บทที่ 8 อาวุธที่ถูกแก้ไขและพื้นที่ส่วนตัวอันเงียบเหงา

บทที่ 8 อาวุธที่ถูกแก้ไขและพื้นที่ส่วนตัวอันเงียบเหงา

หลัวซิวบ่นพึมพำอย่างหัวเสีย "รางวัลลำดับที่ห้า... มันจะมีอะไรที่ห่วยกว่านี้ได้อีกไหมเนี่ย"

"คุณได้รับอาวุธ — ดาบผ่าภูผา"

เขายังคงบ่นอุบอิบต่อไป "ดูเหมือนว่าจะไม่มีแล้วสินะ"

ทันใดนั้นเอง พลันเกิดระลอกคลื่นสั่นไหวขึ้นเบื้องหน้าสายตา ภาพแอนิเมชันที่กำลังแสดงผลเริ่มบิดเบี้ยวผิดเพี้ยนไป ราวกับจอโทรทัศน์รุ่นเก่าที่สัญญาณไฟฟ้าไม่เสถียร

"คุณได้รับอาวุธ — ดาบผ่าภูผา" (ข้อมูลถูกลบ/ข้อมูลถูกแก้ไข)

ภาพจำลองของดาบผ่าภูผาถูกลบเลือนหายไป ราวกับมีใครบางคนนำยางลบมาถูไถจนสิ้นซาก จากนั้นมีดผ่าตัดทรงใบหลิวขนาดเล็กและดูบอบบางเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาแทนที่

"คุณได้รับอาวุธ — มีดผ่าตัดก้านสมอง"

เมื่อภาพแอนิเมชันจางหายไป มีดผ่าตัดของจริงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลัวซิว มันลอยนิ่งอยู่ในแนวตั้ง ท้าทายกฎแรงโน้มถ่วงอย่างน่าอัศจรรย์

หลัวซิวตกอยู่ในอาการมึนงงนับตั้งแต่เริ่มเกิดสัญญาณรบกวนขึ้น เกิดอะไรขึ้นกันแน่ รางวัลเดิมถูกพลังบางอย่างแก้ไขอย่างนั้นหรือ เขาฉุกคิดถึงเรื่อง รหัสต้นฉบับที่ผิดปกติ ที่ระบบเคยเปรยไว้ตอนที่เขาเข้าสู่เกมครั้งแรกทันที

แท้จริงแล้วรหัสต้นฉบับที่ผิดปกตินั่นคืออะไรกันแน่ มันคือข้อผิดพลาดของระบบหรืออย่างไร หลัวซิวไม่เคยคิดว่าตนเองมีปัญหาอะไร ดังนั้นเขาจึงยากที่จะตระหนักได้ว่าแท้จริงแล้วรหัสต้นฉบับที่ผิดปกตินั้นสื่อถึงสิ่งใด เขายังรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยด้วยซ้ำเมื่อคิดว่าตนเองอาจจะกำลังใช้ประโยชน์จากข้อผิดพลาดของระบบเกม

เขาหยิบมีดผ่าตัดเล่มนั้นขึ้นมาตรวจสอบข้อมูล

ชื่อ: มีดผ่าตัดก้านสมอง

ประเภท: อาวุธ

คุณภาพ: ทั่วไป

พลังโจมตี: ต่ำ

คุณสมบัติ: กฎแห่งกรรม

ผลลัพธ์: หลังจากกำหนดระยะเป้าหมายแล้ว ตราบใดที่เหวี่ยงมีดภายในขอบเขตนั้น ใบมีดจะสามารถทะลุผ่านสิ่งกีดขวางทางกายภาพทุกชนิด และตัดเข้าที่ก้านสมองของซอมบี้ได้อย่างแม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์ ส่งผลให้เป้าหมายเป็นอัมพาตจนไม่อาจเคลื่อนไหวได้

เงื่อนไขการใช้งาน: ทักษะทางการแพทย์ต้องถึงระดับ E และต้องมี มือ อย่างน้อยหนึ่งข้างในทุกความหมาย

หมายเหตุ: ซอมบี้ลองเปิดกะโหลกของซอมบี้ดู แล้วก็จากไปด้วยความผิดหวัง

หลัวซิวกะน้ำหนักมีดในมือครู่หนึ่ง ก่อนจะโยนมันเข้าไปในช่องเก็บอุปกรณ์ ช่องเก็บอุปกรณ์และช่องเก็บไอเทมนั้นเปรียบเสมือนพื้นที่มิติในนิยายแฟนตาซี แม้จะมีความจุจำกัด แต่ก็ช่วยให้ผู้เล่นเดินทางได้โดยไม่ต้องพกพาสัมภาระให้รุงรัง

