บทที่ 10 ตัวฉันที่ไม่ได้เรื่อง

บทที่ 10 ตัวฉันที่ไม่ได้เรื่อง

บ่ายสามโมง ทั้งสามคนเดินออกจากร้านเน็ตโดยทิ้งระยะห่างกันคนละหนึ่งเมตร

"เอาจริงๆ นะ ความสัมพันธ์ของฉันกับพวกแกสองคนก็งั้นๆ แหละ วันหลังมีกิจกรรมอะไรแบบนี้ก็ไม่ต้องเรียกฉันแล้วนะ" จ้าวเกาโมโหแทบตาย ยากจะเข้าใจจริงๆ ว่าทำไมบนโลกนี้ถึงมีคนเล่นได้ห่วยแตกขนาดนี้ แถมยังมีถึงสองคน "เสียดายฝีมือสายบวกระดับเทพของฉันจริงๆ"

"แกไสหัวไปไกลๆ เลย! วันนี้ฉันโง่เองที่มาเล่นด้วย! วันหลังเจอกันที่ร้านเน็ต ทางใครทางมัน! ใครทักก่อนเป็นหมา!" หลี่เสี่ยนถุยน้ำลายลงพื้น

"โอ้โห! แกยังกล้าพูดอีกเหรอ? แม่งเอ๊ย ใช้บาซูก้าไม่เป็นแล้วจะเอามาถือหาเตี่ยแกเหรอ! ยิงนัดเดียวตายห่าสามศพ หายเกลี้ยงทั้งตี้!" หลิวเฉิงหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ โบกมือปัด ไม่อยากเสวนากับสองคนนี้อีก หันหลังเดินกลับไปทางประตูหลังโรงแรม

คืนนี้ต้องเข้ากะดึก ต้องกลับไปนอนเอาแรงก่อน

และแล้ว จาร์วานอันดับหนึ่งเซิร์ฟหนึ่ง เรเน็กตันอันดับหนึ่งเซิร์ฟจีน และอาหริอันดับหนึ่งของโลก ก็แยกย้ายกันไปตามทางของใครของมัน

ก่อนหน้านี้ถ้าไม่ยุ่งกับการโชว์สเต็ปในเกม ก็ยุ่งกับการด่าทอกันนอกเกม เลยไม่ได้จับมือถือเท่าไหร่ หลังจากจ้าวเกาเรียกรถเสร็จ ก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นการแจ้งเตือนในวีแชทที่ทำเอาคิ้วกระตุกด้วยความดีใจ

[รับเงินผ่าน WeChat Pay: 500 หยวน]

โคตรสุด!

รีบกดเข้าไปดูรายละเอียด ก็เป็นอย่างที่คิด ทู่ทู่สแกนคิวอาร์โค้ดจ่ายเงินมาให้! อีคิวสูงปรี๊ดจริงๆ!

ในวีแชทยังมีข้อความใหม่จากทู่ทู่ด้วย:

[ฮี่ๆ หนูเห็นโมเมนต์ของพี่ชายแล้วนะคะ ถึงจะรู้ว่าพี่ชายล้อเล่น แต่ก็หวังว่าจะช่วยทำให้พี่ชายอารมณ์ดีขึ้นได้บ้าง อยากให้พี่ชายรู้ว่าทู่ทู่แคร์พี่ชายน้า!]

[เที่ยงนี้พี่ชายทานข้าวหรือยังคะ?]

[พี่ชายยังยุ่งอยู่เหรอคะ งั้นพี่ชายทำงานไปก่อนน้า ทู่ทู่ไปทำงานแล้วค่ะ!]

[ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิอากาศแห้งมาก! ดื่มน้ำเยอะๆ นะคะ!]

จ้าวเกาที่เพิ่งจะอารมณ์บูดเพราะเพื่อนซี้สองคนทำพิษ ตอนนี้กลับมาอารมณ์ดีฟ้าใสปิ๊ง

นี่สินะที่เขาเรียกกันว่าคุณค่าทางอารมณ์!

บางคนชอบสูดกลิ่นแมว บางคนชอบสูดกลิ่นหมา แต่ทางเราชอบสูดพลังบวกจากสาวน้อยเว้ย!

