บทที่ 8 - จดหมายรักคะแนนเต็ม

บทที่ 8 - จดหมายรักคะแนนเต็ม

[พละกำลัง Lv.10 —> พละกำลัง Lv.12]

[พลังเวท Lv.11 —> พลังเวท Lv.13]

[ป้อมปราการจิตใจ Lv.4 —> ป้อมปราการจิตใจ Lv.5]

หลังจากอัปเกรดค่าสถานะ [พละกำลัง] กับ [พลังเวท] และสกิล [ป้อมปราการจิตใจ] แล้ว แต้ม 1,300 แต้มก็มลายหายไปในพริบตา

"จ่ายเงินน่ะมันง่าย แต่หาเงินนี่สิยากชะมัด..."

ที่ลินน์อัปเกรดพละกำลัง ก็เพื่อให้หมัดของตัวเองหนักขึ้นอีกหน่อย

ส่วนการอัปเกรดพลังเวท จะช่วยเพิ่มจำนวนครั้งและระยะเวลาในการใช้งานสกิลได้

ในโลกแห่งดาบและเวทมนตร์ที่ปลาใหญ่กินปลาเล็กแห่งนี้ พละกำลังและพลังเวทคือสัญลักษณ์ของผู้แข็งแกร่ง

ส่วนเรื่องสกิล ตอนนี้ลินน์มีแค่ [ฝีปากพลิ้วไหว] กับ [ป้อมปราการจิตใจ] ซึ่งไม่ใช่สกิลสายต่อสู้เลยสักนิด

จะบอกว่าไม่มีประโยชน์ก็ไม่ได้ เพราะถ้าไม่มีสองสกิลนี้ เขาคงโดนการ์ลอนทุบตาย หรือโดนเลน่าควบคุม ไม่ก็โดนฟันคอขาดไปแล้ว

ได้แต่บอกว่าชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย รอดมาได้เพราะฝีปากล้วนๆ

"ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปไม่เวิร์กแน่ ต้องหาสกิลต่อสู้มาสักสกิลให้ได้ ไม่ใช่แค่นั้น ฉันยังต้องการแต้ม ต้องการแต้มอีกมหาศาล"

ลินน์คิดคำนวณอย่างละเอียด

สกิลสองอย่างนี้ เป็นรางวัลที่ได้มาตอนที่เทพเจ้ากดติดตามช่องของเขา

ตอนนี้ 'อัครทูตสวรรค์' ได้เข้าสู่ช่องของเขาแล้ว แต่ยังไม่ได้กดติดตาม

ถ้าได้รับการติดตามจาก 'อัครทูตสวรรค์' ก็น่าจะมีความหวังที่จะได้รับสกิลสายต่อสู้มาบ้างใช่ไหม?

ช่องทางอื่นในการรับสกิล... ก็คงเป็นการทำเควสต์ให้สำเร็จล่ะมั้ง?

ลินน์ทำเควสต์หลักระดับ E สำเร็จไปแล้วหนึ่งเควสต์ ได้รับรางวัลมาแค่ 500 แต้มเท่านั้น

จากประสบการณ์การเล่นเกมมาหลายปี รางวัลจากการทำเควสต์จะต้องมีหลากหลายรูปแบบแน่นอน เรื่องนี้พอจะตั้งตารอได้อยู่

ส่วนวิธีหาแต้ม ไม่ว่าจะเป็นการโดเนทจากเทพเจ้า รางวัลจากเควสต์ หรือรางวัลจากการอัปเลเวล ล้วนแต่ทำให้ได้รับแต้มทั้งนั้น

น่าเสียดายที่ไอ้เทพปัญญาอ่อนสององค์อย่าง 'รักแท้ไร้พ่าย' กับ 'บันเทิงยันตาย' มันพึ่งพาไม่ได้เอาซะเลย

ลินน์รู้ดีว่าที่พวกนั้นมากดติดตามเขา ก็แค่เพื่อหาความสนุกใส่ตัวเท่านั้น

"นี่สินะความหมายของการเป็น 'สตรีมเมอร์'..." ลินน์ยิ้มขื่น

เขามีลักษณะพิเศษคือ 'ผู้ทะลุมิติ' กับ 'สตรีมเมอร์' อันแรกเข้าใจง่าย แต่อันหลัง... เขางงเป็นไก่ตาแตกจริงๆ

"หรือว่าจะมีใครจงใจอัญเชิญฉันมาที่โลกนี้? เพื่อให้ฉันกลายเป็นสิ่งที่เรียกว่า 'สตรีมเมอร์' งั้นเหรอ? นอกจากฉันแล้ว ยังจะมี 'ผู้ทะลุมิติ' หรือ 'สตรีมเมอร์' คนอื่นอยู่อีกไหม?"

ยิ่งคิด ลินน์ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองถูกจัดฉากเล่นงาน

แต่เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาจะทำอะไรได้อีกล่ะ?

