ตอนที่ 18 บริการหาคน

ตอนที่ 18 บริการหาคน

ทันทีที่ฉู่เจียงเยว่ปรากฏตัว ทุกคนก็รีบวิ่งไปหาเธอ และมองดูเธออย่างกระตือรือร้น

“โรงแรมมีห้องพักใหม่ พวกคุณสามารถไปที่แผนกต้อนรับของตึกหนึ่งเพื่อดูรายละเอียดได้”

เมื่อโรงแรมได้รับการอัพเกรด ห้องพักทุกห้องในตึกหนึ่งได้รับการปลดล็อกแล้ว และแผนกต้อนรับก็ได้มีการเพิ่มรายละเอียดต่างๆ เอาไว้

บนหน้าจอเสมือนจริงเหนือเคาน์เตอร์ที่แผนกต้อนรับ แขกสามารถดูแผนผังของแต่ละชั้น และรูปแบบห้องพักได้

นั่นทำให้ล็อบบี้เนืองแน่นไปด้วยผู้คน เนื่องจากมีแขกจำนวนมากที่ต้องการพักที่โรงแรมเจียงหลิน

เจิ้งเหวินอัน หลิวอี้อี้ และเจียงไห่ถูกดึงดูดด้วยเสียงจากภายนอก และในไม่ช้าพวกเขาก็เปิดประตู และออกมาดู

ฉู่เจียงเยว่ไม่สนใจการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของทั้งสามคนนี้ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าใครจะพักอยู่ในโรงแรม เธอก็จะทำเงินได้อยู่ดี

ในช่วงเวลากลางวัน อุณหภูมิภายนอกสูงถึง 50 องศาเซลเซียส เมื่อไม่มีน้ำหรือไฟฟ้า แม้จะมีบ้านอยู่แต่ก็คงจะแทบทนไม่ไหว

นอกจากกลุ่มผู้รอดชีวิตที่เสิ่นจื้อกุยนำมาเมื่อเช้านี้แล้ว คนพื้นเมืองจำนวนมากจากชุมชนเซิงซื่อฮัวตู่ก็ได้เดินทางมากับครอบครัวของพวกเขาด้วย

ความจริงที่ว่าโรงแรมเจียงหลินไม่ได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศภายนอกได้แพร่กระจายไปทั่วชุมชนเซิงซื่อฮัวตู่แล้ว

“เถ้าแก่ บ้านของผมมีคนแก่ และลูกๆ ด้วย มีห้องพักสำหรับครอบครัวไหมจะเป็นแบบใดก็ได้ขอแค่ให้ได้อยู่รวมกันก็พอ”

ผู้ที่ถามเป็นชายอายุประมาณ 30 ปี โดยมีภรรยาอุ้มลูกรอป้อนอาหารอยู่ด้วย และยังมีคนชราอีก 4 คนยืนอยู่ข้างๆ

ชายคนนี้คงต้องแบกภาระหนัก ครอบครัวของเขามีทั้งเด็ก และคนแก่ และภรรยาของเขาก็ดูอ่อนแอมาก แค่เห็นฉู่เจียงเยว่ก็เหงื่อออกแล้ว

แต่ก็ถือว่าเขาโชคดีที่ได้อยู่กับครอบครัวในวันสิ้นโลก

แน่นอนว่ามีห้องสวีทสามห้องนอน แต่ราคาห้องพักจะแพงกว่าห้องเดี่ยวมาก

“มีห้องสวีท และห้องดีลักซ์แบบสามห้องนอนอยู่ มันน่าจะเหมาะกับความต้องการของคุณ ซึ่งมีราคา 600 เหรียญทองแดงต่อวัน และ 1,200 เหรียญทองแดงต่อวันตามลำดับ”

“หากคุณต้องการให้ทั้งครอบครัวอาศัยอยู่ในห้องสวีท คุณจะต้องลงทะเบียนความสัมพันธ์แบบคู่รักเพื่อให้คน 2 คนสามารถอาศัยอยู่ในห้องนอนห้องหนึ่งได้ ส่วนเด็กจะลงทะเบียนภายใต้ชื่อของผู้ปกครอง”

ทางโรงแรมมีห้องพักแบบสามห้องนอนอยู่ แต่ราคาก็ค่อนข้างแพง 600 เหรียญทองแดง และ 1,200 เหรียญทองแดงต่อวันนั้นสูงเกินไปสำหรับคนทั่วไปเล็กน้อย

แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ได้อาศัยอยู่ที่เดิม ในวิลล่าของพวกเขาในชุมชนเซิงซื่อฮัวตู่เธอ ไม่มีอาหารสำรองเหลืออยู่แล้ว หากอยู่ที่นั่นต่อก็มีแต่รอความตายเท่านั้น

โรงแรมเจียงหลินคือ ความหวังสุดท้ายของพวกเขา

“ขอบคุณเถ้าแก่ เราต้องการพักที่นี่! ช่วยเปิดห้องสวีทให้เราหนึ่งเดือนก่อน”

หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน เขาอาจพบวิธีแก้ปัญหาเพื่อให้ชีวิตของเขา และครอบครัวกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง

ฉู่เจียงเยว่ไม่ลังเล และเปิดหน้าจอเสมือนจริงตรงหน้าอีกฝ่าย "แต่ละคนรูดบัตรหนึ่งครั้ง"

โดยยึดหลักความเป็นธรรม และยุติธรรม ทางโรงแรมจะหักค่าเข้าพักเป็นจำนวน 18,000 เหรียญทองแดง โดยหารจากบัตรของทั้ง 6 คน

ส่วนทารกนั้นหากเธออาศัยอยู่กับผู้ปกครองจนถึงอายุ 8 ปี เธอจะได้รับการยกเว้นค่าห้องพัก

ทั้ง 6 คนหยิบบัตรประจำตัวของตนออกมา และรูดเพื่อชำระเงิน ซึ่งเท่ากับต้องจ่ายคนละ 3,000 เหรียญทองแดง

เมื่อคนแก่ทั้งสี่เห็นว่ายอดคงเหลือของพวกเขาลดลงไปถึง 3,000 เหรียญทองแดง พวกเขาก็ต่างแสดงสีหน้าเจ็บปวด

ฉู่เจียงเยว่เห็นสีหน้านั่น แต่ไม่ได้พูดอะไร เนื่องจากพวกเขาเลือกโรงแรมเจียงหลินก็ต้องปฏิบัติตามกฎ

ไม่อย่างนั้นถ้ามีคนมาแกล้งทำตัวน่าสงสาร แล้วเธอให้ส่วนลด ทุกคนก็จะพยายามมาถามหาส่วนลดจากเธอ เมื่อเป็นแบบนั้นเธอจะเปิดโรงแรมไปทำไม ไปทำองค์กรการกุศลไม่ดีกว่าเหรอ

“เถ้าแก่ เราก็เป็นคู่รักเหมือนกัน แต่ห้องคู่นั้นแพงเกินไป เราสามารถอยู่ห้องเดี่ยวด้วยกันได้ไหม?”

ฉู่เจียงเยว่เลิกคิ้ว แต่ในเมื่อยังมีห้องมากมายเหลืออยู่ และสถานการณ์ของแต่ละคนก็ต่างกัน ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลที่จะไม่เห็นด้วยกับคำขอนี้

“ลงทะเบียนความสัมพันธ์แบบคู่รัก แล้วพวกคุณก็สามารถเข้าพักได้เลย”

หลังจากได้รับคำยืนยันจากฉู่เจียงเยว่ ดวงตาของทั้งสองคนก็สว่างขึ้น เมื่อหารค่าห้องก็ต้องจ่ายเพียง 50 เหรียญทองแดงต่อวัน ด้วยเงินออมในมือก็เพียงพอสำหรับพวกเขาที่จะมีชีวิตอยู่ได้เป็นเวลานาน

ฉู่เจียงเยว่ไม่รู้ว่าสองคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ หลังจากที่ขั้นตอนการเข้าพักเสร็จสิ้นแล้ว เธอก็เรียกคนต่อไปให้เข้ามา

“เถ้าแก่ ผมมีครอบครัวอยู่นอกเมือง ทางโรงแรมจะช่วยผมหาคนได้หรือไม่”

“หาคน?”

นี่เป็นครั้งแรกที่ ฉู่เจียงเยว่ พบคำขอดังกล่าว

"โฮสต์ ฉันทำได้! แต่...ความสามารถนี้ใช้พลังงานมาก ถ้าคุณตอบรับ เราก็ควรจะได้กำไรจากธุรกิจนี้"

ความหมายก็คือ นอกเหนือจากการชดเชยพลังงานในการหาใครสักคนแล้ว อีกฝ่ายยังต้องจ่ายเพิ่มอีกด้วย

“คนที่คุณกำลังตามหาอยู่ที่ไหน?”

ฉู่เจียงเยว่ยังคงสงบ และถาม

“เธออยู่ที่มณฑล H เราเพิ่งคุยโทรศัพท์กันเมื่อวานนี้!”

