ตอนที่ 8 ฉันคือพลเรือเอกในอนาคต

“ดาบแรงโน้มถ่วง!” อิซโชยกมือขึ้นแล้วตวัดดาบลงด้วยรอยยิ้ม ทำให้พื้นที่รอบๆเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ

“เสือใหญ่!”

ด้วยการฟันอันรุนแรง คลื่นดาบแรงโน้มถ่วงแนวนอนพุ่งเข้าหาชายหนุ่มที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างรวดเร็ว

อาคารและพื้นดินทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยแรงโน้มถ่วง และถูกบดขยี้จนแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

ซาโบ้ ผู้บังคับบัญชาการหมายเลข 2 ของกองทัพปฏิวัติ ซึ่งยืนอยู่ตรงข้ามกับอิซโชมีรอยยิ้มขึ้นมา ทันใดนั้นเขาก็กลายเป็นเปลวเพลิงและพุ่งเข้าใส่อิซโช

เมื่อทั้งสองเข้าปะทะกัน สนามแรงโน้มถ่วงอันทรงพลังและเปลวไฟอันร้อนแรงก็ปะทุออกมาโดยตรง ทำให้พื้นดินและอาคารโดยรอบได้รับความเสียหายเป็นวงกว้าง

ภาพจบลงแต่เพียงเท่านี้

แม้ว่าภาพจะจบลง แต่ผลกระทบที่เกิดขึ้นก็แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วทั่วท้องทะเล

กองบัญชาการกองทัพเรือ เซ็นโกคุและคนอื่นๆ มองหน้าจอที่ค้างอยู่ด้วยความประหลาดใจ

“นี่เซ็นโกคุ ผู้ชายคนนั้นสวมเสื้อคลุมของทหารเรือเอาไว้ด้วย”

“และอินทรธนูบนไหล่ของเขาก็มีสีเหลืองบริสุทธิ์”

“นี่หมายความว่าชายนี้จะกลายเป็นพลเรือเอกของกองทัพเรือในอนาคตใช่ไหม!!”

การ์ปมองเซ็นโกคุแล้วถามด้วยความสงสัย

ในบรรดายศของทหารเรือ มีเพียงอินทรธนูของพลเรือเอกและจอมพลเรือเท่านั้นที่มีสีเหลืองทั้งหมด จึงไม่น่าแปลกใจที่การ์ปคิดถึงเรื่องนี้ได้

“การโจมนี้ทรงพลังมาก และฉันคิดว่าชายคนนี้ไม่น่าจะได้ใช้พลังเต็มที่”

“ถ้าชายคนนี้เข้าร่วมกับกองทัพเรือจริงๆ บางทีเขาอาจจะได้เป็นพลเรือเอกจริงๆก็ได้ ในอนาคต”

เซ็นโกคุยิ้มและพยักหน้า ในเวลานี้ เขารู้สึกว่ารายการทองคำนี้เป็นสุดยอดสมบัติ และเขายังสามารถรับสมัครบุคคลที่มีความสามารถได้โดยตรงด้วย

“กิออน โปรดติดต่อผู้ชายคนนี้ และถามเขาว่าต้องการเข้าร่วมกับกองทัพเรือในตอนนี้รึเปล่า”

เซ็นโกคุหันไปพูดกับกิออน

กิออนรู้ถึงความสำคัญของเรื่องนี้ดี และในไม่ช้าข้อความก็ปรากฏขึ้นในรายการทองคำ

[โมโมะอุซางิ กิออน: คุณอิซโช เกี่ยวกับสถานในตอนนี้ คุณจะได้เป็นทหารเรือในอนาคต หากคุณมีความสนใจ คุณสามารถมาที่กองทัพเรือได้ตลอดเวลา พวกเราจะให้การต้อนรับที่ดีที่สุดแก่คุณ ]

[ผมแดง แชงค์: เฮ้ เฮ้ นี่มันแย่มาก กองทัพเรือกำลังรับสมัครอิซโชโดยตรง! ]