ทำได้แค่ก้าวเดินอย่างระมัดระวัง ใช้ไพ่ในมือที่มีอยู่ เอาชีวิตรอดและฝ่าฟันออกไปให้ได้เท่านั้น

"คิดไม่ถึงเลยว่าแค่งีบหลับในคาบเลข จะมีความเสี่ยงสูงปรี๊ดขนาดนี้ บัดซบเอ๊ย!"

ความคิดวุ่นวายตีกันยุ่งเหยิงในหัวของลินน์

เปลือกตาของเขาเริ่มหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งปิดสนิทลงในที่สุด...

...

รุ่งเช้าวันถัดมา

เด็กหนุ่มและเด็กสาวบนเตียงเดียวกันลืมตาตื่นขึ้นมาแทบจะพร้อมกัน

ใบหน้ายามหลับใหลของอีกฝ่ายปรากฏแก่สายตาของทั้งคู่

เมื่อคืนตอนจะหลับ ยังหันหลังชนกันอยู่เลย

แต่เช้านี้ตอนตื่น กลับกลายเป็นหันหน้าเข้าหากันซะงั้น

ลินน์ไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน เลน่าเองก็ไม่เคยเจอเหมือนกัน

"เธอล้ำเส้น!" / "นายล้ำเส้น!" ทั้งสองคนพูดขึ้นมาพร้อมกัน

"หา?! เธอนั่นแหละที่ล้ำเส้น!" / "หา?! นายนั่นแหละที่ล้ำเส้น!" ทั้งสองคนพูดประสานเสียงกันอีกครั้ง

ลินน์มีหลักฐานว่าอีกฝ่ายเป็นคนล้ำเส้น!

"เธอเอามือมาพาดตัวฉัน จะว่ายังไงล่ะ? ตามกฎที่เธอตั้งไว้เมื่อคืน ฉันควรจะสับมือเธอทิ้งใช่ไหม?"

เลน่า "..."

เธอรีบชักมือกลับอย่างลุกลี้ลุกลน "นาย... นายเองก็ล้ำเส้นไม่ใช่รึไง?"

"อย่ามามั่ว" ลินน์เถียงอย่างมีเหตุผล "ทั้งมือ เท้า แล้วก็ตัวฉัน นอนอยู่ฝั่งนี้อย่างเรียบร้อย ขอถามท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์หน่อยเถอะ ฉันล้ำเส้นตรงไหนไม่ทราบ?"

"นาย!—" เลน่าชำเลืองมอง "เสื้อผ้านายล้ำเส้นมาฝั่งฉันแล้ว!"

"โอเค ฉันยกเสื้อตัวนี้ให้เธอจัดการเลย จากนั้น เธอก็ยื่นมือซ้ายมาให้ฉันสับซะดีๆ"

"ไอ้บ้าเอ๊ย..." เลน่ากัดฟันกรอด "ฉันเป็นคนนอนดิ้นไม่เป็นโว้ย! นายต้องฉวยโอกาสตอนฉันหลับ จงใจเอามือฉันไปพาดตัวนายแน่ๆ!"

"โฮ่ แถหน้าด้านๆ เลยเหรอ?" ลินน์ยิ้มมุมปาก "ท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์แพ้แล้วพาลรึไง?"

"ระดับสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งเปลวเพลิงอย่างฉันเนี่ยนะจะแพ้แล้วพาล?!" เลน่าหัวเสีย "มือฉันยังต้องเก็บไว้จัดการกับการ์ลอน รอฉันฆ่ามันเสร็จเมื่อไหร่ นายค่อยสับทิ้งก็แล้วกัน!"

ลินน์ "..."

เห็นเลน่าทำหน้าจริงจัง ก็ไม่รู้ว่าเธอพูดจริงหรือกำลังเล่นละครอยู่กันแน่

"เอาแบบนี้แล้วกัน" ลินน์เสนอ "เธอล้ำเส้นหนึ่งครั้ง ฉันจะจดบัญชีไว้ก่อน สมมุตินะ ย้ำว่าแค่สมมุติ สมมุติว่าคืนนี้ฉันบังเอิญล้ำเส้นไปบ้าง ก็ถือว่าเจ๊ากันไป จะได้ไม่ต้องมานั่งสับมือสับเท้ากันให้วุ่นวาย เธอเห็นด้วยไหมล่ะ?"

เลน่าที่เถียงสู้ไม่ได้ ทำได้แค่พยักหน้าตกลง แต่ก็ทำหน้าไม่สบอารมณ์พร้อมเน้นย้ำว่า

"นายอย่าถือโอกาสนี้ จงใจข้ามเส้นมาเชียวนะ"

ลินน์ขมวดคิ้ว "จิ๊ ใครจะไปพิศวาสเธอ"

เลน่า "..."

เธออยากจะฟันลินน์ทิ้งให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยจริงๆ!

[ติ๊ง! เลน่าอยากจะฟันคุณทิ้งจากใจจริง]

ลินน์รู้อยู่แก่ใจ การที่เลน่าไม่คิดจะสับเขาเป็นชิ้นๆ แล้วเอาไปโยนให้หมากิน ก็ถือว่าท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์เมตตาปรานีเขามากแล้ว...

