ตอนที่ 14 : คางคกพิษต้นไม้พันปี

ตอนที่ 14 : คางคกพิษต้นไม้พันปี

หลังจากทำความเข้าใจถึงความแข็งแกร่งของกันและกันคร่าวๆ แล้ว ทั้งสี่ก็มุ่งหน้าไปยังบริเวณใจกลางป่าล่าวิญญาณ

ทั้งสี่คนเป็นมหาวิญญาจารย์สองวงแหวนหรือไม่ก็ว่าที่มหาวิญญาจารย์ เมื่อรวมพลังกัน พวกเขาก็สามารถรับมือกับสัตว์วิญญาณระดับพันปีได้อย่างสบายๆ

ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขามีอาวุธร้ายแรงอย่างตู๋กูหยาง ซึ่งควบคุมพิษร้ายแรงถึงสิบสามชนิด

สิ่งเดียวที่พวกเขาต้องระวังไม่ใช่สัตว์วิญญาณในป่าล่าวิญญาณ แต่เป็นวิญญาจารย์ที่เป็นมนุษย์ที่มาเพื่อหาวงแหวนวิญญาณต่างหาก

ไม่นาน ทั้งสี่ก็มาถึงบริเวณพื้นที่ลุ่มน้ำระหว่างบริเวณเขตผสมและบริเวณใจกลาง ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของคางคกพิษต้นไม้ นั่นคือ หนองน้ำไม้ตาย

ตู๋กูหยาง ตู๋กูเยี่ยน และฮั่วอู่ ต่างก็ต้องการหาวงแหวนวิญญาณ ความแตกต่างก็คือ ตู๋กูหยางมีเป้าหมายที่ชัดเจนและรู้ตำแหน่งที่แน่นอนของคางคกพิษต้นไม้ ดังนั้น ทั้งสี่จึงตัดสินใจที่จะหาวงแหวนวิญญาณให้กับตู๋กูหยางก่อน ด้วยวิธีนี้ ความแข็งแกร่งของทีมก็จะเพิ่มขึ้น ทำให้ง่ายต่อการหาวงแหวนวิญญาณวงต่อๆ ไป

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สองพี่น้องตระกูลฮั่วไม่รู้ก็คือ ตู๋กูหยางตั้งใจที่จะหาวงแหวนวิญญาณระดับพันปี

"พบเป้าหมายแล้ว!"

ขณะที่ทั้งสี่กำลังค้นหาไปทั่วหนองน้ำไม้ตาย จู่ๆ ฮั่วอู่ก็ร้องขึ้นมาและชี้ไปที่ตอไม้หนาทึบที่อยู่ห่างออกไปห้าสิบเมตร

ในฐานะวิญญาจารย์ ประสาทสัมผัสทั้งห้าของพวกเขาเหนือกว่าคนธรรมดามาก แม้จะอยู่ในระยะห้าสิบเมตร ทั้งสี่ก็สามารถมองเห็นคางคกพิษต้นไม้ที่เกาะอยู่บนตอไม้ได้อย่างชัดเจน

แต่เมื่อมองเพียงแวบเดียว ตู๋กูหยางก็ส่ายหัวและกล่าวว่า:

"ตัวนี้ไม่เอา"

"ทำไมล่ะ? นั่นคือคางคกพิษต้นไม้อายุประมาณเจ็ดร้อยปีเลยนะ เรียกได้ว่าเป็นวงแหวนวิญญาณวงที่สองที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเจ้าเลย"

ฮั่วอู่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจเล็กน้อย

อาจเป็นเพราะตู๋กูป๋อไม่อยู่ ฮั่วอู่จึงกลับมามีท่าทีเหมือนเมื่อก่อน

ตู๋กูหยางก็ไม่ได้โกรธ เพียงแต่พูดอย่างใจเย็นว่า:

"เพราะข้าตั้งใจจะดูดซับวงแหวนวิญญาณคางคกพิษต้นไม้ระดับพันปี"

"วงแหวนวิญญาณพันปี!"

ทันทีที่คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกมา ดวงตาของฮั่วอู่และฮั่วอู๋ซวงก็เบิกกว้าง และความตกใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา

"เจ้าไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม? เจ้ารู้หรือเปล่าว่าขีดจำกัดในการดูดซับวงแหวนวิญญาณวงที่สองคือ 764 ปี? การฝืนดูดซับวงแหวนวิญญาณพันปีจะทำให้ร่างกายของเจ้าระเบิดได้นะ"

"นั่นมันสำหรับคนอื่น อาหยางจะไม่เป็นอะไรแน่นอน"

ก่อนที่ตู๋กูหยางจะได้เอ่ยปาก ตู๋กูเยี่ยนที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาก็พูดแก้ต่างแทนให้

เมื่อดูจากน้ำเสียงของนางแล้ว นางดูเหมือนจะมีความมั่นใจมากกว่าตู๋กูหยางเสียอีก

ตู๋กูหยางอดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดกับฮั่วอู๋ซวงว่า:

"ไม่ต้องห่วง ข้าจะไม่เป็นไร"

เมื่อเห็นตู๋กูหยางมั่นใจเช่นนั้น ฮั่วอู๋ซวงก็รู้สึกหวาดกลัว

แม้เขาจะไม่รู้ว่าความมั่นใจของตู๋กูหยางมาจากไหน แต่ในเมื่ออีกฝ่ายพูดแบบนั้น เขาก็ต้องมั่นใจในการดูดซับวงแหวนวิญญาณพันปีอย่างแน่นอน

ท้ายที่สุดแล้ว คงไม่มีใครเอาชีวิตตัวเองมาล้อเล่นหรอก

"อาหยาง ดูตรงนั้นสิ!"

