บทที่ 29: ต้องผิดพลาดแน่ๆ ที่ผมฮอตขนาดนี้!

ช่วงเย็นของวัน เมื่อไนท์และพรรคพวกเดินทางมาถึงเมืองคุโรบะ พระอาทิตย์ยามเย็นกำลังตกดิน แสงแดดสีแดงฉานสะท้อนให้เห็นท้องฟ้าที่คล้ายกับถูกปกคลุมด้วยผ้าคลุมสีแดง

นัตสึเดินออกจากสถานีด้วยท่าทางอิดโรย หลังงอ แขนห้อยลงตรงๆ ลักษณะไร้เรี่ยวแรงคล้ายกับมัมมี่ที่ถูกทำให้แห้ง

"...ที่นี่คือที่ไหน? ทำไมฉันมาอยู่ที่นี่?"

"ที่นี่คือเมืองที่มาสเตอร์จัดประชุมประจำไง นัตสึ"

แฮปปี้บินอยู่ข้างๆ นัตสึและตบไหล่เขาเบาๆ ด้วยอุ้งเท้าเล็กๆ เพื่อปลอบโยน

ไนท์ตบบ่าอีกข้างหนึ่งของนัตสึแล้วพูดให้กำลังใจ

"นัตสึ ลุกขึ้นมาได้แล้ว นายคือคนที่จะกลายเป็นเสาหลักของกิลด์แฟรี่เทลในวันข้างหน้า!"

เสาหลัก!?

นัตสึหูผึ่งและทันใดนั้นเขาก็ยืดตัวตรงทันที

"โอ้!"

เขาอ้าปากพ่นไฟขึ้นท้องฟ้า ทำให้คนเดินผ่านสถานีตกใจและรีบวิ่งหนีไป

"หลอกง่ายจัง..." ลูซี่ส่ายหัวและยกมือปิดหน้าตัวเอง เธอเริ่มสงสัยขึ้นมาแล้วว่าไนท์เคยหลอกเธอแบบนี้บ้างหรือเปล่า

"ยังไงก็ตามนัตสึ เดี๋ยวคงมีศัตรูมาหา ฉันฝากนายจัดการก็แล้วกันนะ"

หลังจากเติมพลังให้นัตสึ ไนท์ก็หันไปถามเกรย์: "นายรู้ไหมว่าสถานที่ประชุมอยู่ตรงไหน?"

"ไม่ใช่ในเมือง แต่เป็นบนเขาข้างนอก ฉันจะนำทางเอง"

เกรย์เดินนำหน้าไป เขามาที่นี่หลายครั้งแล้วจึงคุ้นทาง

กลุ่มของพวกเขาผ่านป่า เดินตามเส้นทางจนมาถึงพื้นที่โล่ง

คฤหาสน์หรูหราโผล่ขึ้นมาตรงหน้า

ไนท์ใช้ดวงตาหกวิถีของเขาสำรวจดูพลังเวทมนตร์และพบว่ามีออร่าอยู่มากมาย... มากกว่า 20 คน ทุกคนมีพลังเวทมนตร์ที่ค่อนข้างเยอะ โดยเฉพาะสองคนที่ทรงพลังที่สุด หนึ่งในนั้นคือมาสเตอร์มาคาลอฟที่ไนท์รู้จักดี ส่วนอีกคนหนึ่งคือใครกัน...?

"ถึงแล้ว นี่แหละที่จัดประชุม" เกรย์ชี้ไปข้างหน้า

"ฉันได้กลิ่นอาหาร... แฮปปี้ ไนท์ ไปกันเถอะ ไปกินข้าวกัน!" นัตสึได้กลิ่นอาหารและรีบวิ่งไปอย่างตื่นเต้น

"เดี๋ยวก่อน นัตสึ..." ไนท์เตือน แต่สายไปแล้ว

จู่ๆ ก็มีเงาร่างหนึ่งกระโดดลงมาจากหลังคาคฤหาสน์ "หมัดมังกรเหล็ก ทุบ!"

ชายที่โจมตีลงมาอย่างกระทันหัน แปลงแขนของเขาเป็นเหล็กยาวและยืดออกมา เป้าหมายคือนัตสึที่วิ่งอยู่ด้านหน้า

นัตสึที่มีประสบการณ์การต่อสู้มาอย่างโชกโชนสามารถหลบการโจมตีได้อย่างสบายๆ เขากระโดดไปข้างหน้าใช้มือขวาตบพื้นก่อนจะพลิกตัวหลบ

"นี่เป็นศัตรูที่จะมาโจมตีมาสเตอร์หรือเปล่า?" นัตสึจ้องมองอีกฝ่ายพร้อมตั้งท่าต่อสู้

"ไม่ใช่ศัตรู แต่เป็นจอมเวทระดับ S ของกิลด์แฟนธ่อม มังกรเหล็ก กาซิล ต่างหาก!" เกรย์ตอบด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

เมื่อได้ยินแบบนั้น ลูซี่รีบหลบหลังไนท์ด้วยความตกใจ: "สิ่งที่โวลเดอมอร์พูดไว้เป็นความจริง! นอกจากนัตสึแล้วยังมีผู้ใช้เวทสังหารมังกรอีกคน!"

