บทที่ 8 - การประลองโปเกมอนระหว่างผู้ใช้พลังตื่นรู้!

บทที่ 8 - การประลองโปเกมอนระหว่างผู้ใช้พลังตื่นรู้!

★★★★★

ณ ลานหลังบ้าน

มู่หรงหนานมองดูโพจจามะและฮิโกซารุที่ยืนอยู่กลางสนามด้วยท่าทีกระตือรือร้นอย่างไม่ค่อยวางใจนัก

"ซูไป๋ จะไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ"

"ถ้าสู้กัน มันจะไม่บาดเจ็บเอาเหรอ"

ถึงแม้ว่าในฐานะผู้ใช้พลังตื่นรู้ ในอนาคตก็ต้องผ่านการต่อสู้อยู่แล้ว

และในฐานะโปเกมอนของผู้ใช้พลังตื่นรู้ การต่อสู้ก็เป็นสิ่งที่ต้องเผชิญหน้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เช่นกัน

แต่ภาพการปล่อยโปเกมอนออกมาต่อสู้กันแบบนี้ ก็ยังทำให้เธออดกังวลไม่ได้อยู่ดี

โพจจามะน่ารักน่าทะนุถนอมขนาดนั้น เธอไม่อยากให้มันต้องมาเจ็บตัวไปเปล่าๆ หรอกนะ

ซูไป๋อธิบายอย่างใจเย็น "การประลองระหว่างโปเกมอนเป็นขั้นตอนที่ขาดไม่ได้เลยนะ"

"การต่อสู้จะช่วยให้โปเกมอนเติบโตได้อย่างรวดเร็วและสั่งสมประสบการณ์ได้มากขึ้น"

"แล้วเรื่องอาการบาดเจ็บน่ะ เธอไม่ต้องกังวลไปหรอก"

"ร่างกายของโปเกมอนมีความพิเศษ ไม่ได้ตายง่ายๆ หรอกนะ"

"ขอแค่เธอในฐานะเจ้านายรีบเก็บมันกลับเข้าโปเกบอลให้ทันเวลาก็พอ"

"มันก็จะคงสภาพอาการบาดเจ็บเอาไว้ จากนั้นเธอก็แค่กลับมาที่ร้านสัตว์เลี้ยงสกุลซู ฉันก็จะช่วยรักษามันให้กลับมาแข็งแรงสมบูรณ์เหมือนเดิมเอง"

"เพราะงั้นการต่อสู้แบบนี้สำหรับโปเกมอนแล้ว ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไรเลย"

"อีกอย่างการรักษาโปเกมอนครั้งแรกก็ฟรีด้วยนะ ส่วนครั้งต่อๆ ไปก็ราคาถูกมาก รับรองว่าพวกเธอสบายใจได้เลย"

โปเกมอนที่มาจากระบบบ้านโปเกมอน มีแนวโน้มว่าจะเป็นส่วนผสมระหว่างเกมกับอนิเมะมากกว่า

ในเกม เมื่อ HP ของโปเกมอนเหลือแค่หนึ่งแต้มสุดท้าย มันจะเด้งกลับเข้าโปเกบอลอัตโนมัติ

แต่ในโลกความเป็นจริงไม่มีเรื่องดีๆ แบบนั้นหรอก หากต้องต่อสู้กับสัตว์มรณะหรือผู้ใช้พลังตื่นรู้ ถ้าไม่คอยสังเกตโปเกมอนให้ดีล่ะก็ถือว่าอันตรายมากทีเดียว

ข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียวก็คือในระหว่างการประลองโปเกมอน ฝ่ายที่พ่ายแพ้จะตกอยู่ในสถานะหมดสติเท่านั้น

จากนั้นก็แค่นำมาให้ซูไป๋ช่วยรักษา พวกมันก็จะกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง!

เพราะฉะนั้น การให้โปเกมอนประลองกันบ่อยๆ จะช่วยเพิ่มความสามารถในการรับมือกับสัตว์มรณะ อีกทั้งยังช่วยเสริมสร้างทักษะในการควบคุมสถานการณ์ของเทรนเนอร์ด้วย นี่มันมีแต่ข้อดีชัดๆ!

