บทที่ 27: ทำลายตัวเอง! การปรากฎตัวของกิลด์มืดบนฟอรัม

ไนท์ไม่ต้องการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องวุ่นวายพวกนี้

เป้าหมายของกิลด์มืดไอเซนวอลด์คือการใช้ลาราไบ เพื่อโจมตีการประชุมประจำของสภาเวทมนต์ที่กำลังจะจัดขึ้น

ถ้าจะพูดตามจริง พวกนี้เป็นเพียงแค่กิลด์มืดธรรมดา แล้วพวกเขาจะทำอะไรได้? พวกมาสเตอร์กิลด์นั้นมีพลังมหาศาล เปรียบเสมือนสิงโตหลายตัวที่พวกมดพยายามจะโจมตี

ไนท์ไม่เข้าใจว่าพวกไอเซนวอลด์มั่นใจในอะไร แต่ถึงจะถูกกดดันหนักแค่ไหน ก็ไม่น่าจะคิดทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้

ด้วยเหตุนี้ไนท์จึงเลือกที่จะโยนปัญหานี้ไปให้อินเตอร์เน็ตแทน

“เพื่อนๆ ในอินเตอร์เน็ตที่เป็นมิตร อาจจะช่วยแก้ปัญหาให้เอลซ่าได้”

ถ้าไม่มีใครตอบกลับ เขาก็สามารถเรียกให้ตัวละครใหญ่อย่างโวลเดอมอร์ลงมือได้

“ถามในอินเตอร์เน็ตเหรอ?” เอลซ่าทำหน้างงเล็กน้อย เมื่อนึกถึงเรื่องที่เธอเคยถามโวลเดอมอร์เกี่ยวกับ R-system เมื่อสองวันก่อน แต่ก็ยังไม่ได้รับคำตอบ

ตอนนี้ไนท์ขอให้เธอลองถามอีกครั้ง ทำให้เธอเริ่มสงสัยว่ามันจะใช้ได้ผลจริงหรือเปล่า

"ลองดู ไม่เสียเงินสักนิด" ไนท์ยิ้มตอบกลับ "เธอต้องเชื่อในพลังของชาวเน็ต"

“งั้นฉันจะลองดู…”

เอลซ่าเปิดอินเตอร์เน็ตแล้วเลือกที่จะโพสต์ข้อความเพื่อขอคำปรึกษา

ตลอดสองวันที่เธอพักฟื้นอยู่บนเตียง ไม่มีอะไรทำ เธอติดอินเทอร์เน็ตและเรียนรู้วิธีโพสต์ข้อความไปบ้างแล้ว

ในไม่ช้าเธอก็เขียนข้อความเสร็จ

แต่พอเอลซ่ากำลังจะโพสต์ ไนท์กลับหยุดเธอไว้

“เดี๋ยวก่อน”

“มีอะไรผิดเหรอ? หรือว่าฉันเขียนไม่ถูก?”

“ถูกแล้ว แต่เวลาจะโพสต์ในเน็ต ควรตั้งหัวข้อที่ดึงดูดผู้คนหน่อย คนจะได้คลิกเข้ามาเยอะๆ แล้วอาจจะมีคนใจดีตอบให้เธอไง”

หัวข้อโพสต์ของเอลซ่าดูเรียบเกินไป

ไนท์จึงขยับเข้าไปนั่งบนเตียงและช่วยเขียนหัวข้อใหม่ให้เธอ

[ช็อก! กิลด์มืดกำลังทำเรื่องแบบนี้...]

แล้วเขาก็กดโพสต์

เอลซ่ากะพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง แต่ก็ต้องยอมรับว่าแค่เห็นหัวข้อนี้ก็ทำให้เธออยากคลิกเข้าไปดูเหมือนกัน

"กิลด์มืดกำลังทำเรื่องแบบนี้?"

“ไนท์ นายเป็นอัจฉริยะจริงๆ!”

