ตอนที่ 25 : การปรากฏตัวของแมลงต่างดาว!

ตอนที่ 25 : การปรากฏตัวของแมลงต่างดาว!

ฮั่วอวี่ฮ่าวเดินตามนายพรานออกจากเมือง พลางจดจำสภาพแวดล้อมโดยรอบไปตลอดทาง

ด้วยความที่มีวิญญาณยุทธ์เนตรวิญญาณและพลังจิตที่โดดเด่น เขาสามารถจดจำเส้นทางที่เดินผ่านมาได้อย่างชัดเจน ดังนั้น หากเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้น เขาก็สามารถเดินทางกลับเมืองตามเส้นทางที่จำได้

สำหรับนายพรานคนนี้ ฮั่วอวี่ฮ่าวไม่ได้ไว้วางใจเขาอย่างเต็มที่ เขายังคงระแวดระวังชายคนนี้อยู่เงียบๆ มือซ้ายของเขากำอุปกรณ์วิญญาณประเภทป้องกันที่อาจารย์จางให้ไว้อย่างแน่นหนา พร้อมที่จะเปิดใช้งานได้ทุกเมื่อ

ยังไงซะ รู้หน้าไม่รู้ใจ เขาไม่สามารถรับประกันได้ว่านายพรานที่ดูซื่อๆ และซื่อสัตย์คนนี้จะไม่ได้วางแผนฆ่าเขาเพื่อชิงทรัพย์

ทั้งสองคนเดินลึกเข้าไปในป่าทีละนิด ต้นไม้รอบข้างเริ่มหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ และในขณะที่พวกเขากำลังจะเข้าสู่ส่วนลึกของป่า นายพรานก็หยุดเดินกะทันหัน

"นายท่าน ข้างหน้าคือสถานที่ที่สัตว์วิญญาณสีเขียวตัวนั้นปรากฏตัวขอรับ จริงๆ แล้ว ปกติข้าจะไม่เข้ามาลึกขนาดนี้หรอก แต่เพราะช่วงนี้จำนวนสัตว์วิญญาณมันลดลงอย่างน่าประหลาด ข้าก็เลยต้องเสี่ยงเข้ามาลึกขึ้นเพื่อหาเลี้ยงชีพน่ะขอรับ"

"อย่างไรก็ตาม การเดินทางต่อไปข้างหน้ามันค่อนข้างอันตรายนะขอรับ สัตว์วิญญาณร้อยปีจะเริ่มปรากฏตัวให้เห็นแล้ว ความแข็งแกร่งของข้ามีไม่พอ เพราะฉะนั้นข้าคงจะตามท่านไปไม่ได้แล้วล่ะ ถ้าท่านมั่นใจ ท่านก็สามารถไปต่อได้ด้วยตัวเองเลยขอรับ"

"ไม่ต้องหรอก พวกเรากลับกันเถอะ"

ฮั่วอวี่ฮ่าวส่ายหน้าปฏิเสธทันที เขารู้ดีว่าแม้ความแข็งแกร่งของเขาจะพัฒนาขึ้น แต่มันก็ยังคงด้อยกว่าของแมลงต่างดาวอยู่มาก

หากเป็นการเผชิญหน้ากันตรงๆ โดยไม่พึ่งพาอุปกรณ์วิญญาณที่อาจารย์ให้มา ไม่ต้องพูดถึงการเอาชนะแมลงต่างดาวหรอก แค่จะหนีเอาชีวิตรอดก็ยังลำบากเลย

ดังนั้น การมาครั้งนี้ เขาเพียงแค่ต้องการยืนยันขอบเขตการเคลื่อนไหวของแมลงต่างดาว และไม่ได้ต้องการที่จะต่อสู้กับมัน

"ดีเลยขอรับ งั้นข้าจะนำทางท่านกลับเอง นายท่าน"

พูดจบ นายพรานก็หันหลังกลับเพื่อจะนำทาง พาฮั่วอวี่ฮ่าวกลับไป

แต่ก่อนที่ทั้งสองจะได้ขยับตัว ร่างสีเขียวร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาโจมตีอย่างกะทันหัน!

ปัง~

ในวินาทีที่ร่างสีเขียวพุ่งเข้ามาโจมตี ฮั่วอวี่ฮ่าวก็เปิดใช้งานอุปกรณ์วิญญาณประเภทป้องกันทันที และม่านพลังรูปทรงกลมก็ห่อหุ้มเขาและนายพรานเอาไว้

การโจมตีของแมลงต่างดาวปะทะเข้ากับม่านพลัง ก่อให้เกิดระลอกคลื่น แต่ก็ไม่สามารถทำลายม่านพลังลงได้

"นายท่าน ระวังตัวด้วย! มันคือสัตว์วิญญาณสีเขียวตัวนั้นแหละขอรับ!"

