บทที่ 22 ศึกยูโรปาลีกกลับมาเดือดอีกครั้ง? ทีมพ่ายแพ้ยับเยิน!

บทที่ 22 ศึกยูโรปาลีกกลับมาเดือดอีกครั้ง? ทีมพ่ายแพ้ยับเยิน!

วันรุ่งขึ้น ณ สนามโมลินิวซ์ กราวนด์

เมื่อรายชื่อตัวจริงถูกประกาศออกมา เด โทมัส มีชื่ออยู่ในนั้นจริงๆ ขณะที่เฉิงฉีถูกส่งไปนั่งที่ม้านั่งสำรอง

การเปลี่ยนแปลงนี้สร้างความฮือฮาไม่น้อย

นูโน่ หัวหน้าผู้ฝึกสอนของวูล์ฟแฮมป์ตัน ลูบเคราใต้จมูกพลางมองไปที่เฉิงฉีซึ่งนั่งสงบนิ่งอยู่บนม้านั่งสำรอง เขายังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ทำไมเฉิงที่ฟอร์มร้อนแรงสุดๆ ในช่วงนี้ถึงไม่มีชื่อเป็นตัวจริง ในขณะที่เด โทมัส ที่ฟอร์มผีเข้าผีออกกลับได้ออกสตาร์ต?!

พวกเขาทะเลาะกันหรือเปล่า?

หรือนี่คือแท็กติกลวงโลก?

ในขณะนี้ แฟนบอลวูล์ฟส์บนอัฒจันทร์ก็งุนงงเช่นกัน ไม่เข้าใจว่าทำไมเฉิงที่เพิ่งระเบิดฟอร์มเก่งถึงไม่ได้ลงเป็นตัวจริง!

สรุปสั้นๆ สำหรับทีมเจ้าบ้าน นี่คือข่าวดี

...

ในศึกยูโรปาลีก รอบ 32 ทีมสุดท้าย ดิโอโก้ โชต้า ที่ยังไม่ได้ย้ายไปร่วมทัพลิเวอร์พูล ทำประตูขึ้นนำให้ทีมไปก่อน 1–0 ด้วยลูกยิงสายฟ้าแลบ!

และพวกเขาก็รักษาสกอร์นั้นไว้ได้จนจบครึ่งแรก

เฉิงฉีนั่งอยู่บนม้านั่งสำรอง หลังจากดูเกมในครึ่งแรก เขาก็รู้สึกพูดไม่ออก!

เห็นไหมล่ะ...

ปัญหาทุกอย่างที่ผมเคยบอกมันโผล่มาหมดแล้วใช่ไหม?

โดยเฉพาะหลังจากที่เด โทมัส ลงสนาม ฝั่งขวาก็ขาดปีกที่มีความเร็วและทะลุทะลวงเพื่อช่วยเปิดเกมบุกให้ทีม

แนวรับก็ปั่นป่วน

แดนกลางก็แจกจ่ายบอลไม่ได้

ฟูลแบ็กก็ไม่มีการประสานงาน

มิดฟิลด์ตัวรุกก็เล่นไม่ออก

กองหน้าก็อ่อนปวกเปียก

แมตช์นี้เผยให้เห็นจุดอ่อนทั้งหมดของระบบ 3-4-1-2 อย่างชัดเจน!

ในช่วงพักครึ่ง 15 นาที อาเบลาร์โด้ไม่ได้เปลี่ยนแผนหรือแท็กติกใดๆ เขารู้สึกว่าในเมื่อเขาเอาชนะเรอัล มาดริด ด้วยไลน์อัปนี้ได้ การรับมือกับหมาป่าหิวโซแค่นี้ก็ไม่น่าจะมีปัญหา!

ผลลัพธ์คือ...

ในนาทีที่ 52 รูเบน เนเวส สับไกยิงไกลสุดสวยจากนอกเขตโทษ ช่วยให้ทีมหนีห่าง!

