บทที่ 18: ฟังก์ชันใหม่ รับงานออนไลน์

"......ก็ประมาณนี้แหละ" ไนท์ถ่ายทอดคำพูดของอิกนีลให้กับนัทสึ หลังจากฟังแล้ว นัทสึก็รู้สึกโล่งใจ

"ฉันเข้าใจแล้ว ขอบใจมากนะไนท์!" นัทสึเอามือแตะที่อกของตัวเองราวกับพยายามสัมผัสถึงอิกนีลที่อยู่ในร่างกายของเขา

หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง นัทสึยิ้มกว้างและชวนขึ้นมาอีกครั้ง "ว่าแต่... นายจะร่วมทีมกับฉันไหม?"

ไนท์ได้แต่คิดในใจ "ฉันพยายามเปลี่ยนเรื่องเพื่อให้ไม่ต้องไปทำงานกับพวกนายนะ..." แต่สุดท้ายก็ถูกดึงกลับมาที่จุดเดิมอีกครั้ง

ไนท์ถอนหายใจเบาๆ รู้สึกหมดทางหนี "ทำไมทุกคนถึงอยากร่วมทีมกับฉันกันนัก? ฉันแค่อยากจะใช้ชีวิตสงบๆ เองนะ..."

"ฉันต้องพัฒนาฟังก์ชันของอินเทอร์เน็ต ช่วงนี้ฉันไม่ว่างหรอก เอาเป็นว่า...พวกนายร่วมทีมกันเองดีกว่า" ไนท์พูดพร้อมหันไปมองเกรย์เพื่อจะให้เขาเข้ามารับแทน

แต่ทันทีที่ไนท์พูดจบ ระบบก็แจ้งเตือนขึ้นมาในหัวของเขา

[ภารกิจ: ปรับปรุงอินเทอร์เน็ตเวทมนตร์ และพัฒนาฟังก์ชันใหม่]

[รางวัล: แหวนเวทมนตร์ 10,000 วง]

[รางวัลพิเศษ: ขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของฟังก์ชันที่พัฒนา]

ภารกิจใหม่ถูกกระตุ้นขึ้นทันที แถมยังเป็นภารกิจที่มีความยืดหยุ่นสูงเสียด้วย

"เพราะฉันพูดว่าอยากพัฒนาระบบเหรอ?" ไนท์รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย รางวัลครั้งนี้ช่างเย้ายวนใจยิ่งนัก จำนวนแหวนที่ได้จากรางวัลมากถึง 10,000 วงเลยทีเดียว

ถ้าได้ผู้ใช้งานใหม่ถึง 10,000 คน พลังเวทของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วกว่าที่เป็นอยู่มาก

"ฟังก์ชันใหม่..."

ไนท์คิดแผนใหม่ได้อย่างรวดเร็ว เขาหันไปหานัทสึและเกรย์แล้วพูดว่า "ฉันจำได้ว่ามีงานสำคัญต้องทำ ขอตัวก่อน"

นัทสึกับเกรย์หันมามองหน้ากัน

"จะให้ฉันร่วมทีมกับนายน่ะเหรอ?"

"ใครจะอยากร่วมทีมกับนายกันเล่า?"

"ฉันไม่อยากร่วมทีมกับนาย ไอ้บ้าน้ำแข็ง"

"ฉันก็ไม่อยากร่วมทีมกับนาย ไอ้บ้าไฟ!"

แล้วทั้งคู่ก็เริ่มต่อยตีกันอีกครั้ง...

ไนท์กลับมาที่อพาร์ตเมนต์ของตัวเองและเริ่มใช้งานฟังก์ชันโปรแกรมเวทมนตร์ เขามีไอเดียใหม่อยู่ในหัวแล้ว

"ระบบรับงานออนไลน์!"