ไนท์เองก็สงสัยเช่นกันว่ากาซิลมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

"เหอะ! นายหลบได้งั้นเหรอ?" กาซิลดึงแขนที่เป็นเหล็กกลับจากพื้น แล้วยิ้มเยาะเย้ย

"ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อสู้กับนาย ฉันคิดว่านายเป็นเอริกอร์ที่จะมาโจมตีการประชุม"

"แกอยากสู้เหรอ? ฉันก็อยากสู้เหมือนกัน!" นัตสึซึ่งเจอผู้ใช้เวทสังหารมังกรอีกคนเป็นครั้งแรก รู้สึกกระตือรือร้นที่จะต่อสู้ทันที เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าหากาซิล

"หมัดเหล็กมังกรไฟ!"

"ฉันอยากสู้กับนายมานานแล้ว โลกนี้ไม่จำเป็นต้องมีมังกรสองตัว!"

กาซิลตะโกนออกมา พร้อมแปลงแขนเป็นดาบเหล็กที่มีฟันหมุนอยู่ แล้วพุ่งเข้าชนกับหมัดของนัตสึ

"ดาบมังกรเหล็ก!"

...

ไนท์ไม่ได้สนใจที่จะดูการต่อสู้ เขาเดินผ่านพวกเขาเข้าไปในคฤหาสน์ ปล่อยให้ลูซี่และเกรย์ยืนดูการต่อสู้แทน

เมื่อเข้าไปในห้องจัดเลี้ยงของคฤหาสน์ ไนท์ก็ได้พบกับเหล่ามาสเตอร์ของกิลด์ต่างๆ ที่มาร่วมงาน ประมาณ 20 คน ซึ่งแต่ละคนเป็นตัวแทนของกิลด์จอมเวทในอาณาจักรฟิโอเร

ไนท์ประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามีกิลด์มากมายในอาณาจักรนี้

เขาเห็นมาคาลอฟกำลังยืนบนโต๊ะอาหารและพูดคุยกับมาสเตอร์อีกคนหนึ่ง ชายคนนั้นสวมชุดคลุมสีม่วงและหมวกยาวที่มีเขาแหลมยาวเกินไปจนห้อยลงมาข้างหนึ่ง และมีปีกปีศาจเล็กๆ อยู่ที่หลัง

ไนท์จำได้ทันทีว่าชายคนนี้คือ โจเซ่ พอล่า หนึ่งในสิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์ และเป็นมาสเตอร์กิลด์แฟนธ่อม

ไนท์รู้สึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงมาที่นี่ แต่เมื่อคิดได้ว่าแฟนธ่อมก็เป็นกิลด์ที่ถูกต้องตามกฎหมาย โจเซ่จึงมีสิทธิ์มาร่วมการประชุมเช่นกัน ไม่แปลกใจเลยที่กาซิลก็มาด้วย

ไนท์อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารเอริกอร์ที่คิดจะมาโจมตีกลุ่มคนที่แข็งแกร่งแบบนี้

"ไม่คิดเลยว่านายจะมาร่วมประชุมด้วย โจเซ่" มาคาลอฟพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ฮ่าฮ่า ไม่ได้เจอกันนานเลย มาคาลอฟ" โจเซ่ยิ้มบางๆ พลางถือแก้วไวน์แดงไว้ในมือ ดูสง่างามและมีมารยาท

"ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้มาหาเรื่องทะเลาะกับนายหรอก"

"แล้วนายมาที่นี่ทำไม?" มาคาลอฟถามอย่างงุนงง เพราะทั้งสองคนไม่ถูกกัน และปกติโจเซ่จะไม่มาร่วมงานนี้

"ฉันไม่ได้มาหานาย ฉันมารอเจอคนอื่น และดูสิ เขามาแล้ว" โจเซ่พูดพลางหันไปมองที่ประตูและยิ้ม: "ยินดีที่ได้พบกัน จอมเวทหน้าใหม่ของแฟรี่เทล ผู้บุกเบิกเวทมนตร์อินเทอร์เน็ต ไนท์"

