ตอนที่ 114 — กลับมาผงาดอีกครั้ง

หลิงเฟิงขมวดคิ้วมุ่น จ้องมองเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร "คำพูดนี้หมายความว่ายังไง?"

โจวรุ่ยหมิงราวกับคว้าจุดอ่อนของซูอิ๋งไว้ได้ เขาพูดด้วยความตื่นเต้นเหมือนกำลังเปิดโปงความจริงว่า "ซูอิ๋งคนนี้เป็นภรรยาในนามของพลตรีฮั่วจริง! แต่นั่นเป็นเพียงผลจากการจับคู่โดยบังคับของคลังพันธุกรรมจักรวรรดิเท่านั้น! เป็นสิ่งที่จักรวรรดิยัดเยียดให้พลตรีฮั่ว! ใครๆ ก็รู้ว่าพลตรีฮั่วไม่สนใจเรื่องผู้หญิงมาแต่ไหนแต่ไร แม้แต่เจ้าหญิงสามผู้สูงศักดิ์ที่เพียบพร้อมทั้งความสามารถและความงามท่านยังไม่ชายตาแล แล้วจะเต็มใจยอมรับ... ยอมรับผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไง..."

เขาตั้งใจหยุดชะงัก กวาดสายตาดูถูกเหยียดหยามมองซูอิ๋งตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังประเมินกองขยะที่สกปรกโสมม

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความดูแคลนและรังเกียจ "...ผู้หญิงที่พื้นเพต่ำต้อย กิริยาหยาบคาย แถมยังมีประวัติเคยถูกเนรเทศ และตอนนี้ยังมาคุ้ยขยะอยู่ที่นี่อีก? หล่อนไม่คู่ควรกับพลตรีฮั่วเลยสักนิด และยิ่งไม่คู่ควรกับตระกูลฮั่วด้วย!"

หลิวมั่นที่เดิมทีตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ พอได้ยินคำพูดของสามีก็เหมือนตาสว่าง รีบกล่าวสนับสนุนทันที "นั่นสิ! คุณทหาร ทุกๆ ท่าน! ลองคิดดูสิคะ ถ้าตระกูลฮั่วยอมรับหล่อนเป็นลูกสะใภ้และให้ความสำคัญกับหล่อนจริงๆ หล่อนจะตกอับถึงขนาดต้องพาพวกผู้อพยพมาคุ้ยขยะในที่แบบนี้เหรอ? มันดูดีที่ไหนกัน? ตระกูลฮั่วไม่ต้องรักษาหน้าพรมกันแล้วหรือไง? ไม่แน่ว่าตอนนี้พลตรีฮั่วอาจจะกำลังกลุ้มใจที่หาเหตุผลหย่ากับผู้หญิงคนนี้ไม่ได้อยู่ก็ได้! ที่พวกคุณยอมไว้หน้าตระกูลฮั่วมาหนุนหลังหล่อนแบบนี้ แน่ใจนะว่าไม่ได้กำลังประจบผิดที่จนกลายเป็นการหาเรื่องใส่ตัวและทำให้พลตรีฮั่วขุ่นเคืองใจน่ะ?!"

เธอยิ่งพูดยิ่งรู้สึกว่าตัวเองมีเหตุผล แผ่นหลังเผลอยืดตรงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ราวกับความตื่นตระหนกเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตา

เมื่อเห็นหลิงเฟิง คู่สามีภรรยาสวี่เวย คุณป้า และคุณตาต่างพากันขมวดคิ้วและมองมาที่ตนด้วยสีหน้าไม่พอใจ

โจวรุ่ยหมิงเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือ จึงเสริมต่อว่า "พวกคุณอย่าไม่เชื่อสิ! ฉันพูดนี่ก็เพราะหวังดีกับพวกคุณนะ กลัวว่าพวกคุณจะโดนหลอกจนหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวโดยไม่จำเป็น! ในเครือข่ายดวงดาวตอนนี้มีแต่ข่าวเกี่ยวกับหล่อนเต็มไปหมด พวกคุณลองเข้าไปดูสิก็จะรู้เอง! ว่าตระกูลฮั่วมีท่าทีต่อหล่อนยังไง เห็นชัดเจนอยู่แล้ว!"

เจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายนั้นเดิมทีก็กลัวจนขวัญเสียไปแล้ว

พอได้ยินคำนี้ ก็เหมือนได้คว้าเศษไม้พยุงตัวชิ้นสุดท้ายเอาไว้ได้

พวกเขาไม่สนอะไรอีกต่อไป รีบก้มหน้ากดคอมพิวเตอร์แสงทันที เพราะอยากจะพิสูจน์คำพูดของโจวรุ่ยหมิงใจจะขาด

ถ้าหากซูอิ๋งไม่เป็นที่ต้อนรับของตระกูลฮั่วจริงๆ การที่พวกเขาเคยลำเอียงและการกดดันในตอนนี้ ก็อาจจะมีทางออกให้พลิกผันได้!