จ้าวเกาตัดสินใจว่าจะต้องเปย์ทู่ทู่ให้หนักๆ หน่อย โปรโมชั่น KFC Crazy Thursday ไม่ได้มีมาให้เล่นทุกวัน คราวหน้าต้องเปลี่ยนมุกใหม่ซะแล้ว อย่างเช่น:

'สวัสดี ผมคือจิ๋นซีฮ่องเต้ ความจริงผมยังไม่ตายแต่หลับใหลอยู่ ตอนนี้ผมฟื้นคืนชีพแล้ว เพียงแค่ปลุกทหารดินเผาหนึ่งแสนนายขึ้นมาได้ก็จะครองโลกได้ ดังนั้นตอนนี้ผมจึงต้องการเงินก้อนหนึ่ง เพียงแค่คุณสแกนคิวอาร์โค้ดจ่ายเงิน 899 หยวน เพื่อช่วยให้ผมกอบกู้แผ่นดินสำเร็จ ผมจะจดจำความดีความชอบของคุณไว้ เมื่อครองโลกได้แล้วจะยกที่ดินให้คุณเป็นอ๋องปกครองมณฑลหนึ่งไปเลย'

เยี่ยม!

จู่ๆ เขาก็นึกถึงซูซูขึ้นมาได้ ตอนที่กำลังเล่นเกมอยู่เหมือนจะเห็นว่าเธอรับแอดเพื่อนแล้ว

พอกดเข้าไปในหน้าแชทของซูซู ก็เห็นว่าเธอส่งข้อความมาแค่ข้อความเดียว

ซูซู: [พี่ฮ่วนฮ่วน?]

ผู้หญิงคนนี้รอบคอบจังแฮะ! ชื่อวีแชทก็ตั้งว่า 'ต้าฮ่วนกวน' หราขนาดนี้ ยังจะต้องถามอีก

ต้าฮ่วนกวน: [อืม ใช่ครับ]

ซูซูตอบกลับด้วยข้อความเสียงในวินาทีต่อมา: "ว้าว! พระเจ้าช่วย! พี่จริงๆ ด้วย! ว้าว! ว้าว! พี่เมื่อวานโคตรเท่เลยอ่า!"

เขากำลังคิดว่าจะตอบกลับเป็นข้อความเสียงดีไหม แต่เพิ่งจะพูดได้สองประโยค ก็มีข้อความเสียงส่งมาอีก แล้วก็มีตามมาอีกเรื่อยๆ

มือถือสั่นไม่หยุดจนเขารู้สึกรำคาญ รู้งี้ยัดใส่เป้า... เอ้ย ใส่กระเป๋ากางเกงไว้ดีกว่า

"พี่คะ! พี่ไม่รู้หรอก หนูมาได้ครึ่งเดือนแล้ว ถ้าวันไหนมีโอที หนูโดนตลอด! แอดมินนั่นมันไม่รู้จักเห็นใจเด็กใหม่เลย หนูได้ยินมาว่าโอทีของแก๊งอื่นมันเป็นแค่สคริปต์ทั้งนั้น! แต่แอดมินของแก๊งเรานี่แม่งกะจะให้เรากินขี้ปี้เยี่ยวอยู่ตรงนั้นเลยมั้ง!"

"หนูจะบอกให้นะ หนูโมโหแทบตาย! พวกนั้นหาว่าหนูเต้นคร่อมจังหวะ ฮึ! ตลกชะมัด! หนูเต้นคร่อมจังหวะทำไมหนูจะไม่รู้? ต้องรอให้พวกนั้นมาบอกด้วยเหรอ?"

"อ้อ ใช่ๆ! เมื่อคืนหนูตื่นเต้นสุดๆ! นอนไม่หลับเลย พี่น่าจะแอดหนูมาตั้งแต่เมื่อคืนนะเนี่ย!"

"คาร์นิวัลเลยนะ! หนูไม่เคยคิดเลย ในไลฟ์สดก็แทบจะไม่มีใครส่งให้! หนูจะบอกให้นะ พอลงสเตจเมื่อวาน แอดมินก็เรียกหนูกับทู่ทู่ไปคุยส่วนตัวเลย บอกให้พวกเรามัดใจพี่ให้อยู่! บอกว่าถ้าพี่แวะมาหาพวกเราบ่อยๆ ที่เสี่ยวเซียนหนี่ จะแจกอั่งเปาให้พวกเราสองคนด้วย"

"หนูล่ะขำเลย ทำอย่างกับหนูไม่เคยเห็นมันแจกอั่งเปางั้นแหละ 10 หยวนแบ่งตั้ง 20 ซองให้คนแย่งกัน ทำหยั่งกะแจกทานขอทาน!"