[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: ฮึ่ม แม้ว่าอนาคตเดิมจะเป็นแบบนี้ แต่ตอนนี้มันอาจจะเปลี่ยนไปแล้วก็ได้ อิซโช ทำไมนายไม่มาเข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดของฉัน ด้วยความสามารถของนาย เราสามารถเปลี่ยนแปลงโลกนี้ให้กลับหัวกลับหางได้ ]

[อิซโช: มีความโสมมมากเกินไปในโลกใบนี้ ดังนั้นฉันจึงทำให้ดวงตาของฉันมืดบอด โดยหวังว่าฉันจะไม่เห็นความโสมมเหล่านี้อีก ราชสีห์ทองคำ ชิกิ คุณเป็นภัยคุกคามต่อโลก ถ้าฉันเจอคุณ ฉันจะจัดการคุณด้วยตัวเอง! ]

[คิซารุ โบซาริโน่: ดูเหมือนว่าชายคนนี้จะเป็นคนที่ชอบธรรมจริงๆ บางทีเราอาจจะเป็นเพื่อนร่วมงานกันในอนาคตก็ได้ แต่ฉันแค่ไม่รู้ว่าคุณจะแทนที่พลเรือเอกคนใดในอนาคต ]

หลังจากฝากข้อความไว้ คิซารุก็หันศีรษะและมองไปยังอาโอคิจิและอาคาอินุที่อยู่ข้างๆเขา

พลเรือเอกมีเพียงแค่สามตำแหน่งเท่านั้น ถ้าอิซโชได้กลายเป็นพลเรือเอกในอนาคตจริงๆ ใครบางคนในพวกเขาจะถูกแทนที่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ทั้งอาโอคิจิและอาคาอินุต่างก็ไม่ได้พูดอะไร ในความเห็นของพวกเขา ถ้าอิซโชเป็นคนที่ชอบธรรมจริง ๆ การเข้าร่วมกับกองทัพเรือก็เป็นเรื่องดี และเหตุผลที่อิซโชจะได้เป็นพลเรือเอก…

บางที หนึ่งในพลเรือเอกทั้งสามคนในตอนนี้ อาจจะได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพลเรือก็ได้

[อิซโช: ขอบคุณสำหรับคำเชิญของคุณ กิออน แต่เรื่องแบบนี้ อนาคตมันลึกลับเกินไปจริงๆ ฉันยังคงมองดูมันอยู่ ]

[โมโมะอุซางิ กิออน: น่าเสียดาย แต่โปรดเชื่อเอาไว้ พวกเรากองทัพเรือยินดีต้อนรับคุณเสมอ ]

[คิซารุ โบซาริโน่: ยังไงก็ตาม ชายหมวกดำคนนั้นใช้พลังของผลเมระ-เมระ นั่นหมายความว่ากัปตันหน่วยที่สองของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว ‘เอส หมัดอัคคี’ ได้เสียชีวิตลงสักวันหนึ่งในอนาคต? ]

“อะไรนะ เอสตายแล้ว!” ลูฟี่อ้าปากค้างอย่างตกใจ

“เฮ้ ลูฟี่ ทำไมนายถึงตกใจล่ะ” อุซปมองลูฟี่อย่างไม่เข้าใจ

“เอส… เอส ชายคนนั้นน่ะเป็นพี่ชายของฉัน!” ลูฟี่ตอบอุซฟและเงยหน้าขึ้นตะโกนอย่างโกรธเคือง

“คิซารุนายกำลังพูดถึงเรื่องอะไร? เอสจะตายได้ยังไงกัน? เขาเป็นคนที่แข็งแรงมาก.”

