บทที่ 45 ตัวเธอในชุดกระโปรงลายทางช้างเผือก

บทที่ 45 ตัวเธอในชุดกระโปรงลายทางช้างเผือก

กินข้าวกับหลิวเฉิงเสร็จ กลับมาถึงโรงแรมก็ปาเข้าไปเกือบสามทุ่ม จ้าวเกาเดินเข้าห้องปุ๊บก็ทิ้งตัวนอนแผ่หราบนเตียงด้วยความรู้สึกฟินสุดๆ

หลังจากออกศึกมาอย่างหนักหน่วงแล้วได้กินอิ่มหนำสำราญ จากนั้นก็ทิ้งตัวลงบนเตียงหนานุ่ม ความรู้สึกแบบนี้ใครจะเข้าใจล่ะ!

พักเหนื่อยอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ล้วงมือถือออกมา เลื่อนหน้าจอ วีแชท ไปมา คอยตอบข้อความทีละคน

เริ่มจากปฏิเสธคำชวนเล่นเกมของเหล่าลิ่วกับเด็กของมัน แล้วก็ตอบแบบขอไปทีกับคำบ่นของอาหลีที่โวยวายว่าทำไมเขาไม่ยอมเหมาเธอรายเดือน

แน่นอนว่ารูปเซ็กซี่โชว์จุดหวิวที่อาหลีส่งมานั้น ไม่ผ่านเกณฑ์สิทธิ์การดูของระบบ เป็นรูปก๊อปจากเน็ตจริงๆ ด้วย

จากนั้นก็ได้รับเลขพัสดุจากกวนกวน น่าเสียดายที่คราวนี้เธอไม่ได้ถ่ายคลิปส่งมาให้เขาดู...

จ้าวเกาเดาะลิ้น แอบเสียดายนิดหน่อย

แต่ก็พอเข้าใจได้ ของแบบนี้จะให้เริ่มถ่ายตั้งแต่ตอนถอดก็คงไม่ได้...

เขาจุดบุหรี่ นอนเหม่ออยู่บนเตียงสักพัก สุดท้ายก็เข้าไปในห้องไลฟ์เสี่ยวเซียนหนี่ก่อน

วันนี้ตั้งแต่เสี่ยวเซียนหนี่เริ่มไลฟ์ตอนบ่ายสาม ผ่านไปไม่ถึง 6 ชั่วโมง ทู่ทู่ก็ส่งข้อความมาเร่งให้เขาไปดูไลฟ์ตั้ง 20 กว่าข้อความแล้ว...

ผู้หญิงหนอ! ชื่อของเธอคือความโลภ!

ได้ทั้งเงินและร่างกายของพี่ไปแล้วยังไม่พอ ยังอยากจะได้วิญญาณของพี่ไปอีก!

จ้าวเกาหัวเราะหึๆ บ่นรำพึงรำพันด้วยความหลงตัวเองนิดๆ

[ต้าฮ่วนกวนเข้ามาในห้องไลฟ์]

"ยินดีต้อนรับท่านหัวหน้าขันทีกลับบ้านครับ!" เสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของเอ้อร์เหมาดังขึ้นทันที

ตอนนี้ในห้องไลฟ์มีคนดูอยู่ 200 กว่าคน บนหน้าจอกำลังทำชาเลนจ์เลิกงานสิบรอบอยู่

กติกาก็ยังเหมือนเดิม ผ่านก็เลิกงาน ไม่ผ่านก็โอที

เถียนซินกำลังส่ายสะโพกโยกย้ายอยู่หน้ากล้อง ตอนนี้ทะลุมาถึงรอบที่ 8 แล้ว

แต่ไอ้ชาเลนจ์เนี่ย ต่อให้ผ่านสิบรอบก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก มันอยู่ที่ว่าระหว่างที่ทำชาเลนจ์นั้นโกยตั๋วไปได้เท่าไหร่ต่างหาก

ต่อให้ไม่ผ่านสักรอบ แต่ถ้าพี่ใหญ่ของตัวเองงัดกับเตาเหมิน ก็อิ่มแปล้ได้เหมือนกัน

สิ่งที่น่าเศร้าจริงๆ ไม่ใช่การทำโอที แต่เป็นการที่แต่ละรอบได้แค่มินิฮาร์ท 10 ดวง ได้เงิน 10 หยวนแล้วผ่านด่านแบบติดจรวดต่างหาก...

พอไม่ได้เงินแถมเลิกงานแล้ว ก็ยังต้องปั้นหน้ายิ้มเอาใจพวกแฟนคลับที่รู้สึกว่าตัวเองคุ้มแสนคุ้ม...