"ติ๊ง"

"ติ๊ง"

"ติ๊ง"

ส่งข้อความเสียงความยาว 30 กว่าวินาทีมาอีกสามข้อความ

จ้าวเกาถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว

อาจจะเพราะเขาไม่ค่อยได้ดูไลฟ์สดบ่อย เลยไม่มีประสบการณ์ ไม่รู้ว่าสตรีมเมอร์สไตล์นี้ถือว่าปกติหรือเปล่า แล้วควรจะคุยด้วยยังไงดี?

รอคำตอบออนไลน์อยู่ ด่วนมาก

ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพิมพ์ไปว่า: [ตอนนี้เธอควรจะทำงานอยู่ไม่ใช่เหรอ?]

คราวนี้อีกฝ่ายไม่ได้ส่งข้อความเสียงมาแล้ว แต่พิมพ์กลับมาว่า: [ตอนนี้กำลังเต้นสูบยอดวิวอยู่ หนูเต้นคร่อมจังหวะ พอยิ่งเร่งจังหวะก็ยิ่งพัง เต้นสูบยอดวิวแบบนี้หนูไม่ค่อยเต้นหรอก]

เอ๊ะ? ศัพท์ใหม่ เต้นสูบยอดวิว? คืออะไรวะ?

เขาอยากจะพิมพ์ถาม แต่ก็กลัวจะเสียฟอร์มพี่ใหญ่ เลยพิมพ์ตอบไปว่า: [อันนี้เลือกได้ตามใจชอบเลยเหรอ? บอกไม่เต้นก็ไม่ต้องเต้นได้เลย?]

[ตอนแรกก็ไม่ได้หรอก แอดมินบังคับให้ขึ้นสเตจ หนูเต้นคร่อมจังหวะ ตามเพลงไม่ทัน แถมยังรีแอคช้า ทำเอาวุ่นวายกันไปหมด ยอดวิวก็ไม่สวย เลยไม่ให้หนูขึ้นแล้ว]

[วงแตกกับตัวฉันที่ไม่ได้เรื่อง คุยง่ายจะตายไป]

จากนั้นก็ส่งข้อความเสียงความยาว 30 วินาทีมาอีกสองข้อความ

ผู้หญิงคนนี้ ปากกับจังหวะการเต้นนี่ชวนปวดหัวพอๆ กันเลย

จ้าวเกาเก็บมือถือ หันไปมองวิวทิวทัศน์ที่พุ่งผ่านหน้าต่างรถ

พูดแล้วก็แอบเขินนิดๆ ตั้งแต่ปี 1 ถึงปี 3 เขาใช้ชีวิตอยู่ในเมืองเซิ่งเทียนมาตลอด แต่ยังไม่เคยออกไปเที่ยวไหนไกลๆ เลย สถานที่ท่องเที่ยวหลายที่อย่างพระราชวังโบราณ หรือคฤหาสน์แม่ทัพ เขาก็ยังไม่เคยไป

รอให้ชีวิตค่อยๆ ดีขึ้นกว่านี้ก่อนเถอะ จะออกไปเที่ยวให้ทั่วเลย

รถขับเร็วมาก เผลอเหม่อแป๊บเดียวก็ถึงหน้าหมู่บ้านแล้ว

แวะซื้อบะหมี่ผัดที่ร้าน 'หลิวปาเหลี่ยง' ตรงประตูสีแดงข้างหมู่บ้าน ห่อกลับไปกินบนห้อง!

"ยินดีต้อนรับพี่ฮ่วนฮ่วนครับ!" ในห้องไลฟ์สดของเสี่ยวเซียนหนี่ พิธีกรกล่าวต้อนรับจ้าวเกาที่มีเลเวล 37 อย่างเสียงดังฟังชัด

บนหน้าจอ ทู่ทู่กับสาวแปลกหน้าอีกสองคนกำลังโยกย้ายส่ายสะโพกอยู่ด้านหลัง กั่วจื่อ สาวน้อยวัยใสแต่ตัวโตกำลังเต้นเพลง 'เปิดหูเปิดตา' อยู่ด้านหน้า เหงื่อท่วมหัวท่วมหน้า ปากก็บ่นขมุบขมิบไม่หยุด ดูเหมือนกำลังร้องขอชีวิต แต่ก็เหมือนกำลังด่าใครอยู่

หลานเผิงโหย่ว: [ผู้บัญชาการตงฉ่างมาแล้วเหรอ?]