"ลุกขึ้นได้แล้ว"

ลินน์ลงจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟันก่อน

วันนี้พวกเขาจะเริ่มดำเนินแผนการ 'ตัวตึงบ้างาน' กันแล้ว

พยายามทำผลงานให้เตะตาการ์ลอนให้ได้

เพื่อจะได้สิทธิ์เข้าไปเป็นองครักษ์ส่วนตัวของการ์ลอน และดำเนินแผนลอบสังหารในท้ายที่สุด

"เลน่า ฉันมีเรื่องจำเป็นต้องเตือนเธอสักสองข้อ" ลินน์กำชับ "ข้อแรก เธอคืออัศวินสาวจากศาสนจักรที่ถูกการ์ลอนใช้เวทมนตร์ต้องห้ามผนึกพลังเอาไว้ทั้งหมด ห้ามเปิดเผยพลังที่แท้จริงเด็ดขาด ถ้าเผลอทำความแตก ก็ต้องรีบฆ่าปิดปากซะ ห้ามให้มีบุคคลที่สามนอกจากฉันรู้เรื่องของเธอเด็ดขาด"

"เรื่องนั้นไม่ต้องให้นายมาสอนหรอก" เลน่าบอก "ฉันจะสวมบทบาทนี้ให้เนียนที่สุด"

"คำเตือนข้อที่สอง... อย่าลืมนะว่า ตอนนี้เธอเป็นเมียฉัน—"

"ไอ้หน้าด้าน!" เลน่าด่าสวนทันควัน

"เรื่องนี้ฉันซวยกว่าเธออีกนะเว้ย เธอคิดว่าฉันอยากจับฉลากได้เธอรึไง?"

ลินน์อยากจับฉลากได้เมียเป็นสาวหูแมวโว้ย!!!

"จำไว้ นี่ก็เป็นบทบาทที่เธอต้องแสดงเหมือนกัน"

เลน่าเม้มปากยอมรับสภาพ

ตอนแรกเธอคิดว่าตัวเองมียาเสน่ห์เชื่อฟังอยู่ในมือ ใครจะจับได้เธอก็ไม่สนทั้งนั้น

ที่บัดซบก็คือ ยาเสน่ห์เชื่อฟังมันดันใช้ไม่ได้ผลกับไอ้เวรลินน์นี่สิ!

ต่อให้เลน่าจะโมโหจนฟันแทบหักก็เปล่าประโยชน์ ทำได้แค่ยอมรับความจริงเท่านั้น

รอจนเลน่าจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ลินน์ก็โบกมือเรียก พร้อมกับเตือนว่า

"ควงแขนฉันสิ จะได้ออกไปหาข้าวเช้ากินกันที่ถนน"

เลน่าทำหน้าฝืนใจ "จำเป็นต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ?"

"วันนี้เป็นวันแรก จำเป็นต้องทำ วันหลังค่อยว่ากันอีกที"

"ก็ได้..." เลน่ายอมเดินเข้ามาควงแขนลินน์อย่างว่าง่าย

พอทั้งสองเดินออกจากประตู ก็ดูเหมือนสามีภรรยาที่รักใคร่กลมเกลียวกันดี

"นายอย่ามีความคิดบ้าๆ บอๆ กับฉันเชียวนะ" เลน่ากระซิบเสียงต่ำ "เราแค่เล่นละครตบตากันเท่านั้น"

"อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย" ลินน์กระซิบตอบ "สเปกฉันคือสาวหูแมวเว้ย!"

เลน่า "..."

[ติ๊ง! เลน่าแอบด่าว่าคุณเป็นไอ้โรคจิต มนุษย์บ้าอะไรชอบสาวหูแมว ไอ้โรคจิตเอ๊ย!]

ปล่อยให้เลน่าคิดไปเถอะ

ลินน์สนใจเรื่องอื่นมากกว่า

'รักแท้ไร้พ่าย' ควรจะแสดงปฏิกิริยาอะไรบ้างแล้วสิ?

และก็เป็นไปตามคาด

[ติ๊ง! เมื่อเห็นพวกคุณควงแขนกันออกไปเดินโชว์ความหวานสาดอาหารหมาแต่เช้า 'รักแท้ไร้พ่าย' ก็บอกว่าอาหารหมามื้อนี้อร่อยมาก เพื่อเป็นการตอบแทน พระองค์ได้ส่งไอเทม 'จดหมายรักคะแนนเต็ม' ให้กับคุณ]

เอาล่ะสิ—

ลินน์ถึงกับประหลาดใจเล็กน้อย

นอกจากโดเนทแต้มแล้ว ยังส่ง 'ของขวัญ' ให้ได้ด้วย นี่มันสตรีมเมอร์ชัดๆ เลยนี่หว่า?!

แต่ไอ้ 'จดหมายรักคะแนนเต็ม' นี่... มันคือไอเทมอะไรฟะ???

[จบแล้ว]