บทที่ 6 - โปเกมอนยอดฮิต โพจจามะ!

บทที่ 6 - โปเกมอนยอดฮิต โพจจามะ!

★★★★★

เงินหนึ่งล้านไม่ใช่จำนวนน้อยๆ อย่างแน่นอน

ถึงแม้มู่หรงหนานจะมีชาติตระกูลที่ดี แต่ก็ไม่ได้เป็นถึงมหาเศรษฐีผู้มั่งคั่ง

บัตรคริสตัลสีดำใบนี้ รวบรวมเอาเงินทุนตั้งตัวก้อนแรกสำหรับอาชีพผู้ใช้พลังตื่นรู้ของเธอเอาไว้ด้วยซ้ำ!

หลิวอวิ๋นหลานรู้เรื่องนี้ดี เธอถึงได้ตกใจเบอร์นั้น!

ทว่ายังไม่ทันที่หลิวอวิ๋นหลานจะเอ่ยปากห้าม ซูไป๋ที่เมื่อครู่ยังทำตัวเนิบนาบก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ!

กระทั่งมู่หรงหนานเองก็ยังตั้งตัวไม่ทัน บัตรคริสตัลสีดำก็ตกไปอยู่ในมือของซูไป๋เสียแล้ว

เขารูดบัตรผ่านเครื่องคิดเงินอย่างว่องไว

โรตอมจัดการโอนเงินด้วยความฉลาดหลักแหลม ทันใดนั้นเสียงเครื่องจักรก็ดังขึ้นภายในร้านสัตว์เลี้ยง

"ยอดเงินโอนเข้า หนึ่งล้านถ้วน!"

ซูไป๋ยิ้มกริ่มอยู่ในใจ ธุรกิจที่มาถึงหน้าประตูแล้วจะยอมให้ยัยหนูหลิวอวิ๋นหลานมาทำพังได้ยังไง

เงินเข้าบัญชีเรียบร้อย การซื้อขายสำเร็จเสร็จสิ้น คิดจะยกเลิกเหรอ ฝันไปเถอะ!

ข้าวของหลายอย่างในร้านล้วนเป็นของเก่าเก็บอายุยี่สิบกว่าปีทั้งนั้น

ค่าน้ำค่าไฟ ค่าใช้จ่ายจิปาถะในชีวิตประจำวัน มีอะไรบ้างที่ไม่ต้องใช้เงิน

มรดกตกทอดอันน้อยนิดที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ก็ถูกผลาญไปกับค่าเทอมจนแทบเกลี้ยงแล้ว

ตอนนี้เขากำลังร้อนเงินสุดๆ เลยล่ะ!

ซูไป๋ยิ้มแฉ่งพลางดันพรีเมียร์บอลทั้งสามลูกไปข้างหน้า แล้วยื่นบัตรคริสตัลสีดำคืนให้มู่หรงหนาน "เอาล่ะ... เชิญเลือกโปเกมอนตัวแรกในชีวิตของเธอได้เลย คุณเทรนเนอร์"

มู่หรงหนานรับบัตรคืนมาด้วยความงุนงง

หมอนี่ไม่ได้ปลุกพลังไม่ใช่เหรอ

แต่ความเร็วนี่... ทำไมถึงไวกว่าพวกอาชีพสายโจมตีระยะประชิดซะอีก

เธอตั้งตัวไม่ทันเลยด้วยซ้ำ!

แต่ว่า...

พอมองดูโปเกบอลที่หน้าตาเหมือนกันเป๊ะทั้งสามลูกตรงหน้า จะเลือกยังไงดีล่ะ

เมื่อเห็นท่าทางของมู่หรงหนาน ซูไป๋ก็อดไม่ได้ที่จะแอบรำพึงในใจ

ตอนที่เล่นเกมแล้วต้องเลือกไข่โปเกมอนเริ่มต้น ตัวเขาในตอนนั้นก็คงมีสภาพไม่ต่างจากมู่หรงหนานล่ะมั้ง

ถึงจะเปลี่ยนจากไข่มาเป็นโปเกบอล แต่ความรู้สึกของคนเลือกก็น่าจะเหมือนกันนั่นแหละ

มู่หรงหนานยืนมองพรีเมียร์บอลทั้งสามลูกอยู่พักใหญ่ ก่อนจะถามขึ้น "ก่อนเลือก ฉันขอลองจับดูหน่อยได้ไหม"

