บทที่ 27 หีบสมบัติทองแดง โลกใต้ดิน?

บทที่ 27 หีบสมบัติทองแดง โลกใต้ดิน?

ในขณะนี้ หัวใจของสวี่ซินยังคงเต้นระรัว ในวันที่ 4 ของการมาเยือนโลกใบนี้ ในที่สุดเขาก็ได้สัมผัสกับความรู้สึกเหมือนเดินผ่านหน้าพญามัจจุราชเป็นครั้งแรก และมันเป็นความรู้สึกที่ไม่น่าอภิรมย์เอาเสียเลย

เขาสปริงตัวขึ้นจากพื้นด้วยความเร็วสูงสุด คว้าตัวโคโค่ที่นั่งมึนงงอยู่บนพื้น แล้วรีบเคลื่อนที่ออกไปไกลกว่า 10 เมตร เขาหลบอยู่หลังต้นไม้ พลางมองไปที่เถาวัลย์ซึ่งตอนนี้ขดตัวเป็นรูปตัวเอ็น เขาหยิบหอกหินออกมาจากกระเป๋าสะพายหลัง และในขณะเดียวกันก็จดจ่ออยู่กับแผนที่ด้วยความตึงเครียดอย่างหนัก

เขากลัวว่ามันจะไม่ได้มีแค่เถาวัลย์เส้นนี้เส้นเดียว แต่กลัวว่าพืชชนิดอื่นจะพุ่งเข้ามาโจมตีเขาด้วยเช่นกัน

หลังจากรออยู่ 10 นาที เถาวัลย์ที่เคยพัวพันกันเพื่อโจมตีเขาก็ยังคงนิ่งสนิท

'อิง~' โคโค่ส่งเสียงร้องเบาๆ อย่างอ่อนแรงในอ้อมแขนของเขา

สวี่ซินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือทั้งสองข้างกำหอกหินเอาไว้แน่น

เดิมทีเป็นเพราะไม่มีจุดสีแดงอยู่รอบๆ สวี่ซินจึงรู้สึกว่าเขาคงไม่จำเป็นต้องใช้หอกหิน อีกทั้งมันยังยาวเกินไปและเกะกะเวลาถือ เขาจึงเก็บมันไว้ในกระเป๋าสะพายหลัง เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะต้องมาเจออะไรแบบนี้

เมื่อขยับเข้าไปใกล้ชิดอย่างช้าๆ เถาวัลย์ก็ยังไม่ขยับเขยื้อน สวี่ซินคอยจับตาดูแผนที่อยู่ตลอดเวลา และยื่นหอกหินออกไปสะกิดที่ตัวเถาวัลย์

'เปรี้ยง!' สิ่งที่ทำให้สวี่ซินประหลาดใจก็คือ เถาวัลย์ที่เคยเหนียวและทรงพลังกลับกลายเป็นเหมือนของที่ถูกตากจนแห้งกรัง มันถูกแทงทะลุด้วยการจ้วงเพียงครั้งเดียว และรอยแตกก็ค่อยๆ ขยายตัวออกจากจุดที่ถูกปะทะ เถาวัลย์ส่วนเล็กๆ แตกกระจายและร่วงหล่นลงพื้น

'เกิดอะไรขึ้น?' สวี่ซินงุนงงเล็กน้อย เถาวัลย์ที่ดูแข็งแกร่งอย่างยิ่งเมื่อครู่นี้ กลับกลายเป็นเหมือนหอมทอดกรอบๆ ไปได้อย่างไร?

ในตอนนั้นเอง เขาได้สังเกตเห็นจุดที่เถาวัลย์โผล่ออกมา ซึ่งก็คือส่วนราก เนื่องจากส่วนที่โผล่พ้นดินออกมานั้นยาวมาก มันจึงดูเหมือนจะฉุดเอาส่วนรากที่บวมพองขึ้นมาด้วย

'หรือว่าจะเป็น...'