ในนาทีที่ 67 ตราโอเร่เลี้ยงตะลุยผ่านผู้เล่นหลายคนทางริมเส้น เด โทมัส และ เมเลนโด้ ที่รับบทมิดฟิลด์ฝั่งขวาชั่วคราว ไม่ได้ลงมาช่วยเกมรับเลยสักนิด ฆาบี โลเปซ คนเดียวจะไปหยุดจอมกระชากแห่งพรีเมียร์ลีกได้อย่างไร?

ตราโอเร่ครอสบอลจากริมเส้นได้สำเร็จ!

โชต้าโหม่งทำประตูที่สองของตัวเองในเกมนี้!

เฉิงฉีพูดไม่ออก เขาไหวไหล่อยู่ข้างสนาม แสดงความไม่พอใจออกมา “บ้าเอ๊ย ทำอะไรกันอยู่? ทำไมไม่ป้องกัน? เดินเล่นกันอยู่หรือไง? คิดว่าที่นี่คือที่ไหน? นี่มันยูโรปาลีกนะ!”

และนั่นยังไม่จบ!

ในนาทีที่ 81 สี่ประสานเกมรุกของวูล์ฟส์แผลงฤทธิ์!

เริ่มจากเนเวสจ่ายบอลขวางสนามให้ เจา มูตินโญ่ มันสมองของทีม

มิดฟิลด์ชาวโปรตุเกสฉวยโอกาสจากช่องโหว่ในแนวรับของเอสปันญ่อล แทงบอลทะลุช่องผ่านแนวรับไปอย่างเฉียบขาด!

ในเขตโทษ ราอูล ฆิเมเนซ พักบอลไว้ได้ และโชต้าที่สอดขึ้นมาโดยไม่มีใครประกบ ก็ซัดบอลเสียบเสาไกลไปอย่างง่ายดาย!

ซู่ม...

เขาทำแฮตทริกสำเร็จ!

โฮก! โชต้าและคนอื่นๆ ฉลองกันอย่างบ้าคลั่งในสนาม ส่วนแฟนบอลวูล์ฟส์บนอัฒจันทร์ต่างลุกขึ้นยืนปรบมือเกรียวกราว!

เกมจบลงแล้วอย่างแท้จริง หรือจะพูดว่าวูล์ฟส์ปิดเกมได้เร็วกว่ากำหนดก็ได้ เพราะเอสปันญ่อลหมดหวังที่จะเข้ารอบไปแล้ว!

ตามหลังถึงสี่ลูก!

ต่อให้กลับไปเล่นนัดที่สองที่สเปน มันจะสร้างความแตกต่างอะไรได้?

บ้าเอ๊ย!

เมื่อเห็นสกอร์นี้ เฉิงฉีโกรธจัด เขาหวังว่าจะไปให้ไกลกว่านี้ในยูโรปาลีก แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะหมดหวังแล้ว...

ที่ข้างสนาม นูโน่และอาเบลาร์โด้ต่างก็อึ้งไปเล็กน้อย

คนแรกขยี้ตาหลายครั้ง มองไปที่สกอร์บอร์ดในสนามซ้ำๆ แล้วหยิกผู้ช่วยโค้ชของเขา พอได้ยินเสียงร้องโอดโอย เขาถึงยอมเชื่อ “พระเจ้า นี่ไม่ใช่ความฝัน!”

ทีมของเขานำห่างถึงสี่ลูกจริงๆ!

แต่นี่มันง่ายเกินไปหรือเปล่า?

แถมแท็กติกมากมายที่เตรียมไว้เพื่อรับมือกับฝั่งขวาของคู่แข่งก็ไม่ได้ใช้เลยสักนิด!

ใช่! มันง่ายเกินไปใช่ไหม?

หน้าอกของอาเบลาร์โด้กระเพื่อมขึ้นลง เขาไม่เข้าใจว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร พวกเขาเคยเล่นแบบนี้มาก่อน และเอาชนะบาร์ซาและเรอัล มาดริด มาแล้ว ต่อให้ไม่ชนะ อย่างน้อยก็ควรจะสู้ได้สูสีไม่ใช่เหรอ?

