ตอนที่ 21 ทีมผู้ปลุกพลังจากฐานผู้ลี้ภัย

ตอนที่ 21 ทีมผู้ปลุกพลังจากฐานผู้ลี้ภัย

ซูจู้เฉิงหยุดคนที่ต้องการรบกวนเสิ่นจื้อกุย และในที่สุดก็เปิดทางให้เสิ่นจื้อกุยเข้าไปในห้องได้สำเร็จ

ฉู่เจียงเยว่นั่งบนเก้าอี้หลังเคาน์เตอร์ เอนตัวชมการแสดงอย่างมีความสุข

แน่นอนว่าคนที่โดดเด่นมักจะดึงดูดเพศตรงข้ามอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่หรือเด็กก็ตาม

ในบรรดานักเรียนหลายสิบคน คนที่เชื่อฟังมีได้ห้องของตัวเองแล้ว ในขณะที่คนที่ไม่เชื่อฟังจะถูกขับไล่ออกจากโรงแรมโดยอัตโนมัติเมื่อครบกำหนดเวลา 2 ชั่วโมง

ฉู่เจียงเยว่ไม่มีความเห็นอกเห็นใจในเรื่องนี้ ทุกคนต้องแบกรับผลการกระทำของตัวเอง

หลังจากดูแลการเข้าพักของแขกทุกคนแล้ว ฉู่เจียงเยว่ก็เดินออกจากตึกหนึ่งแล้วมาที่ต้นไม้ที่เธอปลูกไว้ก่อนหน้านี้ และยกมือขึ้นเพื่อฉีดพลังวิเศษเข้าไป

ไม่แน่ใจว่ามันเป็นภาพลวงตาหรือไม่ แต่ฉู่เจียงเยว่รู้สึกได้ว่าต้นไม้กำลังตื่นเต้นอยู่

ความรู้สึกนั้นรุนแรงไม่น้อย เหมือนกับเธอจะอ่านความคิดของต้นไม้ได้ว่า “มันอร่อย อยากได้มันเพิ่มอีก”

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ในชาติก่อน แม้พลังวิเศษของเธอจะพัฒนาไปถึงระดับสี่ ก็ยังไม่เคยทำให้เธอรู้สึกเช่นนี้!

ฉู่เจียงเยว่จึงรู้สึกงุนงงไม่น้อย

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอคิดอยู่พักหนึ่ง และยังไม่เข้าใจ เธอก็เลือกที่จะยอมแพ้ มันจะไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อการใช้พลังของตัวเธอเอง และการทำให้รู้สึกได้ถึงอารมณ์ของพืชพรรณก็จะเป็นผลดีมากกว่าผลเสีย

เมื่อเห็นต้นไม้ที่เธอปลูกสูงขึ้นทุกวัน ฉู่เจียงเยว่ก็อารมณ์ไม่น้อย

“โฮสต์! มีคนอยู่ใกล้ๆ ที่นี่อีกแล้ว! ดูเหมือนว่ามีพวกเขาส่วนใหญ่จะได้รับบาดเจ็บ ได้โปรดไปช่วยพวกเขาด้วย!”

จิ้งจอกน้อยที่ก่อนหน้านี้ไม่รู้ไปเล่นอยู่ที่ไหน จู่ๆ ก็วิ่งเข้ามากระโดดลงบนไหล่ของฉู่เจียงเยว่

"ใคร?"

“ฉันก็ไม่รู้ แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาน่าจะเป็นทีมผู้ปลุกพลัง”

ทีมผู้ปลุกพลังทีมนี้น่าจะมาจากฐานผู้ลี้ภัยใกล้ๆ

แม้แต่มณฑล H ก็ยังมีการก่อตั้งฐานผู้ลี้ภัย ไม่มีเหตุผลใดๆ ที่เมือง B ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศจะไม่ก่อตั้งฐานผู้ลี้ภัยขึ้นเช่นเดียวกัน

“พวกเขาอยู่ห่างจากโรงแรมมากเท่าไหร่? และ...ฉันเป็นนักธุรกิจ ไม่คิดจะอะไรฟรีๆ”

หากไม่มีกำไรเธอก็ไม่สน หากรางวัลหลังจากช่วยเหลือผู้คนไม่เป็นไปตามความคาดหวังของเธอ ฉู่เจียงเยว่ก็จะไม่ทำ

“โฮสต์ ดูเหมือนพวกเขาจะต้านทานซอมบี้ไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เมื่อมีใครสักคนล้มลง ทั้งทีมอาจถูกกวาดล้าง...”