ฮั่วอวี่ฮ่าวจ้องเขม็งไปยังสิ่งมีชีวิตสีเขียวเข้มอันน่าขนลุก แตกต่างจากสัตว์วิญญาณทั่วไป แมลงต่างดาวสามารถทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวอย่างสุดขีดได้เพียงแค่ปรายตามอง

เมื่อเห็นว่าการโจมตีไม่ได้ผล แมลงต่างดาวสีเขียวก็ไม่ยอมแพ้และยังคงเดินหน้าโจมตีต่อไป

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้การแน่ ข้าต้องหาทางจัดการกับแมลงต่างดาวตัวนี้ให้ได้!

เนื่องจากมีกันอยู่สองคน การหนีก็คงจะยุ่งยาก ฮั่วอวี่ฮ่าวจึงเลือกที่จะจัดการกับแมลงต่างดาวตรงนี้เลยดีกว่า

ฮั่วอวี่ฮ่าวหยิบปืนลำแสงวิญญาณระดับ 4 และขวดนมพลังวิญญาณระดับ 4 ที่อาจารย์จางเตรียมไว้ให้ออกมา

หลังจากติดตั้งขวดนมพลังวิญญาณเข้ากับปืนลำแสงเสร็จแล้ว ฮั่วอวี่ฮ่าวก็จ้องมองแมลงต่างดาวที่อยู่นอกม่านพลังอย่างระแวดระวัง พร้อมกับสั่งการนายพรานที่อยู่ข้างๆ:

"คุณนายพราน เดี๋ยวข้าจะ..."

ทว่า ก่อนที่ฮั่วอวี่ฮ่าวจะทันได้พูดจบ จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

เสียงแหวกอากาศดังก้องอยู่ภายในม่านพลัง ในวินาทีที่ฮั่วอวี่ฮ่าวสัมผัสได้ถึงอันตราย เขาก็ลงมือตอบสนองในทันที

ร่างกายของเด็กหนุ่มเบี่ยงหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว แต่เขาก็ยังคงช้าไปก้าวหนึ่ง

กรงเล็บแหลมคมอันน่าสะพรึงกลัวแทงทะลุแขนซ้ายของฮั่วอวี่ฮ่าว ความเจ็บปวดแล่นแปลบเข้าสู่สมองของฮั่วอวี่ฮ่าว และร่างกายของเด็กหนุ่มก็สั่นสะท้าน อุปกรณ์วิญญาณในมือซ้ายแทบจะหลุดร่วงจากมือ

ฮั่วอวี่ฮ่าวกัดฟันแน่นและกำอุปกรณ์วิญญาณประเภทป้องกันเอาไว้แน่น แต่ในวินาทีต่อมา แรงมหาศาลอันน่าหวาดผวาก็กระแทกเข้าที่มือซ้ายของเขา

เด็กหนุ่มไม่อาจทนจับอุปกรณ์วิญญาณเอาไว้ได้อีกต่อไป

ในพริบตาที่อุปกรณ์วิญญาณประเภทป้องกันถูกกระแทกจนกระเด็นหลุดมือ ม่านพลังที่ห่อหุ้มตัวเขาก็หายไป จากนั้นอุปกรณ์วิญญาณประเภทป้องกันก็ลอยละลิ่วไปตกอยู่บนพื้นห่างออกไป

ในตอนนี้ ฮั่วอวี่ฮ่าวได้ทิ้งระยะห่างออกมาจากนายพรานแล้ว

แขนซ้ายของเด็กหนุ่มได้รับบาดเจ็บ และเขากำลังถือปืนลำแสงวิญญาณไว้ในมือขวา เผชิญหน้ากับนายพรานและแมลงต่างดาว

หลังจากทิ้งระยะห่างออกมา ฮั่วอวี่ฮ่าวก็มองเห็นสถานการณ์ที่แท้จริงของนายพรานได้อย่างชัดเจน

เขาเห็นว่าแม้ร่างกายของอีกฝ่ายจะยังไม่ได้เปลี่ยนแปลงไป แต่แขนของเขากลับกลายเป็นกรงเล็บแหลมคมที่เหมือนกับของแมลงต่างดาวทุกประการ!

จากนั้น ภายใต้สายตาของฮั่วอวี่ฮ่าว รูปร่างของนายพรานก็เปลี่ยนไปในทันที กลายเป็นแมลงต่างดาวโดยสมบูรณ์!

