ตอนที่ 116 ด่านกามราคะ

ตอนที่ 116 ด่านกามราคะ

ความสำเร็จแต่ละประการล้วนกลายเป็นตำนานได้ และหลินหมิงกลับรวบรวมตำนานทั้งหมดไว้ในคนเดียว บารมีของเขาในวงการยุทธ์แคว้นเทียนอวิ๋น ยิ่งใหญ่ประดุจดวงตะวันยามเที่ยงวัน!

นักเล่านิทานตามที่ต่างๆ พากันนำประวัติการสร้างชื่อของหลินหมิงมาเรียบเรียงเป็นเรื่องราว ในเรื่องเล่าเหล่านั้น นักเล่านิทานต่างเสริมเติมแต่งกันอย่างสนุกปาก บ้างก็ว่ายามหลินหมิงเกิดมามีเมฆสีแดงโชติช่วงทั่วท้องฟ้า อายุเจ็ดปีขึ้นเขาปราบเสือ อายุเก้าปีลงทะเลจับฉลาม แม้จะแต่งเติมจนเกินจริง ทว่าผู้ฟังกลับรับฟังอย่างเพลิดเพลิน เพราะการเล่านิทานนั้น ยิ่งเล่าให้เกินจริงเพียงใด ผู้ฟังก็ยิ่งรู้สึกแปลกใหม่เพียงนั้น

ชั่วพริบตาเดียว หลินหมิงได้กลายเป็นวีรบุรุษในใจของผู้บ่มเพาะรุ่นเยาว์จำนวนมหาศาล โดยเฉพาะผู้บ่มเพาะรุ่นเยาว์ที่มีพื้นเพมาจากสามัญชน ผู้ใดว่าไม่มีเงินทองแล้วจะฝึกยุทธ์ไม่ได้? หลินหมิงคือตัวอย่างและเป็นเป้าหมายของพวกเขา!

ส่วนที่เมืองชิงซาง ตระกูลหลิน เมื่ออาคมสื่อสารมาถึง ตระกูลหลินก็สั่นสะเทือนด้วยความยินดี

ในแคว้นเทียนอวิ๋น ตระกูลให้ความสำคัญกับเกียรติยศยิ่งนัก! ตระกูลที่เคยมีวีรบุรุษ แม้จะตกต่ำลงในภายหลัง ก็ยังได้รับความเคารพจากชาวโลก

เช่นตระกูลของแม่ทัพผู้พิทักษ์แผ่นดินฉินเซียว แม้ผ่านไปอีกหลายร้อยปีตระกูลฉินจะตกอับ ทว่าพวกเขาก็ยังคงเป็นตระกูลเก่าแก่ที่เคยมีวีรบุรุษ โลหิตของวีรบุรุษยังคงไหลเวียนอยู่ในกายของคนในตระกูล

ตระกูลหลินเองก็ไม่แตกต่างกัน ไม่มีหัวหน้าตระกูลคนใดไม่ปรารถนาจะให้ตระกูลรุ่งเรืองขึ้นในยุคของตน

การที่หลินหมิงได้รับอันดับหนึ่งของศิษย์ใหม่สำนักชีเสวียนก่อนหน้านี้ ก็นับเป็นเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ ประดุจการสอบได้จอหงวนในแคว้นที่รุ่งเรืองด้วยอักษรศาสตร์ เป็นการเชิดหน้าชูตาบรรพบุรุษยิ่งนัก

ทว่าเมื่อเทียบกับปาฏิหาริย์ที่หลินหมิงสร้างขึ้นในครั้งนี้ นาม "อันดับหนึ่งศิษย์ใหม่สำนักชีเสวียน" กลับกลายเป็นสิ่งไร้ค่าไปทันที!

อัจฉริยะเอกของสำนักชีเสวียนในรอบหลายร้อยปี เกียรติยศระดับนี้เพียงพอที่จะทำให้ตระกูลหลินได้รับการจารึกไว้ในพงศาวดารแคว้นเทียนอวิ๋น!

หากภายหน้าหลินหมิงกลายเป็นตำนาน ตระกูลหลินย่อมกลายเป็นตระกูลเก่าแก่ที่เคยมีวีรบุรุษ เป็นที่นับถือของชาวโลกสืบไป

อีกทั้งผู้ที่หลินหมิงเอาชนะได้ คือจูเอี๋ยนอัจฉริยะอันดับหนึ่งของตระกูลจู สิ่งนี้ทำให้ตระกูลหลินที่ถูกตระกูลจูกดหัวมาตลอดได้เงยหน้าอ้าปากเสียที!