จ้าวเกาชะงัก ผู้บัญชาการตงฉ่างอะไรวะ? ว่าแต่เสียงพิธีกรนี่เปลี่ยนไปแล้วหรือเปล่า เปลี่ยนคนแล้วเหรอ?

ต้าฮ่วนกวน: [เปลี่ยนพิธีกรแล้วเหรอ?]

หลานเผิงโหย่ว: [พิธีกรรีบแนะนำตัวให้ผู้บัญชาการรู้จักหน่อยสิ ผู้บัญชาการคนนี้ระดับปาคาร์นิวัลรัวๆ เลยนะ ถ้าทำให้พอใจล่ะก็ รับรองยอดวิวพุ่งกระฉูดแน่!]

เมื่อเห็นพี่ใหญ่เลเวล 60 กับต้าฮ่วนกวนที่เพิ่งเข้ามาใหม่คุยกัน แถมยังเปิดปากพูดถึงคาร์นิวัล เอ้อร์เหมา พิธีกรคนใหม่ที่เพิ่งมาทำงานวันนี้ก็รู้ทันทีว่านี่คือพี่ใหญ่ของแก๊ง รีบแนะนำตัวทันที "ยินดีต้อนรับครับท่านผู้บัญชาการ! ผมชื่อเอ้อร์เหมา เป็นผู้ดูแลคนใหม่ของแก๊งเรา ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับพี่!"

ต้าฮ่วนกวน: [เรียกฉันว่าผู้บัญชาการเหรอ? บอสหลาน คุณเอาตำแหน่งขุนนางราชวงศ์หมิงมาแต่งตั้งขันทีราชวงศ์ฉินเนี่ยนะ?]

หลานเผิงโหย่ว: [ฮ่าๆๆ เมื่อวานตอนพวกเธอปิดไลฟ์ ฉันคุยเรื่องนายกับน่าน่าน่ะ รู้สึกว่านายไม่ใช่ขันทีธรรมดาๆ หรอก ต้องเป็นระดับผู้บัญชาการตงฉ่างนู่น]

ต้าฮ่วนกวน: [น่าน่าคือใคร?]

หลานเผิงโหย่ว: [คนที่ผมยาวๆ อยู่ฝั่งซ้ายนั่นไง]

จ้าวเกาเหลือบมองจำนวนคนดูในไลฟ์สด มีแค่ยี่สิบกว่าคน น่าจะเพิ่งเปิดไลฟ์ ช่องแชทก็ไม่ค่อยมีคนคุย มีโผล่มาบ้างประปราย

เมนูบนหน้าจอแสดงว่า:

โต่วอินน้อย: เต้นเปิดหูเปิดตา

มินิฮาร์ท: เต้นแมวเหมียว

ป้ายแฟนคลับ: เต้นแอโรบิก

ตั๋วยอดนิยม: เต้นอาซั่ว

รถสปอร์ต: โชว์พิเศษ

ต้าฮ่วนกวน: [โชว์พิเศษคืออะไรอ่ะ?]

"อ้าว? พี่ไม่รู้เหรอครับ?" เอ้อร์เหมาแปลกใจ ตอนที่เขามาทำงานเมื่อเช้าก็ได้ยินเรื่องนี้ นึกว่าเป็นแค่คอนเทนต์หรือสคริปต์ พอตอนเที่ยงเห็นซูซูเต้นเพลงไหลไฉ ก็ถึงกับอึ้งไปเลย

หลานเผิงโหย่ว: [ก็เพลงไหลไฉของซูซูนั่นแหละ... ตอนแรกฉันก็นึกว่าเต้นเอาฮาเหมือนกัน]

เข้าใจละ ที่คนไม่อยู่ในเฟรม เพราะขืนให้ไปยืนดุ๊กดิ๊กอยู่ข้างหลังคงจะดูเก้ๆ กังๆ พิลึก

ถ้ามีพี่ใหญ่เปย์รถสปอร์ต ก็ค่อยลากตัวเธอออกมาให้ทุกคนทรมานสายตาเล่น สรุปคือ ไม่ได้ยอดเงิน ก็ต้องได้ยอดวิว...

