บทที่ 8 - หวังเฟิง ปะทะ แอนโทนี
บทที่ 8 - หวังเฟิง ปะทะ แอนโทนี
บทที่ 8 - หวังเฟิง ปะทะ แอนโทนี
ผู้เล่นห้าคนแรกของทีมวอร์ริเออร์สได้แก่ สตีเฟน เคอร์รี, เคลย์ ทอมป์สัน, แฮร์ริสัน บาร์นส์, เดรย์มอนด์ กรีน และโบกุต
เมื่อเทียบกับฝั่งวอร์ริเออร์สแล้ว รายชื่อผู้เล่นตัวจริงของนิกส์นั้นเรียกได้ว่ากระจัดกระจายจนถึงขีดสุด ในบรรดาผู้เล่นตัวจริงทั้งห้าคน มีถึงสามคนที่หวังเฟิงแทบไม่รู้จักเลย เขารู้จักแค่สมอลฟอร์เวิร์ดตัวจริงอย่างคาร์เมโล แอนโทนี และทิม ฮาร์ดอะเวย์ จูเนียร์เท่านั้น
ฤดูกาลสองพันสิบสี่ถึงสองพันสิบห้า นับว่าเป็นฤดูกาลที่ผันผวนที่สุดของนิกส์อย่างไม่ต้องสงสัย การเทรดผู้เล่นสลับสับเปลี่ยนไปมาทำให้รายชื่อผู้เล่นของทีมยับเยินไม่เหลือชิ้นดี
อดีตสมอลฟอร์เวิร์ดระดับออลสตาร์อย่าง อะมาเร สเตาเดอไมร์ ถูกเทรดออกจากทีมไปแล้ว และยังมีผู้เล่นโรลเพลเยอร์ฝีมือดีอีกหลายคนที่ถูกเทรดออกไปเช่นกัน อย่างเจ.อาร์. สมิธ, แชมเพิร์ต เป็นต้น
การเปลี่ยนแปลงรายชื่อผู้เล่นบ่อยครั้ง ทำให้สถิติของนิกส์ดิ่งลงเหว ฤดูกาลที่แล้วยังพอประคองตัวอยู่อันดับที่เก้าของสายตะวันออก พลาดการเข้าสู่รอบเพลย์ออฟไปอย่างเฉียดฉิว แต่ฤดูกาลนี้กลับร่วงลงไปรั้งท้ายของลีก อัตราชนะไม่ถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์!
สิ่งที่น่าสังเกตก็คือ ตามมิติเวลาที่หวังเฟิงจากมา เดิมทีแอนโทนีในช่วงเวลานี้ควรจะได้รับบาดเจ็บ แต่ในโลกคู่ขนานนี้ แอนโทนีที่ควรจะบาดเจ็บกลับไม่ได้พักการแข่งขัน แม้จะได้รับบาดเจ็บเหมือนกันแต่ก็ไม่รุนแรงเท่าอีกมิติเวลาหนึ่ง เขาพักไปแค่ประมาณหนึ่งสัปดาห์ก็กลับมาลงเล่นให้ทีมต่อได้ เพียงแต่อาการบาดเจ็บดูเหมือนจะส่งผลกระทบต่อฟอร์มการเล่นของแอนโทนี ทำให้ผลงานของนิกส์ไม่ได้ดีขึ้นเลยแม้แอนโทนีจะลงสนามก็ตาม
ในเวลานี้ วอร์ริเออร์สและนิกส์อยู่คนละระดับกันโดยสิ้นเชิง เกมนี้แทบจะไม่ได้รับความสนใจจากสื่อในอเมริกามากนักด้วยซ้ำ
ทว่าที่ประเทศจีนซึ่งอยู่ห่างไกลออกไปอีกซีกโลก แฟนบาสเกตบอลนับไม่ถ้วนต่างแห่กันเข้ามาในช่องถ่ายทอดสดกีฬาทันทีที่เริ่มการแข่งขัน พวกเขาเฝ้ารอคอยอย่างตื่นเต้น
"สุดยอดดด! ปูเสื่อรอหวังเฟิงไลฟ์สดกินขี้เลย!"
"ว่าไง จะกินเลยสดๆ หรือมีพิธีรีตองอะไรก่อนมั้ย?"
"ตากล้อง ช่างไฟ ช่างเสียง พร้อมแล้ว! เริ่มการแสดงของคุณได้เลย!"
คอมเมนต์และข้อความต่างๆ หลั่งไหลเข้ามาในหน้าจอราวน้ำหลาก จนทำให้ช่องถ่ายทอดสดหลายช่องถึงกับค้างไปเลย!
