บทที่ 25 ยินดีต้อนรับสู่การท้าทายฉัน (2/4)

รอยยิ้มของแมนดารินที่กำลังจะเผยออกมา พลันถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวในทันที

พระเจ้า...เขาเห็นอะไรอยู่กันแน่?

ชุดเกราะสีดำสนิทของคีนดูเหมือนไม่ได้รับผลกระทบใดๆ จากพลังของแหวนทั้งสิบวง

ยิ่งกว่านั้น ดาบยาวสีดำสองเล่มในมือของคีนกำลังพุ่งตรงเข้ามาหาอกของแมนดาริน

พลังงานที่แฝงอยู่ในดาบเหล่านั้นทำให้เขารู้สึกหนาวสะท้านถึงกระดูก

ในใจของแมนดารินแวบความคิดขึ้นมาเพียงหนึ่งเดียว – หากโดนดาบเล่มนี้ฟันเข้าไป เขาต้องตายแน่นอน

ด้วยสัญชาตญาณแห่งการเอาชีวิตรอด เขาพยายามบิดตัวหลบอย่างสิ้นหวัง เพื่อเลี่ยงการโจมตีที่อาจทำลายอวัยวะสำคัญ

แต่ถึงอย่างนั้น แขนข้างหนึ่งของเขาก็ยังไม่พ้นการโจมตี

ฉัวะ!

เสียงฟันดาบเฉือนเนื้อดังขึ้น แขนข้างหนึ่งของแมนดารินถูกฟันขาด และหล่นลงสู่พื้น

ความเจ็บปวดเพิ่งซึมเข้ามาในสมองของเขา เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นแขนตัวเองบนพื้น

ผลของการสูญเสียแขนคือ แหวนทั้งสิบวงเหลือเพียงห้าวง พลังลดลงครึ่งหนึ่งในทันที

ขณะเดียวกัน สนามแรงโน้มถ่วง ความผิดปกติทางไฟฟ้า และอุณหภูมิรอบตัวคีนกลับเข้าสู่ภาวะปกติ

แม้แต่พายุทรายที่เคยโหมกระหน่ำก็เริ่มสงบลง เมื่อปราศจากพลังจากแหวนของแมนดาริน

“นายอยากได้อะไร? ฉันให้ได้ทุกอย่าง!”

แมนดารินร้องตะโกนเสียงดังด้วยความสิ้นหวัง ร่างกายเขาเริ่มสั่นไหวด้วยความกลัว

“ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ฉันต้องการเพียงชีวิตของนาย”

คีนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ราวกับการฆ่าแมนดารินเป็นเรื่องธรรมดาเหมือนการเชือดไก่

ทันใดนั้น ดวงตารูปตัว V สีแดงบนหมวกของคีนวาบขึ้นมาอีกครั้ง

แมนดารินมองเห็นร่างโลหะของคีนเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงความเย็นจากโลหะ

“อ๊าก!”

แมนดารินพยายามใช้แขนข้างที่เหลือป้องกันดาบยาวของคีน

ฉัวะ!

เสียงฟันดังขึ้นอีกครั้ง แขนข้างสุดท้ายของแมนดารินถูกฟันขาด

แหวนทั้งสิบวงตกลงสู่พื้น พลังที่เคยสร้างความผิดปกติในธรรมชาติก็จางหายไป

ตอนนี้ แมนดารินไม่มีอะไรมากไปกว่าคนธรรมดาที่เคยเชี่ยวชาญทุกอย่างเพียงผิวเผิน

“ปีศาจโลหะ! ฉันจำแกได้!”

แมนดารินตะโกนด้วยความโกรธและความเจ็บปวด การสูญเสียแหวนไม่เจ็บปวดเท่ากับการที่ศักดิ์ศรีของเขาถูกเหยียบย่ำ

“นายจะจำฉันได้แน่นอน เพราะฉันจะเป็นคนสุดท้ายที่นายได้เจอ”

คีนตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา

จากนั้น ดาบยาวสีดำในมือคีนก็แทงทะลุอกของแมนดาริน พลังงานรุนแรงวิ่งผ่านดาบเข้าสู่ร่างกายของเขา

ร่างกายของแมนดารินเริ่มสลายไปอย่างช้าๆ จนหายไปในระดับโมเลกุล

“แค่ก!”

แมนดารินใช้แรงเฮือกสุดท้ายพ่นเลือดออกมา พร้อมกับยิ้มเยาะ

“แกคิดว่าแค่นี้จะฆ่าฉันได้งั้นหรือ?”

“ตลอดชีวิตนี้ แกจะต้องอยู่ใต้เงาของฉัน”

ในช่วงเวลาที่ร่างของแมนดารินกำลังจะสลาย กลุ่มควันสีดำพวยพุ่งออกมาจากปากและจมูกของเขา ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นลมกรรโชกแรง พยายามหลบหนีไป

“คิดจะหนี?”

ดวงตารูปตัว V สีแดงของคีนวาบแสง ระบบประสาทขนาดใหญ่ถูกปล่อยออกมา และกักขังกลุ่มควันดำไว้ในกรอบพลัง

แสงสีทองส่องสว่างขึ้นในพื้นที่นั้น และเสียงร้องโหยหวนของแมนดารินก็ดังก้อง

ในที่สุด กลุ่มควันสีดำก็ถูกคีนทำลายจนหมดสิ้น

“พลังงานซับซ้อนเกินคาด การวิเคราะห์ค่าพลังงานเสร็จสิ้นแล้ว!”