หากเทียบกับมู่หรงหนานแล้ว นิสัยของหลิวอวิ๋นหลานดูจะร่าเริงและกระตือรือร้นกว่ามาก

ในตอนนี้เธอนั่งยองๆ อยู่บนพื้น กำลังติวเข้มกลยุทธ์ให้ฮิโกซารุของตัวเองอยู่!

พอมองดูก็จะเห็นว่าขณะที่หลิวอวิ๋นหลานกำลังพึมพำอะไรบางอย่าง ฮิโกซารุก็พยักหน้าหงึกหงักตอบรับไม่หยุด

ท่าทางเหมือนกับสื่อสารกันรู้เรื่องทุกอย่างไม่มีติดขัดเลย

ซูไป๋ถอยหลังไปสองก้าว เพื่อหลีกทางให้สองตัวเอกของงาน

"เอาล่ะ การประลองเทรนเนอร์ครั้งแรก เริ่มได้!"

สิ้นเสียงหัวเราะของซูไป๋ ฮิโกซารุที่มีนิสัยซุกซนก็ชิงลงมือโจมตีก่อนทันที!

สิ่งที่น่าสนใจก็คือ เพื่อรักษาสมดุลในการต่อสู้ของโปเกมอนในเกม จึงมีแนวคิดเรื่องค่าสเตตัสพื้นฐานขึ้นมา

แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง ถึงแม้จะมีการแบ่งสเตตัสพื้นฐานคร่าวๆ อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้สมดุลถึงขนาดนั้น!

อย่างในเกม ภาพที่โปเกมอนเทพถูกโจมตีด้วยธาตุที่แพ้ทางจนตายในฮิตเดียวนั้น จะไม่มีทางเกิดขึ้นในโลกนี้เด็ดขาด

โปเกมอนเทพก็คือโปเกมอนเทพ เทรนเนอร์อาจอาศัยการประสานงานและการใช้ธาตุที่แพ้ทางมาสกัดกั้นหรือแม้กระทั่งโค่นล้มโปเกมอนเทพได้

แต่คนส่วนใหญ่ล้วนไม่มีทางทำแบบนั้นได้หรอก!

สเตตัสพื้นฐานในโลกแห่งความเป็นจริง โดยรวมแล้วดูเหมือนจะเป็นแนวโน้มการกระจายความสามารถของโปเกมอนแต่ละสายพันธุ์มากกว่า

และเมื่อเทียบกับโพจจามะที่โดดเด่นด้านพลังโจมตีพิเศษแล้ว สิ่งที่ฮิโกซารุภาคภูมิใจมากที่สุดก็คงหนีไม่พ้นความเร็วอันปราดเปรียว!

จะเห็นได้ว่าฮิโกซารุกระโดดทีเดียวก็พุ่งขึ้นไปอยู่เหนือหัวของโพจจามะแล้ว

วินาทีต่อมา ลูกไฟที่ลุกโชนก็ร่วงหล่นลงมาจากก้นของมัน พุ่งเป้าเข้าโจมตีใส่โพจจามะ!

ประกายไฟร่วงหล่นใส่ร่างของโพจจามะ ทำให้มันรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาทันที!

"โพจจา โพจจา!"

โพจจามะอ้าปากกว้างด้วยความโกรธเกรี้ยว ปืนฉีดน้ำสายใหญ่พุ่งทะลักออกมาจากปากของมัน!

ฮิโกซารุพลิกตัวกลางอากาศอย่างคล่องแคล่ว หลบการโจมตีจากปืนฉีดน้ำของโพจจามะไปได้

ส่วนซูไป๋ในตอนนี้ก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ในเกม การประลองโปเกมอนจะเป็นระบบเทิร์นเบส

แถมการโจมตีจะโดนหรือไม่โดน ส่วนใหญ่ก็ขึ้นอยู่กับค่าความแม่นยำ

แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง ย่อมไม่มีทางเกิดภาพการผลัดกันตีคนละทีแบบนั้นแน่ๆ

หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีความเร็วเหนือกว่าอีกฝ่ายอย่างเห็นได้ชัด การจะโจมตีให้โดนก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!