สวี่ซินใช้หอกหินในมือสะกิดไปที่รากสะสมอาหารที่มีลักษณะคล้ายมันเทศ

พื้นผิวของรากเถาวัลย์แตกออก และแสงสีทองแดงวาบหนึ่งก็เข้าตาของสวี่ซิน

'ให้ตายเถอะ! ตำแหน่งของหีบสมบัตินี้มันชั่วร้ายเกินไปแล้ว!' สวี่ซินอดไม่ได้ที่จะสบถออกมาอีกครั้ง

เป็นจริงดังคาด สิ่งที่ถูกห่อหุ้มอยู่ภายในรากของเถาวัลย์ก็คือหีบสมบัติทองแดงที่สวี่ซินกำลังตามหานั่นเอง

ในเวลานี้ จากภายในรากที่พองโตของเถาวัลย์แห้งที่ล้มลง มุมหนึ่งของหีบสมบัติสีทองแดงได้เผยออกมา พื้นผิวโลหะของทองแดงที่ปรากฏอยู่ภายในเถาวัลย์ทำให้สวี่ซินรู้สึกถึงความขัดแย้งอย่างรุนแรง

เขาทำใจดีสู้เสือและใช้หอกสะกิดเถาวัลย์ที่เปราะบางเหมือนขนมปังม้วน เมื่อเห็นว่าไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบใดๆ เขาจึงเริ่มระดมแทงด้วยท่าแทงปลาเค็มอย่างบ้าคลั่ง เปลี่ยนเถาวัลย์ทั้งเส้นให้กลายเป็นเศษซากบนพื้น จนกระทั่งหีบสมบัติทองแดงที่สมบูรณ์แบบได้รับการเปิดเผยออกมาในที่สุด

เป็นอย่างที่เสียงลึกลับเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ หีบสมบัติทองแดงไม่มีรูพุญแจและควรจะสามารถเปิดออกได้โดยตรง

แต่สวี่ซินกลับระมัดระวังตัวมากขึ้น

หลังจากถูกซุ่มโจมตีโดยเถาวัลย์ เส้นประสาทของเขาก็ไวต่อสิ่งเร้า ตอนนี้เขาสงสัยอย่างจริงจังว่าอาจจะมีสิ่งอันตรายอยู่ภายในหีบสมบัติที่จะพุ่งออกมาโจมตีเขาทันทีที่เปิดมันออก

บนแผนที่ จุดสีแดงที่เป็นตัวแทนของเถาวัลย์หายไปแล้ว และไม่มีจุดสีแดงรอบตัวเขาอีก แต่สวี่ซินยังคงไม่สบายใจ เพราะก่อนที่เถาวัลย์จะปรากฏออกมาเมื่อครู่ ก็ไม่มีจุดสีแดงรอบๆ เช่นกัน ทว่าจุดสีแดงกลับค่อยๆ ปรากฏขึ้นเมื่อเถาวัลย์กำลังจะระเบิดออกมาจากใต้ดิน

ทำไมจุดสีแดงที่แทนเถาวัลย์ถึงปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ?

หรือว่าเถาวัลย์นี้จะมุดตัวขึ้นมาจากใต้ดินลึก?

สวี่ซินนึกถึงงูเหลือมยักษ์ในทะเลสาบข้างบ้านต้นไม้ของเขาขึ้นมาทันที งูเหลือมยักษ์ตัวนั้นก็เหมือนกัน หลังจากที่มันดำดิ่งลงไปในทะเลสาบ จุดสีแดงก็ค่อยๆ จางลงจนหายไป

ความลับอะไรที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นดินกันแน่?

ทำไมสัตว์ประหลาดเหล่านี้ ซึ่งดูเหมือนจะขัดต่อสามัญสำนึก ถึงได้คลานออกมาจากใต้ดินกันหมด?

สวี่ซินรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าแม้แต่การเหยียบอยู่บนพื้นดินก็ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป เขารู้สึกอยากกลับไปที่บ้านต้นไม้ บ้านต้นไม้ตั้งอยู่สูงเหนือพื้นดิน 10 เมตร และชั้น 3 ของเขาก็สูงถึง 16 หรือ 17 เมตร มีเพียงความสูงระดับนั้นเท่านั้นที่สามารถมอบความรู้สึกปลอดภัยให้แก่เขาได้บ้าง

เดี๋ยวก่อน!