ซูไป๋ตอบด้วยความแปลกใจ "ได้สิ แต่จำไว้นะว่าเธอมีโอกาสเลือกแค่ครั้งเดียวเท่านั้น"

เมื่อได้ยินดังนั้น มู่หรงหนานก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

เธอยื่นมือออกไปเตรียมจะลองสัมผัสดูทีละลูก

หากมองจากรูปลักษณ์ภายนอก พรีเมียร์บอลเหล่านี้ไม่มีความแตกต่างใดๆ ให้เห็นเลย

แต่โปเกมอนที่อยู่ข้างในกลับสามารถรับรู้ถึงโลกภายนอกได้

ตอนที่มือของมู่หรงหนานสัมผัสลงบนพรีเมียร์บอลลูกแรก

พรีเมียร์บอลลูกเล็กก็ขยับสั่นไหวขึ้นมาเบาๆ ทันที

มู่หรงหนานมองโปเกบอลด้วยความประหลาดใจ ผ่านไปครู่หนึ่งเธอก็โพล่งขึ้น "ฉันไม่ดูอันอื่นแล้ว ขอเลือกบอลลูกนี้เลยได้ไหม"

ซูไป๋พยักหน้ารับอย่างไม่แปลกใจ

คนเลือกโปเกมอน โปเกมอนก็เลือกคนเช่นกัน

เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าผลลัพธ์ของการเลือกซึ่งกันและกันนี้จะออกมาเป็นตัวอะไร!

เมื่อได้รับคำอนุญาตจากซูไป๋ มู่หรงหนานก็หยิบพรีเมียร์บอลขึ้นมาถือไว้อย่างดีใจ

เธอสัมผัสได้ถึงความผูกพันที่แผ่ซ่านออกมาจากพรีเมียร์บอลลูกนี้!

ตอนแรกยังคิดอยากจะลองดูให้ครบก่อน แต่พอได้สัมผัสปุ๊บก็ไม่อยากเลือกบอลลูกอื่นอีกเลย!

ซูไป๋ชี้ไปที่ปุ่มนูนตรงกลางพรีเมียร์บอล "ถ้าอย่างนั้น... การซื้อขายถือเป็นอันตกลง"

"สิ่งที่เธอต้องทำตอนนี้ก็คือกดปุ่มนูนตรงกลางพรีเมียร์บอล แล้วโยนมันออกไป"

"เพียงเท่านี้ โปเกมอนของเธอก็จะปรากฏตัวแล้ว"

ความจริงซูไป๋เองก็แอบอยากรู้เหมือนกันว่าในบรรดาโปเกมอนเริ่มต้นตั้งแต่เจนเนอเรชันแรกไปจนถึงภาคล่าสุด

ตัวที่มู่หรงหนานสุ่มได้คือตัวอะไร

มู่หรงหนานพยักหน้า เธอค่อยๆ กดปุ่มนูนตามที่ซูไป๋บอก แล้วออกแรงโยนมันออกไป!

"ป๊อป!"

สิ้นเสียงเบาๆ โปเกมอนตัวสีฟ้าทั้งตัวก็ปรากฏขึ้นแก่สายตาของทุกคน

ขาสั้นๆ ดูเหมือนจะยืนไม่ค่อยมั่นคงเท่าไหร่นัก บนหัวกลมดิ๊กมีลวดลายแบ่งสีชัดเจน ประดับด้วยดวงตากลมโตที่ดูราวกับไพลินเม็ดงาม

ทันทีที่ออกมาเห็นมู่หรงหนาน มันก็ยิ้มจนตาหยีเป็นสระอิ แล้วโผเข้ากอดเธออย่างเริงร่า!

