ตอนที่7 ย้ายเข้าวิลล่า ปราชญ์ยุทธ์คนที่สี่สิบสอง!

ตอนที่7 ย้ายเข้าวิลล่า ปราชญ์ยุทธ์คนที่สี่สิบสอง!

“ย้ายบ้านใหม่ล่ะโว้ย...”

หลี่ลั่วเดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางอย่างรวดเร็ว ตามที่อยู่ซึ่งหวังหมิงให้มา

ร่างของเขาค่อยๆร่อนลงมาจากบนท้องฟ้าสูงลิ่ว

เมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆ

หมู่บ้านวิลล่าสุดหรูหราอลังการที่ชื่อว่า ‘หมู่บ้านรุ่งโรจน์’ ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมืองอันเจริญรุ่งเรืองก็ปรากฏสู่สายตา

เมื่อมองลงมาจากบนฟ้า

ขนาดและความหรูหราของวิลล่าภายในนั้น เหนือกว่าหมู่บ้านหลินอวี่ที่เขาเคยอยู่ก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด

คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้ ล้วนแต่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่มีหน้ามีตาในมณฑลเจียงหนิงและครอบครัวของพวกเขา...

จากข้อมูลที่หวังหมิงให้มา หลี่ลั่วก็หาวิลล่าที่สภาผู้อาวุโสเตรียมไว้ให้เขาโดยเฉพาะจนเจออย่างรวดเร็ว

มันคือวิลล่าที่ทำเลดีที่สุด และหรูหราที่สุดในหมู่บ้านแห่งนี้!

“ว้าว แบบนี้สิถึงจะคู่ควรกับฐานะของฉันหน่อย”

หลี่ลั่วฉีกยิ้มกว้างด้วยความพึงพอใจเป็นอย่างมาก

ตอนนี้เขาเป็นถึงยอดฝีมือระดับปราชญ์ยุทธ์ผู้สง่างาม เป็นหนึ่งในสี่ผู้พิทักษ์มณฑลเจียงหนิงเชียวนะ

ที่พักอาศัยจะให้อนาถาได้ยังไงล่ะ

หลี่ลั่วเก็บซ่อนกลิ่นอายของตัวเองเอาไว้

เขาร่อนลงมาจากท้องฟ้าอย่างแผ่วเบาราวกับใบไม้ร่วง และลงจอดตรงหน้าประตูวิลล่าได้อย่างนุ่มนวล...

ในเวลานี้เอง

คนรับใช้หลายสิบคนที่ได้รับแจ้งข่าวล่วงหน้า ต่างก็ยืนตั้งแถวรออยู่หน้าประตูอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ภายใต้การนำของพ่อบ้าน

เมื่อร่างของหลี่ลั่วจู่ๆก็ร่อนลงมาจากฟ้า พร้อมกับกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่ชวนให้ใจสั่น

เหล่าคนรับใช้ที่ยืนตั้งแถวอย่างเป็นระเบียบอยู่หน้าประตูต่างก็ตกใจกันไปตามๆกัน ก่อนจะจำได้ทันทีว่านี่คือเจ้านายคนต่อไปของวิลล่าหลังนี้

กลิ่นอายระดับปราชญ์ยุทธ์ที่แผ่ซ่านออกมาโดยไม่ตั้งใจนั้นเป็นของจริงแน่นอน!

ชายชราผู้หนึ่งในชุดพ่อบ้านที่ตัดเย็บอย่างประณีต ดูท่าทางกระฉับกระเฉงแข็งแรง รีบเดินเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว

แววตาของเขาฉายแววความเคารพนบนอบ โค้งคำนับให้หลี่ลั่วเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า “ยินดีต้อนรับครับนายท่าน ผมคือพ่อบ้านประจำตัวของท่านครับ”

“มีหน้าที่ดูแลจัดการทุกอย่างภายในวิลล่าหลังนี้ หากท่านต้องการสิ่งใดก็สั่งมาได้เลยครับ...”