ในวันแรกที่เข้าสู่โลกใบนี้ เสียงลึกลับนั้นเคยบอกพวกเขาว่า 'จำไว้ว่า อย่าทิ้งบ้านต้นไม้ของพวกคุณเด็ดขาด บ้านต้นไม้คือที่พึ่งพิงเพียงอย่างเดียวของพวกคุณ' มันย้ำเรื่องนี้มาหลายต่อหลายครั้งนับตั้งแต่นั้น

บัดนี้ สวี่ซินสัมผัสได้ถึงอันตรายจากใต้ดินแล้ว

สวี่ซินรู้สึกเหมือนเขาได้ค้นพบบางอย่าง แต่ก็ยังไม่ชัดเจนนัก

ช่างเถอะ เลิกคิดได้แล้ว การเปิดหีบสมบัติสำคัญกว่า

สวี่ซินวนไปด้านหลังหีบสมบัติด้วยความระแวดระวังราวกับนกที่ตกใจเพียงแค่เสียงสายธนู เขาหยั่งเสียงว่าอาจจะมีอะไรกระโดดออกมาจากข้างใน และการเปิดจากด้านหลังจะช่วยให้เขามีเวลาโต้ตอบได้บ้าง

แต่ความจริงคือเขาคิดมากไปเอง ไม่มีอะไรพิเศษอยู่ในหีบสมบัติเลย

หลังจากเปิดหีบสมบัติและเห็นว่าไม่มีอะไรกระโดดออกมา ในที่สุดสวี่ซินก็มองเข้าไปข้างใน

ที่ด้านบนสุดภายในหีบสมบัติมีถุงบางอย่างวางอยู่ มันดูเหมือน... ปุ๋ย?

【ปุ๋ยอินทรีย์ธรรมชาติ (สีเขียว): ปุ๋ยที่สามารถเปลี่ยนดินที่แห้งแล้ง (สีขาว) ให้กลายเป็นดินทั่วไป (สีเขียว) เมื่อโรยลงบนดินทั่วไป (สีเขียว) จะสามารถเร่งการเจริญเติบโตของพืชได้ คงเหลือ: 50 ส่วน】

ปุ๋ยที่สามารถเปลี่ยนความอุดมสมบูรณ์ของดินได้!

เหล่าผู้รอดชีวิตที่ปลูกบ้านต้นไม้ไว้ในที่ที่แห้งแล้งมาก ในที่สุดพวกเขาก็ได้รับความช่วยเหลือแล้ว สวี่ซินเคยสังเกตเห็นก่อนหน้านี้ว่าดินไม่สามารถซื้อขายได้ ปุ๋ยนี้จึงน่าจะเป็นทางเดียวในปัจจุบันที่พวกเขาจะเปลี่ยนความอุดมสมบูรณ์ของดินได้

มันสามารถเร่งการเจริญเติบโตของพืชบนดินทั่วไปได้งั้นหรือ? นั่นดูเหมือนจะไม่ค่อยมีประโยชน์สำหรับเขานัก

เขาเก็บถุงปุ๋ยอินทรีย์ธรรมชาติลงในกระเป๋าสะพายหลังอย่างไม่ใส่ใจ และสิ่งของที่อยู่ข้างใต้ก็ปรากฏขึ้น

'เมล็ดต้นเบิร์ช? เมล็ดต้นสน?' สวี่ซินหยิบถุงเมล็ดพันธุ์ขึ้นมา 2 ถุง

【เมล็ดต้นเบิร์ช: ใช้เวลาเพียง 10 วันในการเก็บเกี่ยวต้นเบิร์ช การตัดต้นเบิร์ชจะได้ไม้เนื้อละเอียด】

【เมล็ดต้นสน: ใช้เวลาเพียง 10 วันในการเก็บเกี่ยวต้นสน การตัดต้นสนจะได้ไม้ซุง】

พันธุ์ไม้ใหม่ ประเภทไม้ใหม่ ทรัพยากรใหม่!

