TXV – 53 ศึกของผู้หญิง !

TXV – 53 ศึกของผู้หญิง !

 

          บาดแผลที่เท้าของเซี่ยเหล่ยไม่ได้ลึกมากนัก เมื่อเขาหลับพักผ่อนบาดแผลก็ค่อยๆสมานตัวอย่างช้าๆ เช้าวันรุ่งขึ้นเขาพยายามลุกออกจากเตียงไปที่โต๊ะอาหารในบ้านหลิวหยิง เขาจึงรับประทานอาหารเช้าจนอิ่ม หลังจากนั้นหลิวหยิงขับรถไปส่งเซี่ยเหล่ยที่อาชาสายฟ้าเวิกค์ช็อป...

 

          มันเป็นเพียงเวิกค์ช็อปเล็กๆทำให้หลิวหยิงรู้สึกเป็นกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับข้อตกลงที่เธอทำขึ้นมาระหว่างตัวเธอเองกับเซี่ยเหล่ย แต่อย่างไรก็ตามเธอก็สบายใจมากขึ้นหลังจากที่เซี่ยเหล่ยเคยพูดว่าเขาเคยทำชิ้นส่วนที่มีความแม่นยำสูงและมีคุณภาพดีให้กับบูรพาอุตสาหกรรม เธอเห็นด้วยในส่วนนี้เพราะเธอเคยไปสั่งชิ้นส่วนที่บริษัทบูรพาอุตสาหกรรม บูรพาอุตสาหกรรมเป็นบริษัทที่ได้มาตรฐานระดับประเทศ ! เพราะฉะนั้นสามารถไว้ใจเซี่ยเหล่ยได้อย่างแน่นอน

 

          “พี่หลิว คุณกำลังกังวลว่าผมจะสามารถผลิตชิ้นส่วนได้ทันความต้องการของบริษัทของคุณอยู่ใช่มั้ย ?” เซี่ยเหล่ยกล่าวหลังจากนั้นเขานำชิ้นส่วนที่เคยทำให้บูรพาอุตสาหกรรมให้หลิวหยิงดู

 

          หลิวหยิงเงียบไปสักครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “เหล่ย ฉันไม่อยากปิดบังคุณนะ ฉันรู้สึกกังวลจริงๆผลิตภัณฑ์ของเราต้องมีคุณภาพและต้องการในปริมาณที่มาก เพื่อที่จะพร้อมเปิดตัวในท้องตลาด เวิกค์ช็อปของคุณไม่มีทางที่จะผลิตชิ้นส่วนเหล่านั้นได้มากพอตามความต้องการของเรา”

 

          เซี่ยเหล่ยยิ้ม “ไม่ต้องเป็นห่วงพี่หลิวหลังจากที่ผมรับออเดอร์มาจากคุณ ผมจะทำการจ้างพนักงานเพิ่มและทำการซื้ออุปกรณ์เพิ่มเติม ผมจะวางแผนจัดทำบริษัทของตัวเองขึ้นมาและทำการเปิดบริษัททำการแปรรูปชิ้นงานต่างๆดังนั้นผมจะสามารถทำงานตามที่คุณต้องการได้ทั้งหมดอย่างแน่นอน !”

 

          หลิวหยิงหัวเราะและตบไหล่เซี่ยเหล่ยเบาๆดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความปลาบปลื้ม “ดี ฉันเห็นแล้วว่าคุณหน่ะไม่ใช่คนไร้สามารถ คุณแสดงให้ฉันเห็นเมื่อคืนที่ผ่านมา คุณมีทักษะที่ดี คนอย่างคุณจะประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างแน่นอน เมื่อก่อนคุณเป็นแค่ไส้เดือนตอนนี้คุณได้กลายเป็นงูยักษ์แล้ว...”

 

          เซี่ยเหล่ยหัวเราะออกมา “พวกเราจะประสบความสำเร็จด้วยกัน !”