ในวันนั้น ทั่วทั้งตระกูลหลินประดับประดาด้วยโคมไฟและผ้าแพร จัดงานเลี้ยงใหญ่โตเชิญแขกเหรื่อจากทั่วทุกสารทิศมาร่วมฉลองวันสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของตระกูลหลิน หัวหน้าตระกูลหลินอาบน้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า จุดธูปบูชาบอกกล่าวต่อบรรพบุรุษ พิธีกรรมและการเฉลิมฉลองทั้งหมดล้วนยิ่งใหญ่กว่าเทศกาลปีใหม่หลายเท่านัก

ข้าทาสบริวารในตระกูลหลินทุกคนได้รับซองแดงอันหนักอึ้ง แม้แต่เกษตรกรที่เช่าที่นาของตระกูลหลิน ก็ยังได้รับการยกเว้นค่าเช่าเป็นเวลาสามปี คนเหล่านี้ย่อมรู้ดีว่าเหตุใดจึงได้รับความเมตตาเช่นนี้ นามของหลินหมิงได้แพร่กระจายไปทั่วเมืองชิงซางนานแล้ว

...

ยามนี้ ณ แท่นมรกตแห่งสำนักชีเสวียน หลินหมิงไม่ทราบเรื่องราวเหล่านี้แม้แต่น้อย เขากำลังจมดิ่งอยู่กับการเข้าถึงจิตยุทธ์ จากการศึกกับจูเอี๋ยนเมื่อครู่ จิตยุทธ์ของหลินหมิงได้รับการเติมเต็มให้สมบูรณ์ขึ้นอีกขั้นหนึ่ง

ด้วยอิทธิพลของหลินหมิงในเมืองเทียนอวิ๋นยามนี้ ย่อมมีขุมกำลังมากมายที่ปรารถนาจะแสดงไมตรีต่อเขา ทว่าเนื่องด้วยกฎของสำนักชีเสวียน เว้นแต่หลินหมิงจะออกจากสำนัก หรือเจ้าตัวเป็นฝ่ายติดต่อไปเอง ไม่เช่นนั้นขุมกำลังเหล่านี้ห้ามไม่ให้รบกวนการฝึกปรือของศิษย์สำนักโดยเด็ดขาด

ผืนน้ำใต้แท่นนั้นนิ่งสงบและมีสีเขียวสดใส ประหนึ่งมรกตชิ้นยักษ์ ยามนี้เป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง ต้นหลิวริมทะเลสาบกลายเป็นสีเหลืองทอง เมื่อลมฤดูใบไม้ร่วงพัดมา ใบหลิวที่แห้งเหี่ยวก็ปลิดปลิวประหนึ่งผีเสื้อสีทอง ทว่าสิ่งที่น่าอัศจรรย์ใจคือ ใบไม้เหล่านั้นกลับไม่มีใบใดร่วงลงสู่ทะเลสาบเลยแม้แต่ใบเดียว

แท่นมรกตที่หลินหมิงนั่งสมาธิอยู่นั้น คือสถานที่ตั้งของค่ายกลมายาสำหรับทดสอบจิตยุทธ์ของสำนักชีเสวียน นอกจากช่วงการสอบใหญ่ในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงของทุกปีแล้ว สถานที่แห่งนี้ไม่เคยเปิดให้ศิษย์สำนักทั่วไปเข้าใช้เลย

ทว่ายามนี้หลินหมิงมีฐานะพิเศษ เขาจึงได้รับอนุญาตเป็นกรณีพิเศษให้มาเข้าถึงจิตยุทธ์ ณ ที่แห่งนี้

เมื่อครั้งทดสอบเข้าสำนัก หลินหมิงผ่านด่านมายาแห่งแท่นมรกต ทว่าจุดอ่อนในใจของเขาปรากฏขึ้นในด่านกามราคะ ในด่านนั้น หลินหมิงได้เห็นหลานอวิ๋นเยว่ในอีกสิบปีข้างหน้า นางแต่งกายด้วยชุดหรูหราสูงศักดิ์ ฮัมเพลงกล่อมบุตรของนางและหลินหมิงเข้านอน ยามนั้น เมื่อหลินหมิงเห็นภาพดังกล่าว เขาก็เกือบจะหลงลืมตนไปเสียแล้ว

แม้ในใจหลินหมิงจะทราบดีว่าเขากับหลานอวิ๋นเยว่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป และภายหน้าเมื่อเขาแสวงหาจุดสูงสุดแห่งวิถียุทธ์ ก็ย่อมไม่มีทางได้พบเจอกับหลานอวิ๋นเยว่อีก ทว่าการทรยศของหลานอวิ๋นเยว่กลับเป็นปมในใจของเขา

สิ่งที่เรียกว่า "ปม" คือส่วนที่ความคิดในใจไม่อาจดำเนินไปได้อย่างราบรื่น เส้นทางแห่งยุทธ์นั้นไม่ใช่เพียงการฝึกปรือร่างกาย ทว่ายังรวมถึงการขัดเกลาตนเองและจิตใจ เน้นความเป็นไปตามใจปรารถนา และการแก้แค้นตอบแทนพระคุณอย่างตรงไปตรงมา