หลี่ลั่วพยิ้มพลางพยักหน้ารับ กวาดสายตามองพ่อบ้านชราผู้นี้และคนรับใช้คนอื่นๆ

เขาสัมผัสได้ว่าแม้กลิ่นอายของพ่อบ้านชราผู้นี้จะถูกเก็บซ่อนเอาไว้ แต่ก็มีความลึกล้ำและหนักแน่น

ที่แท้ก็เป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับวิญญาณยุทธ์ระยะสูงสุดเชียวหรือเนี่ย!

เพียงแต่ร่างกายดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บภายใน หากไม่มีอะไรผิดพลาด ชาตินี้ก็คงไม่สามารถทะลวงระดับได้อีกแล้ว

ส่วนคนรับใช้คนอื่นๆแม้จะเป็นแค่ผู้ฝึกหัดยุทธ์ แต่ความคล่องแคล่วว่องไวก็เหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไปมาก

ล้วนผ่านการคัดเลือกและฝึกฝนมาอย่างเข้มงวดทั้งสิ้น

มีหน้าที่รับใช้ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิยุทธ์หรือปราชญ์ยุทธ์อย่างหลี่ลั่วโดยเฉพาะ

เพราะยอดฝีมือบางคนก็ไม่ได้ตัวคนเดียวอย่างหลี่ลั่ว บางคนก็มาจากตระกูลผู้ฝึกยุทธ์ที่มีอิทธิพลมหาศาล มีครอบครัวต้องดูแล

แน่นอนว่าต้องมีคนคอยปรนนิบัติรับใช้

“อืม รบกวนด้วยนะ” หลี่ลั่วเอ่ยปากเบาๆ น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามของระดับปราชญ์ยุทธ์

“นายท่าน หากท่านไม่รังเกียจ ต่อไปก็เรียกผมว่าพ่อบ้านหลิวได้เลยครับ”

พ่อบ้านหลิวเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มอ่อนน้อมบนใบหน้า

ก่อนหน้านี้เขาเป็นนายทหารชั้นประทวนในกองทัพ และได้รับบาดเจ็บสาหัสตอนที่ประจำการอยู่ตรงแนวป้องกันสัตว์ร้าย

แม้จะโชคดีรอดชีวิตมาได้

แต่ก็ทิ้งรอยโรคเอาไว้ ทำให้ความแข็งแกร่งถดถอยลงไปมาก

ผู้บังคับบัญชาในเขตทหารเห็นใจ จึงอนุมัติให้เขาปลดประจำการก่อนกำหนด พร้อมกับมอบเงินชดเชยให้

และยังฝากฝังงานสบายๆให้ทำ โดยบอกว่าต่อไปนี้เขาไม่ต้องไปเสี่ยงตายในสนามรบอีกแล้ว

แต่ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเป็นพ่อบ้านให้กับปราชญ์ยุทธ์ นับว่าเป็นงานที่ดีเยี่ยมจริงๆ

ดังนั้นหลิวเฉาจึงหวงแหนงานที่ต้องแลกมาด้วยชีวิตงานนี้เป็นอย่างมาก...

“นายท่าน เชิญตามผมมาทางนี้ครับ”

พ่อบ้านหลิวเดินนำหลี่ลั่วเดินชมรอบๆวิลล่าอย่างช้าๆ พาหลี่ลั่วไปทำความคุ้นเคยกับบ้านหลังใหม่ของตัวเอง

วิลล่ากินพื้นที่กว้างขวาง ราวกับเป็นพระราชวังขนาดย่อม

พื้นที่ใช้สอยภายในกว้างขวางมาก ตกแต่งด้วยผลงานศิลปะล้ำค่ามากมาย

โครงสร้างโดยรวมส่วนใหญ่ใช้วัสดุระดับBที่มีความทนทานสูง ส่วนน้อยใช้วัสดุระดับAที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า

สามารถป้องกันความเสียหายได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ทุกห้องยังติดตั้งอุปกรณ์ไฮเทคระดับท็อป ตั้งแต่สระว่ายน้ำส่วนตัวไปจนถึงห้องฝึกซ้อมสุดหรู

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนสะท้อนให้เห็นถึงความหรูหราและสะดวกสบายขั้นสุดยอด อีกทั้งยังเป็นสัญลักษณ์บ่งบอกฐานะอันสูงส่งของผู้เป็นเจ้าของอีกด้วย...