ท่ามกลางสถานการณ์เช่นนี้ การแข่งขันก็ได้เริ่มต้นขึ้น!
รูปเกมเป็นไปตามที่หวังเฟิงคาดไว้ พอเริ่มเกม วอร์ริเออร์สก็เป็นฝ่ายกุมความได้เปรียบในสนาม คู่หูสแปลชบราเธอร์สอย่างเคอร์รีและทอมป์สันผลัดกันเปิดเกมรุกตั้งแต่ต้น ฉีกกระชากแนวรับของนิกส์ที่เต็มไปด้วยช่องโหว่อยู่แล้วได้อย่างง่ายดาย
ในเวลาเพียงไม่กี่นาที ระยะห่างคะแนนของทั้งสองทีมก็ถูกถ่างออกเป็นเลขสองหลักอย่างรวดเร็ว เมื่อเทียบกับวอร์ริเออร์สที่เล่นประสานงานตามแทคติกได้อย่างลงตัว ผู้เล่นของนิกส์ต่างคนต่างเล่น ซึ่งรวมถึงแอนโทนีด้วย พวกเขาทำได้เพียงใช้การเล่นแบบดวลเดี่ยวซึ่งมีประสิทธิภาพต่ำในการทำคะแนน
เมื่อจบควอเตอร์แรก คะแนนของทั้งสองทีมอยู่ที่สามสิบสามต่อสิบแปด วอร์ริเออร์สนำอยู่ถึงสิบห้าคะแนน!
เกมดำเนินไปอย่างจืดชืดไม่น่าสนใจ แฟนๆ ที่แห่เข้ามาดูความสนุกในช่องถ่ายทอดสดจึงเริ่มคอมเมนต์กันถี่ขึ้น
"หวังเฟิงล่ะ? ทำไมไม่เอาหวังเฟิงลงสนาม?"
"ฉันอยากดูหวังเฟิงดวลกับแอนโทนี! ฉันอยากดูไลฟ์สดกินขี้!"
"เถ้าแก่! เปลี่ยนแผ่นด่วน!"
แน่นอนว่าเคอร์ หัวหน้าโค้ชของวอร์ริเออร์สที่อยู่อเมริกาอันไกลโพ้น ย่อมไม่รู้เรื่องราวแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นในประเทศจีน แต่ในเวลานี้ เขาก็เริ่มคำนวณแผนการในใจแล้วเช่นกัน
แม้การแข่งขันเพิ่งจะผ่านไปแค่ควอเตอร์เดียว แต่เขาก็มั่นใจแล้วว่า เกมนี้อยู่ในกำมืออย่างแน่นอน!
สายตาของเคอร์เหลือบไปที่ม้านั่งสำรอง ก่อนจะหยุดลงที่ตัวหวังเฟิง
ในเกมที่แล้ว ผลงานการป้องกันที่ยอดเยี่ยมของหวังเฟิงทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย และด้วยเหตุนี้ เขาจึงตั้งใจว่าจะให้โอกาสหวังเฟิงมากขึ้นอีกสักหน่อย ซึ่งนี่ก็เป็นสิ่งที่ฝ่ายบริหารยินดีที่อยากจะเห็นเช่นกัน
"หวังเฟิง ไปวอร์มอัปเตรียมตัวซะ ควอเตอร์สองนายลงสนาม!"
หวังเฟิงที่นั่งอยู่บนม้านั่งสำรองชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยิน แต่ก็ตั้งสติกลับมาได้ทันที เขาดีดตัวลุกขึ้นจากม้านั่งสำรอง
"ครับ! โค้ช!"
หวังเฟิงไม่คิดเลยว่าตัวเองจะได้ลงสนามเร็วขนาดนี้! แต่เขาก็เตรียมตัวพร้อมไว้นานแล้ว!
...
เมื่อเริ่มควอเตอร์ที่สอง รายชื่อผู้เล่นของทั้งสองทีมก็มีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อย
ฝั่งวอร์ริเออร์ส ทอมป์สันและบาร์นส์ถูกเปลี่ยนตัวออกไป และคนที่ลงสนามมาแทนคืออิกัวดาล่าและหวังเฟิง
"ตัวเอกลงสนามแล้ว!"
เมื่อเห็นหวังเฟิงเดินลงสู่สนามในที่สุด แฟนๆ ที่เฝ้ารอคอยอยู่ตามช่องถ่ายทอดสดต่างๆ ก็ฮือฮาขึ้นมาทันที! พวกเขารอคอยเวลานี้มานานแล้ว!