หากเขารู้ว่าวันสิ้นโลกจะมาถึง เขาคงจะไปที่มณฑล H เพื่อตามหาเธอก่อนที่เรื่องเหล่านี้จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

“โฮสต์ ลองถามดูว่าเขาต้องการซื้อข้อมูลแล้วไปหาเองหรืออยากให้เราช่วยหาคนแล้วพากลับมา?”

“อย่างแรกคิดราคา 1 เหรียญทอง อย่างหลังคิดราคา 10 เหรียญทอง ไม่มีการต่อรอง”

จิ้งจอกน้อยตั้งราคาสูงอย่างยิ่ง แต่นี่เป็นตลาดผูกขาด มันจึงไม่กลัวว่าจะมีคู่แข่ง

1 เหรียญทองแปลงเทียบได้กับ 10,000 เหรียญทองแดง ส่วน 10 เหรียญทองก็ 100,000 เหรียญทองแดง แม้แต่ฉู่เจียงเยว่ก็รู้สึกว่านี่ไม่ต่างอะไรกับการขู่กรรโชก

อย่างไรก็ตาม จิ้งจอกน้อย และตัวเธอก็มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน และไม่สามารถแยกออกจากกันได้

"เดิมทีโรงแรมไม่ได้ให้บริการนี้ แต่เนื่องจากเป็นคำขอของคุณก็ยังมีความเป็นไปได้อยู่”

“แต่... ฉันเป็นนักธุรกิจ และฉันจะไม่ทำธุรกิจแบบขาดทุน คุณจะให้ฉันได้เท่าไหร่?”

“เถ้าแก่ คุณยังไม่ได้เปิดห้องพักให้เราเลย เรื่องอื่นจัดการทีหลังได้ไหม?”

ฉู่เจียงเยว่มองไปที่แถวที่ยาวเหยียดด้วยสีหน้าเขินอายเล็กน้อย

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็นั่งรอตรงนั้นสักพักก่อน หลังจากจัดการแขกคนอื่นๆ แล้วฉันจะไปหา”

ฉู่เจียงเยว่ขอให้ชายตรงหน้าไปนั่งที่ด้านข้างแล้วรอ

ชายคนนั้นก็รู้ดีว่าฉู่เจียงเยว่กำลังยุ่ง และเรื่องของเขาต้องใช้เวลาพอสมควรในการจัดการ เขาจึงไปนั่งบนโซฟาในโซนพักผ่อน และรอให้ฉู่เจียงเยว่ทำงานจนเสร็จก่อน

ฉู่เจียงเยว่ก็ไม่ชอบให้คนอื่นต้องรอ ดังนั้นเธอจึงเร่งความเร็ว ทำให้การเข้าพักของแขกคนอื่นๆ เสร็จเร็วยิ่งขึ้น

หลังจากผ่านไปเป็นเวลานาน ในที่สุด ฉู่เจียงเยว่ก็จัดการเรื่องของการเข้าพักของแขกทุกคนจนแล้วเสร็จ

แม้ว่าดูเหมือนคนจะเยอะ แต่สถิติสุดท้ายพบว่าวันนี้มีคนเข้าพักเพิ่มเพียง 63 คนเท่านั้น

ยังมีหนทางอีกยาวไกลก่อนที่จะครบ 100 คนเพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ

แต่สิ่งที่ต้องจัดการก่อนในตอนนี้คือ ปัญหาการหาคน

ฉู่เจียงเยว่จึงเดินออกจากหลังเคาน์เตอร์ และมาที่โซนพักผ่อนเพื่อนั่งลง

“จินซู่หราน?”

ชายคนนี้เป็นคนพื้นเมืองของชุมชนเซิงซื่อฮัวตู่ แต่ฉู่เจียงเยว่กลับรู้สึกเหมือนว่าเธอเคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหนสักแห่ง

“โฮสต์ ฉันรู้!”

ทันใดนั้น จิ้งจอกน้อยก็ส่งเสียงดังออกมา จนฉู่เจียงเยว่ตกใจไม่น้อย

“เธอรู้อะไรเกี่ยวกับเขา?”

ครั้งสุดท้ายที่จิ้งจอกน้อยมีท่าทีเช่นนี้ก็ได้พบกับเจิ้งเหวินอันที่เป็นตัวเอกชาย

“โฮสต์ เขามีตัวตนในนิยาย!”

ก่อนหน้านี้ มันไม่ทันสังเกต แต่ตอนนี้เมื่อมันอยู่ใกล้จินซู่หรานแล้ว และข้อมูลมากมายก็ถูกปลดล็อค และหลั่งไหลออกมา