บทที่ 6: ฉันได้เปรียบ

บทที่ 6: ฉันได้เปรียบ

ขณะที่เนจิเริ่มใช้กระบวนท่ามวยอ่อนแปดทิศ เทนโดก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันบางอย่าง ราวกับมีผนึกแปดทิศที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้นใต้เท้า คอยจำกัดขอบเขตการเคลื่อนไหวของเขาเอาไว้

'นี่น่ะหรอ มวยอ่อนแปดทิศหกสิบสี่ฝ่ามือ?'

เทนโดดูนิ่งสงบจากภายนอก แต่ในใจเขากลับทึ่งไม่น้อย 'เนจิไม่น่าจะฝึกวิชานี้จนคล่องได้ตั้งแต่ยังไม่จบโรงเรียนนินจานี่นา หรือว่าหมอนี่จะพัฒนาฝีมือขึ้นมาได้ในระหว่างที่สู้กับเรา?'

ในตอนนั้นเอง เนจิก็เริ่มรัวฝ่ามือแปดทิศใส่ทันที ฝ่ามือของเขามันรวดเร็วมากจนเห็นเป็นภาพติดตา และดูเหมือนความเร็วจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในทุกจังหวะที่เล็งเข้าใส่จุดจักระของเทนโด

ฝ่ามือแล้วฝ่ามือเล่ากระหน่ำซัดเข้ามาเหมือนห่าฝน ถึงจะแอบตกใจอยู่บ้าง แต่เทนโดก็ยังคงคุมสติได้ดีเยี่ยม

'เมื่อกี้เราออมมือไปตั้งเยอะ ดูเหมือนคราวนี้ต้องเอาจริงบ้างแล้วะ'

เทนโดรีดเร้นจักระอย่างรวดเร็ว เขาใช้พลังมหาศาลข่มขวัญและต้านทานแรงกดดันของรูปแบบแปดทิศเอาไว้ ความเชี่ยวชาญในไทจุตสึสไตล์โคโนฮะบวกกับสัญชาตญาณพิเศษที่ได้จากสายเลือดอุจิวะ ผสานเข้าด้วยกันอย่างลงตัวในพริบตานั้น

พอยิ่งจดจ่อกับทักษะไทจุตสึ เทนโดก็สัมผัสได้ชัดเจนเลยว่าการโจมตีของเนจิไม่สามารถคงอยู่ได้นานนัก

'ต้องเน้นตั้งรับไปก่อน ถ้าเรายันเอาไว้ได้ ชัยชนะก็เป็นของเรา'

ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคาด หลังจากกระหน่ำโจมตีแบบไม่ยั้ง จังหวะของเนจิก็เริ่มช้าลงกะทันหัน เพราะเขายังไม่คุ้นกับการฝืนใช้มวยอ่อนแปดทิศหกสิบสี่ฝ่ามือจนจักระแทบจะหมดเกลี้ยง

เทนโดฉวยจังหวะนั้นปัดการโจมตีของเนจิออกด้วยแขนทั้งสองข้าง ก่อนที่เนจิจะทันตั้งตัว เทนโดก็เอื้อมมือไปจิ้มหน้าผากของเนจิเบาๆ ด้วยสองนิ้ว

"ฉันขอนำชัยชนะไปก่อนนะ เนจิคุง"

【ภารกิจสำเร็จ: เอาชนะฮิวงะ เนจิได้สำเร็จ รางวัลภารกิจเนตรสีขาวถูกส่งให้แล้ว โปรดรับรางวัลตามเวลาที่กำหนด】

พอผลการต่อสู้จบลง เสียงคุยกันจอกแจกก็ดังขึ้นในหมู่นักเรียนที่มุงดู ส่วนใหญ่ไม่ได้แปลกใจอะไรมาก เพราะในสายตาเด็กๆ การที่จูนินชนะนักเรียนที่ยังไม่จบน่ะเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

แต่สำหรับพวกเกะนินทั้ง 12 คนที่มาจากตระกูลนินจา ความรู้สึกมันคนละเรื่องเลย โดยเฉพาะกับ ฮิวงะ ฮินาตะ

'นั่นมัน... พี่เนจิ ฝึกวิชามวยอ่อนแปดทิศหกสิบสี่ฝ่ามือได้แล้วหรอ?'

ฮินาตะที่ยังสกัดจุดไม่คล่องเลยด้วยซ้ำได้แต่ก้มหน้าลงอย่างละอาย เธออยากจะก้าวเข้าไปหาเนจิที่พึ่งแพ้ด้วยความเป็นห่วง แต่ด้วยนิสัยขี้อายและเก็บตัวทำให้เธอได้แต่ยืนแข็งทื่อ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขา

อีกคนที่ช็อกไปเลยก็คือ อุจิวะ ซาสึเกะ เขาจ้องมองไปกลางสนามแบบไม่วางตา ในใจกำลังคำนวณอย่างหนัก เขาเริ่มรู้สึกว่าถ้าตัวเองต้องสู้กับใครคนใดคนหนึ่งในสองคนนี้ เขาคงร่วงลงไปนอนในไม่กี่กระบวนท่าแน่ๆ ต่อให้ทุ่มสุดตัวก็ตาม

ความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงเริ่มกัดกินใจของซาสึเกะ

เขามุมานะฝึกฝนอย่างหนักมาตลอดแต่กลับไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควรเพราะไม่มีใครคอยสอน จนเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมา

'ตลอดหลายปีมานี้ ฉันมัวทำอะไรอยู่เนี่ย...'

