ตอนที่ 12 วิชาดาบที่เหนือกว่า

คำพูดของมิฮอว์คทำให้นักดาบทุกคนทั่วโลกต่างตกตะลึง

เพราะถ้าคำพูดของมิฮอว์คเป็นความจริง เป็นไปได้มากว่านักดาบที่เก่งที่สุดในโลกอาจจะไม่ใช่มิฮอว์คแต่เป็นคนอื่น

แม้ว่า [ อันดับวิชาดาบ ] จะแข่งขันกันเพื่อศักยภาพของนักดาบในปัจจุบันไม่ใช่ความแข็งแกร่งทั้งหมดของนักดาบเอง

แต่ด้วยวิชาดาบที่มีอันดับสูงกว่ามิฮอว์ค เขาคนนั้นจะอ่อนแอกว่าได้ยังไง

แม้ว่าเขาคนนั้นจะอ่อนแอกว่ามิฮอว์คในตอนนี้ แต่ก็มีความเป็นไปได้สูงที่เขาคนนั้นจะแซงหน้ามิฮอว์คในอนาคต

สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าสำหรับนักดาบบนโลกก็คือ [ อันดับวิชาดาบ ] ได้ประการประกาศอันดับวิชาดาบของมิฮอว์คให้อยู่ในอันดับที่หกเท่านั้น

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ มีวิชาดาบห้าวิชา อาจจะมีเจ้าของหลายคน ที่มีวิชาดาบเหนือกว่ามิฮอว์ค

หรือถ้าให้คิดอีกแบบหนึ่งก็คือ… มีใครบางคนนอกจากมิฮอว์คครอบครองอันดับที่มากกว่าหนึ่งอยู่ด้วย!

และมันก็ช่างเป็นเรื่องที่ไม่น่าเป็นไปได้เลยจริงๆ!

“จะมีนักดาบแบบนั้นอยู่รึเปล่านะ? เป็นไปได้ไหมว่าคนที่ฉันต้องการท้าทายไม่ใช่ตาเหยี่ยว!” โซโลเปิดปากของเขาด้วยความประหลาดใจ

"น่าสนใจ" มิฮอว์คยิ้มมุมปาก เขามองนามิที่ยืนอยู่ไม่ไกลและพึมพำด้วยเสียงต่ำๆ “จะเป็นนักดาบที่เด็กผู้หญิงคนนี้บอกรึเปล่านะ…”

แม้ว่าชื่อหลี่ฟานจะอยู่ในรายชื่อร่วมกันกับนามิ แต่จู่ๆ มิฮอว์คก็รู้สึกได้ว่าอันดับที่เหลืออยู่อีกห้าอันดับนั้น จะปรากฏขึ้นอีกครั้งในชื่อของหลี่ฟาน

— [ อันดับวิชาดาบ ] อันดับที่ 5 [ ปราณอัสนี กระบวนที่ 7 : เทพสายฟ้าโฮโนะอิคาซึจิ ]  ผู้ใช้ หลี่ฟาน , นามิ — 

— การฟันดาบจะทำให้เกิดเป็นมังกรสายฟ้าสีเหลืองที่โจมตีใส่ศัตรูด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายฟ้าฟาดความเร็วเทพ เป็นการโจมตีที่พุ่งเข้าไปตัดคอศัตรูด้วยความเร็วที่สูงมากจนทำให้อากาศโดยรอบเกิดการเผ้าไหม้ และแม้แต่ฮาคิสังเกตุก็อาจจะมองตามความเร็วของการโจมตีนี้ไม่ทัน — 

ในรายการทองคำชื่อของหลี่ฟานปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ในภาพหลี่ฟานจับด้ามดาบไว้ในมือแล้วก้มตัวไปข้างหน้ากระแทกด้ามดาบลงกับพื้น ก่อนที่ร่างของเขาก็ปรากฏขึ้นทันทีที่ระดับความสูงหลายร้อยเมตร

“ปราณอัสนี กระบวนที่ 7 : เทพสายฟ้าโฮโนะอิคาซึจิ!”

ด้วยเสียงตะโกนอันแหลมคม ร่างของหลี่ฟานได้กลายเป็นมังกรสายฟ้าสีเหลืองทองและตกลงมาด้วยความรวดเร็ว

ภายในไม่กี่วินาที ร่างของหลี่ฟานได้ข้ามผ่านไปหลายร้อยเมตรราวกับมังกรสายฟ้าที่กำลงพุ่งทยานลงมา

*ตู้ม!!!