"อาวุธชิ้นนี้คงจะได้ผลดีเยี่ยมเมื่อใช้กับพวกซอมบี้ แต่ถ้าเอาไปใช้กับอย่างอื่น มันก็คงไม่ต่างอะไรกับมีดผ่าตัดธรรมดาเล่มหนึ่ง"

หลัวซิวได้แต่คาดหวังว่าโลกในด่านต่อไปจะมีซอมบี้เป็นร้อยเป็นพันตัวให้เขาได้เก็บคะแนน

"อยากรู้จังว่าครั้งต่อไปจะได้เข้าเกมเมื่อไหร่ ตื่นเต้นชะมัด"

เขากระโดดบิดขี้เกียจหนึ่งที ก่อนจะเดินตรงไปที่ประตูสีขาวทางด้านขวา เมื่อผลักเปิดออกก็พบกับพื้นที่สีขาวโพลนอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งน่าจะเป็นที่พักอาศัยพื้นฐานสำหรับผู้เล่น

ภายในที่พักมีการตกแต่งแบบเรียบง่ายถึงขีดสุด ประกอบด้วยพื้นที่เพียงสองส่วนเท่านั้น คือห้องน้ำและห้องนอน ในห้องนอนมีเพียงเตียงหนึ่งหลังกับโต๊ะทำงานหนึ่งตัว ไม่มีแม้กระทั่งคอมพิวเตอร์ เรียกได้ว่าตอบสนองเพียงความต้องการขั้นพื้นฐานของมนุษย์เท่านั้น ทุกอย่างเป็นสีขาวสะอาดตาจนน่าขนลุก ซึ่งทำให้ผู้อยู่อาศัยรู้สึกอึดอัดไม่น้อย

เบื้องหน้าของเขายังมีประตูบานคู่อีกบานหนึ่ง หลัวซิวเดินตรงไปพลางเปิดมันออกด้วยความคาดหวังว่าจะได้พบกับเมืองหลักอันรุ่งเรืองของผู้เล่น หรือเขตปลอดภัยที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คน

"ซอร์ดอาร์ตออนไลน์ ฉันมาแล้ว"

เขาผลักบานประตูทั้งสองออกอย่างกระตือรือร้น ทอดสายตามองออกไปพร้อมรอยยิ้ม ทว่าในวินาทีต่อมาเขากลับยืนแข็งทื่อเป็นหิน

"เอ่อ... นี่มันอะไรกัน"

ภาพที่เห็นเบื้องนอกคือห้วงจักรวาลและดาราจักรที่กว้างใหญ่ไพศาลหาที่สิ้นสุดมิได้ ประตูที่หลัวซิวเปิดออกมานั้น เปรียบเสมือนจุดแสงเล็กๆ ที่ดูแปลกแยกท่ามกลางความเวิ้งว้างของจักรวาล และตรงหน้าเขาก็มีข้อความแถวหนึ่งลอยเด่นอยู่

"ขณะนี้เกมสยองขวัญกำลังอยู่ในช่วงทดสอบระบบ พื้นที่สาธารณะยังไม่เปิดให้บริการ โปรดรออย่างใจเย็น"

บทที่ 9 โหมดทีมสองคน เอาชีวิตรอดในบ้านผีสิงญี่ปุ่นสิบสองชั่วโมง

เมื่อพื้นที่สาธารณะยังไม่เปิดให้บริการ หลัวซิวจึงทำได้เพียงนั่งเบื่อหน่ายอยู่ในห้องนอนขนาดสิบห้าจุดหกตารางเมตร พลางศึกษาระบบอินเทอร์เฟซของเกมสยองขวัญในห้วงความคิด ส่วนเหตุผลที่เขารู้พื้นที่ภายในห้องนอนอย่างละเอียดไปจนถึงจุดทศนิยมนั้น เป็นเพราะเขาใช้เท้าเดินวัดพื้นที่ด้วยตัวเอง เขาเดินวนไปมาสองรอบเพื่อยืนยันว่าข้อมูลนั้นถูกต้องแม่นยำ

เขาเป็นคนน่าเบื่อได้ถึงขนาดนั้นเชียวละ

เขาใช้เวลาอีกครึ่งชั่วโมงอ่านกฎทั่วไปของเกมสยองขวัญซ้ำไปซ้ำมาถึงสิบสองรอบ จนกระทั่งเริ่มรู้สึกหิวขึ้นมา

ไม่นานนัก หลัวซิวก็พบว่าอาหารเองก็ต้องซื้อหาจากร้านค้าเช่นกัน ร้านค้าภายในเกมแบ่งออกเป็นสองส่วนหลัก ส่วนแรกคือตลาดแลกเปลี่ยนของผู้เล่นซึ่งยังไม่เปิดใช้งาน โดยมีการระบุไว้ชัดเจนว่าในอนาคตผู้เล่นจะสามารถซื้อขายไอเทมกันได้อย่างอิสระตามกลไกราคาตลาด ซึ่งนั่นย่อมหมายถึงโอกาสในการทำกำไรและความเสี่ยงที่จะถูกหลอกลวงมากมาย ตลาดแห่งนี้จะปลดล็อกก็ต่อเมื่อผู้เล่นมีระดับถึงขั้นที่ห้า