"ย้ายกระดานประกาศงานของกิลด์ไปไว้บนอินเทอร์เน็ตเวทมนตร์ ในอนาคตแม้จะไม่ได้อยู่ที่กิลด์ก็สามารถรับงานได้ตลอดเวลา"

"ถ้าพัฒนาขั้นต่อไปให้ดียิ่งขึ้น ลูกค้าก็สามารถสื่อสารกับกิลด์ผ่านเครือข่ายเวทมนตร์ได้โดยตรง และส่งงานผ่านระบบได้ทันที"

ไนท์คิดแผนอย่างรวดเร็ว ในใจเต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ และมือของเขาก็เริ่มพิมพ์โค้ดอย่างรวดเร็ว

นี่มันไม่ต่างอะไรจากการสร้างแพลตฟอร์ม!

ดึงดูดผู้ใช้ด้วยการให้ใช้งานฟรี จากนั้นก็กลายเป็นยักษ์ใหญ่ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างลูกค้ากับกิลด์

"ฉันจะต้องเป็นเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในทวีปนี้แน่ๆ!" ไนท์ยิ้มไม่หุบเมื่อคิดถึงความมั่งคั่งไร้ขีดจำกัดที่รออยู่ในอนาคต

จอมเวททำงานให้กิลด์ กิลด์ทำงานให้แพลตฟอร์ม และฉัน...ฉันคือเจ้าของแพลตฟอร์ม!

"นี่มันสุดยอดจริงๆ!"

"และมันก็ไม่ได้ยากเลย ฉันจะทำให้เสร็จในสองวัน!"

ไนท์หมกมุ่นกับการเขียนโค้ด เวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยที่เขาไม่รู้ตัว

กลางคืน

เสียงเคาะประตูทำให้ไนท์ต้องหยุดการทำงานลง แต่เขาไม่ต้องลุกขึ้นไปเปิดประตู เพราะดวงตาหกวิถีของเขาเห็นการไหลเวียนของพลังเวทภายนอกประตูได้แล้ว

"เข้ามาได้เลย ลูซี่ ประตูไม่ได้ล็อก"

ประตูเปิดออก ลูซี่เดินเข้ามาพร้อมอาหารค่ำสุดหรู เธอมองดูไนท์ที่กำลังทำงานอย่างตั้งใจอยู่

"ไนท์ ฉันทำอาหารเย็นมาให้ ไม่รู้ว่านายชอบกินอะไร เลยทำของที่ฉันชอบมากินเองบ่อยๆ"

"ขอบใจ ฉันกินได้ทุกอย่าง" ไนท์ตอบด้วยรอยยิ้มและรับอาหารมากินอย่างเอร็ดอร่อย

เขาไม่คาดคิดว่าลูกสาวตระกูลมหาเศรษฐีอย่างลูซี่จะทำอาหารได้อร่อยขนาดนี้

"ไม่เลวเลย ทำอาหารเก่งมาก" ไนท์เอ่ยชมด้วยความจริงใจ

ลูซี่ยิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำชม เป็นครั้งแรกที่มีคนชมฝีมือทำอาหารของเธอ

"ขอบใจนะ" ลูซี่นั่งลงข้างๆ และมองดูเครื่องมือเวทมนตร์ของไนท์ด้วยความสนใจ

"นี่อะไรเหรอ?"

"เอ่อ... ฉันไม่รู้จะอธิบายให้เธอฟังยังไง" ไนท์หยุดกินครู่หนึ่ง ก่อนจะคิดหาวิธีตอบคำถามของเธอ

"มันเป็นเครื่องมือเวทมนตร์ที่ใช้สร้างอินเทอร์เน็ต"

ลูซี่ทำท่าทางเข้าใจแม้จะไม่ค่อยเข้าใจมากนัก แต่เธอยังถามต่อด้วยความสงสัย "นายกำลังทำอะไรอยู่เหรอ?"

ไนท์อธิบายสั้นๆ ว่าเขากำลังพัฒนาฟังก์ชันใหม่ "รับงานออนไลน์"

ลูซี่ฟังแล้วตาโตด้วยความประหลาดใจ "ฟังดูสะดวกมาก!"

ไนท์หัวเราะเบาๆ กับท่าทางตื่นเต้นของลูซี่ เขาไม่เคยคิดว่าฟังก์ชันรับงานออนไลน์จะสร้างความประทับใจให้เธอได้มากขนาดนี้

"อัจฉริยะจริงๆ!" ลูซี่พูดขึ้นมาอย่างตกตะลึง "ไม่ใช่แค่เก่งเวทมนตร์ แต่ยังหล่อและฉลาดสุดๆ อีก!"