จิ้งจอกน้อยพูดเบาๆ แต่คิ้วของฉู่เจียงเยว่ขมวดแน่นมากขึ้นเรื่อยๆ

“ตกลง ฉันจะไปดู”

ฉู่เจียงเยว่รู้ดีว่าจิ้งจอกน้อยกำลังพยายามหลอกเธอ แต่เธอก็อยากใช้ประโยชน์จากจุดนี้เหมือนกัน

หลังจากนี้เมื่อเธอขออะไร จิ้งจอกน้อยจะได้ปฏิเสธได้ยากขึ้น

เมื่อเวลากระชั้นชิด และฉู่เจียงเยว่ไม่มีเวลากลับไปหยิบอาวุธ ดังนั้นเธอจึงออกจากอาณาเขตของโรงแรมเจียงหลินด้วยมือเปล่า

เมื่อมีจิ้งจอกน้อยนำทาง เธอก็ไปถึงจุดหมายอย่างรวดเร็ว จากนั้นฉู่เจียงเยว่ก็ได้เห็นคนสองสามคนกำลังต่อสู้กับซอมบี้อยู่

ที่นี่ไม่ได้มีซอมบี้มากนัก แต่พวกเขาโชคไม่ดี และได้พบกับซอมบี้ระดับหนึ่งหลายตัวในคราวเดียว

ปัจจุบันมี คนจำนวนไม่มากที่ปลุกพลังวิเศษได้ และโดยทั่วไประดับของผู้ปลุกพลังก็จะไม่สูงนัก

ผู้ปลุกพลังหลายคนอาจสามารถเผชิญหน้ากับซอมบี้ระดับศูนย์ได้อย่างง่ายดาย แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับซอมบี้ระดับหนึ่ง และมาพร้อมกันเป็นจำนวนมาก มันก็เป็นเรื่องยากมากที่จะหลบหนี

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าพวกเขาต้องป้องกันตัวเองจากการถูกซอมบี้ข่วน และกัด พวกเขาจึงเสียเปรียบในทุกด้าน และไม่สามารถใช้ความแข็งแกร่งอย่างเต็มที่ได้

เมื่อพวกเขาได้ยินใครกำลังใกล้เข้ามา ใบหน้าของคนเหล่านั้นก็มีความสุข แต่เมื่อพวกเขาเห็นว่าฉู่เจียงเยว่มาคนเดียว แสงในดวงตาของพวกเขาก็หรี่ลงอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม ฉู่เจียงเยว่มัดซอมบี้สองสามตัวไว้กับเถาวัลย์เมื่อเธอมาถึง พลังวิเศษ และการโจมตีระยะไกลของเธอยังคงได้เปรียบศัตรูเป็นอย่างมาก

ทั้งสามที่ต่อสู้อย่างหนัก เมื่อพบว่าซอมบี้ถูกมัดไว้ พวกเขาทั้งหมดก็ดูโล่งใจขึ้น และถอยออกมาอย่างรวดเร็ว

พวกเขาไม่สนใจแก่นคริสตัลของซอมบี้ระดับหนึ่งอีกต่อไป ตอนนี้พวกเขาแค่อยากจะหนีออกไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ซอมบี้ระดับหนึ่งหลายตัวที่ถูกมัดเข้าด้วยกัน พวกมันต้องมองดูอย่างไม่อาจทำอะไรได้เมื่อก้อนเนื้อตรงหน้าค่อยๆ หนีไป จากนั้นก็คำรามด้วยความโกรธ ส่งเสียงอันน่าสยดสยองออกมา

อย่างไรก็ตาม เถาวัลย์ของฉู่เจียงเยว่ที่ก่อตัวพลังวิเศษของเธอก็เหนียวเป็นอย่างมาก แม้ว่าระดับพลังของเธอในตอนนี้จะอยู่ที่ระดับสองซึ่งยังคงอ่อนแอกว่าในชาติก่อนมากก็ตาม

แต่มันก็เหนี่ยวรั้งซอมบี้เหล่านี้ได้นานถึง 5 นาทีเลยทีเดียว

เวลาเท่านี้เพียงพอแล้วสำหรับการหลบหนี

หลายคนประคองซึ่งกัน และกัน และเข้าหาฉู่เจียงเยว่

“ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ เรามาจากฐานผู้ลี้ภัยในเมือง B เรามาที่นี่เพื่อดูว่ามีผู้รอดชีวิตเหลืออยู่หรือไม่”

“แต่ระหว่างทาง คิดไม่ถึงว่าจะได้เจอกับซอมบี้ระดับหนึ่งถึงห้าตัวพร้อมๆ กัน ต้องขอบคุณๆ มากจริงๆ ไม่อย่างนั้นเราคงไม่รอดเป็นแน่”

พวกเขาได้ปลุกพลังวิเศษ และก่อตั้งทีมผู้ปลุกพลังขึ้น ชีวิตของพวกเขาเพิ่งจะดีขึ้นหลังวันสิ้นโลกมาถึง ยากที่จะยอมรับได้หากต้องตายอยู่ที่นี่

โชคดีที่พวกเขาได้รับการช่วยเหลือได้ทันเวลา มีคนออกมาช่วยพวกเขาในช่วงเวลาวิกฤติ

“ไม่เป็นไร แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ฉันได้เปิดโรงแรมอยู่ใกล้ ถ้าคุณอยากจะขอบคุณฉันจริงๆ ก็มาช่วยสนับสนุนธุรกิจของฉันเป็นบางครั้งบางคราวล่ะกัน”

ฉู่เจียงเยว่เดินนำคนกลุ่มนี้ไปยังโรงแรมเจียงหลิน

หลังจากได้ยินคำพูดของเธอ หลายคนก็ประหลาดใจเล็กน้อย

วันสิ้นโลก วันเวลาแบบนี้มีคนเปิดโรงแรมอยู่อีกเหรอ?