ทว่า สิ่งที่ทำให้โจวรุ่ยหมิงและหลิวมั่นต้องผิดหวังและถึงขั้นหงุดหงิดก็คือ คนอื่นๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์ ไม่ว่าจะเป็นปู่หลานตระกูลหลิง คู่สามีภรรยาสวี่เวย หรือแม้แต่คุณป้าที่ปากตรงกับใจคนนั้น กลับไม่มีใครแสดงท่าทางอยากรู้อยากเห็นเลยสักคน และไม่มีใครยอมก้มลงไปเช็กสิ่งที่เรียกว่า "ข่าว" ในเครือข่ายดวงดาวเลยแม้แต่น้อย

หลิงเฟิงมีสีหน้าเคร่งขรึมและก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

เขามองโจวรุ่ยหมิงด้วยสายตาเฉียบคม แฝงไปด้วยความเถรตรงและยึดมั่นในหลักการตามแบบฉบับของทหาร

"ในเครือข่ายดวงดาวจะว่ายังไง ข่าวลือที่ไม่มีมูลพวกนั้นจะปั้นแต่งไปทางไหน หรือพลตรีฮั่วจะมีทัศนคติส่วนตัวต่อคุณซูอย่างไร สิ่งเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับจุดยืนของผม หลิงเฟิง ที่มายืนอยู่ตรงนี้เลยแม้แต่น้อย!"

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด "ผมรู้แค่ว่า ตามกฎหมายจักรวรรดิและบันทึกของกองทัพ คุณซูอิ๋งในตอนนี้ ในเวลานี้ คือภรรยาที่จดทะเบียนสมรสอย่างถูกต้องตามกฎหมายของพลตรีฮั่วเฉิงอวี่! ดังนั้น เธอจึงเป็นครอบครัวของทหารแห่งจักรวรรดิเรา! ในฐานะทหาร การปกป้องครอบครัวทหาร รักษาเกียรติยศและสิทธิอันชอบธรรมของพวกเขา คือหน้าที่และความรับผิดชอบที่เราไม่อาจหลีกเลี่ยงได้! นี่ไม่ใช่เหตุผลที่พวกคุณจะมาดูหมิ่นหรือรังแกได้ตามใจชอบ! ไม่ว่าสถานการณ์ส่วนตัวของเธอจะเป็นอย่างไร ความเคารพขั้นพื้นฐานที่ฐานะนี้มอบให้เธอนั้น ใครก็ไม่อาจเหยียบย่ำได้!"

คำพูดของเขาหนักแน่นและทรงพลัง แฝงไปด้วยความเที่ยงธรรมที่ไม่อาจโต้แย้งได้ ทำให้ใบหน้าของโจวรุ่ยหมิงและหลิวมั่นซีดเผือดลงไปอีกหลายส่วนในทันที

แต่นั่นกลับทำให้ซูอิ๋งมองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

ในตัวหลิงเฟิง เธอสัมผัสได้ถึงอุดมการณ์ของทหารที่แท้จริง

คุณตายิ่งโกรธจัดจนแค่นเสียงหึออกมา พลางกระแทกไม้เท้าลงบนพื้นอย่างแรง เขามองโจวรุ่ยหมิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม "หึ! แกหมายความว่ายังไง? อะไรกัน? แกคิดว่าที่พวกเรามายืนอยู่ที่นี่เพื่อพูดช่วยเถ้าแก่มหาเศรษฐี ทั้งหมดเป็นเพราะชื่อเสียงในฐานะ 'ภรรยาพลตรีฮั่ว' ของเธออย่างนั้นเหรอ? เสียแรงที่เป็นคนสวมเครื่องแบบทหาร! ในหัวมีแต่เรื่องสกปรกอะไรกัน? ไอ้พวกที่ชอบดูคนจากภายนอก ประจบสอพลอคนรวยเนี่ย แกนี่ถนัดนักนะ!"

คุณป้าเองก็รีบเท้าสะเอวช่วยพูดด้วยเสียงอันดังฟังชัด "ใช่! ฉันจะบอกแกให้! ต่อให้เถ้าแก่มหาเศรษฐีจะไม่ใช่ภรรยาพลตรีฮั่ว เธอก็ยังเป็นเด็กสาวที่ยอดเยี่ยมที่สุด! แค่มันฝรั่งกับมันเทศที่เธอปลูกเองกับมือเนี่ย ไม่ว่าใครก็อยากได้จนตัวสั่น! มันเป็นของดีที่ต่อให้มีเงินก็หาซื้อไม่ได้! คนแบบนี้คู่ควรแก่การได้รับความเคารพและการปกป้องจากเรา ไม่เกี่ยวเลยว่าเธอจะเป็นเมียใคร!"