"ความได้เปรียบด้านความเร็วของฮิโกซารุถือว่าเห็นผลชัดเจนมาก"

"แต่ทักษะลูกไฟก็ไม่ได้สร้างความเสียหายให้โพจจามะมากมายนัก"

ซูไป๋ดูไปพลางอธิบายไปพลาง "การแพ้ทางธาตุก็ยังคงเป็นสิ่งสำคัญมากนะ"

การต่อสู้บนสนามยังคงดำเนินต่อไป ทักษะลูกไฟของฮิโกซารุไม่เป็นผลอย่างที่คิด มันจึงเกาหัวแกรกๆ ด้วยความงุนงง

และในตอนนั้นเอง เสียงของหลิวอวิ๋นหลานก็ดังตามมา "ฮิโกซารุ ใช้ท่าข่วนเลย!"

"ถ้าใช้ธาตุโจมตีไม่ได้ผล ก็ใช้การโจมตีกายภาพซะ!"

ทันใดนั้น ฮิโกซารุก็ทำหน้าเหมือนบรรลุสัจธรรม

วินาทีต่อมา มันหลบปืนฉีดน้ำของโพจจามะอย่างปราดเปรียว แล้วใช้กรงเล็บตะปบเข้าที่ร่างของโพจจามะเต็มๆ!

"โพจจา โพจจา!"

การโจมตีในครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าได้ผลดีกว่าทักษะลูกไฟเสียอีก

โพจจามะส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

ในจังหวะที่โพจจามะเริ่มทำตัวไม่ถูก เสียงของมู่หรงหนานก็ดังขึ้นมา

"โพจจามะ ใช้ท่าปัด!"

โพจจามะยกแขนสั้นๆ ของมันขึ้นมา แล้วตบเข้าไปที่ลำตัวของฮิโกซารุอย่างแรงทันที

ร่างของฮิโกซารุที่กำลังจะโจมตีซ้ำต้องชะงักไป วินาทีต่อมา ปืนฉีดน้ำก็พุ่งพรวดออกมาจากปากของโพจจามะ!

เข้าเป้าที่ฮิโกซารุซึ่งกำลังมึนงงจากการถูกตบไปเต็มๆ!

ได้ผลชะงัด!

ทันใดนั้น กระแสน้ำอันรุนแรงก็ซัดร่างของฮิโกซารุจนกระเด็นลอยละลิ่วไป!

"อ๊ะ ฮิโกซารุ!"

ฮิโกซารุร่วงลงมาตรงหน้าหลิวอวิ๋นหลานพอดิบพอดี

ใบหน้าของหลิวอวิ๋นหลานฉายแววเจ็บปวดใจอย่างเห็นได้ชัด

เปลวไฟที่ก้นของฮิโกซารุในยามนี้ดูริบหรี่ลงไปถนัดตา!

เธอรีบละล่ำละลักบอก "ไม่สู้แล้วๆ ฉันขอยอมแพ้!"

พูดจบเธอก็อุ้มฮิโกซารุด้วยน้ำตาคลอเบ้า แล้ววิ่งไปหาซูไป๋ "ซูไป๋ โทษนายคนเดียวเลย!"

"ไฟที่ก้นฮิโกซารุใกล้จะดับแล้วเนี่ย!"