ภายในห้องไลฟ์

เอ้อร์เหมาคุมจังหวะอย่างชำนาญ คอยบิ้วอารมณ์คนดูอยู่ตลอด ในขณะเดียวกันก็แอบสับสนอยู่ในใจ

เขาไม่แน่ใจว่าจะเอารูปของทู่ทู่ขึ้นมาตั้งเป็นชาเลนจ์สิบรอบดีไหม ถ้าเล่นแบบนี้ รายการต้องปังแน่ๆ

ทีมงานของเสี่ยวเซียนหนี่ทุกคนรู้ดีว่าป๋ามังกร 'อ๋าวกวง' เมื่อวันก่อน 90% คือไอดีของต้าฮ่วนกวน ขาดก็แต่หลักฐานมัดตัว วันนี้ตอนที่หลิวเจี่ยไปคาดคั้นความจริงจากทู่ทู่ ยัยเด็กบ้าก็เอาแต่ส่ายหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ทำเอาหลิวเจี่ยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ด่ายัยกั่วจื่อที่อยู่ข้างๆ ซะยืดยาว...

ช่วยไม่ได้ ตอนนี้ทู่ทู่คือคนที่ไม่มีใครกล้าแตะต้อง...

ว่าแต่พี่ใหญ่คนนี้ใช้ไอดีต้าฮ่วนกวนเข้ามา ไม่รู้เหมือนกันว่ากะจะเล่นมุกไหน...

ระหว่างที่กำลังใจลอยคิดอะไรสะเปะสะปะ พยายามเดาใจพี่ใหญ่อยู่นั้น จู่ๆ เอ้อร์เหมาก็เห็นทู่ทู่ในชุดกีฬา ลุกขึ้นจากโซนพักผ่อน เดินตรงมาทางนี้

เธอโน้มตัวลงกระซิบข้างหูเขาสองสามประโยค ดวงตาของเอ้อร์เหมาก็เบิกกว้างเป็นประกาย พยักหน้ารับคำ ก่อนจะออกอาการตื่นเต้นจนปิดไม่มิด

ก็ไม่แปลกที่เขาจะระมัดระวังตัวแจขนาดนี้ หลักๆ เป็นเพราะตั้งแต่ไอดีต้าฮ่วนกวนกับอ๋าวกวงเข้ามาเปย์กระจายในเสี่ยวเซียนหนี่ ยอดคนดูออนไลน์จากปกติสี่ห้าสิบคน ก็พุ่งพรวดเป็น 200 กว่าคน แถมยังเพิ่มขึ้นทุกวันด้วย

แล้วพวกขาจรเขาชอบดูอะไรกัน?

คิดว่าพวกเขาชอบดูคนสวยงั้นเหรอ?

ผิดแล้ว! พวกพี่ใหญ่ต่างหากที่ชอบดูคนสวย! ส่วนพวกขาจรส่วนใหญ่ เขามาดูพี่ใหญ่เปย์! มาดูความคึกคักเว้ยเฮ้ย!

หลิวเจี่ยเรียกเขาไปคุยตั้งหลายรอบในช่วงนี้ ย้ำนักย้ำหนาให้เทคแคร์ต้าฮ่วนกวนให้ดี ขอแค่เขามา ทุกอย่างก็ต้องเอาเขาเป็นศูนย์กลาง

ถ้าพี่ใหญ่คนนี้เล่นอยู่ในห้องเสี่ยวเซียนหนี่อย่างแฮปปี้ แล้วยอดเปย์พุ่งกระฉูดล่ะก็ มีโอกาสสูงมากที่จะทำให้วงเกิร์ลกรุ๊ปปลายแถวอย่างพวกเธอกระโดดขึ้นมาอยู่ในระดับที่สูงกว่าเดิมได้อีกหลายขั้น!

.....

หลังจากจ้าวเกาสิงอยู่ในห้องเสี่ยวเซียนหนี่ได้สักพัก ก็สังเกตเห็นว่าวันนี้มีไอดีเลเวลสามสี่สิบโผล่มาเยอะกว่าปกติ แน่นอนว่าก็มีพวกขาจรหน้าเก่าๆ ที่คอยพิมพ์คอมเมนต์รัวๆ อยู่ด้วย

แต่สำหรับเขาแล้ว คนที่คุ้นเคยที่สุดก็ต้องเป็นพวกหน้าเดิมๆ อย่างหลานเผิงโหย่ว, หูจ่ง เป็นต้น

ลูกผู้ชายก็งี้แหละ! มักจะลืมคนเก่าๆ ไม่ค่อยลง เหมือนรักแรกนั่นแหละที่เป็นดั่งแสงจันทร์ในใจ

ดูเถียนซินเต้นอยู่พักใหญ่ เห็นลีลาการเต้นสุดพลิ้วไหวและรูปร่างอันยั่วยวนของเธอ ดึงดูดให้ไอดีเลเวล 30 กว่าหลายคนปามินิฮาร์ทรัวๆ ให้ไม่หยุด