บนอัฒจันทร์ แฟนบอลทีมเยือนกลุ่มเล็กๆ ที่เดินทางมาอังกฤษ และแฟนบอลนับไม่ถ้วนที่จับจ้องอยู่หน้าจอต่างโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ!

【มันเกิดบ้าอะไรขึ้น!】

【เราอดหลับอดนอนมาดูเกมนะ ไม่ได้มาดูทีมโดนถล่ม!】

【อาเบลาร์โด้ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ? เอสปันญ่อลชนะบาร์ซากับมาดริดได้ก็เพราะมีเฉิง!】

【ใช่! ถูกต้อง! เอสปันญ่อลที่มีเฉิงกับไม่มีเฉิงน่ะ มันคนละระดับกันเลย!】

【มัวรออะไรอยู่? เปลี่ยนตัวสิ!】

【RNM... (คำด่าในภาษาจีน)】

ในขณะนี้ กาดาร์ ผู้ช่วยโค้ชมองไปที่ริมเส้นและเห็นว่าเฉิงฉียืนขึ้นแล้ว แสดงท่าทีกระหายอยากลงสนาม

เขาจึงเดินเข้าไปหาหัวหน้าผู้ฝึกสอนแล้วกระซิบ “บอส! เวลาเหลือน้อยแล้ว เปลี่ยนตัวเถอะครับ เราอาจจะยังมีหวังริบหรี่อยู่!”

มีหวัง? อาเบลาร์โด้เหมือนจะเข้าใจความหมายของผู้ช่วยโค้ช เขาเหลือบมองไปที่ม้านั่งสำรอง ครุ่นคิดอยู่นาน และในขณะที่ผู้เล่นวูล์ฟส์กำลังจะกลับลงสนามเพื่อเริ่มเกมต่อ เขาก็พูดด้วยเสียงต่ำ “เฉิง! เตรียมตัว!”

ตึก ตึก ตึก...

เฉิงฉีที่วอร์มอัพเรียบร้อยแล้ว สวมเสื้อหมายเลข 18 และไปยืนรอที่ริมเส้น

เด โทมัส และ เมเลนโด้ ถูกเปลี่ยนตัวออก

กาเยรี่ และ เฉิงฉี ลงมาเป็นตัวสำรอง

เด โทมัส มีสีหน้าบึ้งตึง ไม่จับมือหรือพูดคุยกับใคร เขาเดินตรงดิ่งเข้าอุโมงค์ห้องแต่งตัวไป...

เขาจากไปอย่างเงียบเชียบ!

เพราะไม่มีกล้องตัวไหนตามถ่ายเขา มีเพียงตอนที่กล้องแพนไปจับภาพเฉิงฉีเท่านั้นที่จับภาพแผ่นหลังของเด โทมัส ไว้ได้แวบหนึ่ง

เฮ้อ! เมื่อมองดูผู้เล่นหมายเลข 18 วิ่งลงสนามไปแล้ว อาเบลาร์โด้ก็รู้สึกสับสนในใจ

เขาโกรธมาก โกรธที่หมอนั่นเถียง โกรธที่ฝ่าฝืนกฎของทีม...

แต่ในเวลานี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพึ่งพาเขา ภาวนาให้เขาคว้าความหวังอันริบหรี่ในการพาทีมเข้ารอบมาให้ได้...

ฮ่าๆ! มนุษย์หนอมนุษย์! ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนจริงๆ!

......

“ทางนี้! ทางนี้!”

“ส่งมาเลย! อย่าหยุด เลี้ยงขึ้นไปอีกนิด เดี๋ยวผมส่งบอลให้!”

“ป้องกัน! เร็วเข้า! เราจะเสียประตูอีกไม่ได้แล้วนะ!”

“เตะสกัดออกไปเร็ว...”

หลังจากลงสนาม เฉิงฉีก็ทิ้งสกอร์และเรื่องขุ่นข้องหมองใจทั้งหมดไว้เบื้องหลัง

เขาหวงแหนโอกาสในการลงเล่น วิ่งอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยไปทั่วทุกมุมสนาม

ตั้งแต่แดนหลังไปแดนกลาง แล้วก็ไปแดนหน้า เขามีส่วนร่วมไปหมด!