ไม่เช่นนั้น หากต้องทนทุกข์กับการฝึกยุทธ์ที่โดดเดี่ยวและเจ็บปวด ทว่าในชีวิตประจำวันกลับต้องทนอดกลั้นและถูกข่มเหงทุกย่างก้าว เช่นนั้นการฝึกยุทธ์จะมีประโยชน์อันใด? สู้เป็นสามัญชนเสียยังดีกว่า

ผู้บ่มเพาะย่อมมีใจทรนง การพ่ายแพ้ในการประลองที่ไม่สลักสำคัญเพียงครั้งเดียวย่อมไม่อาจทำลายใจทรนงนั้นได้ ทว่าเรื่องบางประการ เช่นการที่หลานอวิ๋นเยว่ทรยศหลินหมิงและไปติดตามจูเอี๋ยน เรื่องเยี่ยงนี้ย่อมทำร้ายใจทรนงของหลินหมิงอย่างรุนแรง แม้จิตยุทธ์ของเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ย่อมไม่อาจหลีกเลี่ยงการทิ้ง "ปม" ไว้ในใจได้

นี่คือสิ่งที่สามัญชนมักเรียกว่า "ลมปราณ" หากลมปราณราบรื่น ความคิดก็ปลอดโปร่ง อารมณ์แจ่มใส พลังปราณแท้ย่อมไหลเวียนโดยไร้อุปสรรค เส้นลมปราณก็ทะลวงได้ง่าย

ในทางกลับกัน หาก "ลมปราณ" ติดขัด ความคิดถูกปิดกั้น อารมณ์หดหู่ พลังปราณแท้ไม่เพียงไม่ไหลเวียน ทว่ายังสะสมอยู่ในร่างกายจนกลายเป็นไฟธาตุพอกพูน สิ่งที่เรียกว่าโทสะทำลายใจนั้น ไม่เพียงแต่จะไม่ได้ฝึกปรือ ทว่ายังทำร้ายร่างกายอีกด้วย! ผู้ที่มีใจทรนงสูงส่งเกินไป ถึงขั้นถูกโทสะทำลายชีวิตก็ยังมีให้เห็น!

ยามที่ความคิดไม่ราบรื่น ใจไม่เป็นสุข ระดับการฝึกปรือย่อมถูกจำกัด แม้แต่ยามทะลวงคอขวดสำคัญ "ปม" นี้ยังสามารถกลายเป็นมารในใจ ทำให้เจตจำนงของผู้บ่มเพาะหลงทาง จมดิ่งอยู่ในภาพมายาแห่งความยึดติดตลอดกาล จนในที่สุดก็ธาตุไฟเข้าแทรกกลายเป็นคนโง่เขลาไป

หนทางเดียวที่จะแก้ "ปม" ได้ คือการอาศัยพละกำลังอันแข็งแกร่งของตนเองทำลายปมนั้นทิ้งเสีย ตัดขาดมารในใจ เพื่อให้ความคิดปลอดโปร่ง ลมปราณราบรื่น พลังปราณแท้ไหลเวียนได้โดยไร้สิ่งกีดขวาง!

ตัวอย่างเช่นการประลองในครั้งนี้ จูเอี๋ยนพ่ายแพ้ต่อหลินหมิง สูญสิ้นศักดิ์ศรี บาดเจ็บสาหัส เส้นลมปราณเสียหาย ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อการทะลวงขอบเขตกลั่นชีพจรในอนาคต

เรื่องนี้ทำให้ใจทรนงของจูเอี๋ยนพังพินาศ หากเขาปรารถนาจะกอบกู้ชื่อเสียงคืนมา การจ้างยอดฝีมือมาลอบสังหารหลินหมิงย่อมไร้ผล เขาจำต้องใช้พละกำลังของตนเองเอาชนะหลินหมิงให้ได้ในวันใดวันหนึ่ง จึงจะสามารถกำจัดมารในใจได้

ทว่าสำหรับจูเอี๋ยนแล้ว เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้เลย ไม่เพียงเพราะเขาบาดเจ็บสาหัสครั้งนี้ซึ่งส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อระดับพลังในอนาคตเท่านั้น ทว่าต่อให้เขาปลอดภัยดี ภายหน้าเขาก็มีแต่จะถูกหลินหมิงทิ้งห่างออกไปไกลขึ้นทุกที

ในทางกลับกัน หลินหมิงสามารถเอาชนะจูเอี๋ยนได้ในสภาวะที่แข็งแกร่งที่สุด ถือเป็นการสะสางปมในใจนี้ลงได้ จิตยุทธ์ของเขาก็ได้รับการเติมเต็มขึ้นอีกครั้ง แม้จะยังไม่ถึงขั้นสมบูรณ์แบบ ทว่าเวลาที่เขาใช้ในการผ่านด่านมายาครั้งนี้กลับสั้นลงอีก เหลือเพียงครึ่งธูปดับเท่านั้น

เวลาที่ใช้นี้ เป็นเพียงกึ่งหนึ่งของที่หลิงเซินใช้