นายพรานคนนั้นก็ถูกแมลงต่างดาวแปลงกายมาเหมือนกัน แมลงต่างดาวได้ความสามารถในการลอกเลียนแบบกลับคืนมาแล้วจริงๆ!

บ้าเอ๊ย ข้าประมาทศัตรูเกินไป...

เนื่องจากตลอดทางเขาแทบจะไม่พบเบาะแสใดๆ เกี่ยวกับแมลงต่างดาวเลย ฮั่วอวี่ฮ่าวจึงคิดไปเองตามสัญชาตญาณว่าแมลงต่างดาวจะปรากฏตัวขึ้นครั้งละหนึ่งตัวเป็นอย่างมากเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่แมลงต่างดาวตัวแรกปรากฏตัวขึ้น ฮั่วอวี่ฮ่าวจึงลดความระแวดระวังที่มีต่อนายพรานลง

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องพวกนี้ สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้ก็คือการเอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือของแมลงต่างดาวสองตัวนี้ให้ได้

ทว่า สถานการณ์ในตอนนี้กลับไม่เป็นใจให้กับเขาเอาเสียเลย อุปกรณ์วิญญาณประเภทป้องกันของเขาถูกกระแทกจนกระเด็นไปแล้ว และเขาก็ไม่แน่ใจว่าปืนลำแสงวิญญาณในมือจะสามารถสร้างความเสียหายให้กับพวกมันได้อย่างมีประสิทธิภาพหรือไม่...

"ข้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสู้!"

แตกต่างจากครั้งสุดท้ายที่เขาเผชิญหน้ากับแมลงต่างดาว ในครั้งนี้ฮั่วอวี่ฮ่าวมีความสามารถในการต่อสู้กลับแล้ว เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มที่ทำได้แค่วิ่งหนีอีกต่อไป!

"ฟู่~"

ฮั่วอวี่ฮ่าวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เนตรวิญญาณของเขาจ้องเขม็งไปยังแมลงต่างดาวสองตัวตรงหน้า

เห็นได้ชัดว่าแมลงต่างดาวทั้งสองตัวไม่อยากจะรออีกต่อไป พวกมันชูกรงเล็บแหลมคมขึ้นและพุ่งเข้าใส่ฮั่วอวี่ฮ่าวพร้อมกัน

ฮั่วอวี่ฮ่าวเล็งปืนลำแสงวิญญาณในมือไปที่แมลงต่างดาวตัวที่อยู่ใกล้เขาที่สุด ภายใต้การนำทางและการเล็งของวิญญาณยุทธ์ เด็กหนุ่มก็เหนี่ยวไก

ปิ้ว~

ท่อโลหะเรียวยาวพ่นลำแสงสีขาวบริสุทธิ์ออกมา ลำแสงนั้นแหวกอากาศและพุ่งทะลุหัวของหนึ่งในแมลงต่างดาวเข้าอย่างจัง

ลำแสงนั้นไม่สามารถเจาะทะลุหัวของแมลงต่างดาวไปได้ทั้งหมด แต่มันก็ระเบิดจนเกิดเป็นรูขนาดใหญ่ ซึ่งมีของเหลวสีเขียวน่าขยะแขยงไหลทะลักออกมา

การโจมตีจากปืนลำแสงวิญญาณสร้างความเสียหายให้กับแมลงต่างดาวอย่างหนัก แต่มันก็ไม่สามารถสังหารมันได้ในทันที แมลงต่างดาวลากสังขารที่บาดเจ็บสาหัส ดิ้นรนพุ่งเข้าหาฮั่วอวี่ฮ่าวต่อไป

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ถูกสังหารในทันที ฮั่วอวี่ฮ่าวจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยิงอีกนัด

โชคดีที่หลังจากปืนลำแสงวิญญาณนัดนี้ถูกยิงออกไป แมลงต่างดาวที่บาดเจ็บสาหัสก็ล้มตึงลงในที่สุด

อย่างไรก็ตาม ฮั่วอวี่ฮ่าวเพิ่งจะจัดการกับแมลงต่างดาวไปได้เพียงตัวเดียว ยังเหลืออีกตัวหนึ่ง และแมลงต่างดาวตัวนั้นก็มาถึงตัวเขาแล้ว!

