ตอนที่ 13 : โรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณจักรพรรดิสุริยันจันทรา

ตอนที่ 13 : โรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณจักรพรรดิสุริยันจันทรา

ในเมืองแห่งหนึ่งภายในจักรวรรดิซิงหลัว

"ข้าต้องบอกเลยนะ เจ้าหนู ว่าก่อนหน้านี้ข้าไม่ทันสังเกตเลย แต่ที่แท้เจ้าก็เป็นเด็กเรียนเก่งนี่เอง"

คนสวมชุดเกราะในห้องพักของโรงแรมเฝ้ามองฮั่วอวี่ฮ่าวที่เพิ่งจะอ่านหนังสือจบไปอีกเล่ม คำพูดของนางเต็มไปด้วยความอิจฉา

วิธีที่เด็กหนุ่มตั้งใจเรียนทำให้นางหวนนึกถึงสมัยเรียนของตัวเอง ตอนที่นางไม่สามารถเรียนรู้ในสิ่งที่ครูสอนได้เลย ไม่ว่าจะพยายามหนักแค่ไหนก็ตาม

ในห้องที่มีนักเรียนสี่สิบสามคน เกรดของนางมักจะคงที่อยู่ระหว่างอันดับที่สามสิบเจ็ดถึงสี่สิบสามเสมอ

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าช่องว่างระหว่างผู้คนมันจะกว้างขนาดนี้ ฮั่วอวี่ฮ่าว เด็กที่ไม่เคยไปโรงเรียนเลย กลับสามารถเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างได้ด้วยการเรียนรู้ด้วยตัวเอง!

แม้ว่าสิ่งที่พวกเขากำลังศึกษามันจะไม่เหมือนกันเป๊ะๆ ก็เถอะ

"อาจเป็นเพราะวิญญาณยุทธ์ของข้าเป็นประเภทสายพลังจิต มันก็เลยง่ายขึ้นสำหรับข้าที่จะเข้าใจความรู้พวกนี้น่ะ"

ฮั่วอวี่ฮ่าวลูบหัวตัวเองตามสัญชาตญาณ แม้ว่าพลังวิญญาณแต่กำเนิดของเขาจะอยู่แค่ระดับหนึ่ง แต่วิญญาณยุทธ์แห่งร่างกายประเภทสายพลังจิตก็มอบข้อได้เปรียบหลายอย่างให้กับเขา

"เฮ้อ เจ้าหนู ข้าล่ะอยากจะมีวิญญาณยุทธ์เนตรวิญญาณบ้างจัง แบบนั้น เวลาสอบ ข้าก็จะได้มองเห็นกระดาษคำตอบของคนข้างๆ ได้อย่างง่ายดาย แล้วก็ไม่ต้องสอบได้ที่โหล่ของห้องทุกครั้งไง"

คนสวมชุดเกราะเอียงคอแหงนมองท้องฟ้า เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮั่วอวี่ฮ่าวก็ทำได้เพียงยิ้มอย่างอ่อนใจ ไม่รู้ว่าจะตอบกลับอย่างไรดี

หลังจากผ่านช่วงเวลาแห่งการฝึกฟื้นฟูสภาพร่างกาย ฮั่วอวี่ฮ่าวก็สามารถถอดเข็มขัดและฝึกซ้อมได้แล้ว

"น่าเสียดายที่เข็มขัดคาบุโตะยังพังอยู่ ข้าก็เลยยังแปลงร่างไม่ได้"

คนสวมชุดเกราะมองดูเข็มขัดบนตัวของฮั่วอวี่ฮ่าว ครั้งหนึ่งนางเคยให้ฮั่วอวี่ฮ่าวลองแปลงร่างดู แต่มันก็ไม่สำเร็จ