“นายท่าน สำหรับจำนวนคนรับใช้ ท่านมีความเห็นว่าอย่างไรบ้างครับ... ต้องการเพิ่มคนอีกไหมครับ?” พ่อบ้านหลิวเห็นหลี่ลั่วดูพึงพอใจกับวิลล่าไม่น้อย จึงถือโอกาสเอ่ยถาม

“ไม่ต้องหรอก ฉันไม่มีความเห็นอะไร” หลี่ลั่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ตอนนี้คนรับใช้ที่ประจำอยู่ในวิลล่าหลังนี้ นอกจากพ่อบ้านคนนี้แล้ว ก็มีชายห้าหญิงห้า

แถมยังเป็นผู้ฝึกหัดยุทธ์กันหมด ทำงานทำการได้คล่องแคล่วกว่าคนธรรมดาเยอะ

เขาไม่ได้พิการซะหน่อย ไม่จำเป็นต้องใช้คนรับใช้เยอะแยะขนาดนั้นหรอก

“พ่อบ้านหลิว เรื่องต่างๆภายในวิลล่าหลังจากนี้ นายก็จัดการดูแลเอาเองก็แล้วกัน”

พ่อบ้านหลิวได้ยินดังนั้น ก็รีบรับคำ “ได้ครับนายท่าน ขอบคุณที่ไว้วางใจครับ ผมจะดูแลจัดการให้เป็นอย่างดีครับ”

“........”

จากนั้น

หลี่ลั่วก็โบกมือไล่ให้พ่อบ้านหลิวไปจัดการธุระของตัวเอง

หลังจากพักผ่อนในวิลล่าครู่หนึ่ง

หลี่ลั่วก็บอกกล่าวพ่อบ้านหลิว แล้วลุกขึ้นเดินทางไปหาหวังหมิงที่สภาผู้อาวุโสสาขามณฑลเจียงหนิงทันที

ตามที่หวังหมิงบอก เขาเตรียมจะจัดงานแถลงข่าวหลังจากกลับไป เพื่อประกาศว่าประเทศต้าเซี่ยได้ต้อนรับปราชญ์ยุทธ์คนที่สี่สิบสองอะไรทำนองนั้น

ตอนนี้ก็ใกล้จะเที่ยงแล้ว เวลาเหมาะเจาะพอดี สมควรไปตามนัดได้แล้ว

“ลาก่อนครับนายท่าน!”

หลิวเฉามองตามร่างของหลี่ลั่วที่กระโดดทะยานขึ้นฟ้า กลายเป็นดาวตกหายวับไปบนท้องฟ้าอันไกลโพ้นด้วยความเคารพ

ประเทศต้าเซี่ยได้ต้อนรับยอดฝีมือระดับปราชญ์ยุทธ์อีกคนแล้ว แถมยังดูหนุ่มแน่นมากด้วย

เพียงแต่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยได้ยินข่าวคราวเกี่ยวกับปราชญ์ยุทธ์ที่ชื่อหลี่ลั่วคนนี้มาก่อนเลย

ราวกับว่าจู่ๆก็โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้

หลิวเฉารู้สึกอิจฉาหลี่ลั่วอยู่ในใจ อายุยังน้อยแท้ๆแต่ก็ทะลวงถึงระดับปราชญ์ยุทธ์ กลายเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของสภาผู้อาวุโสได้แล้ว

ส่วนตัวเขาที่มีพรสวรรค์ธรรมดาๆ อุตส่าห์กัดฟันเข้าร่วมกองทัพเพื่อหาประสบการณ์ แต่กลับถูกสัตว์ร้ายเล่นงานจนบาดเจ็บสาหัส

ชาตินี้คงไปได้ไกลสุดแค่วิญญาณยุทธ์...