ตู๋กูเยี่ยนร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ เมื่อมองตามทิศทางที่นิ้วของนางชี้ไป ตู๋กูหยางก็เห็นคางคกตัวหนึ่งที่มีลำตัวสีดำสนิท ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าคางคกพิษต้นไม้ตัวอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด

แม้จะอยู่ห่างออกไปถึงร้อยเมตร ตู๋กูหยางก็ยังสามารถระบุได้ว่ามันคือคางคกพิษต้นไม้ที่มีตบะการบ่มเพาะถึงพันปี

"โชคดีจริงๆ ไม่คิดเลยว่าจะเจอเร็วขนาดนี้"

ดวงตาของตู๋กูหยางเป็นประกาย และเขาก็พูดขึ้นทันทีว่า:

"ฮั่วอู๋ซวง เจ้าไปกับข้า เยี่ยนจื่อ ฮั่วอู่ คอยสนับสนุนจากด้านหลัง"

"โดยเฉพาะเจ้า ฮั่วอู่ เจ้าไม่ใช่วิญญาจารย์สายพิษ และความต้านทานพิษของเจ้าก็ต่ำ ถ้าเจ้าโดนพิษของคางคกพิษต้นไม้เข้า เจ้าอาจจะตายได้ในทันที"

เมื่อได้ยินคำพูดของตู๋กูหยาง แววตาแห่งความหวาดกลัวก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฮั่วอู่

และสีหน้าเพียงเล็กน้อยนี้ก็ถูกตู๋กูเยี่ยนสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน

"จุ๊ๆ กลัวงั้นหรือ? ถ้ากลัวก็หลบอยู่หลังข้าได้นะ"

"เจ้านั่นแหละที่กลัว!"

ฮั่วอู่ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ หลังจากพ่ายแพ้ให้กับตู๋กูเยี่ยน เธอก็สาบานในใจว่าจะต้องเอาคืนให้ได้

การถูกตู๋กูเยี่ยนเยาะเย้ยต่อหน้าต่อตาแบบนี้ เธอจะทนได้อย่างไร?

ตู๋กูหยางเมินเฉยต่อการโต้เถียงระหว่างพวกนาง และหยิบเม็ดยาสีเขียวออกมาจากกำไลของเขา

"นี่คือโอสถชะลอพิษ แม้ว่ามันจะไม่สามารถสลายพิษได้ แต่มันก็สามารถชะลอการออกฤทธิ์ของพิษได้ กลืนมันซะ เจ้าจะได้มีเวลารับการรักษาในภายหลัง"

ฮั่วอู๋ซวงรับโอสถชะลอพิษมาและกลืนลงไปในอึกเดียว

"วิญญาณยุทธ์ของข้าคือมังกรอัคคีเขาเดียว ความแข็งแกร่งและการป้องกันของข้าเหนือกว่าของเจ้า ให้ข้าลุยก่อนก็แล้วกัน"

"ตกลง แต่ระวังตัวด้วยล่ะ ลักษณะที่อันตรายที่สุดของคางคกพิษต้นไม้คือพิษของมัน รองลงมาก็คือความเร็ว"

ตู๋กูหยางเตือนอีกครั้ง ขณะที่พลังวิญญาณในร่างกายของเขาไหลเวียน เกล็ดม่านมรกตก็งอกขึ้นตามผิวหนังของเขา และสำเร็จการครอบครองวิญญาณยุทธ์ในทันที

ในเวลาเดียวกัน ฮั่วอู๋ซวง ฮั่วอู่ และตู๋กูเยี่ยนก็ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของพวกเขาออกมาทีละคน

แม้ว่าจะเป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ร่วมมือกัน แต่ทั้งสี่คนก็เข้าใจบทบาทของตัวเองเป็นอย่างดี

ฮั่วอู๋ซวง ผู้ซึ่งดูน่าเกรงขามและสะดุดตาที่สุด เป็นผู้เปิดฉากโจมตี

วูบ—

วงแหวนวิญญาณวงที่สองของเขาสว่างขึ้น ร่างกายของฮั่วอู๋ซวง ซึ่งขยายใหญ่ขึ้นจากการครอบครองวิญญาณยุทธ์อยู่แล้ว ก็ขยายขนาดขึ้นอีกครั้ง กรงเล็บมังกรขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นที่มือของเขา เกล็ดของเขาส่องประกายเจิดจ้า และเปลวเพลิงอันรุนแรงก็ปะทุขึ้นรอบตัวเขา

ความพิโรธของมังกรทรราช ทักษะวิญญาณเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง เมื่อเปิดใช้งาน คุณสมบัติทั้งหมดของฮั่วอู๋ซวงจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

โฮก!