กลางสนามประลอง เจ้าโพจจามะตัวน้อยที่รู้ตัวว่าได้รับชัยชนะก็เชิดหน้าขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง

ด้วยสีหน้าท่าทางราวกับผู้ชนะสิบทิศ

มู่หรงหนานลูบหัวกลมๆ ของโพจจามะด้วยความรักใคร่ ก่อนจะพามันเดินไปหาซูไป๋เช่นกัน

ซูไป๋มองดูหลิวอวิ๋นหลานที่ลนลานทำอะไรไม่ถูก เขาก็หัวเราะหึๆ "ไม่ต้องตื่นเต้นไปหรอกหลิวอวิ๋นหลาน"

"เธอเก็บฮิโกซารุกลับเข้าพรีเมียร์บอลไปก่อนเถอะ"

"เมื่อกี้โพจจามะก็บาดเจ็บนิดหน่อย เก็บกลับมาด้วยเหมือนกันเลย"

"เดี๋ยวฉันจะรักษาให้พร้อมกันทีเดียว"

หลิวอวิ๋นหลานและมู่หรงหนานพยักหน้ารับ แล้วทำตามอย่างว่าง่าย

หลังจากรับโปเกบอลมาจากมือของทั้งสองคน ซูไป๋ก็ยิ้มแล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์คิดเงิน

เขาเดินไปพลางเอ่ยชมไปพลาง "ถือว่าเป็นการต่อสู้ที่ดีเลยนะ ถึงฮิโกซารุจะเสียเปรียบเรื่องธาตุ แต่ก็ไม่ได้เป็นฝ่ายโดนกระทำอยู่ฝ่ายเดียว"

"สมกับเป็นผู้ใช้พลังตื่นรู้จริงๆ สัญชาตญาณในการต่อสู้ต่างจากคนธรรมดาทั่วไปมาก"

"เรื่องการแพ้ทางธาตุของโปเกมอนเนี่ย ความจริงก็ไม่ได้เข้าใจยากอะไรเลย"

"ก็เหมือนกับการต่อสู้ระหว่างผู้ใช้พลังตื่นรู้ ทักษะธาตุน้ำย่อมได้เปรียบทักษะธาตุไฟอยู่แล้ว"

"เพราะงั้นถ้าระดับใกล้เคียงกัน การต่อสู้ระหว่างธาตุไฟกับธาตุน้ำ ส่วนใหญ่ธาตุน้ำก็มักจะเป็นฝ่ายกำชัยชนะไป"

"แน่นอนว่าก็ไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ที่ว่าคนกับโปเกมอนจะมีความผูกพันที่แน่นแฟ้นจนสามารถเอาชนะธาตุที่เสียเปรียบได้หรอกนะ"

"สรุปก็คือ โปเกมอนเป็นสิ่งมีชีวิต รูปแบบการต่อสู้ที่แท้จริงต้องอาศัยการฝึกฝนจากเทรนเนอร์"

"โปเกมอนมีทั้งหมดสิบแปดธาตุ ถ้าอยากจะเป็นเทรนเนอร์ที่แท้จริงล่ะก็ ต้องจำความสัมพันธ์ของการแพ้ทางธาตุพวกนี้ให้ขึ้นใจเลยล่ะ"

"ข้อมูลเรื่องแพ้ทางธาตุพวกนี้ สามารถหาดูได้ในสำเนาสมุดภาพของพวกเธอเลยนะ"

ผลลัพธ์ที่ออกมาเป็นไปตามคาด พวกมันเพิ่งจะออกมาจากสมุดภาพหมาดๆ

ยังไม่เคยได้รับการฝึกฝนอย่างมีเอกลักษณ์จากเทรนเนอร์ การจะเอาชนะฝ่ายที่ได้เปรียบเรื่องธาตุนั้นแทบจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

ผลงานของฮิโกซารุถือว่าใช้ได้แล้วล่ะ!

พูดจบ เขาก็วางพรีเมียร์บอลทั้งสองลูกลงบนสมุดภาพโปเกมอนที่หยิบออกมา

สมุดภาพโปเกมอนเล่มนี้ ยังรับหน้าที่เป็นเครื่องรักษาอาการบาดเจ็บให้โปเกมอนได้อีกด้วย

"แต่น แตน แต่น แตน แต๊น!"

เสียงที่ทำให้ซูไป๋รู้สึกคิดถึงจับใจดังขึ้นมา

โปเกมอนในโปเกบอลทั้งสองลูกได้รับการฟื้นฟูจนกลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุดแล้ว!

[จบแล้ว]