หลิวมั่นถูกพวกเขารุมต่อว่าติดๆ กันจนหน้าเสีย

โดยเฉพาะคำพูดของคุณป้าที่เกี่ยวกับมันฝรั่งและมันเทศ สำหรับเธอมันฟังดูเพ้อเจ้อสิ้นดี

เธออดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยอย่างจิกกัด "เหอะ! ของดีเหรอ? ก็แค่มันฝรั่งกับมันเทศเนี่ยนะ? มันฝรั่งกับมันเทศที่ไปคุ้ยมาจากกองขยะหรือเปล่า? คุณป้าคะ ถ้าคุณขาดแคลนไอ้มันฝรั่งมันเทศพวกนั้นนักล่ะก็ บอกฉันสิ! เดี๋ยวฉันไปซื้อที่ไห่หนงให้สักสิบกิโลฯ ส่งไปให้ถึงบ้านเลย! จะมาหาเรื่องวุ่นวายไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีเพราะเห็นแก่ของกินอยู่ที่นี่ทำไมกัน?!"

เธอเปลี่ยนประเด็น พลางชี้ไปที่บาดแผลบนใบหน้าของจงเทาลูกชายของเธอและหลานชาย จากนั้นก็ชี้ไปที่โจวรุ่ยหมิงที่ยังคงกุมท้องด้วยสีหน้าเจ็บปวด

น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้น "ยังไงก็ตาม! บาดแผลบนตัวสามีกับลูกชายของฉันน่ะเป็นของจริง! ตอนนี้สามีฉันยังยืดหลังไม่ตรงเลย ต้องถูกนังนั่นเตะจนบาดเจ็บภายในแน่ๆ! หัวหน้าสวี่คะ คุณเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญของโรงพยาบาลกลาง เป็นคนที่มีเหตุผล ช่วยดูหน่อยสิคะว่าบาดแผลพวกนี้ทำปลอมขึ้นมาไม่ได้ใช่ไหม? เรื่องในวันนี้ พวกเราคือผู้เสียหาย! เราจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด! จะไม่มีการยอมความเด็ดขาด!"

หัวหน้าสวี่เวยที่ถูกเอ่ยชื่อขมวดคิ้วมุ่น

เธอเป็นหมอ จึงยึดถือหลักฐานเป็นสำคัญ แต่สถานการณ์ในตอนนี้เห็นชัดว่าซับซ้อน

ขณะที่เธอกำลังจะเปิดปากพูด ตำรวจทั้งสองนายหลังจากเลื่อนดูรายงานในเครือข่ายดวงดาวที่โหมกระแสโจมตีซูอิ๋งเพียงฝ่ายเดียว ท่าทีของพวกเขาก็กลับมาแข็งกร้าวอีกครั้ง

เจ้าหน้าที่ตำรวจหวังกระแอมไอ พยายามปั้นหน้าให้ดูเที่ยงธรรมและพูดอย่างขึงขังว่า "ทุกท่าน เบาๆ ลงหน่อยครับ! เป็นจริงตามที่คุณผู้หญิงหลิวกล่าว ตอนนี้ข้อเท็จจริงที่เราเห็นคือ พันโทโจวและครอบครัวมีบาดแผลตามร่างกาย ส่วนทางด้านคุณซู... อืม ก็มีการลงมือจริงๆ ทั้งพยานและหลักฐานก็ครบถ้วน พวกเราก็ทำตามกฎหมายและจัดการอย่างเป็นธรรม ไม่ได้จงใจเข้าข้างใคร"

เขาเหลือบตาไปมา ก่อนจะทอดสายตาไปที่ซูอิ๋งซึ่งยืนมองเหตุการณ์อย่างเย็นชามาโดยตลอด และที่มุมปากของเธอยังประดับไปด้วยรอยยิ้มเยาะจางๆ

ความคิดชั่วร้ายผุดขึ้นมาในใจ ใบหน้าปั้นรอยยิ้มจอมปลอม แต่ทว่าน้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยการหยั่งเชิงที่เจตนาร้าย

“คุณซู โอ๊ะ ไม่สิ ภรรยาพลตรีฮั่ว” เขาจงใจเน้นคำว่า “ภรรยาพลตรีฮั่ว” ด้วยน้ำเสียงประชดประชันอย่างชัดเจน “ก่อนหน้านี้ พวกเราตาถั่วเองที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไม่ทราบถึงฐานะ ‘อันสูงส่ง’ ของท่าน ในเมื่อตอนนี้ทราบแล้ว ตามขั้นตอน พวกเรามีหน้าที่ต้องแจ้งให้ทางครอบครัวของท่านมารับตัวครับ”