"พวกเราทำได้แค่รอไปก่อน แต่ก็ไม่เป็นไร ช่วงเวลานี้เหมาะที่สุดแล้วที่จะช่วยเจ้าสร้างรากฐานให้แข็งแกร่ง ยังไงซะ ถ้าเจ้าพึ่งพาแต่การแปลงร่างเพียงอย่างเดียว เจ้าก็อาจจะเสียเปรียบได้ง่ายๆ"

ขณะที่นางกำลังพูด ประตูห้องพักก็เปิดออก และชายสวมเสื้อโค้ทก็เดินเข้ามา

"น้องชาย กลับมาแล้วเหรอ ได้อะไรคืบหน้าบ้างไหม? ยังไงก็ตาม ฝั่งข้าไม่ได้อะไรเลย"

"..."

"เอาเถอะ ดูเหมือนฝั่งเจ้าก็จะไม่ได้อะไรคืบหน้าเหมือนกันสินะ ถ้าให้ข้าเดานะ เราคงต้องแฝงตัวเข้าไปในขุมกำลังใหญ่ๆ สักแห่งถึงจะหาเบาะแสที่เป็นประโยชน์จริงๆ ได้"

ชายสวมเสื้อโค้ทไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่หยิบแผนที่ทวีปออกมาอย่างเงียบๆ

เมื่อเห็นน้องชายหยิบแผนที่ออกมา คนสวมชุดเกราะก็ชะโงกหน้าเข้าไปดู และแม้แต่ฮั่วอวี่ฮ่าวก็ยังอดไม่ได้ที่จะหันไปมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"น้องชาย ขุมกำลังใหญ่ของประเทศไหนที่เราจะไปกันต่อดี?"

"..."

"พูดตามตรงเลยนะ น้องชาย ข้าแอบรู้สึกว่าสำหรับพวกเรา ที่เป็น 'มารสวรรค์จากนอกโลก' สองคน แถมยังไม่มีวิญญาณยุทธ์อีก การจะแฝงตัวเข้าไปในขุมกำลังใหญ่ๆ พวกนั้นน่ะ มันยากกว่าการบุกโจมตีหรือแม้แต่การทำลายพวกมันซะอีก"

ฮั่วอวี่ฮ่าว: "!"

ฮั่วอวี่ฮ่าวที่นั่งฟังเงียบๆ อยู่ด้านข้างถึงกับเบิกตากว้าง เขาเหลือบมองพี่เกราะด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขารู้สึกว่าเมื่อได้ฟังพี่เกราะพูดแบบนี้แล้ว สำหรับพวกเขาสองคน การทำลายล้างขุมกำลังอันยิ่งใหญ่เหล่านั้น... ดูเหมือนจะไม่ใช่งานยากเลยงั้นเหรอ?

พี่เกราะกับลูกพี่ใหญ่แข็งแกร่งขนาดไหนกันเนี่ย?!

คนสวมชุดเกราะกำลังจดจ่ออยู่กับการคิดว่าจะเลือกขุมกำลังไหนดี นางจึงไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าของฮั่วอวี่ฮ่าว

"ถ้ามันไม่ได้จริงๆ ก็ช่างมันเถอะ คนอย่างพวกเราน่ะพิเศษเกินไปสำหรับโลกใบนี้ แต่ว่า..."

ขณะที่พูด คนสวมชุดเกราะก็หันไปมองฮั่วอวี่ฮ่าวที่อยู่ข้างๆ:

"เจ้าหนู เจ้ายั้งมีโอกาสนะ ยังไงซะ เจ้าก็เป็นคนของโลกใบนี้ และพรสวรรค์ของเจ้าก็ค่อนข้างดีเลยทีเดียว บางทีเจ้าอาจจะสามารถเข้าไปเป็นแกนนำของขุมกำลังใหญ่ๆ บางแห่งได้"

"พี่เกราะ พลังวิญญาณแต่กำเนิดของข้ามีแค่ระดับหนึ่ง พรสวรรค์ของข้าถือว่าไม่ดีหรอก"

