นหนามกระดูกอันแหลมคม และพ่นมันออกมาเพื่อเสียบทะลุเหยื่อ เตรียมพร้อมสำหรับการกลืนกินในมื้อต่อไป

อันที่จริง ตัวละครหลักของฉันไม่ใช่โคกาทเสียหน่อย แต่เป็นออเรเลียน ซอล นักรังสรรค์ดวงดาวต่างหากล่ะ เอาความสามารถของนักรังสรรค์ดวงดาวมาให้ฉันสิ!

ทว่า ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย

ซารอนสลัดความคิดที่ไม่สมจริงนี้ทิ้งไป แล้วหันมาจดจ่อกับการสัมผัสถึงพรสวรรค์การกลืนกิน

ตอนนี้ซารอนรู้สึกหิวโหยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หลังจากเคี้ยวเปลือกไข่จนหมดเกลี้ยง ความคืบหน้าก็พุ่งไปถึงแค่สิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

ฉันยังหิวอยู่เลย!

ในตอนนั้นเอง เขาก็ได้กลิ่นหอมบางอย่าง เขาค่อยๆ หันไปมองทางแม่มังกรดำ กลิ่นนั้นน่าจะอร่อยดี รวมถึงไข่มังกรอีกสองใบที่ยังไม่ฟักนั่นด้วย

การถูกซารอนจ้องมองเช่นนั้น ทำให้แม่มังกรดำลิซ่ารู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว ราวกับว่ามีเรื่องร้ายกำลังจะเกิดขึ้น แต่เธอก็รู้สึกตัวทันทีว่าตัวเองคงคิดมากไปเอง เขาเป็นแค่ลูกมังกรแรกเกิดเท่านั้น

เมื่อมองดูขนาดตัวอันมหึมาและกรงเล็บอันแหลมคมของแม่มังกรดำ สติสัมปชัญญะของซารอนก็สามารถสะกดข่มความหิวโหยเอาไว้ได้

ไม่ๆ ฉันจะกินแม่และน้องๆ ที่ยังไม่เกิดของตัวเองได้ยังไงล่ะ?

ซารอนจำใจเบนสายตาสีแดงฉานไปทางซากศพเน่าเปื่อยที่อยู่ใกล้ๆ เขาไม่สนเรื่องพิธีรีตองอะไรอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เขาเป็นมังกร จะต้องมามัวเรื่องมากอะไรอีกล่ะ?

ดังนั้นเขาจึงกระโจนเข้าหาซากศพเน่าเปื่อยแล้วเริ่มสวาปาม นึกไม่ถึงเลยว่ารสชาติมันจะค่อนข้างดีทีเดียว แถมความรู้สึกตอนที่หนอนแมลงวันแตกโพละในปากก็ยังฟินสุดๆ อีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น แม่มังกรดำเห็นได้ชัดว่าไปล่าสัตว์วิเศษบางชนิดมา มันถึงได้กินอร่อยขนาดนี้

เมื่อเห็นลูกชายกำลังกิน ลิซ่า มังกรดำก็เลิกสนใจและค่อยๆ เดินลึกเข้าไปในถ้ำ ซึ่งเป็นที่เก็บซ่อนสมบัติของเธอ

ในขณะที่ซารอนกลืนกินอย่างต่อเนื่อง แถบความคืบหน้าก็ปลดล็อกไปเรื่อยๆ เมื่อมันเต็มหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ ซารอนก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกเหมือนได้เข้าไปอยู่ในห้วงอวกาศอันมืดมิด เฝ้ามองร่างกายของตนเองแข็งแกร่งขึ้นและมีขนาดใหญ่โตขึ้นอย่างช้าๆ

ซารอนตระหนักได้ว่า ดูเหมือนเขาจะสามารถใช้จิตสำนึกในการปรับแต่งร่างกายของตนเองได้ อย่างเช่นการเพิ่มมวลกล้ามเนื้อในบางจุด

แต่เขาไม่ได้ขยับตัว เพราะการกลืนกินของโคกาทจะทำการเปลี่ยนแปลงร่างกายของเขาให้สมบูรณ์แบบที่สุดโดยอัตโนมัติ

ซารอนลืมตาขึ้นแล้วมองดูร่างกายของตัวเอง เกล็ดมังกรสีดำแนบชิดติดกับผิวหนังของเขาอย่างแน่นหนา

ขนาดตัวของเขาซึ่งอยู่ที่ประมาณสองเมตรครึ่งตอนที่เกิดมา ตอนนี้ขยายใหญ่ขึ้นจนมีความยาวกว่าสามเมตรแล้ว

โครงสร้างกระดูกบนจมูกของเขาไม่อ่อนนุ่มอีกต่อไป ส่วนปีกก็แข็งแรงและทรงพลัง ไม่ปวกเปียกเหมือนเมื่อก่อน

ซารอนกางปีกออกแล้วกระพือสองครั้ง เขาไม่ได้พยายามจะบิน เขาเพิ่งอยู่ในวัยแรกเกิด ยังบินไม่ได้หรอก

มังกรที่แท้จริงไม่ได้บินโดยพึ่งพาปีกเพียงอย่างเดียว แต่พวกมันใช้เวทมนตร์ภาษามังกรร่วมกับปีกด้วย

หากพวกมันต้องพึ่งพาแค่ปีกเพื่อบินจริงๆ ปีกก็จำเป็นต้องแข็งแรงและกว้างใหญ่มาก

ซารอนมองดูข้อมูลตรงหน้า

ซารอน พลังชีวิต 70

สแต็กการกลืนกิน 1

คูลดาวน์การกลืนกิน 3 วัน

เปิดใช้งานพรสวรรค์ สัตว์กินเนื้อ คุณสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตและพลังงานได้จากการฆ่าศัตรู ปริมาณการฟื้นฟูขึ้นอยู่กับพลังชีวิตของศัตรู

วิญญาณของเจ้าจะเป็นอาหารให้กับความว่างเปล่า โคกาท

ดวงตาของซารอนเป็นประกาย

สัตว์กินเนื้อ!

