บทที่ 9 - ซูไป๋นี่ก็มีแววเป็นพ่อค้าหน้าเลือดเหมือนกันนะเนี่ย

บทที่ 9 - ซูไป๋นี่ก็มีแววเป็นพ่อค้าหน้าเลือดเหมือนกันนะเนี่ย

★★★★★

หลังจากรับโปเกบอลมาจากมือซูไป๋ หลิวอวิ๋นหลานและมู่หรงหนานก็แทบจะรอไม่ไหวที่จะปล่อยโพจจามะและฮิโกซารุออกมาอีกครั้ง

หลิวอวิ๋นหลานสวมกอดฮิโกซารุที่กลับมาร่าเริงอีกครั้งด้วยความเหลือเชื่อ "นี่รักษาหายแล้วเหรอ"

"นี่มันจะมหัศจรรย์เกินไปแล้ว!"

"ที่นายบอกว่าการต่อสู้ของโปเกมอนสามารถเพิ่มประสบการณ์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าตอบแทน เป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ"

มู่หรงหนานก็ลูบคลำตามตัวกลมๆ ของโพจจามะด้วยความสงสัยเช่นกัน

รอยขีดข่วนจากฮิโกซารุก่อนหน้านี้หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

ซูไป๋พยักหน้า "ใช่แล้ว เป็นแบบนั้นแหละ"

"สรุปก็คือ ถ้าโปเกมอนได้รับบาดเจ็บก็พามาหาฉันได้เลย"

"รักษาครั้งแรกฟรี แต่ครั้งต่อไปต้องจ่ายเงินแล้วนะ"

ถึงระบบบ้านโปเกมอนจะไม่ได้กำหนดราคาสำหรับการรักษา แต่ก็ไม่ได้แปลว่าซูไป๋จะฉวยโอกาสหาเงินเพิ่มไม่ได้

ใครจะรังเกียจเงินเยอะๆ กันล่ะ จริงไหม

หลิวอวิ๋นหลานกลอกตาใส่ด้วยความระอา ส่วนมู่หรงหนานกลับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

เธอถามขึ้น "ถึงจะพาโปเกมอนมารักษาที่ร้านนายได้ก็เถอะ แต่ถ้าเกิดโปเกมอนบาดเจ็บตอนที่ออกไปผจญภัยข้างนอกล่ะจะทำยังไง"

"ยาที่มนุษย์ใช้ โปเกมอนจะใช้ได้ด้วยไหม"

ในฐานะผู้ใช้พลังตื่นรู้ ถึงจะยังเรียนไม่จบ แต่บางครั้งก็ต้องออกไปทำภารกิจกวาดล้างสัตว์มรณะระดับต่ำอยู่ดี

ถ้าเกิดโพจจามะได้รับบาดเจ็บระหว่างนั้นขึ้นมา

นอกจากจะสูญเสียกำลังรบไปแล้ว โพจจามะจะไม่ต้องทนเจ็บปวดไปตลอดทางเลยเหรอ

พอได้ยินสิ่งที่มู่หรงหนานพูด หลิวอวิ๋นหลานก็ถึงกับร้องอ๋อ

เธอรีบพูดเสริม "จริงด้วยๆ แล้วโปเกมอนกินอะไรเป็นอาหารล่ะ"

"อาหารที่มนุษย์กิน พวกมันจะกินได้ไหม"

ซูไป๋มองท่าทีร้อนรนของทั้งสองคน

เขาก็เผยรอยยิ้มอันแสนเป็นมิตรออกมา พร้อมกับยื่นสมุดภาพโปเกมอนให้

"ยารักษาแผล ยาแก้สถานะต่างๆ แล้วก็โปเกบล็อกสำหรับโปเกมอนโดยเฉพาะ สนใจรับไปลองดูไหม"

ณ หอพักหญิงแห่งหนึ่งของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเมืองไห่เฉิง

สาวสวยสองคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จและมีเพียงผ้าเช็ดตัวพันกายกำลังนั่งคุยกันอยู่

หลิวอวิ๋นหลานถือโปเกบล็อกไว้ในมือ แล้วค่อยๆ ป้อนฮิโกซารุอย่างระมัดระวัง

ปากก็บ่นอุบอิบไปด้วย "ไม่ใช่แค่โปเกมอนที่แพงหูฉี่นะ แต่ของพวกนี้ก็ยังแพงมหาโหดอีก..."

"ตอนเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันทำไมฉันถึงดูไม่ออกเลยนะ ว่าหมอนี่มีแววเป็นพ่อค้าหน้าเลือดซ่อนอยู่"

"อุตส่าห์..."

มู่หรงหนานตาไวคว้าขนมยัดใส่ปากเพื่อนสาวทันที ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ "เธอนี่มันพูดมากจริงๆ ของกินยังอุดปากไม่อยู่เลยหรือไง"

หลิวอวิ๋นหลานเคี้ยวขนมตุ้ยๆ แล้วกลืนลงคออย่างยากลำบาก

เธอหัวเราะคิกคัก "ช่างเถอะ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน แค่คิดไม่ถึงว่าซูไป๋จะขายโปเกมอนสุดมหัศจรรย์พวกนี้ได้"

"พวกมันเก่งกว่าอสูรพันธสัญญาตั้งเยอะ!"

"ใช่มั้ยฮิโกซารุ!"

ฮิโกซารุที่กำลังตั้งหน้าตั้งตากินโปเกบล็อกเบิกตากว้าง ก่อนจะทำท่าเบ่งกล้ามราวกับจะบอกว่าฉันแข็งแกร่งมากนะ

ทำเอาทั้งสองสาวถึงกับหลุดขำ

มู่หรงหนานกอดโพจจามะพลางลูบขนอันนุ่มสลวยของมัน "จะว่าไป รายละเอียดในการเลี้ยงดูโปเกมอนก็มีเยอะเหมือนกันนะ"

"อะไรคือค่า EV อะไรคือค่า IV ฟังดูซับซ้อนจัง!"

"ถ้าเป็นค่า EV ก็คือการเน้นฝึกฝนไปที่จุดเด่นเฉพาะด้าน โพจจามะน่าจะเป็นสายเน้นพลังโจมตีพิเศษ ฉันคงต้องฝึกฝนด้านนี้ให้หนักเลยล่ะ"

"ส่วนฮิโกซารุของเธอ ซูไป๋บอกว่าไปได้ทั้งสายพลังโจมตีพิเศษแล้วก็พลังโจมตีกายภาพเลย เธอคิดไว้หรือยังว่าจะปั้นไปทางไหน"

ตอนที่ซื้อโปเกบล็อกกับยารักษาแผล ซูไป๋อธิบายค่าสเตตัสต่างๆ ของโปเกมอนให้พวกเธอฟังอย่างละเอียด

การจะเลี้ยงดูโปเกมอนให้เติบโตอย่างถูกต้องเหมาะสม สำหรับมือใหม่ทั้งสองคนแล้วไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เพราะสำหรับผู้ใช้พลังตื่นรู้ โปเกมอนที่มีพลังต่อสู้ไม่ได้เป็นแค่สัตว์เลี้ยงธรรมดา

แต่นี่คือตัวช่วยเสริมความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของพวกเธอ จะทำเป็นเล่นไม่ได้เด็ดขาด!

ขนาดแค่ร่างแรกเกิดที่ยังไม่ผ่านการฝึกฝนก็ยังมีพลังทำลายล้างขนาดนี้

ตามที่ซูไป๋บอก พวกมันยังสามารถวิวัฒนาการได้อีกด้วย!