เธอมองไนท์และชมเขาอย่างจริงจัง

"ฉันเข้าใจแล้ว ต่อไปฉันจะใช้วิธีนี้!"

ไนท์รู้สึกสะอึกเล็กน้อย ถ้าไม่ใช่เอลซ่าที่พูด เขาคงคิดว่าเธอประชดประชันแน่ๆ

“เธอคอยดูการตอบกลับให้ดีๆ ล่ะ…”

...

ในป่าที่แห้งแล้งและหม่นหมอง

ต้นไม้ที่นี่เหี่ยวเฉา กิ่งก้านใบไม้ร่วงหล่น และมีเห็ดสีสันสดใสเติบโตใต้ต้นไม้

ลึกเข้าไปในป่า มีเส้นทางลับที่ซ่อนอยู่ และที่ปลายเส้นทางนั้นมีปราสาทมืดตั้งอยู่

กิลด์มืด ไอเซนวอลด์

ชายหนุ่มสวมผ้าพันคอสีเทา-ดำ และเสื้อคลุมสีเทาเดินเข้ามาตามเส้นทางนั้นจนมาถึงประตูของกิลด์

ชายผมสั้นสีเงินขาวที่ถือเคียวบนไหล่เดินออกมาจากประตูหลักของกิลด์มืด

"กลับมาแล้วเหรอ คาเงยามะ"

ชายผมสั้นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ของอยู่ที่ไหน?"

"ผมเอามาแล้วครับ ท่านเอริกอร์"

ชายที่ชื่อคาเงยามะยื่นมือขวาออกมาจากใต้เสื้อคลุม ถือขลุ่ยไม้แห้งรูปกะโหลกศีรษะไว้ในมือ

"นี่คือลาราไบที่คุณต้องการ!"

“ทำได้ดีมาก คาเงยามะ!” เอริกอร์รับขลุ่ยมาและยิ้มเยาะ "โอกาสของพวกเรามาถึงแล้ว ด้วยสิ่งนี้เราสามารถแก้แค้นสภาจอมเวทได้!"

เขากำขลุ่ยแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นบนหลังมือ

"นอกจากนี้ ผมยังได้สิ่งนี้มาด้วย! ระหว่างทางกลับผมเจอพวกจอมเวทจากแฟนท่อม..."

คาเงยามะยื่นมือซ้ายออกมา เผยให้เห็นแหวนสีเงินวงหนึ่งในฝ่ามือ

“นี่คืออะไร?” เอริกอร์ขมวดคิ้ว “จอมเวทจากแฟนท่อมเหรอ?”

“ใช่ครับ! บนรถไฟ ผมได้ยินพวกเขาพูดถึงเวทมนตร์ใหม่ที่ชื่อว่า ‘อินเทอร์เน็ต’ และแหวนวงนี้เป็นอุปกรณ์เวทมนตร์ที่จำเป็นในการเข้าสู่อินเทอร์เน็ต!”

คาเงยามะพยักหน้า

เขาไม่ชอบจอมเวทจากกิลด์ปกติเลย หลังจากที่ทุบตีพวกจอมเวทแฟนท่อม เขาก็ได้แหวนวงนี้มาจากการบังคับถามพวกนั้น

“แหวนนี้จะผูกมัดกับผู้ใช้คนแรกที่ใส่พลังเวทย์ลงไป นี่เป็นแหวนที่ยังไม่ได้ใช้ครับ”

“พวกเขาบอกว่าอินเทอร์เน็ตเป็นสถานที่สำหรับแลกเปลี่ยนข้อมูล”

"ผมคิดว่ามันอาจมีประโยชน์ เลยนำมันกลับมาให้ท่านครับ"

อินเทอร์เน็ตเหรอ? แลกเปลี่ยนข้อมูล?