"เจ้าหนู ไม่มีใครเกิดมาสมบูรณ์แบบหรอกนะ เจ้าจะมองแต่ข้อเสียของตัวเองไม่ได้ ถึงแม้ว่าพรสวรรค์ในการฝึกฝนของเจ้าจะด้อยกว่าคนอื่นก็จริง แต่พรสวรรค์ในการเรียนรู้ของเจ้าน่ะมันสุดยอดไปเลยนะ"

พี่เกราะลูบหัวฮั่วอวี่ฮ่าวและปลอบโยนเขาต่อ:

"โดยเฉพาะตอนที่เจ้าเรียนรู้ความรู้เกี่ยวกับอุปกรณ์วิญญาณ ข้าเห็นเลยว่าเจ้าเข้าใจมันได้ง่ายดายมาก"

จู่ๆ คนสวมชุดเกราะก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ และมือที่กำลังลูบหัวฮั่วอวี่ฮ่าวอยู่ก็ขยับเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว:

"เจ้าหนู ในเมื่อเจ้ามีพรสวรรค์ด้านอุปกรณ์วิญญาณ ทำไมเจ้าไม่ไปเรียนที่โรงเรียนอุปกรณ์วิญญาณล่ะ? บางทีมันอาจจะเหมาะกับเจ้ามากก็ได้นะ"

"พี่เกราะ ท่านช่วยหยุดมือสักครู่ได้ไหม?"

"ขอโทษที เจ้าหนู ข้าเผลอตัวไปหน่อย"

คนสวมชุดเกราะขอโทษขณะเอามือออกจากหัวของฮั่วอวี่ฮ่าว

ด้วยสภาพผมที่ยุ่งเหยิงจากการถูกลูบหัว ฮั่วอวี่ฮ่าวก้มลงมองหนังสือที่เขาเพิ่งจะอ่านจบไป

"อุปกรณ์วิญญาณงั้นหรือ? บางทีมันอาจจะเหมาะกับข้าจริงๆ ก็ได้นะ"

"ดีมาก งั้นให้เจ้าเลือกโรงเรียนอุปกรณ์วิญญาณที่จะเข้าเรียนเลยก็แล้วกัน ข้าจำได้ว่ามีหนังสือเล่มหนึ่งแนะนำโรงเรียนอุปกรณ์วิญญาณที่สำคัญๆ เอาไว้ด้วย ขอข้าดูก่อนนะ"

คนสวมชุดเกราะหยิบหนังสือที่นางมักจะเปิดอ่านเวลาไม่มีอะไรทำระหว่างการเดินทางออกมา

"ขอข้าหาแป๊บนะ โรงเรียนอุปกรณ์วิญญาณ... เจอแล้ว โรงเรียนที่ได้อันดับหนึ่งก็คือโรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณจักรพรรดิสุริยันจันทราในเมืองหลวงของจักรวรรดิสุริยันจันทรา!"

"โรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณจักรพรรดิสุริยันจันทราของจักรวรรดิสุริยันจันทรางั้นหรือ?"

"ใช่แล้ว ว่ากันว่าเทคโนโลยีอุปกรณ์วิญญาณของจักรวรรดิสุริยันจันทรานั้นก้าวหน้าที่สุด ดังนั้น โรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณจักรพรรดิสุริยันจันทราจึงเป็นสถาบันวิศวกรวิญญาณชั้นนำของทั้งทวีปด้วย"

"แต่โรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณจักรพรรดิสุริยันจันทรามันจะไม่อยู่ไกลจากพวกเราเกินไปหน่อยหรือ?"