ไม่แน่ว่าวันหนึ่งข้างหน้า พวกมันอาจจะเก่งกาจเทียบเท่าผู้ใช้พลังตื่นรู้ระดับ B หรือแม้กระทั่งระดับ A เลยก็ได้!

ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงจะสุดยอดไปเลย!

เมื่อเจอกับคำถามนี้ หลิวอวิ๋นหลานก็กลับมามีสีหน้าจริงจังอย่างหาได้ยาก

เธอพยักหน้า "ถึงการประลองโปเกมอนวันนี้ฮิโกซารุจะแพ้ แต่ฉันคิดว่ามันมีความได้เปรียบเรื่องความเร็วสูงมาก"

"ดังนั้นฉันอาจจะเลือกฝึกเน้นไปที่พลังโจมตีกายภาพกับความเร็วเป็นหลัก"

"แบบนี้เวลาต้องสู้กับธาตุที่แพ้ทางก็อาจจะสร้างผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงได้!"

มู่หรงหนานเห็นด้วย "ฉันก็คิดว่าเธอควรจะไปทางนั้นเหมือนกัน ในเมื่อเธอมีอาชีพเป็นนักดาบ การฝึกฝนทักษะทางกายภาพก็น่าจะเป็นสิ่งที่เธอถนัดอยู่แล้ว"

หลิวอวิ๋นหลานตบมือดีใจ "งั้นก็ตกลงตามนี้แหละ!"

เธอสวมกอดฮิโกซารุอย่างรักใคร่ "ฮิโกซารุ การทดสอบในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แกต้องทำให้ทุกคนตกตะลึงให้ได้นะ!"

"ไม่แน่ว่าการทดสอบครั้งนี้ อันดับของพวกเราอาจจะพุ่งพรวดเลยก็ได้!"

ถึงโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเมืองไห่เฉิงจะมีค่าเทอมแพงลิ่ว แต่ก็ทุ่มทุนสนับสนุนนักเรียนหัวกะทิอย่างเต็มที่เช่นกัน

เป้าหมายของการสร้างผู้ใช้พลังตื่นรู้ก็เพื่อต่อกรกับสัตว์มรณะและทวงคืนพื้นที่ของมนุษย์กลับมา

นี่คือแผนระยะยาวนับร้อยปีของมวลมนุษยชาติที่ไม่มีวันสั่นคลอน!

ดังนั้น นักเรียนที่ทำผลงานติดอันดับต้นๆ ของโรงเรียนจึงจะได้รับทรัพยากรสนับสนุนมากมาย

ทรัพยากรบางอย่างหายากระดับที่แม้แต่ตระกูลใหญ่ๆ ก็ยังหามาให้ไม่ได้

ด้วยเหตุนี้ ไม่ว่าจะเป็นลูกหลานตระกูลใหญ่โตแค่ไหนก็อยากจะทำอันดับให้สูงขึ้นกันทั้งนั้น

นอกจากจะเป็นการเชิดหน้าชูตาให้วงศ์ตระกูลแล้ว

อีกทางหนึ่งก็เพื่อการพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองด้วย!

อันดับของหลิวอวิ๋นหลานและมู่หรงหนานอยู่ที่สิบห้าและสิบสามตามลำดับ

ซึ่งถือว่าเป็นผลการเรียนที่อยู่ในเกณฑ์ดีมากแล้ว

สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจคือ การนำอสูรพันธสัญญามาใช้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการจัดอันดับของนักเรียน

เพราะไม่ว่าจะเป็นแมวขาวหรือแมวดำ ขอแค่จับหนูได้ก็ถือว่าเป็นแมวที่ดีทั้งนั้น

ตราบใดที่มีพลังต่อสู้และสามารถสร้างคุณูปการในการกำจัดสัตว์มรณะได้ วิธีการก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ

แต่ถ้าอสูรพันธสัญญาเกิดคุ้มคลั่งขึ้นมา ผู้ใช้ก็ต้องรับผลกรรมเอาเอง...

[จบแล้ว]