เอริกอร์หรี่ตาลงเล็กน้อย เขารับแหวนจากมือของคาเงยามะมาดูสักพัก

แหวนเวทมนตร์นั้นเป็นของที่ค่อนข้างพบได้ทั่วไป อุปกรณ์เวทมนตร์แบบนี้ส่วนใหญ่จอมเวทที่ใช้งานเวทแบบเฉพาะจะใช้กัน

ด้วยความอยากรู้เล็กน้อย เอริกอร์จึงสวมแหวนลงบนนิ้วชี้ของมือขวา

เมื่อเขาใส่พลังเวทย์เข้าไป ทันใดนั้น หน้าต่างโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

"ตัวหนังสือที่ไม่ใช่พลังเวทย์?" เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย "ตั้งชื่อเล่นเหรอ?"

ฮึ่ม น่าสนใจ เขาอยากรู้จริงๆ ว่าพวกแฟนท่อมกำลังทำอะไรกัน

เขาพิมพ์คำว่า เดธ ลงไปอย่างง่ายๆ และเข้าสู่ฟอรัม

ท่ามกลางโพสต์มากมาย หัวข้อที่มีคำว่า "กิลด์มืด" ดึงดูดสายตาของเขา

คาเงยามะอธิบายอยู่ข้างๆ "ท่านสามารถเห็นเนื้อหาข้างในได้ด้วยการแตะที่ข้อความ ผมเห็นพวกจอมเวทแฟนท่อมใช้มันแบบนี้"

เอริกอร์แตะตามคำแนะนำ แล้วเขาก็เห็นเนื้อหาของโพสต์

[ฉันเจอพวกจอมเวทจากกิลด์มืดไอเซนวอลด์ในร้านเหล้าแห่งหนึ่ง ได้ยินพวกเขาพูดถึงชื่อ “ลาราไบ” พวกเขาดูเหมือนจะวางแผนอะไรบางอย่าง ใครพอจะรู้ว่ามันคืออะไร?

[มันเหมือนจะถูกผนึกไว้ และคนพวกนั้นต้องการปลดผนึกมัน]

[ถ้าใครรู้ข้อมูลเกี่ยวกับลาราไบ ช่วยบอกฉันที ฉันจะให้ 200 คะแนนเป็นการตอบแทน]

ชื่อผู้โพสต์คือนามแฝง อัศวิน

บางทีอาจจะเป็นเพราะหัวข้อที่ดึงดูดใจ หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะต้องการรับ 200 คะแนน จึงมีคนมากมายเข้ามาตอบโพสต์นี้

ใบหน้าของเอริกอร์ค่อยๆ มืดลง เขาจ้องมองคาเงยามะด้วยแววตาดุดัน:

"พวกนายถูกจับได้เหรอ?"

“ผมขอโทษครับท่านเอริกอร์!” คาเงยามะตกใจจนหน้าซีด

เขาไม่เข้าใจเลยว่าพวกเขาถูกจับได้ตั้งแต่เมื่อไหร่

เอริกอร์หันกลับมาจ้องโพสต์อีกครั้ง:

"ไม่เป็นไร ตอนนี้ของอยู่ในมือเราแล้ว ดูเหมือนว่าอินเทอร์เน็ตนี้จะเป็นสถานที่สำหรับจอมเวทกิลด์ปกติในการแลกเปลี่ยนข้อมูล"

เมื่อใช้ชื่อเล่นแทนกันก็ไม่มีใครรู้ว่าใครคือใคร

บางที... มันอาจเป็นโอกาส!

เอริกอร์ตั้งใจจะแฝงตัวอยู่ในเครือข่ายนี้ และไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร

เขาเลื่อนลงไปอ่านต่อ และยิ่งเขาอ่าน ความโกรธก็ยิ่งทวีคูณ

[ไอเซนวอลด์เหรอ? กิลด์เล็กๆ ที่ถูกขับออกจากสหพันธ์กิลด์เมื่อ 6 ปีก่อนใช่ไหม?]