เขายึดมั่นในคติที่ว่า: เราแพ้ได้ แต่เราจะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!

ภายใต้การกระตุ้นอันเร่าร้อนของเฉิงฉี เอสปันญ่อลค่อยๆ เรียกจิตวิญญาณนักสู้กลับคืนมาได้ อู๋เหล่ยใช้ความเร็วสร้างความอันตรายทางฝั่งซ้ายอย่างต่อเนื่อง เพื่อหาช่องประสานงานกับฝั่งขวา!

ปึ้ก...

ในนาทีที่ 91 ของการแข่งขัน เฉิงฉีพักบอลลงอย่างใจเย็น!

สายตาของเขาจับจ้องไปที่กรอบเขตโทษที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร

นั่นคือเป้าหมายของเขา!

ราวกับสัมผัสได้ถึงความมุ่งมั่นในการทำประตูของเด็กหนุ่ม นูโน่คำรามลั่น “หยุดเขาไว้ อย่าปล่อยให้หมอนั่นเข้าเขตโทษได้เด็ดขาด!”

ถ้าคำสั่งนี้ถูกสั่งก่อนเริ่มเกม นักเตะวูล์ฟส์คงจะทำตามและไม่เปิดโอกาสให้เขาแน่!

แต่ตอนนี้สถานการณ์มันเป็นยังไงล่ะ? นำห่างถึงสี่ลูก และเหลือเวลาอีกแค่ 3 นาที

จำเป็นต้องทำขนาดนั้นด้วยเหรอ?

ต่อให้ไม่หยุดเขา เขาก็คงทำประตูไม่ได้ง่ายๆ หรอก!

คิดว่าแนวรับและรุย ปาตริซิโอ ผู้รักษาประตูของพวกเขาไร้น้ำยาขนาดนั้นเลยเหรอ?

ตุบ...

เฉิงฉีประหลาดใจเล็กน้อย เขาลากบอลมาได้กว่าสิบเมตรแล้วแต่ก็ยังไม่มีใครเข้ามาสกัด!

ในขณะที่เขากำลังจะเข้าสู่กรอบเขตโทษ กาสโตรและซาอิสก็พุ่งเข้ามาขวางในที่สุด!

เฉิงฉีไม่ได้เลือกที่จะลุยเดี่ยว เวลาไม่คอยท่า เขาจะทิ้งโอกาสในเกมรุกไปเปล่าๆ ไม่ได้ เขาตะโกนลั่น “อู๋!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อู๋เหล่ยทางฝั่งซ้ายก็ขยับตัวทำทางรับบอลทันที!

ในเขตโทษ ผู้เล่นแนวรับชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแยกย้ายกันพุ่งเข้าไปหาอู๋เหล่ย

ฉี-อู๋ คอนเนกชัน?

พวกเขาเข้าใจดี!

พวกเขาได้วิเคราะห์มาก่อนเกมแล้ว จะปล่อยให้สองคนนี้ประสานงานกันไม่ได้เด็ดขาด!

หลังจากดึงกองหลังส่วนใหญ่ในเขตโทษออกไปได้แล้ว เฉิงฉีกลับจ่ายบอลขึ้นหน้าไปทางมุมธง!

หืม???

ทันใดนั้น สมองของผู้เล่นส่วนใหญ่ในสนามก็หยุดประมวลผล นี่มันแผนอะไรกัน!

หลังจากจ่ายบอล เฉิงฉีก็พุ่งเข้ากรอบเขตโทษทันที!

เมื่อเห็นดังนั้น กาสโตรก็ทิ้งเฉิงฉีและวิ่งตามบอลไป!

แต่นี่คือลูกสูตรที่เตี๊ยมกันมาแล้ว!

ในวินาทีที่เฉิงฉีตะโกน เอ็มบาร์บาก็เริ่มสปีดแล้ว พอเฉิงฉีปล่อยบอล เขาก็วิ่งไปถึงแถวนั้นพอดี

เขาจึงเป็นคนแรกที่เข้าถึงบอล!