 

          “งั้นมาเริ่มเลยดีกว่า คุณทำชิ้นส่วน 3,000 ชิ้นก่อนและส่งไปให้ฉันที่บริษัทจากนั้นฉันจะโอนเงินให้คุณจำนวน 500,000 หยวน หลังจากที่งานเสร็จหมดแล้วฉันจะโอนเงินส่วนที่เหลือให้คุณทั้งหมด”

 

          เซี่ยเหล่ยพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ได้เลย แต่พี่หลิวต้องรีบขอสิทธิบัตรให้เร็วที่สุด มีใครบางคนกำลังอยากได้ผลงานของคุณ คุณจะต้องระมัดระวังตัวมากขึ้น”

 

          “ฉันกำลังไปที่สำนักงานเพื่อขอจดสิทธิบัตร ไว้คุยดันวันหลัง ลาก่อน !” หลิวหยิงกล่าวลาเซี่ยเหล่ย…

 

          เซี่ยเหล่ยไปส่งหลิวหยิงที่ถนนและเฝ้ามองเธอขับรถออกไป….

 

          หม่าเสี่ยวอันเดินมาหาเซี่ยเหล่ยจากด้านหลัง “นายใหญ่ ท่านมอบร่างกายให้ท่านหญิงคนนั้นแล้วรึ ?”

 

          เซี่ยเหล่ยมองไปที่หม่าเสี่ยวอันและตบไหล่เขา “พูดจาไร้สาระตั้งแต่เช้า นายมันบ้า ?”

 

          หม่าเสี่ยวอันหัวเราะและพูดว่า “อย่ามาไขสือหน่อยเลย เมื่อกี้ผมได้ยินหมดแล้ว เธอบอกไส้เดือนของคุณกลายเป็นงูยักษ์ใช่มั้ย ?”

 

          เซี่ยเหล่ยอึ้งถึงกับพูดไม่ออก….

 

          หม่าเสี่ยวอันพูดต่อว่า “มันไม่ง่ายเลยใช่มั้ยล่ะ ? ผู้หญิงคนนี้ดูอ่อนเยาว์กว่า เธอมีก้นที่เรียวสวยแถมก้นของเธอใหญ่มาก นายคงจะมีความสุขกับเธอทั้งคืนเลยล่ะสิ !”

 

          “ชิ้ว !” เซี่ยเหล่ยเตะก้นของหม่าเสี่ยวอัน

 

          หม่าเสี่ยวอันกระโดดไปด้านข้างเพื่อหลบลูกเตะของเซี่ยเหล่ย….

 

          เซี่ยเหล่ยเดินเข้าไปในเวิกค์ช็อปและพูดว่า “ไนท์มูฟสปอตอีควิชเมนต์ต้องการชิ้นส่วนจำนวน 3,000 ชุดงานของเราจะหนักมากในช่วงนี้ ผมจะแสดงตัวอย่างให้พวกคุณเห็น คุณต้องทำชิ้นส่วนต่างๆให้มีมาตรฐานเช่นเดียวกับตัวอย่างที่ผมทำ พวกคุณสามารถทำชิ้นส่วนแต่ละชิ้นช้าๆก็ได้แต่ต้องทำให้ได้มีมาตรฐานและมีความแม่นยำ ถึงแม้ว่ามันจะต้องใช้วัตถุดิบมากกว่าเดิมก็ตาม พวกคุณทำได้ไหม ?”

 

          “รับทราบ !” พนังงานของอาชาสายฟ้าเวิกค์ช็อปตอบอย่างพร้อมเพรียง

 

          หลังจากที่เซี่ยเหล่ยได้มอบหมายงานให้แก่พนักงานแต่ละคนเสร็จ เขานั่งคำนึงถึงการก่อตั้งบริษัทและการหาทำเลที่ตั้งบริษัทใหม่ของเขา…..

 

          เซี่ยเหล่ยมีทั้งความสามารถ พนักงานและออเดอร์ของลูกค้า ดูเหมือนว่าอาชาสายฟ้าเวิกค์ช็อปจะเล็กเกินไปซะแล้ว เขาอยากสร้างบริษัทใหม่แต่เขาไม่สามารถทำได้เพราะว่าเขาไม่มีเงิน !