มู่หรงหนานรับโปเกมอนตัวน้อยเข้าสู่อ้อมกอดด้วยความดีใจสุดขีด ก่อนจะหันไปมองซูไป๋

ซูไป๋หัวเราะฮ่าๆ แล้วบอกว่า "ดูเหมือนว่าเธอจะโชคดีมากเลยนะ"

"นี่คือโพจจามะ หรือที่เรียกกันว่าเพนกวินน้อย"

"โพจจามะเป็นโปเกมอนที่เก่งกาจมากเลยนะ"

ไม่เพียงแต่จะเก่งกาจเท่านั้น ในฐานะโปเกมอนเริ่มต้น ความนิยมของโพจจามะก็อยู่ในระดับสูงปรี๊ดมาตลอด

ในผลโหวตของชาวเน็ตในชาติก่อน โปเกมอนเริ่มต้นที่ได้คะแนนโหวตสูงสุดในบรรดาโปเกมอนเริ่มต้นทั้งหมด ก็คือเจ้าเพนกวินน้อยตัวนี้นี่แหละ!

แถมร่างวิวัฒนาการขั้นสุดยอดอย่างเอ็มเพลท์ก็ยังเป็นขาประจำในสนามประลอง ทั้งน่าเกรงขามและดูทรงพลังอำนาจ

เรียกได้ว่าเป็นโปเกมอนที่เพียบพร้อมทั้งรูปร่างหน้าตาและความแข็งแกร่งเลยทีเดียว!

ซูไป๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ เขาก็เข้าใจอะไรบางอย่าง "นิสัยของโพจจามะดูคล้ายกับเธอมากเลยนะ"

"ที่เลือกมาได้แบบนี้ ดูเหมือนว่าจะเป็นพรมลิขิตจริงๆ ซะด้วยสิ"

โพจจามะส่วนใหญ่มักจะมีนิสัยค่อนข้างหยิ่งยโสและมีศักดิ์ศรีในตัวเองสูงลิ่ว

ซึ่งนิสัยของมู่หรงหนานเองก็มีความคล้ายคลึงกับเจ้าหญิงน้ำแข็งอยู่ไม่น้อย

ทั้งคนทั้งโปเกมอนคู่นี้ ช่างเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกจริงๆ

คำพูดของซูไป๋ มู่หรงหนานแทบจะไม่ได้ฟังเลยสักนิด

เจ้าเพนกวินน้อยสีฟ้าหัวกลมดิ๊กตรงหน้านี้ได้ขโมยหัวใจของเธอไปจนหมดสิ้นแล้ว!

บัดนี้ใบหน้าของมู่หรงหนานไม่เหลือเค้าความเย็นชาของเจ้าหญิงน้ำแข็งอีกต่อไป

เธอมองโพจจามะด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุข!

ตอนแรกเธอยังแอบอิจฉาที่ซูไป๋มีเมโลเอตตาอยู่เลย แต่โพจจามะตัวนี้ก็น่ารักน่าหยิกไม่แพ้กันเลยนี่นา!

แถมยังอ้อนเธอขนาดนี้ เธอไม่รู้สึกเสียใจเลยสักนิดที่เลือกโปเกมอนตัวนี้!

ดวงตาของหลิวอวิ๋นหลานเต็มไปด้วยความอิจฉาตาร้อน

โปเกมอนตัวนี้ก็น่ารักมากเหมือนกัน!

เธอแกล้งทำเสียงขึ้นจมูกทั้งที่ใจคิดไปอีกอย่าง "หนานหนาน ฉันว่าเธอโดนหลอกเข้าให้แล้วล่ะ ถึงไอ้ตัวที่เรียกว่าโปเกมอนนี่มันจะดูน่ารักก็เถอะ"

"แต่อสูรพันธสัญญาที่ไม่มีพลังต่อสู้ จะไปช่วยอะไรเธอได้ล่ะ!"

ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่มือของเธอกลับเอื้อมไปหาโพจจามะอย่างควบคุมไม่ได้

เพนกวินน้อยน่ารักน่าชังขนาดนี้ ขออุ้มสักหน่อยก็ยังดี!

ทว่าสิ่งที่เธอคาดไม่ถึงก็คือ โพจจามะเหลือบมองมือของเธอเพียงแวบเดียว ก่อนจะหันหน้าหนีแล้วซุกตัวเข้าหาอ้อมอกของมู่หรงหนานทันที

สายตาของมันยังแฝงไปด้วยความเหยียดหยามอีกต่างหาก!