[ตอนนี้กลายเป็นกิลด์มืดไปแล้ว แถมยังรับภารกิจลอบสังหารอีกเหรอ?]

[การรับภารกิจลอบสังหารนั้นถูกโดยสภาห้ามแล้ว คนพวกนี้ถูกเตือนหลายครั้งแต่ก็ยังทำตามใจตัวเองต่อไป สมน้ำหน้าที่ถูกขับไล่ออกไป!]

[พูดถึงแล้ว จอมเวทคนเก่งของไอเซนวอลด์ไม่ใช่เอริกอร์ฉายา ยมทูต เหรอ?]

[ใช่แล้ว! ไอ้หมอนั่นแหละ ทำไมน่ะเหรอ? ก็เพราะไปก่อเรื่องลอบสังหารมากเกินไปน่ะสิ]

[ตอนนี้มันทำอะไรอยู่?]

[ได้ยินว่าตอนนี้เอริกอร์ไปเป็นเบ๊ให้พวก โอราเชียนเซส น่ะสิ]

[ฮ่าๆ กิลด์เล็กก็คือกิลด์เล็ก ต่อให้ถูกขับออกจากสหพันธ์ก็ยังเป็นแค่หมาขี้แพ้ ไม่มีวันเทียบชั้นพวกเรา แฟนท่อมได้!]

"ท่านเอริกอร์?" คาเงยามะรู้สึกถึงเจตนาฆ่าฟันในดวงตาของเอริกอร์จนเขาเหงื่อตก

เอริกอร์เดือดดาล พวกขยะจากกิลด์ปกติพวกนี้ กล้าดียังไงมาดูถูกเขา!

เขาแทบจะทนไม่ไหว

ด้วยความโกรธ เอริกอร์รีบพิมพ์ข้อความตอบโต้ทันที

เดธ: [พวกแกมีสิทธิ์อะไรมาเมินเฉยต่อความสามารถของเอริกอร์! ถ้าเขาอยู่ในแฟนท่อม เขาจะต้องเป็นจอมเวทระดับ S อย่างแน่นอน!]

แล้วก็มีคนตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

[ไอ้หมอนั่นน่ะเหรอ? สมควรเหรอ? ขำกลิ้ง.gif]

[จอมเวทระดับ S งั้นเหรอ? ขนาดฉันยังเอาชนะหมอนั่นได้เลย คมันน่ะมีชื่อเสียงเพราะลอบสังหารอย่างเดียวเท่านั้นแหละ]

[อะไรของแก? หรือว่าแกคือยมทูตจริง ๆ? หรือเป็นแค่ลูกน้องของมัน? ฮ่า]

การเย้ยหยันของกลุ่มคนทำให้เอริกอร์เดือดพล่าน

ที่น่ารังเกียจที่สุดคือพวกอีโมจิพวกนี้!

เขาอยากจะบุกไปตามสายสัญญาณแล้วฆ่าพวกมันให้หมดเสียจริง!

ความโกรธทำให้เขาเสียสติ

เดธ: [พวกแกคอยดูให้ดี!]

เดธ: [ลาราไบอยู่ในมือฉันแล้ว! การแก้แค้นของฉันกำลังจะเริ่มขึ้น!]

เดธ: [พวกแกไม่มีวันเข้าใจพลังของเพลงสาปนี้!]

เดธ: [ดูซะให้เต็มตาว่าฉัน ยมทูต เอริกอร์ จะฆ่าหมู่พวกสุนัขกิลด์ปกติเหล่านี้ได้ยังไง!]

เดธ: [เริ่มจากการฆ่าพวกหัวหน้ากิลด์ที่น่ารังเกียจเหล่านั้นก่อน!]

เขาหลุดปากบอกความลับไปแล้ว!

คอมเมนต์ที่ตามมาเงียบหายไปทันที

หลังจากนั้นสักพัก

อัศวิน: [!!!]