 

          เงินจะต้องมีมากพอสมควรสำหรับการเช่าสถานที่ ซื้ออุปกรณ์เพิ่มเติมและจ้างพนักงานเพิ่มขึ้นและยังรวมไปถึงค่าอาหาร ค่าสวัสดิการของพนักงานแต่ละคนและหลายสิ่งหลายๆอย่างที่เขาต้องจ่าย เขาคิดว่าต้องมีเงินอย่างน้อย 5 ล้านหยวนแต่มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสามารถหาเงินมากมายขนาดนั้นได้ในตอนนี้

 

           สือจิงชิวมาถึงอาชาสายฟ้าเวิกค์ช็อปในตอนบ่าย เธอทำหน้าบึ้งดูเหมือนว่าเธอรู้ความจริงอะไรบางอย่าง !

 

          “บอกฉันมาคุณทำอะไรลงไป !” สือจิงชิวพุ่งตรงมาหาเซี่ยเหล่ยทันทีที่เธอมาถึง

 

          ในทางกลับกันเซี่ยเหล่ยพูดอย่างใจเย็นว่า “คุณหมายถึงอะไร ?”

 

          “คุณรู้อยู่แก่ใจว่าฉันหมายถึงอะไร ! ไอ้สารเลว !”  สือจิงชิวถุ้ยน้ำลายออกมาจนเกือบโดนใบหน้าของเซี่ยเหล่ย

 

          แน่นอนว่าเซี่ยเหล่ยไม่อยากที่จะทำร้ายผู้หญิงแต่เฉินอาเจียวไม่สามารถทนเห็นการกระทำแบบนี้ได้ เธอจึงตะโกนว่า “ใหญ่มาจากไหน ? อยากจะมีเรื่อง ? มาดิ ?”

 

           “มึงก็แค่คนโสโครก !” สือจิงชิวเหลือบตาไปมองเฉินอาเจียวด้วยสายตาที่รังเกียจ “ไอ้เหี้X เดี๋ยวมึงจะได้เจอกู !”

 

          เฉินอาเจียวกำลังโกรธอย่างบ้าคลั่งและได้ตะโกนสาปแช่งสือจิงชิวตลอดเวลา…

 

          เซี่ยเหล่ยไม่ต้องการให้ผู้หญิงทั้งสองคนมาตบตีในร้านของเขา เขาจึงขวางทางเฉินอาเจียวเอาไว้ “พี่เฉิน ใจเย็นก่อนคุณไปที่ซุปเปอร์มาเก็ตและไปซื้อไอศครีมให้พนักงานทุกคนภายในร้านได้มั้ย ?” เขาไม่ได้รอคำตอบจากเธอเขารีบเรียกหม่าเสี่ยวอันทันทีและพูดว่า “เสี่ยวอันไปกับเธอด้วยและช่วยเธอนำไอศครีมกลับมา”

 

          “แน่นอน ผมจะรีบไปทันที” หม่าเสี่ยวอันดึงตัวเฉินอาเจียวออกไปที่ประตู

 

          เฉินอาเจียวยังคงตะโกนด่าอย่างต่อเนื่องขณะที่เธอเดินออกไป “ไอ้แพศยา มึงคิดว่ามึงเป็นใคร ? ไม่มีใครทำแบบนี้กับกูมาก่อน ! ถ้ามึงมาสร้างปัญหาให้เซี่ยเหล่ยมึงจะได้เจอดีกับกู ! หึ !”

 

          หลังจากที่หม่าเสี่ยวอันออกไป พนักงานทุกคนในร้านก็ตามเขาออกไปเช่นกัน..

 

          สือจิงชิวหัวเราะเยาะ “นี่คือพนักงานที่คุณจ้าง ? มีแต่พวกคนชั้นต่ำ !”

 

          “พี่เฉินคุณลองเปิดใจดูบ้างนะ คุณอาจจะไม่ได้ใส่ใจคำพูดของคุณ แต่การดูถูกคนอื่นแบบนี้มันทำให้พนักงานร้านผมสูงส่งกว่าคุณเยอะ !” เซี่ยเหล่ยกล่าว

 

          “คุณหมายถึงอะไร ? คุณกำลังบอกว่าฉันเป็นคนชั้นต่ำ ?” สือจิงชิวโกรธมาก “อย่าลืมว่าที่ฉันมาหาคุณ เพื่อที่จะมาสะสางเรื่องราวทั้งหมดกับคุณ”

 

          “สะสางอะไร ?”

