ตอนที่ 13 ความคิดของกองทัพเรือ

 — [ อันดับวิชาดาบ ] อันดับที่ 4 [ นางแอ่นหวนกลับ ] ผู้ใช้ หลี่ฟาน —

 — เป็นวิชาดาบที่สร้างดาบโค้งที่เป็นคลื่นด้วยการฟันออกไปถึงสามครั้ง ในทุกๆมุมพร้อมกันภายในเสี้ยววินาที ผู้ที่โดนการโจมตีนี้ไปอาจจะไม่สามารถโต้กลับได้ แม้แต่ห้วงมิติเวลาก็สามารถถูกฟันได้ด้วยวิชาดาบนี้!

 วิชาดาบนี้พัฒนาขึ้นเพื่อฟาดฟันนกนางแอ่นที่บินอยู่กลางอากาศ ดังนั้นวิชานี้จึงได้ชื่อว่า [ นางแอ่นหวนกลับ ] ซึ่งเป็นวิชาดาบที่ใช้ในการเข่นฆ่า —

เมื่อเห็นชื่อของหลี่ฟานปรากฎขึ้นมาในรายการอีกครั้ง มหาอำนาจของโลกก็อดไม่ได้ที่จะจริงจังขึ้นมา และจ้องมองไปที่รายชื่อทองคำอย่างจริงจัง

การที่จะอยู่ในรายชื่อสองครั้งติดต่อกันก็เป็นข้อพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า วิชาดาบทั้งสองแบบนั้นแข็งแกร่งกว่าวิชาดาบของนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอย่างตาเหยี่ยว และคนที่สามารถบรรลุถึงระดับนี้ได้ จะไม่ดึงดูดความสนใจของโลกได้อย่างไรโดยเฉพาะนักดาบ

[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: วิชาดาบที่พัฒนาขึ้นเพื่อฟาดฟันนกนางแอ่น? มันมีวิชาดาบที่สามารถพัฒนาขึ้นโดยการฆ่านกนางแอ่นอยู่ด้วยงั้นหรอ? แล้ววิชานี้มันจะแข็งแกร่งจริงๆรึเปล่าเนี่ย? ]

[ราชานรก เรย์ลี่: จนถึงตอนนี้ นายยังคิดว่ารายการทองคำเป็นเรื่องโกหกรึเปล่าล่ะ? วิชาดาบทุกอันที่นักดาบทุกคนแสดงออกมาในรายการได้รับการประเมินอย่างเป็นกลาง ดังนั้นฉันคิดว่า นางแอ่นหวนกลับจะต้องมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองอย่างแน่นอน ]

[โมโมะอุซางิ กิออน: เป็นวิชาดาบที่ใช้ต่อสู้กับผู้คนงั้นหรอ ไม่สิ หรือว่านี่คือวิชาดาบที่ใช้ในการฆ่าคนโดยเฉพาะ? ]

[ผมแดง แชงค์: ฮ่าฮาๆ ดูนั่นสิ การสาธิตได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ]

ในภาพ มีนกนางแอ่นตัวหนึ่งกำลังบินวนอยู่ที่ระดับความสูงต่ำอย่างสมดุล อย่างไรก็ตาม ผู้คนไม่ได้ให้ความสนใจกับนกนางแอ่นตัวนี้มากนัก พวกเขากำลังมองดูหลี่ฟานที่กำลังยืนหลับตาอยู่บนพื้นราบอยู่ต่างหาก

ในเวลานี้หลี่ฟานกำลังถือดาบยาวที่มีความยาวเกือบ 1.5 เมตรอยู่ในมือ

ราวกับว่ารู้สึกถึงการมาถึงของนกนางแอ่น หลี่ฟานก็ได้ลืมตาขึ้น เขาก้าวถอยหลังด้วยขาขวาของเขา ร่างกายของเขาได้ย่อตัวลง และยืดดาบออกไปในแนวนอนด้วยมือทั้งสองข้าง

“นกนางแอ่นเอ๋ย จงเป็นพยานด้วยดาบเล่มนี้!”

“นางแอ่นหวนกลับ!!!”

หลี่ฟานฟันดาบออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และในขณะเดียวกันฟลี่ฟานก็ได้สร้างคลื่นดาบสีม่วงขึ้นมาในการฟันแต่ล่ะครั้ง ทำให้เกิดคลื่นดาบสีม่วงทั้งสามคลื่น และในเสี้ยววินาทีนั้น…

การโจมตีที่รุนแรงและแม่นยำก็ได้ไหลผ่านร่างของนกนางแอ่นไปทันที

เมื่อเห็นฉากนี้ ดวงตาของมิฮอว์คก็เบิกกว้าง และทันใดนั้นเขาก็จับด้ามดาบในมือของเขาจนแน่น