ไนท์กลอกตาอย่างเบื่อหน่ายกับคำพูดของลูซี่ "เธอเป็นลูกสาวตระกูลฮาร์ทฟิเลียยังกล้าบ่นเรื่องความไม่ยุติธรรมอีกเหรอ?"

"หา?!" ลูซี่ตกใจ "นายรู้ได้ยังไงว่าฉันมาจากตระกูลฮาร์ทฟิเลีย?"

ไนท์ยิ้มขำๆ "ฉันเดาเอา"

ลูซี่ที่เริ่มตกใจตอนแรก ถึงกับผ่อนคลายลง แต่ก็ยังไม่หายสงสัยนัก "ฉันไม่ได้บอกใครนี่นา... หรือว่านายก็เป็นลูกหลานตระกูลดังเหมือนกัน?"

ไนท์หัวเราะแล้วพูดว่า "ฉันแค่คาดเดา แต่ไม่ต้องห่วง ฉันจะเก็บเป็นความลับ"

ลูซี่พยักหน้าด้วยความขอบคุณ แต่ก็อดกังวลไม่ได้ "ขอบใจมากนะไนท์ อย่าบอกใครล่ะ ถ้าพ่อฉันรู้ว่าอยู่ที่ไหน เขาต้องตามฉันกลับบ้านแน่ๆ"

"ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่บอกใคร" ไนท์ตอบ แต่คิดในใจว่า อีกไม่นานตระกูลฮาร์ทฟิเลียคงรู้ว่าเธอเป็นจอมเวทแห่งแฟรี่เทล เพราะเธอเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นทุกวัน

หลังจากพูดคุยกันครู่หนึ่ง ลูซี่ก็ล้วงกระดาษออกมาจากกระเป๋ากระโปรง "อ้อ! ไนท์ ฉันเกือบลืมไปแล้ว นี่คือภารกิจที่มิราแนะนำให้ฉัน ฉันอยากให้นายไปกับฉัน"

ไนท์มองเนื้อหาภารกิจที่ลูซี่ยื่นให้ เป็นงานง่ายๆ ให้ไปที่คฤหาสน์ของดยุคเอบาลเพื่อขโมยหนังสือชื่อว่า ซันไรส์ และทำลายมัน รางวัลคือ 200,000 จีเวล

ฟังดูเป็นงานที่เป็นมิตรกับมือใหม่มาก

ไนท์จำได้ว่านี่เป็นภารกิจแรกของลูซี่ในเนื้อเรื่องหลัก เพราะเขาจำดยุคเอบาลได้จากรสนิยมอันแปลกประหลาดของเขา ซึ่งชอบอสูรหน้าตาน่าเกลียดมากกว่าผู้หญิงสวย

"แล้วไง?" ไนท์ถามโดยที่ยังไม่ทันจะปฏิเสธ เขาก็เห็นลูซี่ยิ้มอย่างมีเลศนัย

"พวกเราเป็นมือใหม่ทั้งคู่ ทำไมไม่ทำงานนี้ด้วยกันล่ะ?" ลูซี่เสนอด้วยความกระตือรือร้น "ดูสิ มันเขียนไว้ว่าดยุคเอบาลกำลังรับสมัครเมดสาวผมบลอนด์อยู่พอดี!"

ไนท์แทบปวดหัว เขาไม่อยากทำงานกับใครเลย แต่ทุกคนก็พยายามจะดึงเขาไปร่วมทีมอยู่ตลอด

ไนท์คิดหาวิธีปฏิเสธ แต่เมื่อเห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวังของลูซี่ เขาก็ถอนหายใจอย่างปลงใจ

"ทำไมไม่ไปชวนนัทสึล่ะ..."

"แต่มิราแนะนำนายให้ฉันนี่นา!" ลูซี่พูดพลางทำหน้าเศร้าเล็กน้อย "เธอบอกว่านัทสึทำลายล้างมากเกินไป"

ไนท์ได้แต่ถอนหายใจหนักๆ พร้อมกับคิดในใจ "เป็นความผิดฉันเองที่มีชื่อเสียงดีเกินไป..."