 

          “ฉันหาลูกค้าให้คุณและคุณก็ไปพบลูกค้าตลบหลังฉันและขัดเส้นทางทำมาหากินของฉัน สิ่งที่คุณทำนี่มันยังไม่ชัดเจนพอหรอ ?” สือจิงชิวกล่าวออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว

 

          เซี่ยเหล่ยหัวเราะอย่างเย็นชา “ผู้บริหารหลิวให้ค่าจ้าง 310 คุณเอาไป 50 แล้วนำมาให้ผม 260 แล้วผมต้องจ่ายค่านายหน้าให้คุณอีกนี่คิดว่าดีแล้วหรอที่ทำกับผมแบบนี้ ? คุณไม่ได้ลงแรงอะไรเลย ส่วนผมลงทั้งแรง ทั้งวัตถุดิบมากมาย คุณคิดว่าจะมีใครอยากทำงานกับคุณถ้าคุณมีนิสัยแบบนี้ ?”

 

          “ฉัน….” สือจิงชิวจะเถียงแต่เธอไม่สามารถเถียงเซี่ยเหล่ยได้เพราะสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริง !

 

          “ผู้บริหารหลิวได้พบกับผมเมื่อวานนี้และเราได้พูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอไม่อยากทำงานกับคุณอีกต่อไป เธอต้องมาทำงานกับผมโดยตรงคุณพอใจกับคำตัดสินนี้หรือไม่ ?” เซี่ยเหล่ยกล่าว

 

          “ฉัน….” ใบหน้าของสือจิงชิวเปลี่ยนเป็นสีแดง

 

          “กรุณาออกไป ผมไม่อยากมีเรื่องกับคุณกลับไปสงบสติอารมณ์แล้วเราค่อยมาคุยกันหลังจากที่คุณใจเย็นลงแล้ว” เซี่ยเหล่ยกล่าว

 

          “คุณจะไล่ฉันออกไปแบบนี้ ?” สือจิงชิวจ้องเขม็งไปที่เซี่ยเหล่ย

 

          “คุณต้องการอะไรอีกล่ะ ?”

 

          “เอามา 200,000 หยวนแล้วฉันจะออกไป”

 

          เซี่ยเหล่ยหัวเราะ “ทำไมผมต้องให้คุณ 200,000 หยวนด้วยล่ะ ?”

 

          “คุณได้รับออเดอร์จากไนท์มูฟสปอตอีควิชเมนต์ก็เพราะฉัน ใช่มั้ยล่ะ ?”

 

          “ดูเหมือนว่าผมจะต้องไปพาพี่เฉินมาคุยกับคุณ ผมคุยกับคุณไม่รู้เรื่องแล้ว” เซี่ยเหล่ยกล่าว

 

          “คุณ….ได้ ! เดี๋ยวจะได้เห็นดีกัน !” สือจิงชิวออกจากอาชาสายฟ้าเวิกค์ช็อปด้วยความโกรธ

 

          ‘เธอกล้าขอเงิน 200,000 หยวนโดยไม่ได้ลงแรงอะไรเลย เธอเป็นคนหน้าเงินมาก !’ เซี่ยเหล่ยคิดในใจ

 

          หลังจากนั้นไม่นานพนักงานของอาชาสายฟ้าเวิกค์ช็อปกลับมาหม่าเสี่ยวอันและเฉินอาเจียวกลับมาพร้อมถุงไอศครีมและในถุงนั้นเต็มไปด้วยขนมขบเคี้ยวอีกมากมาย

 

          เฉินอาเจียวส่งไอศครีมให้เซี่ยเหล่ยและพูดว่า “มันหนีไปแล้วล่ะสิ ถ้ามันยังอยู่ฉันจะฉีกร่างมันออกเป็นชิ้นๆ”

 

          เซี่ยเหล่ยยิ้มแบบเก้ๆกังๆ “พี่เฉินใจเย็นๆ เธอไปแล้วหล่ะ”