ระบบวิเคราะห์พลังงานในร่างของคีนเริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว แยกแยะและถอดรหัสพลังงานที่พบ

“ดูเหมือนว่าโลกนี้ยังมีอะไรอีกมากที่ฉันไม่รู้ นี่อาจเป็นเวทมนตร์โบราณของประเทศจีน”

คีนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ความคิดพลางหมุนเวียนอยู่ในหัว โลกนี้ดูเหมือนจะซับซ้อนกว่าที่เขาคิด

แม้ว่าเขาจะเชื่อว่าโลกนี้คือจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล แต่ยิ่งเขาสำรวจลึกเข้าไป ก็ยิ่งพบว่ามันไม่ใช่เพียงแค่นั้น

“ลองดูสิ่งที่ได้มาวันนี้”

คีนมองไปยังสองแขนของแมนดารินที่ตกอยู่บนพื้น และแหวนที่ยังสวมอยู่บนมือ

เขายิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ พลังในแหวนทั้งสิบวงทำให้เขาสนใจอย่างยิ่ง และถึงแม้แขนทั้งสองจะเป็นของเสีย ก็ยังสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้

แสงสีทองวาบขึ้นอีกครั้ง คีนพร้อมกับสองแขนและแหวนทั้งสิบวงได้กลับไปยังฐานรังผึ้ง

อย่างไรก็ตาม การต่อสู้ระหว่างคีนและแมนดารินได้สร้างความสนใจจากทั่วโลก

พลังงานที่ปล่อยออกมานั้นทรงพลังเกินกว่าจะเพิกเฉยได้ อีกทั้งการต่อสู้ยังเปลี่ยนแปลงภูมิประเทศของพื้นที่นั้น

บนพื้นที่ที่เคยเป็นสนามรบ ปรากฏเป็นหลุมลึกขนาด 10 เมตร และมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1 กิโลเมตร

“พระเจ้า ในทะเลทรายนี้เกิดอะไรขึ้น?”

“พลังงานที่ปล่อยออกมาเมื่อกี้นี้ มันเป็นการบุกของเอเลี่ยนเหรอ?”

“การต่อสู้ที่สามารถเปลี่ยนภูมิประเทศได้ พลังแบบนี้มันอะไรกันแน่?”

“มีภาพถ่ายจากดาวเทียมไหม?”

“แจ้งกองทัพในพื้นที่ให้รีบไปตรวจสอบทันที!”

........

ในตึกสามปีกของ S.H.I.E.L.D. นิค ฟิวรี่จ้องมองภาพที่ถ่ายจากดาวเทียมความละเอียดสูงด้วยสายตาแน่วแน่

พลังงานที่ถูกปลดปล่อยระหว่างการต่อสู้นั้นสูงเกินขีดจำกัดของการตรวจจับของดาวเทียม ซึ่งเป็นสิ่งที่นิค ฟิวรี่ไม่เคยพบมาก่อน

“การประมวลผลภาพเป็นอย่างไรบ้าง?”

นิค ฟิวรี่ถามขึ้น

“ผู้อำนวยการ เราใช้กำลังการประมวลผลทั้งหมดที่มีเพื่อทำการประมวลผลภาพ ตอนนี้สำเร็จไปแล้ว 50% และคาดว่าจะเสร็จสมบูรณ์ในอีกครึ่งชั่วโมง”

มาเรีย ฮิล เจ้าหน้าที่ที่เชี่ยวชาญรายงานอย่างฉับไว

คำถามที่ยังไม่มีคำตอบคือ ใครหรืออะไรกันแน่ที่สามารถปลดปล่อยพลังงานมหาศาลนี้ออกมา การต่อสู้ที่เปลี่ยนภูมิประเทศได้นั้นไม่ใช่สิ่งธรรมดา

ทุกคนต่างรอคอยผลการประมวลผลอย่างใจจดใจจ่อ

“ผู้อำนวยการ ฟิวรี่, เจ้าหน้าที่ฮิล ผลลัพธ์เสร็จสมบูรณ์แล้วครับ”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เจ้าหน้าที่คนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องพร้อมสีหน้าที่ดูแปลกประหลาด

สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เป็นความกลัวต่อสิ่งที่ยังไม่รู้

“เกิดอะไรขึ้น?”

นิค ฟิวรี่ถามขึ้นทันทีเมื่อเห็นสีหน้าของเจ้าหน้าที่

“ผู้อำนวยการครับ คุณควรดูภาพด้วยตัวเอง”

ว่าพลาง เขาเปิดภาพบนหน้าจอหลักของห้องควบคุมกลาง

ภาพที่ปรากฏแสดงให้เห็นเงาดำคลุมเครือร่างหนึ่ง แต่ที่น่าสนใจกว่าคือภาพนั้นเต็มไปด้วยรหัสเลข 0 และ 1

สิ่งนี้ไม่ควรเกิดขึ้นกับดาวเทียมของ S.H.I.E.L.D. ที่ได้รับการป้องกันอย่างแน่นหนา

“เราทำการถอดรหัสตัวเลขเหล่านั้นแล้วครับ ผลลัพธ์ที่ได้คือ...”

“ข้าขอแสดงพลังของข้า ยินดีต้อนรับพวกเจ้ามาท้าทาย”

ไม่เพียงแต่ S.H.I.E.L.D. เท่านั้น แต่ทุกหน่วยข่าวกรองทั่วโลกต่างก็ได้รับข้อความที่เหมือนกันนี้ ส่งผ่านรหัสเลข 0 และ 1 ที่ไร้จุดกำเนิดแน่ชัด