"ยินดีที่ได้พบครับ ท่านมาสเตอร์โจเซ่"

ไนท์สังเกตเห็นว่าบนนิ้วก้อยของโจเซ่มีแหวนสีเงินซึ่งแน่นอนว่าเป็นแหวนอินเทอร์เน็ต

มาสเตอร์กิลด์คนอื่นๆ ที่อยู่ในห้องก็หันมามองไนท์ตามสายตาของโจเซ

ทันทีที่มาสเตอร์กิลด์คนอื่นๆ สังเกตเห็นไนท์ ทุกคนต่างก็แสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา

"ไนท์เหรอ? นี่คือจอมเวทอัจฉริยะที่มาคาลอฟพูดถึงใช่ไหม?"

"มาสิ หนุ่มน้อย มานี่หน่อย ให้ฉันดูใกล้ๆ หน่อยเถอะ เวทมนตร์ของนายน่าสนใจจริงๆ!"

"โห! หล่อจริงๆ เหมือนตอนฉันยังหนุ่มไม่มีผิด!"

ไนท์สะดุดตากับคำว่า "หล่อ" ที่มีคนพูดขึ้นมา และหันไปมองเพราะมันช่างสะดุดหู

บ็อบ... มาสเตอร์แห่งกิลด์บลูเพกาซัส ชายร่างอ้วนในชุดสวยหวานที่ทาลิปสติกและแต่งหน้าแต้มสีบนใบหน้า

"โอ้ น่ารักจริงๆ~"

อย่าเข้ามาใกล้ มันน่ากลัวเกินไป...

ไนท์รู้สึกขนลุกซู่ทันที และเขายอมที่จะไปสู้กับเอลซ่าอีกครั้งมากกว่าต้องเผชิญหน้ากับคนแบบนี้

"ฉันไม่ได้อยากฮอตขนาดนี้เลย!"

ไนท์เผลอคิดในใจทันที และรีบก้าวถอยหลังครึ่งก้าวเพื่อหลีกเลี่ยงการสัมผัสจากบ็อบ

บ็อบปิดหน้าด้วยมือข้างหนึ่ง อีกมือหนึ่งก็ตบไหล่ไนท์เบาๆ

"โอ้ ดูเหมือนนายจะเขินนิดหน่อยนะ~"

"เขินอะไรกัน!" ไนท์กลอกตาไปมา พยายามหาวิธีหลบเลี่ยงสถานการณ์นี้

บ็อบยิ้มอย่างมีความสุขและกล่าวว่า:

"หนุ่มหล่ออย่างนายควรมาอยู่ที่กิลด์ของเรานะ ที่กิลด์ของเรามีแต่หนุ่มหล่อทั้งนั้น!"

เมื่อพูดจบ มาสเตอร์กิลด์คนอื่นๆ ก็แสดงความไม่พอใจทันที

"พูดอะไรของนายบ็อบ? แน่นอนว่าไนท์ควรมาที่กิลด์เรามากกว่า ควอโทรเซอร์เบอรัส ต่างหากที่เหมาะกับเขา!"

"ไม่เอาน่า ไนท์มาที่กิลด์ของฉันเถอะ ฉันคิดจะเกษียณแล้ว..."

"หยุดพูดไร้สาระเถอะ! อย่าฟังเขาไนท์ เขาพูดแบบนี้มาตั้งแต่ปีที่แล้วแล้ว!"

เหล่ามาสเตอร์กิลด์คนอื่นๆ ต่างแย่งกันเสนอกิลด์ของตัวเองให้กับไนท์ โดยที่มาคาลอฟเองก็ดูเหมือนจะเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาแล้ว

"หยุดเดี๋ยวนี้! พวกนายทำอะไรกันหะ?"

มาคาลอฟรู้สึกเสียใจทันทีที่โชว์แหวนอินเทอร์เน็ตให้พวกเขาดูเมื่อก่อนหน้านี้

แต่ในขณะนั้น โจเซ่ที่ยืนเงียบๆ อยู่ก็พูดแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเบาๆ

"นายไม่อยากมาอยู่ที่แฟนธ่อมหรือไนท์? เทียบกับการอยู่ในกิลด์ที่อ่อนแออย่างแฟรี่เทล การมาร่วมกับฉันคงจะเหมาะสมกับพัฒนาการของนายมากกว่า"

"..."

ไนท์ได้แต่เงียบ คิดในใจว่า "ทำไมถึงมีคนชอบฉันขนาดนี้กันนะ ฉันต้องทำอะไรผิดพลาดไปแน่ๆ!"