ฮั่วอวี่ฮ่าวมองไปที่ตำแหน่งเมืองหลวงของจักรวรรดิสุริยันจันทราบนแผนที่ เมื่อเทียบกับตำแหน่งที่พวกเขากำลังอยู่ในปัจจุบัน คงต้องใช้เวลาไม่น้อยเลยกว่าจะเดินทางไปถึงที่นั่นได้

"เจ้าหนู สวรรค์ไม่เคยปิดตายทุกหนทางหรอกนะ ตราบใดที่เจ้าต้องการจะเดิน เส้นทางก็อยู่ใต้เท้าเจ้านั่นแหละ โรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณจักรพรรดิสุริยันจันทราน่าจะเป็นสถานที่ที่เหมาะให้เจ้าได้เรียนรู้และเติบโต แถมคุณสมบัติของเจ้าก็ตรงตามเงื่อนไขการรับสมัครของพวกเขาครบถ้วนเลย ระยะทางไม่ใช่ปัญหาหรอก ปัญหาอยู่ที่ว่าเจ้ามีความมุ่งมั่นที่จะก้าวต่อไปหรือเปล่าต่างหาก"

คนสวมชุดเกราะปิดหนังสือในมือ ยืนตัวตรง และเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง:

"สหายฮั่วอวี่ฮ่าว อัศวินหมายเลขเจ็ด ตอนนี้องค์กรมีภารกิจสำคัญที่จะมอบหมายให้เจ้า!"

"รับทราบ!"

เมื่อเห็นท่าทีอันเป็นทางการของคนสวมชุดเกราะ ฮั่วอวี่ฮ่าวก็ทำตามโดยไม่รู้ตัว เขายืนตัวตรง เชิดหน้า ยืดอก และแนบมือทั้งสองข้างไว้ข้างลำตัวอย่างแน่นหนา

"องค์กรต้องการให้เจ้าเข้าไปศึกษาในโรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณจักรพรรดิสุริยันจันทรา ตั้งใจเรียน และมุ่งมั่นที่จะแข็งแกร่งขึ้น หากมีเวลาว่าง ก็ให้รวบรวมเบาะแสเกี่ยวกับแมลงต่างดาว และไขความลับของวงแหวนวิญญาณวงแรกของเจ้าด้วย!"

"ตกลง พี่เกราะ!"

"เวลาปฏิบัติงานให้เรียกข้าด้วยตำแหน่ง เรียกข้าว่าผู้บัญชาการซะ!"

"รับทราบ ผู้บัญชาการ!"

"ตอนนี้บอกข้ามาดังๆ สหายฮั่วอวี่ฮ่าว อัศวินหมายเลขเจ็ด เจ้าพร้อมหรือยัง!"

"พร้อมแล้ว ผู้บัญชาการ!"

"ยังไม่ชัดเจนพอ พูดตามข้านะ: อัศวินหมายเลขเจ็ด ฮั่วอวี่ฮ่าว พร้อมปฏิบัติการ!"

"อัศวินหมายเลขเจ็ด ฮั่วอวี่ฮ่าว พร้อมปฏิบัติการ!"

ฮั่วอวี่ฮ่าวตอบกลับเสียงดังลั่น ใบหน้าที่ยังดูอ่อนเยาว์ของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและจริงจัง

"ดีมาก ฮึกเหิมดีจริงๆ!"

เมื่อได้ยินคำตอบของฮั่วอวี่ฮ่าว คนสวมชุดเกราะก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ในขณะที่ชายสวมเสื้อโค้ทที่อยู่ด้านข้างเอาแต่จ้องมองฮั่วอวี่ฮ่าวเงียบๆ ไม่รู้ว่าในใจกำลังคิดอะไรอยู่

ครู่ต่อมา ชายสวมเสื้อโค้ทก็เบือนหน้าหนี เลิกสนใจสองคนนั้นที่กำลังทำตัวไร้สาระ

"ยอดเยี่ยมมาก เจ้าหนู รักษาความมุ่งมั่นนี้เอาไว้นะ อนาคตของเจ้ากำลังรอเจ้าอยู่!"

"รับทราบ ผู้บัญชาการ!"

"อะแฮ่ม นอกเวลางานไม่ต้องใช้ตำแหน่งหรอกนะ"

"ตกลง พี่เกราะ"