สวี่ซินรู้สึกดีใจอยู่บ้างที่เขาพบหีบสมบัตินี้ เสียงลึกลับยังบอกอีกว่าของในหีบนี้มีจำนวนจำกัด หากเขาพลาดมันไป เขาจะเสียความสามารถในการได้รับทรัพยากรเหล่านี้ หรือบางทีเขาอาจจะต้องซื้อจากคนอื่นเท่านั้น

เมื่อใช้ร่วมกับปุ๋ย เขาจะสามารถได้รับวัสดุใหม่ๆ อย่างรวดเร็ว

หีบสมบัตินี้ค่อนข้างใส่ใจทีเดียว ของที่ให้มาล้วนส่งเสริมกันทั้งสิ้น

'อิง!' โคโค่หมอบอยู่ที่ขอบหีบสมบัติ พลางใช้อุ้งเท้าสั้นๆ ของมันชี้เข้าไปข้างใน

ใต้ถุงเมล็ดพันธุ์ทั้ง 2 ถุงนั้น ยังมีเข็มทิศเงินและกุญแจเงินอยู่ด้วย

กุญแจนั้นน่าจะเป็นของหีบสมบัติเงิน แต่เข็มทิศนี้คืออะไรกัน? สวี่ซินหยิบเข็มทิศขึ้นมา

【เข็มทิศหีบสมบัติเงิน (สีเขียว): หมุนเข็มเพื่อระบุทิศทางโดยประมาณของหีบสมบัติเงิน ระยะเวลาพักการใช้งาน: 2 ชั่วโมง】

'โอ้โห นี่มันของดีเลยนี่นา!'

หลังจากหยิบเข็มทิศขึ้นมา สวี่ซินกำลังจะใช้งานมัน แต่แล้วเขาก็ฉุกคิดได้ว่าหากมันบอกเพียงทิศทางโดยประมาณ จะไม่ดีกว่าหรือถ้าจะใช้หลังจากกลับไปที่บ้านต้นไม้? บ้านต้นไม้ตั้งอยู่ใจกลางพื้นที่ทั้งหมดพอดี ซึ่งจะช่วยจำกัดขอบเขตให้แคบลงได้มากที่สุด

'โคโค่ ไปกันเถอะ กลับบ้านต้นไม้กัน'

'อิง!'

เมื่อพวกเขากลับถึงบ้านต้นไม้ ดวงอาทิตย์ก็ลอยสูงอยู่บนท้องฟ้าแล้ว

สวี่ซินออกจากบ้านต้นไม้หลัง 9 โมงเช้า และตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงตรง การพบหีบสมบัติใบแรกภายในเวลาเพียง 4 ชั่วโมง ทำให้สวี่ซินค่อนข้างพอใจกับความเร็วของตนเอง

เขานำหีบสมบัติทองแดงกลับมาด้วย อย่างไรเสียมันก็เป็นของทำจากทองแดง บางทีเขาอาจจะสามารถแยกส่วนมันเป็นวัสดุได้ในอนาคต

สวี่ซินนั่งลงบนเก้าอี้ หยิบเข็มทิศเงินออกมาวางบนโต๊ะทันที และใช้นิ้วดีดเข็ม

เข็มนั้นให้ความรู้สึกหนักเล็กน้อยเมื่อถูกดีด เมื่อดีดแล้วมันไม่ได้หยุดลงอย่างช้าๆ แต่มันกลับหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นด้วยเสียง 'ติ๊ง' ที่ใสกระจ่าง ในที่สุดมันก็เริ่มชะลอความเร็วลง

ท้ายที่สุด เข็มก็หยุดลงโดยชี้ไปทางทิศตะวันตกของบ้านต้นไม้

'หือ นั่นมันทิศเดียวกับที่ฉันเพิ่งเดินกลับมาไม่ใช่เหรอ?'

ทิศตะวันตกคือทิศทางเดียวกับลำธารนั่นเอง