ตอนที่ 18 : ชีวิตในโรงเรียน

ตอนที่ 18 : ชีวิตในโรงเรียน

ห้องเรียนชั้นปีที่หนึ่ง ณ โรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณจักรพรรดิสุริยันจันทรา

ชายคนหนึ่งยืนอยู่บนโพเดียม เขาสวมเครื่องแบบอาจารย์สีดำสนิทขลิบทอง บนสันจมูกสวมแว่นตาอุปกรณ์วิญญาณกรอบบาง เลนส์แว่นส่องประกายแสงจางๆ และตราสัญลักษณ์สีทองบนปกเสื้อก็ดูสะดุดตา

"ขอแนะนำนักเรียนใหม่ ฮั่วอวี่ฮ่าว"

น้ำเสียงของอาจารย์สวมแว่นตานั้นเย็นชาและราบเรียบ ปราศจากความผันผวนใดๆ ทว่ากลับดังก้องชัดเจนในหูของนักเรียนทุกคน

นักเรียนทุกคนในห้องต่างหันไปมองเด็กหนุ่มนัยน์ตาสีฟ้าที่ยืนอยู่ข้างอาจารย์ตามสัญชาตญาณ

เมื่อยืนอยู่ข้างอาจารย์ ฮั่วอวี่ฮ่าวก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และแนะนำตัวสั้นๆ

การที่เด็กหนุ่มเข้ามาร่วมชั้นเรียนในฐานะนักเรียนเทียบโอนเป็นเพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ คั่นจังหวะสำหรับนักเรียนในห้องนี้เท่านั้น

นอกเหนือจากนักเรียนสองสามคนที่ค่อนข้างสนใจฮั่วอวี่ฮ่าวแล้ว คนอื่นๆ ส่วนใหญ่ก็มุ่งความสนใจไปที่การเรียน

แม้แต่ตัวฮั่วอวี่ฮ่าวเองก็ไม่มีข้อยกเว้น หลังจากหาที่นั่งที่เหมาะสมได้แล้ว เด็กหนุ่มก็จดจ่อสมาธิทั้งหมดไปที่บทเรียน

เนื่องจากเขาพลาดการเรียนมาหลายเดือน แม้ว่าเขาจะได้เรียนรู้ความรู้เกี่ยวกับอุปกรณ์วิญญาณมาระหว่างการเดินทางบ้างแล้ว แต่ก็ยังมีบางส่วนที่เขาไม่เข้าใจเมื่อต้องเผชิญกับเนื้อหาที่อาจารย์กำลังสอน

โชคดีที่ฮั่วอวี่ฮ่าวไม่ได้ตื่นตระหนกเพราะเรื่องนี้ เขาเพียงแค่ทำใจให้สงบ ตั้งใจฟังคำบรรยายของอาจารย์พร้อมกับจดบันทึกอย่างขยันขันแข็ง

หลังเลิกเรียน เขารีบรับมือกับเพื่อนร่วมชั้นบางคนที่เข้ามาอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตัวเขา จากนั้นก็รีบวิ่งตามอาจารย์ที่เดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว

"นักเรียนอวี่ฮ่าว เจ้าจะมาถามเรื่องที่ไม่เข้าใจอย่างนั้นหรือ?" อาจารย์จางเอ่ยถาม พลางขยับแว่นตาเบาๆ

"ใช่ครับ อาจารย์จาง และข้าก็มีคำถามอื่นๆ ที่อยากจะถามท่านด้วย"

"มีคำถามหลายข้อเลยหรือ? แต่ตรงนี้ไม่ใช่ที่ที่เหมาะจะอธิบายหรอกนะ ตามข้ามาที่ห้องพักครูสิ"

"ตกลงครับ อาจารย์"

เขาเดินตามอาจารย์ไปที่ห้องพักครูและวางหนังสือเรียนลงบนโต๊ะ

จากนั้น อาจารย์จางหงก็นั่งลงบนเก้าอี้ทำงานของเขา

"บอกคำถามของเจ้ามาสิ นักเรียนฮั่วอวี่ฮ่าว"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮั่วอวี่ฮ่าวก็หยิบยกคำถามที่เขาจดบันทึกไว้ออกมา และอาจารย์จางก็ตอบคำถามเหล่านั้นทีละข้อๆ

หลังจากถามคำถามที่จดไว้จนหมด ฮั่วอวี่ฮ่าวก็ถามอาจารย์ถึงวิธีที่จะตามบทเรียนที่เขาพลาดไปให้ทัน

"วิธีที่ดีที่สุดก็คือให้ข้าช่วยติวให้ แต่เวลาของข้ามีจำกัด ข้าคงไม่มีเวลามาติวให้เจ้ามากนักหรอก เพราะฉะนั้นส่วนใหญ่ก็ต้องขึ้นอยู่กับตัวเจ้าเองแล้ว"

จางหงจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้า เขารู้ข้อมูลเกี่ยวกับฮั่วอวี่ฮ่าวดี ไม่เพียงแต่ครอบครองวิญญาณยุทธ์แห่งร่างกายประเภทสายพลังจิตเท่านั้น แต่พรสวรรค์ด้านอุปกรณ์วิญญาณของเขาก็ค่อนข้างดีทีเดียว

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงยินดีที่จะยื่นมือเข้าช่วยเด็กหนุ่มผู้มีพรสวรรค์คนนี้ แต่เขาก็ไม่สามารถช่วยเหลือได้ตลอดเวลา

จะประสบความสำเร็จได้หรือไม่นั้น ก็ยังคงขึ้นอยู่กับตัวเขาเอง

"ข้าจะแนะนำหนังสือให้เจ้าสักสองสามเล่ม ในนั้นจะอธิบายทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับชั้นปีที่หนึ่ง ซึ่งรวมถึงเนื้อหาที่เจ้าพลาดไปด้วยอย่างแน่นอน"

"ขอบคุณครับ อาจารย์"

"ยังมีคำถามอะไรอีกไหม?"

"มีอีกเรื่องหนึ่งครับ อาจารย์ ข้าขอถามได้ไหมว่า ท่านพอจะรู้เรื่องสถานการณ์ที่บางคนได้รับวงแหวนวิญญาณมาแล้ว แต่กลับไม่สามารถปลดปล่อยทักษะวิญญาณออกมาได้บ้างหรือเปล่า?"

"วงแหวนวิญญาณที่ไม่สามารถปลดปล่อยทักษะวิญญาณได้งั้นหรือ?"

จางหงมองฮั่วอวี่ฮ่าวด้วยความประหลาดใจ

"ใช่ครับ อาจารย์ วิญญาณยุทธ์ของข้าได้รับวงแหวนวิญญาณวงแรกมาแล้ว แต่ข้าก็ไม่เคยสามารถปลดปล่อยทักษะวิญญาณออกมาได้เลย"

"สถานการณ์แบบนี้นับว่าหาได้ยากจริงๆ อย่างไรก็ตาม ข้าไม่ได้ศึกษาเรื่องวงแหวนวิญญาณมากนัก ข้ารู้เพียงแค่บางกรณีพิเศษมากๆ เท่านั้น อย่างเช่นตอนที่วิญญาณยุทธ์กับวงแหวนวิญญาณมีแรงต่อต้านกันมากเกินไป แต่ดันบังเอิญดูดซับสำเร็จ บางครั้งมันก็อาจนำไปสู่ความล้มเหลวในการปลดปล่อยทักษะวิญญาณได้"

อาจารย์จางหยุดไปครู่หนึ่ง พลางจ้องมองเด็กหนุ่มวัยสิบเอ็ดปีตรงหน้าเขา

"ส่วนกรณีอื่นๆ ข้าเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน"

"ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณครับ อาจารย์"

จางหงถอดแว่นตาออก วางมันลงบนโต๊ะ ใช้มือซ้ายนวดคลึงหน้าผาก และกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ:

"ฮั่วอวี่ฮ่าว... ข้าจะเรียกเจ้าว่าอวี่ฮ่าวได้หรือไม่?"

ฮั่วอวี่ฮ่าวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าตอบรับ:

"ได้ครับ อาจารย์จาง"

"อวี่ฮ่าว ข้าดูแฟ้มประวัติของเจ้าแล้ว วงแหวนวิญญาณวงแรกของเจ้าคือวงแหวนวิญญาณสิบปีใช่ไหม?"

"ใช่ครับ อาจารย์จาง"

"เจ้าก็ควรจะเข้าใจอย่างชัดเจนนะว่าทิศทางการวิจัยของโรงเรียนเราคืออุปกรณ์วิญญาณเป็นหลัก แม้แต่ในแง่ของการต่อสู้ มันก็เน้นไปที่อุปกรณ์วิญญาณเป็นหลัก มากกว่าวิญญาณยุทธ์และทักษะวิญญาณ"

จางหงวางมือลง หยิบแว่นตาขึ้นมาสวมกลับเข้าไป ดวงตาสีน้ำตาลคู่หนึ่งมองฮั่วอวี่ฮ่าวอย่างสงบนิ่ง:

"อวี่ฮ่าว พรสวรรค์ของเจ้าดีมาก และเจ้าก็มีความมุ่งมั่นแรงกล้า พูดตามตรง ข้าค่อนข้างชื่นชมเจ้าเลยล่ะ หากเจ้าสามารถรักษาสภาพปัจจุบันนี้ไว้ได้ต่อไป ความสำเร็จในอนาคตของเจ้าในด้านอุปกรณ์วิญญาณจะต้องไม่ต่ำต้อยอย่างแน่นอน"

ฮั่วอวี่ฮ่าวไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่รับฟังอาจารย์จางพูดต่อไปอย่างเงียบๆ