“ผู้ชายคนนี้เป็นน้องชายของเอส หมัดอัคคีงั้นเหรอ? นี่มันน่าสนใจจริงๆ” เมื่อได้ยินเสียงของลูฟี่ มิฮอว์กก็เหลือบมองไปที่ลูฟี่อย่างสนใจ

ตรงกันข้าม ดอน ครีกมองลูฟี่ด้วยความสยดสยองมากกว่าเดิม

ดอน ครีกซึ่งเป็นโจรสลัดที่มีค่าหัวแน่นอนว่าต้องรู้จัก เอส หมัดอัคคีอยู่แล้ว ชายคนนั้นเป็นโจรสลัดที่ยิ่งใหญ่และมีเงินรางวัลค่าหัวมากกว่า 500 ล้าน จากกองทัพเรือ

…

นิวเวิร์ล บนเรือของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว

ลูกเรือกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวทั้งหมดหันความสนใจไปที่ เอส กัปตันของหน่วยที่สองของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวทันที

ยกเว้นทีช ทุกคนมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล

“เฮ้ เฮ้ ทำไมทุกคนมองมาที่ฉันแบบนี่กันล่ะ มันทำให้ฉันรู้สึกประหม่าน่ะ”

เอสโบกมือของเขาให้กับทุกคน แม้ว่าเขาจะพยายามทำตัวให้เป็นธรรมชาติตามปกติ แต่รอยยิ้มของเขาก็ค่อนข้างที่จะห่างไกลจากการกระทำของเขา

โจส : “เอส พลังของชายหมวกดำคนนั้นมันเป็นพลังของนาย…”

“โจส!” มัลโก้พูดอย่างฉุนเฉียว

“หยุดพูดได้แล้ว”

“ขอโทษทีมัลโก้” โจสส่ายหัวเบาๆและกล่าวขอโทษ

“นี่… อย่าทำหน้าแบบนั้นสิทุกคน มันไม่ใช่สิ่งที่พวกนายจะพูดไม่ได้นะ” เอสเงยหน้าขึ้น

“แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในอนาคต แต่ดูเหมือนว่าชายผู้นี้กำลังใช้พลังของผลเมระ-เมระจริงๆ นั่นแหละ”

หนวดขาว: “เอส…”

“สิ่งนี้เกิดขึ้นได้ยังไง? เป็นไปได้ไหมที่เอส นายจะ…” ณ จุดๆนี้ วิสต้าไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้อีก

มีผลปีศาจเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในโลกใบนี้ และไม่มีทางที่จะมีผลที่สองอีก

หากต้องการใช้พลังของผลปีศาจของเอส ผลเมระ-เมระ ก็มีทางเดียวคือต้องให้เอซตายไปก่อน และชายในคนนั้นก็ได้กินผลเมระ-เมระ ที่เกิดใหม่เข้าไป

ทุกคนในกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวต่างก็รู้ซึ้งถึงสถานการณ์แบบนั้น

“ผู้ชายคนนั้น มีใครรู้บ้างว่าเขาเป็นใคร” หนวดขาวถามลูกๆของเขา

“ขอโทษครับพ่อ ผมไม่เคยได้ยินว่ามีชายแบบนี้อยู่ในทะเลด้วย” มัลโก้ส่ายหัว

แม้ว่าความแข็งแกร่งของซาโบ้จะแข็งแกร่งมาก แต่เขาก็ไม่ได้ทิ้งร่องรอยไว้บนทะเลมากเกินไป นอกจากนี้ เขาก็ไม่มีแม้แต่รางวัลค่าหัวจากกองทัพเรือ ดังนั้นหนวดขาวและคนอื่นๆย่อมไม่รู้จักเขาโดยธรรมชาติ

“เอส นายมีความคุ้นเคยกับชายคนนี้รึเปล่า” หนวดขาวมองไปที่เอซและถาม

มันเป็นเรื่องของความเป็นความตายของเอส หนวดขาวไม่ได้คิดที่จะปล่อยผ่านมัน

แม้ว่าชายคนนี้อาจจะได้รับผลเมระ-เมระมาโดยบังเอิญ แต่มันก็ต้องเกี่ยวข้องกับการตายของเอสแน่นอน

…