น่าจะประมาณนี้แหละ

แปลกคนจริงๆ คนอื่นได้ 1 คะแนน ยัยนี่ล่อไป 1200 คะแนน ถ้าไม่เจอพี่ใหญ่ที่อยากรู้อยากเห็นจัดๆ หรือพวกคลั่งขาอ่อนล่ะก็ คงไม่มีใครเปย์ให้หรอก

[ต้าฮ่วนกวน ส่ง รถสปอร์ต * 10]

หลานเผิงโหย่ว: [............]

พิธีกร: "โธ่พี่ครับ! พวกเรากำลังดันยอดคนดูกันอยู่นะครับ ขืนเอาซูซูออกมาเต้นตอนนี้ คนข้างนอกผ่านไปผ่านมาเห็นเข้าจะมองภาพลักษณ์ห้องเราเป็นยังไงล่ะครับ"

จริงๆ แล้ว พอลองคิดดู จ้าวเกาก็พอจะเข้าใจตรรกะของการไลฟ์กลุ่มแล้ว มันก็เรียบง่ายดี เริ่มแรกก็ใช้ของขวัญชิ้นเล็กๆ เรียกให้เต้นเพื่อดึงดูดคนดู ปั่นยอดวิว แล้วค่อยไป PK หรือเปิดโหมดท้าดวล อาจจะมีลูกเล่นอะไรบ้างนิดหน่อย แต่หลักๆ ก็เหมือนกันคือ ดึงดูดคนดู แล้วกระตุ้นให้เปย์ ก็เหมือนกับห้องไลฟ์เสียงที่ให้ขึ้นไมค์ร้องเพลงสลับกันแล้วค่อย PK นั่นแหละ

เสี่ยวเซียนหนี่เป็นแค่แก๊งไลฟ์กลุ่มเล็กๆ ไม่ค่อยมีคนดูเท่าไหร่ จังหวะที่กำลังปั่นยอดวิวอยู่ จะให้เอาคนที่เต้นห่วยแตกที่สุดขึ้นมาโชว์ มันก็คงจะกระดากใจไปหน่อย ดังนั้นเปย์เสร็จเขาก็เลยเผ่นดีกว่า

แอบดูอยู่เงียบๆ นอกห้อง

ไม่ได้เห็นเรียวขาสวยๆ แค่วันเดียว กินไม่ได้นอนไม่หลับ กระสับกระส่ายไปทั้งคืน

ซูซูกำลังแอบเนียนกินบะหมี่เย็นของช่างแต่งหน้าอยู่ นอกเฟรม กินไปคำนึงก็หันไปมองเพื่อนสาวผู้โชคร้ายทั้งสี่คน

ฮี่ๆ น่าสงสารจัง เหงื่อแตกซิกเชียว

กินไปได้อีกคำ จู่ๆ ก็เห็นสตาฟฟ์คุมคิวเดินดุ่มๆ เข้ามา เอานิ้วชี้จิ้มจมูกเธอ แล้วกระซิบเสียงดุ

"เชี่ย! ยังจะแหลกอยู่อีก? ถึงคิวเธอแล้ว!"

"หา?" ซูซูทำหน้างงๆ มีเครื่องหมายคำถามลอยอยู่เต็มหัว พี่ช่างแต่งหน้าปฏิกิริยาไวมาก คว้ากระดาษทิชชู่ของใครก็ไม่รู้ที่ทิ้งไว้บนโต๊ะมาเช็ดน้ำซุปที่เลอะปากเธอ แล้วคว้าตัวเธอขยับไปสองสามก้าว ก่อนจะผลักพรวดเข้าไปในเฟรมไลฟ์สดเลย

"ไหลไฉ ไหลไฉ ไหลไฉ มา"

"หนุ่มจอมปลอมแถวบ้านเรา ชอบห้อยหยกไว้ที่คอ"

"กระถางธูปวางอยู่บนหิ้งโต๊ะหมู่บูชา โตขึ้นมาก็เปิดไพ่เหลืองไพ่ขาว..."

เธอยืนอยู่ตรงกลางเฟรม ด้านหลังมีเพื่อนอีกสี่คนเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะเพลง พร้อมกับกระซิบเตือนให้เธอรีบเต้น

ซูซูถึงกับช็อก ยิ้มไม่ออกเลยทีเดียว!