"อวี่ฮ่าว วงแหวนวิญญาณวงแรกของเจ้านั่น ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นเพียงแค่วงแหวนวิญญาณสิบปี เมื่อเจ้าแข็งแกร่งขึ้น เจ้าก็จะได้ครอบครองวงแหวนวิญญาณวงอื่นๆ อีก ถึงแม้จะไม่มีวงแหวนวิญญาณวงนั้น เจ้าก็ยังเป็นเจ้า และอนาคตของเจ้าก็ไม่ได้ถูกกำหนดโดยวงแหวนวิญญาณเพียงวงเดียวหรอกนะ"

"ดังนั้น อวี่ฮ่าว อย่าไปฟูมฟายกับสิ่งที่เสียไปแล้วเลย หากในอนาคตเจ้ายังคงไม่สามารถปลดปล่อยทักษะวิญญาณจากวงแหวนวิญญาณวงแรกได้อีก ก็แค่เมินวงแหวนวิญญาณวงนั้นไปซะเถอะ ชีวิตของเจ้าไม่ได้จำกัดอยู่แค่วงแหวนวิญญาณวงเดียวเสียหน่อย"

จางหงวางมือลงบนไหล่ของฮั่วอวี่ฮ่าวและตบเบาๆ:

"นี่คือทั้งหมดที่อาจารย์สามารถบอกได้ มันเป็นเพียงความเห็นของข้า ข้าไม่รู้หรอกว่าคำพูดเหล่านี้จะส่งผลต่อการพัฒนาของเจ้าอย่างไร และไม่รู้ว่าเจ้ามองหรือคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ยังไง แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เจ้าจะก้าวเดินต่อไปอย่างไรมันก็ขึ้นอยู่กับตัวเจ้าเองทั้งหมด"

"..."

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ฮั่วอวี่ฮ่าวก็โค้งคำนับอาจารย์จางอย่างลึกซึ้ง:

"ขอบพระคุณอาจารย์จางมากครับ สำหรับคำชี้แนะ"

"ข้าก็แค่แบ่งปันความคิดของข้า จะเรียกว่าคำชี้แนะก็คงไม่ได้หรอก"

จางหงโบกมือไปมา น้ำเสียงของเขาราบเรียบ

"เอาล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เจ้าก็กลับไปเถอะ ข้ายังมีธุระต้องจัดการอีก"

"ตกลงครับ ลาก่อนครับ อาจารย์"

ฮั่วอวี่ฮ่าวหันหลังและเดินไปที่ประตูห้องพักครู ทว่าในขณะที่เขากำลังจะผลักประตูออกไป เสียงของอาจารย์จางก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน:

"บ่ายวันศุกร์ ในสถานการณ์ปกติ ข้าไม่มีงานอื่นหรอกนะ"

ฝีเท้าของฮั่วอวี่ฮ่าวชะงักไป จากนั้นเขาก็หันกลับมามองอาจารย์จางที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน

"ขอบพระคุณมากครับ อาจารย์จาง"

สำหรับคำขอบคุณของฮั่วอวี่ฮ่าว จางหงเพียงแค่โบกมือเบาๆ โดยไม่พูดอะไร

เมื่อเห็นเช่นนั้น ฮั่วอวี่ฮ่าวก็ไม่อยู่นานอีกต่อไปและรีบเดินออกจากห้องพักครูไป

หลังจากออกจากห้องพักครู ฮั่วอวี่ฮ่าวก็มุ่งหน้าตรงไปยังห้องสมุดโรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณจักรพรรดิสุริยันจันทรา

"ดูเหมือนเรื่องวงแหวนวิญญาณวงแรกคงต้องพักเอาไว้ก่อน ตอนนี้ข้าควรจะตามบทเรียนที่พลาดไปให้ทันโดยเร็วที่สุด ฝึกฝนพลังวิญญาณของข้า แล้วก็ต้องหาเวลาสำหรับฝึกซ้อมร่างกายด้วย"

แม้ว่าพี่เกราะและคนอื่นๆ จะจากไปแล้ว แต่การฝึกฝนร่างกายที่จำเป็นก็ยังคงต้องทำต่อไป นี่คือสิ่งที่ฮั่วอวี่ฮ่าวกำหนดไว้สำหรับตัวเอง

เขาวางแผนสิ่งที่จะต้องทำในอีกไม่กี่วันข้างหน้าเอาไว้แล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นการเรียนและการฝึกซ้อม โดยแบ่งเวลาส่วนเล็กๆ ไว้สำหรับจัดการธุระส่วนตัว

"เงินที่พี่เกราะและคนอื่นๆ ทิ้งไว้ให้ก็มากพอที่ข้าจะใช้ไปได้อีกสักพัก ช่วงเวลานี้ไม่มีความจำเป็นต้องกังวลเรื่องเงินเลย ข้าแค่ต้องทุ่มเทให้กับการเรียนอย่างเต็มที่ก็พอ!"

เงินที่พี่เกราะทิ้งไว้ให้ช่วยปลดล็อกเวลาว่างส่วนใหญ่ให้กับเด็กหนุ่ม หากไม่มีสิ่งนั้น เวลาสำหรับการฝึกฝนและการเรียนของเขาก็คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกแย่งชิงไปด้วยเรื่องอื่นๆ