สกิลติดตัวของแมลงยักษ์โคกาท!

นี่คือสกิลหลักของแมลงยักษ์ที่ใช้ในการยืนเลนช่วงต้นเกม!

และที่จริงแล้วการกลืนกินก็มีระยะเวลาคูลดาวน์ด้วย ในช่วงเวลานี้ เขาจะไม่รู้สึกหิวโหยมากนัก

ซารอนถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดีแล้วที่มีคูลดาวน์ ไม่งั้นถ้าต้องทนหิวตลอดเวลาไปตลอดชีวิตเหมือนโคกาทก็คงทรมานแย่

นอกจากนี้ เมื่อคูลดาวน์สิ้นสุดลง ซารอนก็สามารถตัดสินใจได้ว่าจะเปิดใช้งานการกลืนกินหรือไม่

และความหิวโหยที่มาจากส่วนลึกของวิญญาณเมื่อครู่นี้ก็น่ากลัวมากสำหรับมังกร ถึงขนาดที่เขากล้าคิดจะกินแม่มังกรดำ เนื่องจากพวกมังกรชั่วร้ายไม่มีความผูกพันทางสายเลือดกันสักเท่าไร หากแม่มังกรดำรู้ว่าลูกชายแสนดีที่เพิ่งฟักออกจากไข่อยากจะจับเธอกิน ซารอนก็ไม่อยากจะนึกถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาเลย

อย่างไรก็ตาม ซารอนเริ่มศึกษาพรสวรรค์การกลืนกินทันที แม้ว่าเขาจะแอบรู้สึกขัดใจอยู่บ้างที่ยังไม่สามารถกลืนกินศัตรูได้ในคำเดียว

แต่ข้อดีก็คือ เขาสามารถเตรียมอาหารอร่อยๆ ไว้ล่วงหน้า แล้วกินให้อิ่มแปล้รวดเดียวเพื่อเพิ่มความคืบหน้าของการกลืนกินให้ได้มากที่สุด

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ซารอนก็มองไปที่ซากศพสัตว์ประหลาดซึ่งยังเหลืออยู่เกินครึ่งที่ตกอยู่ใกล้ๆ

นี่คือทรัพยากรสำหรับการเติบโตของเขา! เด็กยังเล็กอยู่ จำเป็นต้องกินเนื้อ กินไข่ และดื่มนมนะ!

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเพิ่งจะได้กลิ่นหอมหวลยิ่งกว่าโชยมาจากส่วนลึกในถ้ำของแม่มังกรดำ

ซารอนเดินย่องเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำ

ที่นี่ เขาได้เห็นภูเขาสมบัติซึ่งเต็มไปด้วยเหรียญทอง เหรียญเงิน แร่เรืองแสง และอัญมณีส่องประกายระยิบระยับ

รวมถึงชุดเกราะ อาวุธ และไม้เท้าเวทมนตร์อีกด้วย

คาดว่าน่าจะเป็นของพวกนักผจญภัยที่ไม่เจียมตัวทิ้งเอาไว้

แม่มังกรดำกำลังนอนหลับตาอยู่บนกองภูเขาสมบัตินั้น

ซารอนสัมผัสได้ว่ากลิ่นหอมหลากหลายเหล่านี้แตกต่างจากกลิ่นของแม่มังกรดำอย่างสิ้นเชิง และมันแผ่ออกมาจากพวกสมบัติ

สิ่งที่หอมที่สุดคือขวานยักษ์เล่มหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป มันหอมยิ่งกว่าตัวแม่มังกรดำเสียอีก เป็นขวานที่มีความยาวกว่าสามเมตร

ในตอนนั้นเอง แม่มังกรดำก็ลืมตาขึ้นแล้วมองซารอนอย่างเย็นชา พร้อมกับพ่นลมหายใจออกมาจากรูจมูกสองที

ซารอนค่อยๆ ถอยกรูดออกมา

เขารู้ว่าแม่มังกรดำกำลังเตือนไม่ให้เขามาโลภมากกับสมบัติของเธอ

สำหรับมังกรผู้ชั่วร้าย สมบัติคือชีวิตที่สองของพวกมัน พวกมันไม่มีความปรานีใดๆ แม้แต่กับลูกของตัวเองก็ตาม

ท้ายที่สุดแล้ว การเลี้ยงดูลูกก็เป็นเพียงการทำภารกิจสืบทอดสายพันธุ์ตามที่มารดามังกรห้าสี เทียแมตได้ชี้แนะเอาไว้เท่านั้น

แต่สมบัติน่ะเป็นของเธอ!

หลังจากซารอนเดินจากมา เขาประเมินดูแล้วว่าหากนำสมบัติของแม่มังกรดำไปขายในชีวิตก่อนหน้านี้ มันคงมากพอที่จะซื้อบ้านหลายหลังในเขตถนนวงแหวนรอบที่สามของเมืองหลวงได้สบายๆ