ซาสึเกะกำหมัดแน่นจนเล็บแทบจะจิกเข้าไปในเนื้อ

นอกจากเรื่องนั้นแล้ว ยังมีอีกจุดหนึ่งที่ทำให้เขากังวลแบบสุดๆ

'ท่าจิ้มหน้าผากเมื่อกี้... จูนินคนนั้นรู้จักกับผู้ชายคนนั้นงั้นหรอ?'

ความสงสัยร้อยแปดวนเวียนอยู่ในหัวซาสึเกะเต็มไปหมด ภายนอกเขายังคงดูนิ่งเหมือนฮินาตะ แต่สีหน้าเขากลับเปลี่ยนไปมาดูสับสนพิกล

ถึงอย่างงั้น ซาสึเกะก็นับว่าเป็นเด็กที่เก็บอารมณ์เก่ง จะมีก็แต่เรื่องของ อุจิวะ อิทาจิ เท่านั้นแหละที่จะทำให้เขาฟิวส์ขาดได้

เทนโดที่เคยอ่านเรื่องนี้มาก่อนย่อมรู้ดีว่าการจิ้มหน้าผากเนจิเมื่อกี้มันไปกระตุ้นปมในใจของซาสึเกะเข้า

เขาไม่ได้จิ้มมั่วๆ นะ เขาเตรียมแผนมาแล้ว

หลังจากภารกิจสองครั้งแรกมีมิซึกิเป็นตัวจุดชนวน คราวนี้เทนโดเลือกที่จะเริ่มภารกิจด้วยตัวเอง และแน่นอนว่าพอเขายั่วยุซาสึเกะได้สำเร็จ ระบบก็เด้งขึ้นมาทันที

【ภารกิจล่าสุด: ฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ให้ตระกูล – ฝึกฝนฮิวงะ ฮินาตะและเสริมสร้างความมั่นใจให้เธอ】

【รางวัลภารกิจ: วิชามวยอ่อน: สกัดจุด】

【ภารกิจล่าสุด: ฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ให้ตระกูล – ฝึกฝนอุจิวะ ซาสึเกะและทำลายความมั่นใจในตนเองของเขา】

【รางวัลภารกิจ: เสริมพลังจักระธาตุไฟ】

ภารกิจโผล่ขึ้นมาพร้อมกันสองอย่างเฉยเลย แต่ระบบก็ยังกวนประสาทเหมือนเดิม มันบอกว่าการฝึกซาสึเกะคือการ 'เพิ่มความแข็งแกร่งให้ตระกูล' อันนี้พอเข้าใจได้

แต่ฮินาตะมาเกี่ยวอะไรด้วยล่ะเนี่ย?

'หรือว่าระบบฟื้นฟูตระกูลอุจิวะของฉัน มันจะนับรวมไปถึงรากเหง้าของตระกูลโอสึสึกิด้วย? ใครที่สืบเชื้อสายมาจากโอสึสึกิก็คือนับเป็นพวกอุจิวะหมดงั้นหรอ?'

'นี่มันชักจะวุ่นวายไปกันใหญ่แล้วแฮะ...'

ทางด้านมิซึกิที่ยืนดูอยู่ข้างสนาม เขามองเทนโดที่กำลังได้ใจด้วยความแค้นจนอยากจะกัดฟันให้แตก แต่เขาก็ยังแอบหวังว่าพวกตระกูลฮิวงะจะโกรธเทนโดจากเรื่องนี้บ้าง

แต่ความหวังนั้นพังยับในพริบตา เพราะเนจิยอมรับความพ่ายแพ้ได้อย่างรวดเร็ว เขาเดินเข้าไปหาเทนโดเพื่อขอบคุณที่ช่วยออมมือให้ ส่วนเทนโดก็ยิ้มตอบแถมยังช่วยแนะนำจุดอ่อนของมวยอ่อนที่เขาเจอระหว่างสู้ให้เนจิฟังอีก มิซึกิได้แต่มองภาพที่ทั้งสองคุยกันอย่างเป็นมิตรด้วยความเจ็บใจ

"ดีมาก ทำได้เยี่ยมจริงๆ"

จู่ๆ ก็มีเสียงทุ้มลึกของชายชราดังขึ้นพร้อมกับร่างเตี้ยๆ ที่เดินเข้ามาในสนามฝึก เขาเป็นชายแก่ผมหงอกที่มีโหนกแก้มชัดเจน ดูเหมือนคนแก่ธรรมดาทั่วไป

แต่ชุดโฮคาเงะที่สวมอยู่นั้นบ่งบอกตัวตนที่แท้จริงได้เป็นอย่างดี

ทุกคนรีบโค้งคำนวณทักทายอย่างรวดเร็ว

"ท่านโฮคาเงะ!"

