ตอนที่ 85 ประตูด่านทั้ง 8

"ที่นี่คือ?"

เมื่อเห็นท้องมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ที่จู่ๆก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเธอ ยามาโตะก็ดูสับสนเล็กน้อย

“เธอไม่ได้บอกงั้นหรอว่า เธอต้องการเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อเอาชนะไคโดน่ะ ดังนั้นฉันจึงพาเธอมาที่นี่”

หลี่ฟานดึงชุดฝึกหนังสีเขียวที่รัดแน่นออกมาจากคลังสมบัติบาบิโลน แล้วโยนมันเข้าไปในมือของยามาโตะ

“การฝึกฝนที่นี่เป็นเวลาสองปี ก็จะเท่ากับเวลาสองวินาทีที่โลกภายนอก”

“ใช้ประโยชน์จากช่วงเวลานี้ ฉันจะฝึกฝนเธอให้หนักที่สุด ดังนั้นเธอก็ควรจะเตรียมตัวเอาไว้ให้ดี”

ในเวลาเดียวกัน หลี่ฟานก็รู้สึกขอบคุณมากสำหรับอายุขัย 100 ปีที่เขาได้รับก่อนหน้านี้จากรายการทองคำ

หากไม่ใช่เพราะอายุขัย 100 ปี หลี่ฟานก็คงไม่เต็มใจเท่าไหร่นักที่จะใช้เวลาสองปีในชีวิตของเขา เพื่อนำลูกศิษย์ทุกคนมาฝึกในห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลาแห่งนี้

หลังจากที่ได้ยินคำอธิบายของหลี่ฟาน ดวงตาของยามาโตะเบิกกว้างขึ้นมาทันทีด้วยความประหลาดใจ

“มันมีห้องแบบนี้อยู่ด้วยงั้นหรอ!”

“หลังจากที่ฉันออกไปแล้ว ฉันก็จะสามารถมีหลังที่สามารถปราบไคโด ไอ้สารเลวนั่นได้!”

เมื่อรู้ว่าไคโดอยากจะระเบิดตัวเธอจริงๆ ยามาโตะก็ไม่สามารถเรียกไคโดว่าเป็นพ่อของเธอได้อีกต่อไป

“แม้ว่าฉันจะไม่อยากทำลายความตั้งใจของเธอนัก แต่ฉันก็คิดว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งของเธอขึ้นเพื่อเอาชนะไคโดให้ได้ในสองปีนี้” หลี่ฟานพับแขนเสื้อขึ้นพร้อมกับส่ายหัว

“แม้ว่าพรสวรรค์ของเธอจะดีมาก แต่เธอก็อย่าคิดที่ว่าเธอจะสามารถเพิ่มความแข็งแกร่ง เพื่อเอาชนะไคโดได้อย่างรวดเร็ว”

“ฉันเองก็หวังว่าเธอสามารถขับไล่ไคโดออกไปจากวาโนะคุนิให้ได้เร็วที่สุด และนำพาวาโนะคุนิกลับคืนมา”

‘ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่มีวันได้โรงฝึกแห่งต่อไป’ หลี่ฟานคิดในใจ

“ถ้าเป็นแบบนั้น มันก็ไม่เป็นไรที่จะอยู่ที่นี่อีกสักสองสามปี” ยามาโตะโต้ตอบ

“เธอคิดง่ายเกอนไป หลังจากผ่านไปสองปีมันก็ถึงจำกัดของเธอในการอยู่ที่นี่แล้ว” หลี่ฟานโบกมือ

“เอาล่ะ ไม่ต้องมาเสียเวลาแล้ว รีบไปเปลี่ยนชุดฝึกซะ”

“หลังจากนั้น ฉันจะทดสอบความแข็งแกร่งของเธอก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเริ่มสอนเธอจากตรงไหน”

ยามาโตะมองลงไปที่ชุดฝึกรัดรูปหนังสีเขียวที่หลี่ฟานยื่นให้เธอ และมุมปากของเธอก็กระตุกเบาๆ

“หลี่ฟาน ฉันไม่ต้องใส่ชุดนี่ได้รึเปล่า ตอนนี้ฉันคิดว่าชุดที่ฉันใส่อยู่ก็สบายดีอยู่แล้วนะ”

แม้ว่ายามาโตะเธอจะมีแนวคิดแบบเปิด แต่มันก็มีคนหลายคนที่ไม่สามารถยอมรับชุดฝึกแบบ ‘ล็อค ลี’ ได้อยู่มาก และยามาโตะก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย

“เธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไรกัน!” ใบหน้าของหลี่ฟานดูจริงจังขึ้นมาทันที

“วิชาที่ฉันวางแผนจะสอนเธอหลังจากนี้ มันเป็นสุดยอดวิชากระบวนท่าที่มีชื่อว่า [ ประตูด่านทั้ง 8 ]”

“ผู้ที่ฝึกฝนทักษะวิชากระบวนท่านี้ทุกคน ล้วนได้รับการฝึกฝนภายใต้ชุดฝึกนี้ทั้งสิ้น”

“การสวมชุดฝึกนี้จะทำให้เธอสามารถฝึกฝนได้เร็วยิ่งขึ้น”