พอถึงรอบที่เก้า เขาก็กดส่งรถสปอร์ตไปให้คันหนึ่ง เถียนซินที่อยู่หน้าจอก็กรี๊ดกร๊าดดีใจ ส่งจูบรัวๆ มาให้เหมือนกับได้คาร์นิวัลยังไงยังงั้น

ผ่านไปอีกพักหนึ่ง สุดท้ายเถียนซินก็ร่วงลงในรอบที่สิบ โดนโต่วอินน้อย 999 สองชุดเตะตกเวทีไป

ต่อจากนั้น ภาพไลฟ์ที่สว่างไสวก็ดับวูบลงโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ทำเอาจ้าวเกาที่กำลังจะลุกไปเข้าห้องน้ำชะงักไปนิดนึง

พร้อมกันนั้น ก็มีเสียงสูดปากของเอ้อร์เหมาดังแว่วมาจากนอกกล้อง "เชี่ยเอ๊ย พี่น้อง! ต่อไปเป็นชาเลนจ์สิบรอบของทู่ทู่นะครับ เรื่องอื่นผมไม่ขอพูดเยอะ ทุกคนกดอัดหน้าจอไว้ให้ดีๆ ผมจะให้ทุกคนได้เห็นว่านางฟ้าของจริงมันเป็นยังไง!"

"ขอต้อนรับ! ทู่ทู่ของพวกเรา! เปิดตัว อย่าง เฉิด ฉาย!"

ไฟสว่างจ้าขึ้นมา เธอปรากฏตัวในหน้าจอราวกับภูตน้อยที่เดินออกมาจากดินแดนในฝัน

ทู่ทู่สวมชุดกระโปรงลายทางช้างเผือกของ Valentino ชายกระโปรงพลิ้วไหวไปตามการขยับตัวของเธอ ราวกับทางช้างเผือกที่กำลังทอประกาย

รองเท้าส้นสูงประดับมุกที่สวมอยู่ ขับเน้นเรียวขาที่ทั้งเล็กและตรงของเธอ เข็มกลัดไพลินเม็ดนั้นเปรียบดั่งหัวใจแห่งห้วงลึก ส่องประกายสีน้ำเงินเร้นลับยามกระทบแสงไฟ สอดรับกับดวงตาคู่สวยที่เปล่งประกายของเธอ

ผิวของเธอขาวดุจหิมะ ริมฝีปากแดงระเรื่อดั่งกลีบกุหลาบ ดวงตากลมโตสุกสกาวและเย้ายวนใจ แววตาที่ทอดมองมานั้นซ่อนเร้นเสน่ห์อันไร้ขีดจำกัด ทุกรอยยิ้ม ทุกการกะพริบตา ทำเอาคนดูหน้าจอใจเต้นไม่เป็นส่ำ

[เชี่ย! เทพธิดาอินทรีทองคำ!]

[ไอ้โง่ เทพธิดาอินทรีทองคำเขาใส่ชุดสีทองโว้ย แต่นี่คือนางฟ้าของจริง]

[ทู่ทู่ นี่เธอเหรอ? เมื่อกี้เธอยังใส่ชุดกีฬาอยู่เลยไม่ใช่หรือไง?]

[แม่เจ้า! วันนี้เธออย่าหวังว่าจะได้เลิกงานเลย! พ่อจะไปเติมเพชรเดี๋ยวนี้แหละ รอให้คนอื่นไปหมดก่อน เธอจะได้ยืนอยู่ตรงนี้ตลอดไป]

[ไม่ไหวแล้ว เสื้อผ้าฉันเปียกหมดแล้ว ขอตัวไปเปลี่ยนชุดแป๊บ]

[นี่แกเปียกแค่เสื้อผ้าจริงดิ...]

[ไอ้เวร พวกแกให้เกียรติเมียฉันหน่อย!]

[เมียแก้โคตรเด็ด...]

จ้าวเกาจ้องมองเข้าไปในหน้าจอ เด็กสาวที่เมื่อวานยังอยู่ข้างกายเขา ตอนนี้กลับกลายร่างเป็นนางฟ้ามาปรากฏตัวอยู่ในไลฟ์ ความสวยงามที่เกินจะบรรยายนั้น ทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นเรื่องราวในชาติที่แล้ว

แต่พอสายตาอันเฉียบแหลมของเขา ไปสะดุดเข้ากับคราบสีขาวจางๆ ตรงเอวของชุดกระโปรงลายทางช้างเผือก ความรู้สึกซาบซึ้งใจทั้งหมดก็มลายหายไปในพริบตา...

เหลือเพียงความรู้สึกหน้าม่านขึ้นมาทันที...

จะใส่ก็ใส่ไปเถอะ แต่ไม่รู้จักเอาไปซักก่อนหรือไง ทำเอาเขารู้สึกกระดากอายแปลกๆ แฮะ...