"เอาล่ะๆ พวกเธอทุกคนตามสบายเถอะ"

โฮคาเงะรุ่นที่สาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ยิ้มพลางโบกมือให้ทุกคนผ่อนคลาย "ที่นี่ไม่มีโฮคาเงะหรอก มีแต่ครูใหญ่ของพวกเธอเท่านั้นแหละ"

"ฉันยืนดูมาตั้งแต่ต้นแล้วล่ะ" ฮิรุเซ็นพูดต่อ "การให้เด็กๆ ได้ฝึกต่อสู้จริงก่อนจบการศึกษาเนี่ย เป็นความคิดที่เข้าท่าทีเดียวนะ"

"ไอเดียนี้ใครเป็นคนเสนอกันล่ะ?"

ฮิรุเซ็นหันไปถาม มิซึกิที่ยืนอยู่ข้างๆ รีบพยักหน้าและยกมือรับหน้าทันที

ฮิรุเซ็นเอ่ยปากชม "การเปิดโอกาสให้นักเรียนได้ลองสู้กับนินจาจริงๆ ก่อนจบน่ะ ถือเป็นเรื่องดีมาก"

พอได้รับคำชมจากโฮคาเงะรุ่นที่สาม มิซึกิก็หน้าบานจนลืมความเจ็บที่หน้าไปเลยทีเดียว

"ที่สำคัญคือคนที่เลือกมาเนี่ยฝีมือไม่เบาเลย เป็นความผิดของฉันเองในฐานะโฮคาเงะที่มองข้ามคนเก่งๆ แบบนี้ไป" ฮิรุเซ็นพูดต่อ แต่มิซึกิเริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศมันชักจะแปลกๆ

"เทนโด นายเป็นนักวิจัยเครื่องจักรกลการเกษตรที่เก่งขนาดนี้แต่กลับไม่มีคนรู้จักเลยแฮะ"

ฮิรุเซ็นแซวเทนโดเบาๆ หลังจากที่ชมมิซึกิไปแบบผ่านๆ "ดูเหมือนฉันจะทำให้นายเสียของซะแล้วล่ะมั้ง"

"ท่านโฮคาเงะชมเกินไปแล้วครับ"

เทนโดส่ายหน้าทำเป็นถ่อมตัว แต่รอยยิ้มที่ปกปิดไม่อยู่มันฟ้องว่าในใจเขากำลังคิดอะไร

'ชมอีกสิครับท่าน ผมรับได้ไม่อั้นเลย'

"ท่านโฮคาเงะคะ หน่วยวิจัยของพวกเรากำลังจะได้ข้อสรุปแล้วนะคะ" อากิตะเริ่มรู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่างเลยรีบขัดขึ้นมา "เทนโดเป็นกำลังหลักของทีมเราเลย ท่านจะมาย้ายเขาไปตอนนี้ไม่ได้นะคะ"

"โถ่... อย่ามาพูดเรื่องกลุ่มเธอกลุ่มฉันเลยน่า ทุกคนก็ทำงานเพื่อโคโนฮะเหมือนกันทั้งนั้นแหละ"

โฮคาเงะรุ่นที่สามดุเบาๆ เรื่องการแบ่งพรรคแบ่งพวก ก่อนจะเสริมว่า:

"ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันแค่คิดว่าให้เทนโดมารับงานพาร์ทไทม์ที่โรงเรียนนินจาในตำแหน่งครูฝึกต่อสู้สักอาทิตย์ละสองคาบก็พอ โดยเฉพาะการสอนเทคนิคการสู้จริงให้พวกเด็กที่จะจบการศึกษา เธอคิดว่ายังไงล่ะ?"

อากิตะพยายามจะเถียงต่อ "แต่ตารางงานที่หน่วยวิจัยเราก็นแน่นมากเลยนะคะ"

"เริ่มจากเดือนหน้า ฉันจะเพิ่มงบประมาณให้หน่วยวิจัยเครื่องมือเกษตรอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์"

ฮิรุเซ็นพูดออกมานิ่งๆ แต่คำพูดนั้นทำเอาทุกคนหูผึ่ง

"ท่านโฮคาเงะครับ งานวิจัยของผมมันก็หนักจริงๆ..."

เทนโดที่เห็นอากิตะทำท่าจะยอมถอยเพราะเรื่องงบ เลยรีบแทรกขึ้นมาทันที

"อ้อ... แล้วฉันก็ว่าจะปรับเงินเดือนขึ้นให้นายด้วยนะ เทนโด"

คราวนี้โฮคาเงะรุ่นที่สามเป็นฝ่ายชนะขาดลอย

"พรุ่งนี้ก็อย่าลืมมาเริ่มงานที่โรงเรียนล่ะ"