แถวๆ เส้นหลัง เขาตวัดเปิดบอลหักข้อกลับมา!

ปัง! หลังจากเปิดบอล เขาก็เสียหลักพุ่งชนป้ายโฆษณา...

ในเขตโทษ เฉิงฉีผู้ซึ่งเป็นคนวางแผนการบุกทั้งหมด ในที่สุดก็มาถึงจังหวะสุดท้าย!

แม้จะถูกรบกวนจากผู้เล่นแนวรับ เขาก็ยังฝืนง้างเท้ายิงจนได้!

นี่คือการสัมผัสบอลในเขตโทษครั้งแรกของเขาในแมตช์นี้!

เท้าขวาของเขาเปล่งแสงสีทองออกมาวาบหนึ่ง!

แต่มันเป็นแสงสีทองที่มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่มองเห็น!

ปัง...

ลูกยิงอันทรงพลังทำให้ปาตริซิโอไม่มีเวลาแม้แต่จะตอบสนอง ลูกบอลพุ่งเสียบมุมขวาล่างของประตู ตรงดิ่งเข้าสู่มุมอับ!

การพุ่งล้มอย่างหมดสภาพของนายทวารทีมชาติโปรตุเกสแสดงให้เห็นว่าเขาพยายามอย่างเต็มที่แล้ว!

โกกกกกกกกกก----------โอโอโอโอโอโอโอ-------------อ้าาาาาาาาาาาา-----------ลลลลลลลลลลลลลล!!!

ประตูตีไข่แตก เฉิงฉีดีใจยิ่งกว่าใคร

แต่เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่เวลามาฉลอง

เขาวิ่งเข้าไปในประตู หยิบลูกบอล ชี้ไปที่วงกลมกลางสนามแล้วตะโกน “กลับมา กลับมากันให้หมด ไปที่กลางสนาม รีบเขี่ยลูกเร็ว เรายังมีเวลา...”

ภายใต้การเร่งเร้าอย่างหนักแน่นของเขา!

นักเตะเอสปันญ่อลทุกคนยอมล้มเลิกการฉลองประตูนี้

ปี๊ด ปี๊ด...

มีการเขี่ยลูกเริ่มเล่น แต่บอลก็ถูกส่งกลับไปที่แนวรับทันที

เฉิงฉีวิ่งกวดเต็มสปีด ต้องการกดดันแนวรับของวูล์ฟส์ หวังให้พวกเขาพลาด

เพื่อที่จะเอาอีกสักประตู!

น่าเสียดายที่วูล์ฟส์ไม่มีเจตนาจะบุก พวกเขาเอาแต่เคาะบอลไปมาในแดนตัวเอง แถมยังใช้แท็กติกถ่วงเวลาอีกต่างหาก...

พละกำลังของเพื่อนร่วมทีมคนอื่นไม่ได้เหลือล้นเหมือนเฉิงฉีและเอ็มบาร์บา ทำให้แท็กติกบีบพื้นที่สูงทำได้ยาก...

ไม่กี่นาทีต่อมา ผู้ตัดสินก็เป่านกหวีดอีกครั้ง

และครั้งนี้ มันคือเสียงนกหวีดจบการแข่งขัน

โอเล่! โอเล่! โอเล่!

ในวินาทีนั้น เพลงแห่งชัยชนะดังกึกก้องไปทั่วสนาม น่าเสียดายที่มันเป็นการฉลองของวูล์ฟส์ ไม่เกี่ยวกับเฉิงฉี และยิ่งไม่เกี่ยวกับเอสปันญ่อลเลย

พวกเขามาด้วยความฮึกเหิม แต่กลับต้องคอตกกลับไป!

เที่ยวบินขากลับช่างเงียบเหงาและหดหู่เหลือเกิน!

ทุกคนปิดปากเงียบ ดูเหมือนยังคงทำใจรับความพ่ายแพ้อันย่อยยับนี้ไม่ได้......