"เอ๊ะ? เขาเป็นอะไรไปน่ะ? หรือว่าตื่นเต้น?"
"ฮ่าฮ่า! สงสัยคงนึกขึ้นได้ว่าจบเกมแล้วต้องกินขี้ล่ะมั้ง เลยปอดแหกไม่กล้าลงสนาม!"
เมื่อเห็นหวังเฟิงยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่นานหลายวินาทีทันทีที่ลงสนาม ช่องแชตหลายแห่งก็อดไม่ได้ที่จะพิมพ์เยาะเย้ย
แต่พวกเขาหารู้ไม่ว่า ในวินาทีที่ลงสนาม เสียงของระบบก็ดังขึ้นข้างหูหวังเฟิง
"ติ๊ง—! เปิดภารกิจ! เอาชนะแอนโทนี! เงื่อนไขภารกิจ: เมื่อจบการแข่งขันในเกมนี้ คะแนนส่วนตัวจะต้องสูงกว่าแอนโทนี!"
"ทำภารกิจสำเร็จ ได้รับรางวัลสิบแต้มสถานะอิสระ และสุ่มรับเหรียญตราทองแดงหนึ่งเหรียญ!"
ประโยคที่รัวมาเป็นชุดนี้ ทำให้หวังเฟิงไม่อึ้งก็คงยากแล้ว!
ทำคะแนนทั้งเกมให้ได้มากกว่าแอนโทนีเนี่ยนะ!
นี่มันจะไม่ยากเกินไปหน่อยเหรอ?
อาศัยเหรียญตราที่มีอยู่ หวังเฟิงยังพอมีความมั่นใจอยู่บ้างว่าจะจำกัดการทำคะแนนของแอนโทนีได้ แต่การจะทำคะแนนให้ได้มากกว่าแอนโทนีมันจะไปง่ายขนาดนั้นได้ยังไง?
อูฐผอมก็ยังตัวใหญ่กว่าม้า! แม้ว่าจะเป็นแอนโทนีในตอนนี้ แต่คะแนนเฉลี่ยก็ยังสูงกว่ายี่สิบคะแนนอยู่ดี! บางครั้งก็ยังทำได้สามสิบอัปหรือถึงขั้นสี่สิบอัปในเกมเดียวด้วยซ้ำ!
แล้วหวังเฟิงล่ะ? เป็นแค่ผู้เล่นสำรองที่มีเวลาลงสนามเฉลี่ยแค่ไม่กี่นาที ต่อให้แอนโทนีฟอร์มตกแค่ไหน อย่างน้อยก็ต้องมีสักสิบกว่าคะแนนเข้ากระเป๋า แล้วเขาจะเอาเวลาลงสนามแค่ไม่กี่นาทีไปทำคะแนนแซงหน้าอีกฝ่ายได้ยังไง?
แต่ของรางวัลที่ระบบให้นั้นมันล่อตาล่อใจซะเหลือเกิน!
สิบแต้มสถานะอิสระ ก็น่าจะหมายถึงแต้มสเตตัสของผู้เล่นนั่นแหละ! แถมยังมีรางวัลเป็นเหรียญตราสีทองแดงอีกหนึ่งเหรียญ!
"ช่างมัน! ทำไม่ได้ก็ต้องทำให้ได้! เพื่อรางวัลภารกิจ สู้โว้ย!"
...
เมื่อลงสนามมา ผู้เล่นที่หวังเฟิงต้องประกบก็คือแอนโทนี นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เพราะทั้งคู่อยู่ในตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ด การประกบกันจึงเป็นเรื่องปกติที่สุด
เพียงแต่แอนโทนีไม่ได้เห็นเด็กใหม่ตรงหน้าอยู่ในสายตาเลย เขาแทบไม่ได้เหลือบมองหวังเฟิงด้วยซ้ำ
ในฤดูกาลนี้ ผลงานที่ย่ำแย่ของนิกส์ได้ทำให้ผู้เล่นระดับออลสตาร์ที่อยากจะสร้างผลงานอย่างเขารู้สึกท้อแท้ไปแล้ว ปัจจุบันทีมหมดสิทธิ์เข้าสู่รอบเพลย์ออฟอย่างแน่นอน ในสถานการณ์เช่นนี้ สิ่งที่แอนโทนีอยากจะทำบนสนามก็มีเพียงเรื่องเดียว... คือการปั๊มสถิติของตัวเองให้ดูดีขึ้นอีกนิด
อย่างน้อยก็เพื่อแสดงให้โลกภายนอกเห็นว่าเขาพยายามเต็มที่แล้ว แต่เพื่อนร่วมทีมต่างหากที่ไม่เอาอ่าว
ตอนนี้วอร์ริเออร์สส่งเด็กใหม่ไร้ชื่อเสียงลงสนามมา ถือเป็นโอกาสทองให้เขาทำคะแนนได้ดีที่สุด!