แผ่นดินเกิดการถล่ม อากาศเกิดการหมุนกลับ และทุกสิ่งรอบตัวของหลี่ฟานถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีทอง

เมื่อแสงและเงาหายไป สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าทุกคนก็คือเกาะที่ดูเหมือนจะถูกทำลายล้างไปแล้ว

[ราชานรก เรย์ลี่: นักดาบผู้ยิ่งใหญ่! ชายคนต้องนี้ต้องไม่ใช่คนที่อ่อนแออย่างแน่นอน ]

[ผมแดง แชงค์: ในโลกนี้ยังมีนักดาบผู้ยิ่งใหญ่ที่ฉันไม่รู้จักอยู่ด้วย ฉันอดไม่ได้ที่จะอยากเจอเขาจริงๆ แล้วนายล่ะตาเหยี่ยว? ]

[ตาเหยี่ยว มิฮอว์ค: ฮ่าฮ่า แน่นอน ฉัน… ฉันไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นขนาดนี้มานานแเล้ว ]

คนส่วนใหญ่อาจจะมองเห็นแค่พลังทำลายล้างของวิชาดาบที่หลี่ฟานทำ แต่ด้วยระดับของมิฮอว์กและคนอื่นๆ พวกเขารับรู้ได้ว่าพลังที่ทำลายที่ลงสู่พื้นไม่ใช่ส่วนที่น่ากลัวที่สุดของวิชานี้

ความเร็วของวิชาดาบนี้ต่างหากที่น่ากลัว มันเหมือนกับว่าพวกเขาอาจจะหลบมันไม่ได้ สิ่งนี้เป็นลักษณะที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในวิชาดาบนี้ของหลี่ฟาน

มิฮอว์คเชื่อว่าแม้แต่นักดาบผู้ยิ่งใหญ่ที่มีชื่อเสียงมาอย่างยาวนาน หากต้องเผชิญกับวิชาดาบนี้ ก็อาจถูกตัดหัวได้โดยตรง

“เฮ้ นามิ คนๆ นั้นเป็นอาจารย์สอนดาบของเธองั้นหรอ” โซโลมองนามิและถามออกมา

“ยิ่งกว่านั้น เธอยังรู้วิชาดาบแบบนี้ด้วยงั้นเหรอ!”

แม้ว่านามิจะไม่ปรากฏในจอภาพ แต่โซโลก็มองเห็นได้อย่างชัดเจน ใน [ อันดับวิชาดาบ ] มันมีชื่อของนามิอยู่ด้วย

“ใช่แล้ว ชายคนนี้คืออาจารย์สอนดาบของฉัน” นามิยืดหน้าอกของเธอด้วยความภูมิใจ

“ถึงฉันจะรู้วิชานี้ด้วย แต่มันก็แย่กว่าของอาจารย์มาก”

ในเวลานี้นามิอดไม่ได้ที่จะนึกถึงสิ่งที่หลี่ฟานเคยพูดไว้กับเธอ

“นามิ แม้ว่าเธอจะเรียนรู้วิชาดาบนี้ด้วยความช่วยเหลือจากทรัพยากรที่ฉันให้เธอ แต่ทางที่ดีก็อย่าใช้มันออกมาดีกว่านะ ให้มันเป็นทางเลือกสุดท้ายของเธอ”

“ตอนนี้ ความสามารถทางกายภาพของเธอยังอ่อนแอเกินไป ถ้าเธอใช้มันอย่างเต็มที่ร่างกายของเธอจะอ่อนล้าและอาจจะตายได้”

“เพื่อจัดการกับกลุ่มโจรสลัดอารอน แค่วิชาดาบที่ฉันสอนให้เธอไปก่อนหน้านี้ก็เพียงพอแล้ว”

แม้ว่าน้ำเสียงของลี่ฟานจะฟังดูเรียบเฉย แต่นามิก็ยังรู้สึกได้ถึงความกังวลในคำพูดของหลี่ฟาน

นอกจากนี้ แม้ว่าหลี่ฟานจะไม่ได้ตามเธอไปที่หมู่บ้านโคโคยาชิ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่านามิจะไม่สามารถจัดการกับกลุ่มโจรสลัดอารอนได้

‘ขอโทษด้วยอาจารย์ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ผู้ชายคนนี้ตามหาคุณเจอ ฉันจะไม่บอกอะไรเกี่ยวกับคุณให้เขาฟังเด็ดขาด แม้ว่าฉันจะต้องต่อสู้กับเขาก็ตาม’ นามิคิดเข้าข้างตัวเอง