ฮั่วอู๋ซวงอดไม่ได้ที่จะคำรามออกมา เขาดันตัวด้วยขาและพุ่งไปข้างหน้าราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ และพุ่งเข้าหาคางคกพิษต้นไม้ในทันที

เปลวเพลิงรอบตัวเขาแผ่ความร้อนระอุ ทำให้หนองน้ำโดยรอบระเหยกลายเป็นไอพร้อมกับเสียงฉ่าดังต่อเนื่อง

ในพริบตาเดียว ฮั่วอู๋ซวงก็ไปถึงตัวคางคกพิษต้นไม้

"ตายซะ!"

พร้อมกับเสียงคำราม ฮั่วอู๋ซวงก็ปล่อยหมัดออกไป เปลวเพลิงอันร้อนระอุก่อตัวเป็นรูปร่างคล้ายหัวมังกรเพลิงอย่างเลือนราง

ตู้ม!

พร้อมกับเสียงระเบิดดังสนั่น หมัดของฮั่วอู๋ซวงก็ทำลายตอไม้ที่หนาเท่ากับอ้อมแขนของคนจนแหลกละเอียด และเศษไม้ก็ถูกเปลวไฟเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านในทันที

นี่แสดงให้เห็นว่าพลังหมัดของฮั่วอู๋ซวงนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

แต่ในวินาทีต่อมา สีหน้าของฮั่วอู๋ซวงก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เพราะเขาไม่เห็นร่องรอยของคางคกพิษต้นไม้เลย

"หลบ!"

เสียงของตู๋กูหยางดังขึ้นที่ข้างหูของเขา ฮั่วอู๋ซวงกลิ้งตัวไปบนพื้นแทบจะตามสัญชาตญาณ

ซ่า—

เสียงของกรดที่กัดกร่อนโลหะดังขึ้น แอ่งพิษสีดำปรากฏขึ้นในบริเวณที่ฮั่วอู๋ซวงเพิ่งยืนอยู่เมื่อครู่ ความเป็นพิษอันน่าสะพรึงกลัวของมันได้กัดกร่อนพื้นดินไปเป็นบริเวณกว้าง

เมื่อเห็นเช่นนี้ รูม่านตาของฮั่วอู๋ซวงก็หดแคบลง หากไม่ได้ตู๋กูหยางเตือน แม้เขาจะไม่ตาย เขาก็คงต้องพิการอย่างแน่นอน

ฟุ่บ!

ร่างหนึ่งพุ่งผ่านฮั่วอู๋ซวงไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งเร็วกว่าเขาถึงสามส่วน

เป็นตู๋กูหยางนั่นเอง

สายตาของเขาจับจ้องไปที่คางคกพิษต้นไม้ที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้

คางคกพิษต้นไม้เป็นสัตว์วิญญาณขนาดเล็ก แต่ก็ไม่ควรมองข้ามความแข็งแกร่งอันน่าเกรงขามของมันเพียงเพราะขนาดที่เล็กกะทัดรัดของมัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสิ่งที่ตู๋กูหยางและทีมของเขากำลังเผชิญอยู่นั้นมีตบะการบ่มเพาะถึงพันปี

ทันทีที่ฮั่วอู๋ซวงโจมตี คางคกพิษต้นไม้พันปีตัวนี้ก็คาดเดาการเคลื่อนไหวของเขาไว้แล้ว ในขณะที่พ่นพิษออกมา มันก็กระโดดไปยังตำแหน่งที่ปลอดภัยด้วยเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ตู๋กูหยางคอยจับตามองมันอย่างใกล้ชิด เขาปล่อยหมัดออกไปในจังหวะที่คางคกลงจอดพอดี ซึ่งเป็นจังหวะที่แรงส่งเดิมหมดลงและกำลังใหม่ยังไม่ก่อตัวขึ้น

ปัง!

หมัดเข้าเป้าอย่างจัง และคางคกพิษต้นไม้ก็กระเด็นลอยออกไป

ต้องยอมรับว่าคางคกพิษต้นไม้เป็นสัตว์วิญญาณระดับพันปี และพิษร้ายแรงต่างๆ ของมันก็อาจทำให้สัตว์วิญญาณระดับหมื่นปีต้องหวาดหวั่นได้

เมื่อรวมกับความเร็วอันรวดเร็วของมัน คางคกพิษต้นไม้พันปีตัวนี้ก็เพียงพอที่จะครอบครองป่าล่าวิญญาณได้แล้ว

แต่ท้ายที่สุดแล้ว มันก็เป็นเพียงสัตว์วิญญาณระดับพันปีที่มีร่างกายที่อ่อนแอ ความแข็งแกร่งของมันไม่ได้เทียบเท่ากับสัตว์วิญญาณระดับร้อยปีด้วยซ้ำ

ตอนนี้ตู๋กูหยางได้คว้าโอกาสนั้นไว้แล้ว มันจึงไร้พลังที่จะต่อต้านและกระแทกเข้ากับโคลนที่อยู่ห่างออกไปสิบเมตรอย่างแรง