หลี่ฟานเชี่ยวชาญทักษะทางกายภาพมากมาย รวมถึงวิชากระบวนท่าที่ยอดเยี่ยมด้วย

อย่างไรก็ตาม ในมุมมองของหลี่ฟาน การฝึก [ ประตูด่านทั้ง 8 ] โดยใช้ทักษะทางกายที่แข็งแกร่งนั้นสามารถเป็นไปได้ และยามาโตะที่มีระดับความแข็งแกร่งทางร่ายกายที่แข็งแกร่งมากนั้น ก็สามารถฝึกฝนวิชานี้ได้

ยิ่งไปกว่านั้น การฝึก [ ประตูด่านทั้ง 8 ] ของหลี่ฟาน แม้ว่าจะไม่มีจักระก็สามารถฝึกฝนมันได้

"จริงหรอ?" ยามาโตะไม่สามารถทำให้ดวงตาของเเธอสว่างขึ้นมาได้เลย เมื่อได้ยินว่าเธอสามารถฝึกฝนได้เร็วยิ่งขึ้น ด้วยการสวมชุดแบบนี้

“หลี่ฟาน คุณเคยฝึก [ ประตูด่านทั้ง 8 ] นี้มาก่อนใช่ไหม?”

“เพราะว่าพรสวรรค์ของฉันมันมีมากเกินไป ดังนั้นฉันจึงเรียนรู้มันได้ทันที” หลี่ฟานพูดอย่างเคร่งขรึม ราวกับว่าสิ่งต่างๆที่เขาพูดอกมานั้นเป็นเรื่องจริงทั้งหมด

อันที่จริงหลี่ฟานได้เรียนรู้วิชา [ ประตูด่านทั้ง 8 ] ผ่านการลงชื่อเข้าใช้จากระบบโดยตรง และไม่มีขั้นตอนการฝึกใดๆเลยทั้งสิ้น

นอกจากนี้ หากต้องการให้หลี่ฟานสวมชุดหนังสีเขียวที่ได้รับจากการลงชื่อเข้าใช้จริงๆละก็ หลี่ฟานก็คงจะไม่เต็มใจล้านเปอร์เซ็น

แต่การให้คนอื่นใส่ชุดนี้นั้น มันก็เป็นความคิดที่ไม่เลวเลยสักนิด...

หลี่ฟานมุ่งมั่นที่จะให้ยามาโตะสวมชุดนี้โดยไม่ยึดติดกับอารมณ์ที่สูญเสียเปล่าของเขา

“โอเค รีบๆสวมชุดนี้ได้แล้ว อย่าเสียเวลาฝึกซ้อมไปโดยเปล่าประโยชน์” เพื่อป้องกันไม่ให้ยามาโตะมีเวลาคิดมาก หลี่ฟานจึงหันหลังกลับและพูดขึ้นมาทันที

“ฉันจะไม่ดูเธอเปลี่ยนเสื้อผ้าหรอก เร็วเข้า!”

ยามาโตะเหลือบมองที่ลี่ฟาน จากนั้นเธอมองไปที่ชุดหนังสีเขียวที่อยู่มือ เธอกัดฟัน และขว้างกระบองที่อยู่ในมือของเธอออกไป และรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที

“ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว มาเริ่มฝึกกันได้แล้วหลี่ฟาน!”

เกือบหนึ่งนาทีต่อมา เสียงของยามาโตะก็ดังเข้ามาในหูของหลี่ฟาน

“ดีมาก มันเป็นแค่เสื้อผ้าชุดหนึ่งเท่านั้น เธอก็อย่าไปคิดมากกับมันนักเลย” หลี่ฟานพูดขณะหันกลับมา

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นยามาโตะที่สวมชุดหนังสีเขียวที่รัดรูปอยู่จริงๆ หลี่ฟานก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกตะลึงขึ้นมา

“เกิดอะไรขึ้น มันมีอะไรแปลกๆเกี่ยวกับร่างกายของฉันงั้นหรอ” ยามาโตะมองชุดที่เธอใส่อยู่อย่างแปลกใจ

“มันเป็นเพราะว่าชุดนี้มันคับเกินไปหรือเปล่า ฉันเลยรู้สึกอึดอัดที่หน้าอก”

“แค่ก แค่ก แค่ก! ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่คิดว่าเธอค่อนข้างเป็นผู้หญิงในการสวมชุดแบบนี้น่ะ” หลี่ฟานไอสามครั้งก่อนที่จะรีบพูดออกมา

“ตอนนี้พวกเราก็เตรียมพร้อมกันเสร็จแล้ว มาเริ่มกันเลย โจมตีฉันด้วยการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเธอ และเธอต้องโจมตีฉันด้วยความตั้งใจที่จะฆ่าฉันด้วย”

‘แน่นอนว่าผู้ชายไม่ควรใส่ชุดหนังสีเขียวนี้ เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงเหมาะสมกว่ามาก’ มองดูชุดรัดรูปสีเขียวที่เกือบจะพอดีกับร่างกายของยามาโตะ หลี่ฟานก็ถอนหายใจในใจ

“ฉันไม่ต้องการอะไรที่ดูเป็นผู้หญิง” ทันใดนั้นยามาโตะก็เร่งความเร็วไปที่หลี่ฟาน และกระบองที่อยู่ในมือของเธอก็ส่องประกายออกมา

“อัสนีแปดทิศ!”

*ตู้ม!

…