ตอนที่ 6: เงิน

มันจะสมบูรณ์แบบมากถ้าฉันสามารถล่องหนแล้วเทเลพอร์ตไปพร้อมๆ กันได้ เลโอนาร์โดคิดในใจ

โชคร้ายที่การผสานพลังของเขายังอยู่ที่ระดับหนึ่ง เขาไม่สามารถยืมความสามารถมาใช้เกินหนึ่งอย่างได้ เว้นเสียแต่ว่ามันจะเพิ่มเป็นระดับสอง

แต่การเพิ่มระดับการผสานพลังหรือขีดจำกัดสัตว์อสูรนั้น ไม่ได้ง่ายเหมือนกับการอัปเลเวล

มันไม่ได้ต้องการเลเวล แต่ต้องการสิ่งอื่น—และราคาของมันก็จะยิ่งแพงมหาศาลเมื่อต้องการเพิ่มการผสานพลังหรือขีดจำกัดสัตว์อสูรจากสองเป็นสาม หรือสูงกว่านั้นขึ้นไปเรื่อยๆ เพราะของที่ต้องใช้มันหายากยิ่งกว่า

ด้วยเงินเพียง 25000 ดอลลาร์ เลโอนาร์โดไม่มีปัญญาซื้อมันได้เลย ต่อให้จะเป็นของที่ถูกที่สุดก็ตาม

แถมการมีเงินอย่างเดียวก็ใช่ว่าจะรับประกันได้ว่าเขาจะหามันมาครอบครองได้

จากนั้น เลโอนาร์โดก็เปิดใช้งานโหมดล่องหน ซึ่งทำให้ร่างกายของเขาเลือนหายไปในทันที

แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังมองไม่เห็นหรือสัมผัสร่างกายของตัวเองได้ ทว่าเขากลับมองเห็นสภาพแวดล้อมโดยรอบได้อย่างชัดเจน

"บอส! บอส!"

เอลลี่ค่อนข้างประหลาดใจ เธอจำเป็นต้องใช้เวลาอีกสักพักเพื่อทำความเข้าใจพลังนี้

(ฉันจะออกไปข้างนอกก่อน แกก็นอนต่อไปซะ!)

เลโอนาร์โดตอบกลับทางจิต

หลังจากนั้น เขาใช้เพียงความคิดสั่งให้ร่างที่ไร้ตัวตนก้าวเดินไปข้างหน้า ทะลุผ่านบานประตูไปอย่างง่ายดาย

เขาสามารถทะลุผ่านพื้นลงไปได้ด้วยซ้ำ แต่ก็ยังเลือกที่จะใช้ลิฟต์เพราะบังเอิญมีคนเดินเข้าไปพอดี

ลิฟต์พาเขาลงมาจนถึงชั้นหนึ่ง

ตราบใดที่เขาไม่เคลื่อนไหวร่างกายรุนแรงเกินไป หรือแบกน้ำหนักมากเกินความจำเป็น เขาก็สามารถรักษาสภาพโหมดนี้ไว้ได้อีกนาน

นี่คือข้อได้เปรียบของความสามารถระดับสูง—มันประหยัดพลังงานกว่ามาก

เมื่อออกมาสู่โลกภายนอก ในที่สุดเลโอนาร์โดก็สัมผัสได้ถึงอิสรภาพอีกครั้ง

การไร้ซึ่งผู้คนมองเห็นยิ่งเพิ่มความรู้สึกพิเศษ ราวกับว่าเขาเป็นอิสระมากยิ่งขึ้นไปอีก

เขาเดินต่อไปเรื่อยๆ ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อเห็นร้านขายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

นี่แหละคือสิ่งที่เขาต้องการที่สุดในตอนนี้

เขาเดินเข้าไปโดยไม่ลังเล แต่ขณะที่กำลังจะเดินต่อ เขากลับถูกดึงดูดด้วยการนำเสนอข่าวบนจอทีวีของร้าน

ผู้ประกาศข่าวรายงานเรื่องการเสียชีวิตของผู้ปลุกพลังหน้าใหม่หลายคนที่ถูกพบศพเมื่อเช้านี้

การตายของพวกเขาถูกมองว่าแปลกประหลาดมาก เพราะไม่มีร่องรอยการต่อสู้เลยแม้แต่น้อย ทว่าในเวลาต่อมากลับพบว่าหัวใจของพวกเขาถูกทำลายจนแหลกเหลว

จนถึงตอนนี้ ตำรวจยังคงสืบสวนต่อไป โดยตั้งข้อสงสัยว่าน่าจะเป็นฝีมือของผู้ปลุกพลังคนอื่น

หลังจากนั้นก็มีการสัมภาษณ์ผู้บัญชาการตำรวจแห่งเมือง Z ซึ่งได้แต่ข่มขู่ให้คนร้ายหยุดการกระทำและยอมจำนน