 

          “เอาล่ะ ฉันจะตั้งใจทำงาน ฉันเก็บเงินให้ครบ 100,000 หยวน แล้วฉันจะย้ายบ้านไปอยู่ข้างๆเธอ ฉันจะเป็นเพื่อนบ้านที่ดีของเธอ ฮ่าฮ่า” เฉินอาเจียวกล่าว

 

          “เหล่ย ความวุ่นวายทั้งหมดนี้เกิดจากสือจิงชิวเพราะฉะนั้นเธอจะกลับมาหาเราอีกมั้ย ?” หม่าเสี่ยวอันกล่าว

 

          “นายไม่ต้องกังวลไปหรอกเธอหน้าเงิน ! ถ้าเธอไม่สามารถฉ้อโกงคนอื่นได้เธอจะกลับมาหาพวกเราเองแหละ” เซี่ยเหล่ยกล่าว

 

          “พี่เหล่ยอยากทำงานกับผู้หญิงแบบนั้นอีกเหรอ ?” จูเสี่ยวหงมองอย่างวิตกกังวลไปที่เซี่ยเหล่ย

 

          เซี่ยเหล่ยยิ้ม “ธุรกิจคือธุรกิจ ผู้คนคือผู้คนในอดีตเราก็เคยทำสงครามกับอเมริกาแต่ในตอนนี้พวกเราทำการค้ากันเป็นอันดับ 1 ไม่ใช่หรอ ?”

 

          จูเสี่ยวหงยิ้มอย่างเซ็งๆ “ฉันไม่เข้าใจเหตุผลจริงๆ แต่ฉันเชื่อว่าพี่เหล่ยตัดสินใจถูกแล้วแหละ”

 

          “ไม่ต้องกังวลเรื่องสือจิงชิวหรอก ทานไอศครีมให้เสร็จแล้วกลับไปทำงาน ผมจะไม่ยอมให้ใครที่คดโกง เป็นคนที่ร่ำรวยเหนือพวกเราไปได้หรอก” เซี่ยเหล่ยกล่าว

 

          เวิกค์ช็อปแห่งนี้เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอีกครั้ง พวกเขาเชื่อในสิ่งที่เซี่ยเหล่ยพูดและเซี่ยเหล่ยก็ทำให้พวกเขาเห็นว่าคนที่คดโกงไม่มีทางที่จะร่ำรวยได้ คนที่ทำงานสุจริตเท่านั้นถึงจะร่ำรวยคำพูดเหล่านี้เป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจของทุกคน......

 

          ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด….. ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด

 

          ขณะที่เซี่ยเหล่ยทานไอศครีมเสร็จ มีสายโทรศัพท์เข้าจากหลิวหยิง

 

          “เหล่ย วันนี้คุณว่างมั้ย ?” เสียงของหลิวหยิงอบอุ่นและเป็นกันเอง

 

          “ผมว่าง พี่หลิวมีอะไรรึปล่าว?” เซี่ยเหล่ยพูดอย่างสุภาพ

 

          “งั้นดีเลย… ฉันต้องไปงานเลี้ยงในคืนนี้ ฉันอยากให้คุณไปเป็นเพื่อนฉัน”

 

          “งานเลี้ยงอะไรหรอ ?” เซี่ยเหล่ยถาม

 

          “มีเพื่อนในวงการของฉันเขาประสบความสำเร็จ ตอนแรกฉันก็ไม่อยากรบกวนคุณหรอกแต่เมื่อคืนที่ผ่านมามันทำให้ฉันระแวงว่าโจรจะกลับมาทำร้ายฉันอีกครั้งดังนั้น….”

 

          เซี่ยเหล่ยหัวเราะออกมา “ได้เลย กี่โมงครับ ?”

 

          “1 ทุ่ม ฉันจะรอคุณอยู่ที่บ้านของฉัน” หลิวหยิงกล่าวอย่างมีความสุข

 

          “ตกลง ฉันจะไปถึงก่อน 1 ทุ่ม” เซี่ยเหล่ยกล่าว

 

          ติดตามตอนต่อไป………..