หลิวอวิ๋นหลานถึงกับยืนอึ้งทำหน้าไม่ถูก

ซูไป๋หลุดขำออกมา "นิสัยของโพจจามะก็เป็นแบบนี้แหละ ถึงจะน่ารักน่าเอ็นดูแต่ก็หยิ่งยโสมากนะ"

"ไปว่ามันว่าช่วยอะไรไม่ได้ มันคงจะโกรธเข้าให้แล้วล่ะ"

ความซึนเดเระของโพจจามะนั้นเลื่องลือมาก ไปด่ามันต่อหน้าว่าไม่มีพลังต่อสู้ มันจะยอมให้หลิวอวิ๋นหลานอุ้มก็แปลกแล้ว!

พูดจบเขาก็เลิกสนใจหลิวอวิ๋นหลานที่กำลังทำหน้าบึ้งตึงด้วยความขัดใจ

เขาหยิบการ์ดอีกใบออกมาส่งให้มู่หรงหนาน "เก็บสิ่งนี้ไว้ให้ดีนะ นี่คือสำเนาของสมุดภาพโปเกมอน"

"ถึงมันจะไม่มีฟังก์ชันครอบจักรวาลเหมือนสมุดภาพโปเกมอนของจริง แต่มันก็สามารถใช้ตรวจสอบสถานะโปเกมอนของเธอได้"

"รวมถึงทักษะที่โปเกมอนใช้ได้ก็อยู่ในนี้ด้วย"

มู่หรงหนานรับการ์ดมาดูอย่างละเอียด ก่อนจะถามด้วยความสงสัย "ปัด เสียงร้อง ปืนฉีดน้ำเหรอ"

"ฟังดูแล้วเหมือนจะไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่เลยแฮะ"

ก็มู่หรงหนานเป็นถึงผู้ใช้พลังตื่นรู้ระดับ D แถมยังมีอาชีพเป็นจอมเวทที่ซูไป๋เคยใฝ่ฝันอยากจะเป็นเชียวนะ

ไอ้ทักษะปืนฉีดน้ำอะไรนี่มันฟังดูง้องแง้งไปหน่อยไหม

พอได้ยินเจ้านายตั้งข้อกังขา โพจจามะก็โผล่หน้าออกมาทำหน้าตาน้อยอกน้อยใจทันที

ซูไป๋แบมือออก "ก็ยังเป็นเด็กอยู่นี่นา เดี๋ยวเจ้าตัวเล็กนี่ก็ต้องโตขึ้นอีก"

"ร่างแรกเกิดของโปเกมอนส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรหรอกนะ แต่โปเกมอนมีพัฒนาการที่รวดเร็วมาก"

"แล้วถ้าเธอไปดูถูกมันเพราะเรื่องแค่นี้ ระวังมันจะงอนเอานะ"

ซูไป๋ชี้ไปที่โพจจามะที่กำลังทำหน้างอแง

เพราะมันเป็นโปเกมอนที่หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีมาก ถ้าถูกเจ้านายมองว่าอ่อนแอ มันคงจะเสียใจแย่!

มู่หรงหนานรีบกอดโพจจามะไว้แน่นแล้วปลอบประโลมด้วยความสงสาร

ซูไป๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินไปเปิดประตูที่เชื่อมทะลุไปยังสวนหลังบ้าน

ในยุคที่ร้านสัตว์เลี้ยงสกุลซูรุ่งเรืองที่สุด กิจการของที่นี่ถือว่าดีมากเลยทีเดียว

ดังนั้นที่ดินด้านหลังร้านจึงถูกพ่อของซูไป๋ซื้อเอาไว้ทั้งหมด

ตอนนี้ก็เลยกลายเป็นลานทดสอบฝีมือไปโดยปริยาย

ซูไป๋หัวเราะร่วนพลางหยิบแผ่นเหล็กแผ่นหนึ่งออกมาวางพิงไว้ตรงมุมกำแพงอย่างไม่ใส่ใจนัก

"มาสิ มาดูกันว่าโพจจามะของเธอจะทำอะไรได้บ้าง"

เขากวักมือเรียกมู่หรงหนาน "คุณเทรนเนอร์ ออกคำสั่งได้เลย"

[จบแล้ว]