เลโอนาร์โดหมดความสนใจที่จะดูต่อ

เขาเดินทะลุเข้าไปในโกดังของร้าน ที่นั่นเขาเห็นกล่องโทรศัพท์มือถือที่ยังไม่แกะซีลวางซ้อนกันเป็นตั้งๆ

เขาแทรกตัวเข้าไปตรงกลางกองกล่องพวกนั้น

เมื่อเขาหยิบมันขึ้นมาหนึ่งเครื่อง มันก็หายวับไปในทันที กลืนเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของโหมดล่องหน

เลโอนาร์โดออกจากร้านทันที แต่ก็แวะที่ร้านขายเสื้อผ้าอีกแห่ง เพื่อหยิบแจ็กเก็ตสีขาวที่มีฮู้ดขนาดใหญ่และหน้ากากอนามัยมาด้วย

จากนั้นเขาก็มุ่งหน้าไปยังห้องน้ำที่ปิดมิดชิด ก่อนจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในสภาพสวมแจ็กเก็ตและหน้ากากเรียบร้อยแล้ว

หากเขาต้องการทำธุระกับมนุษย์—เช่นการซื้อหรือขาย—เขาจำเป็นต้องเผยตัวตน และการปลอมตัวก็คือสิ่งที่ขาดไม่ได้

ในเมืองนี้ เขาไม่ใช่คนเดียวที่มีศัตรูคอยตามล่า ดังนั้นการแต่งตัวมิดชิดจึงเป็นเรื่องที่เห็นได้ปกติทั่วไป

จากนั้นเขาก็เปิดกล่องโทรศัพท์ที่ขโมยมา เปิดเครื่อง และล็อกอินเข้าสู่บัญชีของเขา

โทรศัพท์ที่เขาหยิบมานั้นมีคุณภาพระดับสูงสุด—ไม่สามารถแกะรอยได้ เป็นเทคโนโลยีที่แม้แต่ตระกูลฮาร์วีย์ก็ไม่อาจแทรกแซงได้ นั่นคือเหตุผลที่เลโอนาร์โดกล้าล็อกอิน

อาชญากรจำนวนมากได้พิสูจน์คุณภาพของโทรศัพท์รุ่นนี้มานักต่อนักแล้ว

เขาดาวน์โหลดแอปพลิเคชันทุกรูปแบบ ตั้งแต่แอปส่งข้อความ โซเชียลมีเดีย เว็บบอร์ดของโรงเรียน ไปจนถึงเกมอีกหลายเกม

ในยุคนี้ อินเทอร์เน็ตมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง—เข้าถึงได้ทั่วโลกและรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ

การดาวน์โหลดแอปมากมายใช้เวลาเพียงแค่ครึ่งนาทีเท่านั้น

เมื่อแอปทั้งหมดถูกดาวน์โหลดเสร็จ เลโอนาร์โดก็ถึงกับหน้ามืด

ข้อความจำนวนมากจากเพื่อนๆ และในเว็บบอร์ดของโรงเรียนเต็มไปด้วยโพสต์ที่แท็กบัญชีของเขา

ยกตัวอย่างเช่นเพื่อนสนิทสองคนของเขา แจ็คและเอ็มม่า พวกเขาต่างก็ส่งข้อความมาถามว่าเขาอยู่ที่ไหน

แต่เลโอนาร์โดเลือกที่จะไม่ตอบใครเลย เขาทำเพียงแค่อ่านมัน

เขารู้ความจริงข้อหนึ่งดี: เขาไม่สามารถไว้ใจใครได้เลยนอกจากสัตว์อสูรของตัวเอง เพราะมาร์กาเร็ตสามารถยัดเงินให้คนรู้จักทุกคนของเขาเพื่อช่วยตามหาตัวเขาได้

เขาจึงสร้างบัญชีใหม่ขึ้นมาอีกอัน—ไม่ใช่แค่สำหรับโซเชียลมีเดีย แต่รวมถึงบัญชีธนาคารด้วย

ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็เดินออกมา

เขาตั้งใจจะเอาเงินไปฝากที่ธนาคาร

ในตรอกที่เงียบสงบ เขาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เดินทอดน่องสบายๆ ไปทางริมฟุตบาทโดยล้วงมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋าเสื้อ

ตรงหน้าเขามีตู้ ATM ตั้งอยู่

เขากดรหัสบัญชีธนาคารลงในตู้และทำการฝากเงิน

ยอดเงินในบัญชีของเขาจึงกลายเป็น 25000 ดอลลาร์

เลโอนาร์โดยิ้มอย่างพึงพอใจ เพราะมีของชิ้นหนึ่งที่เขาต้องการจะซื้อ เพื่อเป็นตัวช่วยสำหรับการอัปเลเวลในคืนนี้