ผู้เล่นนิกส์ส่งบอลจากเส้นหลัง พอเลี้ยงข้ามครึ่งสนามมาก็ส่งบอลให้แอนโทนีที่เรียกขอบอลทันที!
เมื่อเห็นแอนโทนีถือบอลดวลกับหวังเฟิงโดยตรง แฟนๆ ในช่องถ่ายทอดสดต่างก็ตื่นเต้นกันขึ้นมาทันที!
"มาแล้ว! มาแล้ว!"
ส่วนบนสนามแข่งขัน หวังเฟิงก็ค่อยๆ ย่อตัวลงต่ำเพื่อลดจุดศูนย์ถ่วง สายตาจ้องเขม็งไปที่แอนโทนี เขาก็เริ่มรู้สึกว่าเลือดในกายสูบฉีดเดือดพล่านขึ้นมาแล้ว!
แอนโทนี นี่คือผู้เล่นระดับสตาร์คนแรกที่เขาต้องรับมือหลังจากทะลุมิติมา! แม้ตอนนี้จะไม่ใช่ช่วงพีกของแอนโทนีแล้ว แต่อูฐผอมก็ยังใหญ่กว่าม้า แอนโทนียังคงเป็นหนึ่งในผู้เล่นระดับแนวหน้าของลีก! รับมือไม่ง่ายอย่างแน่นอน!
หวังเฟิงทุ่มเทสมาธิเต็มร้อย จ้องมองแอนโทนีอย่างใจจดใจจ่อ! ไม่ว่าอีกฝ่ายจะขยับตัวยังไง เขาก็จะตอบสนองในทันที
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหวังเฟิงที่มีสมาธิจดจ่ออย่างเต็มที่ แอนโทนีกลับดูท่าทีสบายๆ เขาถือบอลด้วยสองมือแล้วทำท่าขยับเท้าหลอกล่อเพื่อลองเชิงสองครั้ง ก่อนจะรวบบอลพูลอัปกระโดดชู้ตระยะกลางถึงไกล
สำหรับ "กล้องส่องลวดลายแห่งเกมบุก" อย่างแอนโทนี การชู้ตระยะกลางถึงไกลก็เป็นหนึ่งในอาวุธประจำตัวของเขา ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนมหาศาลในคะแนนเฉลี่ยของเขา และยังเป็นวิธีการทำคะแนนที่ง่ายและประหยัดแรงที่สุดอีกด้วย
ทว่าครั้งนี้ ท่าไม้ตายของเขากลับแป้กซะแล้ว!
หวังเฟิงที่มีสมาธิจดจ่ออย่างเต็มที่ระเบิดพลังพุ่งตัวขึ้นทันทีที่แอนโทนีรวบบอล เขากระโดดลอยตัวขึ้นสูง ชูแขนขวางวิถีการชู้ตของแอนโทนีไว้โดยตรง!
"เร็วมาก!"
เมื่อเห็นเงาดำทาบทับอยู่ตรงหน้า แอนโทนีก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ! ประสบการณ์อันโชกโชนบอกเขาว่า หากชู้ตลูกนี้ออกไป จะต้องโดนอีกฝ่ายบล็อกอย่างแน่นอน!
แต่ในตอนนั้นเขากระโดดขึ้นไปแล้ว ไม่สามารถดึงลูกบาสเกตบอลที่เตรียมจะปล่อยออกไปกลับมาได้อีก! ด้วยความฉุกละหุกเขาทำได้เพียงยกมุมการชู้ตให้สูงขึ้น ฝืนชู้ตฝ่าการบล็อกของหวังเฟิงไป!
ลูกบาสเกตบอลลอยละลิ่วออกไปก่อนที่ปลายนิ้วของหวังเฟิงจะสัมผัสโดน ทำให้ไม่โดนบล็อก! แต่ผลที่ตามมาจากการยกมุมการชู้ตให้สูงเกินไป ก็คือลูกนี้ของแอนโทนีกลายเป็นแอร์บอลไปโดยปริยาย!
"เฮลั่น—!"
บนสนามออราเคิลอารีนายังไม่มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก แต่ในช่องถ่ายทอดสดที่ประเทศจีนกลับเดือดดาลขึ้นมาทันที!
(จบแล้ว)