นามิยังจำได้ว่าในตอนนั้นมิฮอว์คดูตื่นเต้นและให้ความสนใจมากถึงขนาดไหน เมื่อเขาได้เห็นการสาธิตวิชาดาบของหลี่

เพื่อป้องกันไม่ให้มิฮอว์คค้นพบหลี่ฟาน นามิรู้สึกว่าเธออาจจะได้ต่อสู้กับมิฮอว์ค และเธอก็จะสามารถเบี่ยงเบนความสนใจของมิฮอว์คได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอมองไปที่มิฮอว์คอีกครั้ง เธอก็พบว่าเขาได้มายืนอยู่ตรงหน้าของเธอแล้ว

"ฮะ! มิฮอว์ค นายจะทำอะไร!” นามิก้าวถอยหลังและมองดูมิฮอว์คอย่างระมัดระวัง

“สาวน้อย อาจารย์ของคุณอยู่ที่ไหน” มิฮอว์คไม่พูดอะไรมากและวิ่งตรงไปที่หัวข้อหลักทันที

เลือดที่เย็นลงได้เดือดขึ้นอีกครั้ง และตอนนี้มิฮอว์คต้องการเพียงแค่ค้นหาชายที่มีอันดับสูงกว่าเขาใน [ อันดับวิชาดาบ ] เพื่อประลองฝีมือดาบกันเท่านั้น และหลี่ฟานผู้ที่อยู่ในอันดับห้าก็เป็นหนึ่งในนั้นโดยธรรมชาติ

สำหรับนามิแล้ว แม้ว่าเธอจะอยู่ในรายชื่อด้วย แต่มิฮอว์คไม่คิดว่านามิในปัจจุบันจะสามารถที่จะต่อสู้กับตัวเองได้

นามิในตอนนี้ยังไม่ได้เป็นนักดาบชั้นยอดเลยด้วยซ้ำ

'ในเมื่อเป็นลูกศิษย์ เด็กสาวคนนี้จะต้องรู้ที่อยู่ของฟลี่ฟานอย่างแน่นอน' มิฮอว์คคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วน

“นั่น… นั่น…” นามิเอียงศีรษะไปด้านข้างและดูลังเลในใจ

นามิลังเลที่จะเปิดเผยตำแหน่งของหลี่ฟาน เธอกำลังคิดที่จะบอกตำแหน่งผิดๆออกไปถึงแม้ว่ามันจะเสี่ยงไปบ้างก็ตาม

ในมุมมองของนามิ หลี่ฟานที่อาศัยอยู่คนเดียวบนเกาะที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่แบบนั้น เขาคงไม่ชอบการถูกรบกวนจากผู้อื่นอย่างแน่นอน และถ้าเธอบอกตำแหน่งที่อยู่ของหลี่ฟานออกไป นามิก็กังวลว่าหลี่ฟานอาจจะใช้ชีวิตได้อย่างไม่สงบสุขนัก

ในส่วนของการต่อสู้ เธอไม่มีความคิดว่าหลี่ฟานจะแพ้เลยสักนิด แม้ว่าทั้งสองคนจะไม่ได้อยู่ด้วยกันมาเป็นเวลานาน แต่นามิก็ตระหนักได้ถึงพลังของลี่ฟานอย่างเต็มที่

เธอแค่คิดว่าถ้ามีนักดาบจำนวนมากที่ต้องการไปท้าทายหลี่ฟานในอนาคต และรบกวนการใช้ชีวิตของเขา มันจะต้องทำให้หลี่ฟานลำบากใจอย่างแน่นอน

เมื่อเห็นใบหน้านามิ มิฮอว์คก็รู้ความคิดของเธอได้ทันที

“ลืมมันไปซะ ต่อให้เธอไม่บอก ฉันก็จะตามหาเขาให้พบ”

“ถึงแม้ว่าทะเลจะกว้างใหญ่ แต่นักดาบอย่างเขาไม่สามารถซ่อนตัวได้ อีกไม่นานฉันก็จะได้พบเขาอยู่ดี”

น้ำเสียงของมิฮอว์คเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ในขณะนี้ รายการทองคำได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง

— [ อันดับวิชาดาบ ] อันดับที่ 4 [ นางแอ่นหวนกลับ ] ผู้ใช้ หลี่ฟาน —

…