ในเวลาเดียวกัน นักดาบที่มีชื่อเสียงต่างๆบนโลกเช่น วิสต้า , เรย์ลี่ , แชงค์ , ชิกิ , ชิริว และอื่นๆ ต่างก็จับด้ามดาบของตัวเองโดยไม่ได้ตั้งใจอย่างรวดเร็วเช่นกัน

ผ่านไปชั่วขณะหนึ่ง ข้อความในรายการทองคำก็หยุดนิ่งไป

[นามิ: เอ่อ ทำไมทุกคนถึงไม่คุยกันต่อล่ะ? หรือว่ากำลังเกรงกลัวอาจารย์อยู่งั้นหรอ? ]

[โมโมะอุซางิ กิออน: คุณนามิ นี่คือหลี่ฟาน อาจารย์สอนดาบของคุณใช่ไหม? คุณบอกพวกเราได้ไหมว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน ]

[นามิ: ห๊ะ? ฉันไม่ได้บอกว่าเขาเป็นอาจารย์ของฉันไปแล้วงั้นหรอ และคุณต้องการอะไรถึงมาถามตำแหน่งของเขาจากฉันกัน? ]

[โมโมะอุซางิ กิออน: ใช่แล้ว เราคิดว่าวิชาดาบของคุณหลี่ฟานนั้นทรงพลังมาก แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าความแข็งแกร่งของตาเหยี่ยว มิฮอว์ค ไปถึงไหนแล้ว แต่ในแง่ของความปราดเปรียวด้านวิชาดาบ อาจารย์ของคุณเหนือกว่าตาเหยี่ยวมาก

โดยเฉพาะวิชาดาบนี้ หากมีความแข็งแกร่งเท่ากัน คงมีไม่กี่คนที่จะสามารถหลบมันได้ เราจึงอยากจะเชิญคุณหลี่ฟานให้มาเป็นครูสอนดาบของกองทัพเรือ ]

[โมโมะอุซางิ กิออน: คุณหลี่ฟานคุณเห็นข้อความของฉันไหม? ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากให้คุณช่วยมาเป็นครูสอนวิชาดาบของกองทัพเรือจริงๆ เราสัญญาว่าจะให้การต้อนรับที่ดีที่สุดแก่คุณ ]

แม้ว่าวิชาดาบ [ นางแอ่นหวนกลับ ] จะไม่มีพลังทำลายล้างที่มากมาย แต่กิออนซึ่งเป็นนักดาบก็เข้าใจดีว่า เมื่อเธอต้องเผชิญหน้ากับวิชาดาบนี้ เธอจะไม่มีทางที่จะมีชีวิตรอดกลับมาได้เลย

ในขณะที่หลี่ฟานเหวี่ยงดาบของเขา แม้กระทั่งในหน้าจอ กิออนก็รู้สึกได้ว่าปลายดาบกำลังทะลุผ่านลำคอของเธอ

กิออนรู้สึกว่าตัวเธอในตอนนี้มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหลีกเลี่ยงวิชาดาบนี้ไปได้ บางทีเธออาจจะเลือกใช้วิธีการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดของเธอ เช่นฮาคิเกราะ

แม้แต่เซ็นโกคุก็ยังรู้สึกถึงปัญหาของวิชาดาบนี้ ในขณะที่เขากำลังประหลาดใจกับทักษะดาบของหลี่ฟาน เขาก็ได้ขอให้กิออนส่งคำเชิญทันที

“หึ น่าสนใจ” ในโรงฝึก เมื่อเห็นว่ากองทัพเรือต้องการจะรับสมัครตัวเอง หลี่ฟานก็อดที่จะเปิดปากของเขาขึ้นมาไม่ได้

“ความคิดนั้นค่อนข้างดี แต่ฉันจะไม่ยอมรับลูกศิษย์ง่ายๆ”

นอกจากข้อจำกัดของระบบแล้ว หลี่ฟานจะไม่ยอมรับคนที่เขาไม่ถูกใจในการรับเป็นศิษย์

สำหรับโรงฝึกที่ระบบจัดให้ โรงฝึกแต่ล่ะแห่งสามารถรับลูกศิษย์ได้เพียงคนเดียวเท่านั้น

ตอนนี้หลี่ฟานมีโรงฝึกเพียงแห่งเดียว ดังนั้นเขาจึงมีเพียงนามิคนเดียวเท่านั้นที่เป็นลูกศิษย์ของเขา

และเมื่อนามิได้หมู่บ้านและเกาะของเธอกลับคืนมา มันก็จะปลดล็อกโรงฝึกใหม่ จากนั้นหลี่ฟานก็จะสามารถรับสมัครลูกศิษย์คนใหม่ได้

[หลี่ฟาน: ไม่ต้องถามว่าฉันอยู่ที่ไหน ฉันไม่ต้องการรับลูกศิษย์ของฉันตามใจชอบ ]

…