แม้ว่าพวกเขาจะคิดว่านี่เป็นไปไม่ได้ แต่หลายคนยังคงเดินตามฉู่เจียงเยว่ และมุ่งตรงไปข้างหน้า

ไม่ว่าจะจริงหรือไม่ก็ตาม มันคือความจริงที่ว่าเธอได้ช่วยเหลือพวกเขาเอาไว้

หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าว พวกเขาก็ได้เห็นโรงแรมเจียงหลิน ซึ่งดูเหมือนจะอยู่คนละโลกจากที่แห่งอื่น

“นั่นมันอะไรน่ะ?”

“สนามหญ้า! ยังคงเป็นสนามหญ้าสีเขียว! นี่ไม่ใช่ภาพลวงตาจริงๆ เหรอ?”

ทั้งสามคนแทบไม่เชื่อในสิ่งที่ตนเห็น

หลังวันสิ้นโลก ต้นไม้ด้านนอกเริ่มเหี่ยวเฉา และสีเขียวก็น้อยลงเรื่อยๆ ในแต่ละวัน โลกค่อยๆ กลายเป็นเหมือนแดนรกร้างมากขึ้นเรื่อยๆ

แต่ใครจะคิดว่าจะได้เห็นภาพที่มีชีวิตชีวาเช่นนี้ที่นี่

“นั่นคือโรงแรมของฉัน ปัจจุบันโรงแรมเราดำเนินธุรกิจด้านที่พักเป็นหลัก”

ฉู่เจียงเยว่ยกนิ้วขึ้นและชี้ไปในทิศทางของสนามหญ้าที่มีชีวิตชีวา เธอไม่รู้ว่าคำพูดของเธอทำให้ทั้งสามคนตกใจมากขนาดไหน

“นั่น...โรงแรมของคุณเหรอ?”

เมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของฉู่เจียงเยว่ ใบหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยตกใจ

ฉู่เจียงเยว่พยักหน้า "โรงแรมเพิ่งเปิดได้ไม่นาน แต่ก็เป็นไปได้ด้วยดี เข้ามาดูก่อนได้ ต่อให้ไม่พักอยู่ที่นี่ก็ไม่เป็นไร"

คนเหล่านี้มาจากฐานผู้ลี้ภัยในเมือง B เมื่อพวกเขากลับไป พวกเขาจะบอกญาติ และเพื่อนฝูงในฐานเกี่ยวกับโรงแรมเจียงหลินอย่างแน่นอน นี่คือ โฆษณาที่เดินได้ของเธอ

"ที่นี่ดูเหมือนสรวงสวรรค์จริงๆ"

ฉู่เจียงเยว่ยิ้ม ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณระบบ

“ตึกทั้งสองหลังนั้นมีไว้ทำอะไร?”

“ตึกไม้ทางซ้ายมือเป็นบ้านของฉันเอง ส่วนตึกอิฐแดงที่อยู่ข้างๆ เป็นโรงแรมที่เปิดให้คนมาเข้าพัก”

ไม่มีอะไรต้องซ่อน ฉู่เจียงเยว่บอกความจริงตามตรง

“มีต้นไม้อยู่ด้วย! ทำไมมันถึงไม่เหี่ยวเฉากัน!”

ยิ่งมองมากเท่าไหร่ก็ยิ่งประหลาดใจมากเท่านั้น นี่คือดินแดนมหัศจรรย์จริงๆ

“โอ้ ฉันปลูกมันเอาไว้ ต้องรอมันออกผลก่อนถึงจะรู้ว่าเป็นต้นอะไร”

“เพราะพลังวิเศษของคุณ ไม่แปลกเลยที่ๆ แห่งนี้จะเขียวชอุ่มอยู่ได้”

ในฐานผู้ลี้ภัย พลังวิเศษธาตุไม้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก

ไม่เพียงแต่จะมีที่ดินเป็นของตัวเองเท่านั้น แต่สิ่งที่ปลูกยังสามารถขายให้ฐานได้โดยตรง ดังนั้นคุณจึงไม่ต้องกังวลเรื่องความเป็นอยู่

น่าเสียดายที่ทีมของพวกเขาเต็มไปด้วยพลังวิเศษสายโจมตี