ส่วนที่สองคือร้านค้าอย่างเป็นทางการของเกมสยองขวัญ ในปัจจุบันมีสินค้าวางจำหน่ายอยู่น้อยมาก เมื่อกวาดสายตามองดูก็พบเพียงเสื้อผ้าเรียบๆ ของใช้ประจำวัน และอาหาร ทว่ารายการอาหารนั้นกลับมีความหลากหลายและคุณภาพสูงในราคาที่ถูกอย่างเหลือเชื่อ ไม่ว่าจะเป็นอาหารข้างทางหรืออาหารมื้อค่ำสุดหรูหรา ทุกรายการมีราคาคงที่เพียงหนึ่งเหรียญเกมเท่านั้น

"เอาละ งั้นฉันก็ไม่เกรงใจแล้วนะ"

หลัวซิวลองสั่งชุดอาหารจีนตำรับหลวงมาหนึ่งชุด ภายในห้องนอนพลันมีโต๊ะกลมขนาดเล็กที่ปูด้วยผ้าปูโต๊ะสีทองอ่อนปรากฏขึ้นกลางอากาศ บนโต๊ะจัดวางอาหารเย็นสามอย่าง อาหารร้อนห้าอย่าง อาหารจานหลักสองอย่าง ผลไม้รวมหนึ่งถาด และเหล้าหนึ่งกา ชุดอาหารนี้เป็นเพียงการจำลองอาหารตำรับหลวงขนาดหย่อมเท่านั้น แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ถูกจัดจานอย่างประณีตและส่งกลิ่นหอมกรุ่นยั่วน้ำลาย

ข้างจานอาหารยังมีผ้าไหมเนื้อละเอียดที่เขียนชื่ออาหารแต่ละอย่างเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็น ผ้าขี้ริ้วทอดคู่มัจฉา แกะผัดสุรา เนื้อสับเบญจพรรณ และเหล้าอวี้เฉวียนที่ระบุปีบ่มไม่ได้

หลัวซิวกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตาตื่นใจ วินาทีถัดมาเขาก็พุ่งเข้าหาโต๊ะอาหารทันทีและเริ่มสวาปามราวกับพายุหมุน

ในโลกภายนอกนั้น บนสื่อออนไลน์ยอดนิยมอย่างสถานีพี ได้มีการเปิดหมวดหมู่พิเศษสำหรับเกมสยองขวัญขึ้นมาโดยเฉพาะ สาเหตุก็เพียงเพราะเกมสยองขวัญเหนือธรรมชาตินี้ได้รับความนิยมอย่างถล่มทลาย เว็บไซต์ใดก็ตามที่ยังต้องการยอดผู้เข้าชมย่อมไม่อาจปล่อยให้เนื้อหาชิ้นโตนี้หลุดมือไปได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเนื้อหาจากเกมสยองขวัญนั้นไม่มีลิขสิทธิ์ ทุกคนจึงสามารถดาวน์โหลดและใช้งานได้อย่างอิสระ

ในตอนแรกนั้น ทางการพยายามจะเข้ามาควบคุมดูแลเรื่องนี้ เพราะท้ายที่สุดแล้วการที่ผู้คนถูกดึงเข้าสู่เกมอย่างไร้สาเหตุ ต้องใช้ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้ายและอาจถึงแก่ความตายได้ทุกเมื่อ ทว่าคนภายนอกกลับปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนเป็นสิ่งให้ความบันเทิง รับชมเพื่อความสนุกสนาน ซึ่งเป็นเรื่องที่ไร้มนุษยธรรมอย่างยิ่ง

แต่ทว่า เกมสยองขวัญดูเหมือนจะจงใจให้เรื่องราวเหล่านี้แพร่กระจายออกไป การปิดกั้นหรือการลบข้อมูลใดๆ ไม่สามารถแก้ปัญหาได้เลย เว้นแต่จะใช้วิธีตัดสายสัญญาณอินเทอร์เน็ตทิ้งทั้งหมด เมื่อเวลาผ่านไป ทางการจึงจำต้องปล่อยวางและปล่อยให้เป็นไปตามครรลอง

ทว่าในวันนี้ วิดีโอของมือใหม่คนหนึ่งบนสถานีพีจู่ๆ ก็กลายเป็นกระแสโด่งดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว นักอัปโหลดที่เชี่ยวชาญด้านเนื้อหาเกมสยองขวัญได้ปล่อยวิดีโอตัวใหม่ลงในระบบ