มณฑลเจียงหนิง เมืองจิ่งหยาง สภาผู้อาวุโสสาขา

บรรยากาศอันคึกคักถูกจุดประกายขึ้นมาเนิ่นนานแล้ว

ภายใต้การเรียกตัวของหวังหมิง นักข่าวจากสื่อยักษ์ใหญ่หลายสำนักต่างก็มารวมตัวกันที่นี่

อุปกรณ์ต่างๆถูกเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว เพื่อบันทึกช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์นี้

หวังหมิงยืนอยู่บนโพเดียมโถงสาขา แววตาของเขาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

“สวัสดีครับพี่น้องสื่อมวลชนทุกท่าน”

“ผมหวังหมิงประธานสาขา ที่เรียกทุกท่านมาในวันนี้ ก็เพื่อประกาศข่าวดีอันยิ่งใหญ่ให้ประชาชนทั่วประเทศได้รับทราบ”

“ประเทศต้าเซี่ยของเราได้ต้อนรับปราชญ์ยุทธ์คนใหม่แล้ว และตอนนี้ท่านก็อยู่ในมณฑลเจียงหนิงของเรานี่เอง!”

“ขอให้ทุกท่านรอสักครู่ อีกเดี๋ยวก็จะได้ทราบกันแล้วว่าปราชญ์ยุทธ์หน้าใหม่ท่านนี้คือใคร...”

น้ำเสียงของหวังหมิงดังกังวานและทรงพลัง สะท้อนไปทั่วทั้งห้องโถง

“ปราชญ์ยุทธ์หน้าใหม่เหรอ?! สุดยอดไปเลย!”

“ในที่สุดประเทศต้าเซี่ยก็มียอดฝีมือระดับปราชญ์ยุทธ์เพิ่มขึ้นมาอีกคนแล้ว!”

“ไม่รู้ว่าเป็นจักรพรรดิยุทธ์ท่านไหนที่ทะลวงระดับได้สำเร็จกันนะ?”

“.......”

ทันทีที่หวังหมิงพูดจบ เสียงฮือฮาด้วยความตื่นเต้นก็ดังระงมไปทั่วบริเวณ

ไม่มีใครสงสัยเลยว่าหวังหมิงจะโกหก ข่าวแบบนี้ไม่มีใครกล้าปล่อยข่าวลือมั่วๆหรอก

ทุกคนต่างก็อยากรู้ว่าเป็นยอดฝีมือระดับจักรพรรดิยุทธ์คนไหนในมณฑลเจียงหนิงที่ทะลวงระดับได้สำเร็จ...

ในขณะที่หวังหมิงเห็นว่าได้เวลาพอสมควรแล้ว

ตอนที่กำลังเตรียมจะติดต่อไปหาหลี่ลั่วซึ่งเป็นตัวเอกของงานในครั้งนี้ จู่ๆเขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคย

“ปราชญ์ยุทธ์หลี่ลั่วมาแล้ว”

เขารีบนำรองประธานสาขาและผู้บริหารระดับสูงของสาขาอีกหลายคน ออกไปต้อนรับทันที

เมื่อมาถึงหน้าสาขา ก็เห็นร่างหนึ่งร่อนลงมาจากท้องฟ้า

และลงจอดบนพื้นดินอย่างมั่นคง บนร่างแผ่ซ่านกลิ่นอายระดับปราชญ์ยุทธ์ที่เต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม

“ปราชญ์ยุทธ์หลี่ลั่ว ท่านมาได้จังหวะพอดีเลยครับ ผมกำลังจะแจ้งท่านอยู่พอดี” หวังหมิงรีบเข้าไปต้อนรับอย่างกระตือรือร้น พร้อมกับยื่นมือไปจับมือหลี่ลั่วแน่น