กรงเล็บแหลมคมอันน่าสะพรึงกลัว ซึ่งแฝงไปด้วยพละกำลังมหาศาล แทงตรงมายังร่างของฮั่วอวี่ฮ่าว ฮั่วอวี่ฮ่าวที่เตรียมตัวรับมืออยู่แล้ว กลิ้งหลบไปด้านข้างและหลีกเลี่ยงการโจมตีนี้ได้อย่างหวุดหวิด

กรงเล็บแหลมคมเฉี่ยวเอวของเด็กหนุ่มและแทงทะลุอากาศไป แม้ว่ามันจะแค่เฉี่ยว แต่ความเจ็บปวดแสบร้อนก็ยังคงแล่นแปลบเข้าสู่สมองของเด็กหนุ่ม

ฮั่วอวี่ฮ่าวฝืนทนต่อความเจ็บปวด ปรับท่าทางของร่างกายอย่างรวดเร็วและเล็งปากกระบอกปืนลำแสงวิญญาณไปที่แมลงต่างดาว

ปิ้ว, ปิ้ว~

เสียงแหวกอากาศดังขึ้นสองครั้งซ้อน ขณะที่ฮั่วอวี่ฮ่าวยิงปืนลำแสงวิญญาณสองนัดติดต่อกันใส่แมลงต่างดาว

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความเร่งรีบอย่างสุดขีดในครั้งนี้ เขาจึงไม่ได้เล็งไปที่หัว เป็นผลให้แมลงต่างดาวไม่ได้ถูกสังหารอย่างสมบูรณ์

แมลงต่างดาวที่กำลังจะตายกระโจนเข้าใส่ฮั่วอวี่ฮ่าว ร่างกายอันน่าสะพรึงกลัวของมันกระแทกเข้ากับเด็กหนุ่มอย่างแรง

ฮั่วอวี่ฮ่าวถูกกระแทกจนล้มลงกับพื้น ในขณะที่ถูกกระแทก เขาก็ยิงปืนใส่แมลงต่างดาวอีกนัดหนึ่ง หลังจากยิงนัดนั้นไป ปืนลำแสงวิญญาณก็ร่วงหล่นลงด้านข้าง

จากนั้น ก็เห็นแมลงต่างดาวเดินโซเซไปหาฮั่วอวี่ฮ่าวได้สองสามก้าว ก่อนจะล้มตึงลงกับพื้นเสียงดังสนั่น

"แฮ่ก~ แฮ่ก~"

ฮั่วอวี่ฮ่าวหอบหายใจอย่างหนักหน่วง เขาตกอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่สุดๆ แขนซ้ายอาบไปด้วยเลือด ร่างกายเจ็บปวดรวดร้าวอย่างแสนสาหัส และมีเลือดซึมออกมาจากมุมปากเล็กน้อย

"ในที่สุดก็จบสักที"

ฮั่วอวี่ฮ่าวดิ้นรนตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น เขาหยิบเข็มขัดไรเดอร์ออกจากอุปกรณ์วิญญาณมิติและสวมมันเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดในร่างกายก่อน จากนั้นก็หยิบปืนลำแสงวิญญาณที่อยู่ข้างๆ ขึ้นมา

"ข้าไม่คิดเลยว่าแมลงต่างดาวจะสามารถใช้ความสามารถลอกเลียนแบบได้แล้ว ทั้งลอกเลียนแบบรูปร่างหน้าตา พฤติกรรม หรือแม้กระทั่งความทรงจำ... มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!"

ก่อนที่นายพรานจะเผยร่างที่แท้จริงออกมา ฮั่วอวี่ฮ่าวไม่สามารถตรวจจับความผิดปกติใดๆ จากเขาได้เลย!

"ข้าบาดเจ็บค่อนข้างหนัก ข้าต้องรีบกลับแล้ว!"

ฮั่วอวี่ฮ่าวลากสังขารที่บาดเจ็บสาหัส เตรียมที่จะไปเก็บอุปกรณ์วิญญาณประเภทป้องกันที่ถูกกระแทกกระเด็นไป แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ก้าวเดิน จู่ๆ ก็มีเสียงผิดปกติดังมาจากรอบทิศทาง

ต้นไม้รอบๆ สั่นไหวราวกับมีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากกำลังเคลื่อนไหวพร้อมกัน

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ฮั่วอวี่ฮ่าวก็ตกใจสุดขีด และลางสังหรณ์อันเลวร้ายก็ผุดขึ้นมาในใจตามสัญชาตญาณ

และลางสังหรณ์ของเด็กหนุ่มก็ไม่ผิดเพี้ยน สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดได้เกิดขึ้นแล้ว: แมลงต่างดาวเริ่มปรากฏตัวขึ้นอย่างต่อเนื่องในป่ารอบๆ ตัวฮั่วอวี่ฮ่าว

แมลงต่างดาวสีเขียวอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏตัวขึ้นรอบๆ ตัวฮั่วอวี่ฮ่าวทีละตัวๆ จนในที่สุดก็ก่อตัวเป็นวงกลมล้อมรอบฮั่วอวี่ฮ่าวเอาไว้ตรงกลาง